The Lion King (2019)

The Lion sleeps tonight.

Mooi gemaakt hoor. Ik heb nog nooit in mijn filmleven een Lion King film gezien, en had er eerljjk gezegd ook nooit echt behoefte aan, dus ik heb mij er aan gewaagd. En het was voor mij een complete verassing en meevaller. Ik heb me er toch goed mee vermaakt.

Het aantal liedjes is gelukkig tot een minimum beperkt gebleven zodat het musicalgehalte, waar ik een bloedhekel aan heb, wel meeviel.

Het is een mooi volwassen verhaal, met een vleugje romantiek, een tikkeltje duister en met de nodige humor als tegenwicht.

Het ziet er allemaal gelikt uit. Mooie natuurlijke bewegingen van de dieren en de fluffy vachten zijn een lust voor het oog. Je zou ze zo willen aaien. Positief verrast dus!

Geweldig mooi gemaakte versie van het 25 jaar oude verhaal. Vooraf had ik meer dan genoeg bedenkingen bij deze 'foto-realistische' verfilming, maar al mijn angsten waren ongegrond. De dieren praten niet alleen, maar hebben duidelijk hun menselijke eigenschappen behouden. Eigenlijk had ik nergens ook maar het idee dat het echte dieren waren, en dat waren het natuurlijk ook niet, en moeten het niet zijn.

Maar aan de andere kant was de natuur wel levensecht, en zorgde voor een prachtig decor.

Ik had overigens wel het voordeel de film te kijken zonder de last van kennis van het origineel, want die heb ik nooit gezien. Alleen een jaar of twee geleden in de bibliotheek vluchtig een stripalbum gelezen.

Buitengewoon geslaagd dit.

Lees vooral ook het stuk waar dit een reactie op is, het heeft veel reuring veroorzaakt in Amerika. Mag ik de nieuwe Leeuwenkoning nog wel kijken? – Alain Verheij - alainverheij.nl

Hahaha, wat een idioten. Dat leeuwen antilope eten is plots facisme en niet gewoon een eerlijk portret van de natuur. Misschien moeten we ook een MeToo actie beginnen voor verkrachte gorilla vrouwtjes. ?

Alsof de leeuw op de rots Trump Tower moet voorstellen en niet gewoon het natuurreservaat in Noord Oeganda.

The Real Lion King: Photographing a Regal Male Lion in Uganda - petapixel.com

Negeer die politieke correctheid van de media toch. Ze zijn het niet waard. Niets mag tegenwoordig nog.

Maar voor mij gaat de column daar helemaal niet over. Wel over dat verhalen mooi en inspirerend kunnen zijn, terwijl ze tegelijkertijd hun lelijke kantjes hebben als je erbij stilstaat. Niet minder verhalen of meer censuur, maar een aanzet om kritisch te blijven op de dingen die we waardevol vinden.

Zit niet te wachten op nog meer onnodige verfilmingen maar ik was aangenaam verrast . Misschien ook omdat ik een zwak heb voor zachte knuffelbare diertjes. Die vachten wow.

Enerzijds voelt het een beetje overbodig een film te maken met precies het zelfde verhaal en op momenten beeld voor beeld hetzelfde als de originele film uit 1994. Toch vond ik het zeker geen straf om dit verhaal eens in een realistisch jasje te zien (al weet ik niet of het per definitie beter is dan het origineel).

Ik heb er zeker geen spijt van dat, dat ik deze heb mogen aanschouwen en het feit dat James Earl Jones opnieuw Mufasa vertolkt en het verhaal vrijwel identiek is, vind ik juist een teken dat Disney eindelijk eens de waarde van een origineel respecteert. Al getuigd het feit dat het nodig is dit soort remakes te maken natuurlijk wel van creatieve armoede, waarom niet een geheel nieuw verhaal met realistische dieren?

Donald Glover vertolkt een prima Simba en Chiwetel Ejiofor was verrassend goed als Scar, al kan hij Jeremy Irons niet helemaal vervangen. John Oliver, Seth Rogen en Billy Eichner (Zazu, Pumba en Timon) vond ik wat minder, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik de (veel minder overdreven) stemmen van de Nederlandse 1994-versie nog goed voor de geest heb. De muziek van Hans Zimmer is ook hier fenomenaal en de uitvoeringen van de liedjes waren ook prima. Als ik zou moeten kiezen vind ik de originele soundtrack echter beter, die is wat epischer, veel liedjes zijn daar langer en ik heb nu eenmaal meer met Elton John dan met Beyoncé - al paste haar muziek hier verrassend goed moet ik zeggen.

Het verhaal blijft natuurlijk geweldig en weet mij iedere keer weer te ontroeren, Shakespeare in antropomorfische-vorm (dat schijnt een enkeling overigens niet helemaal te begrijpen: het doel van deze film is geen correcte weergave van de dierenwereld!) en deze aankleding mag er zeker wezen.

De film/verhaal is op onzin gebaseerd. De mens is het enige wezen dat over "zelfbewustzijn" beschikt.Daardoor is taal ontstaan, wat bij dieren onmogelijk is., doodeenvoudig omdat ze niet over een ''IK " beschikken. De mens is het enige levende wezen wat over zich zelf nadenkt (wat ook vaak zijn ondergang is...ooit een leeuw bij de psychiater gezien??), over gisteren, vandaag en morgen. En natuurlijk is deze film uit op hoge inkomsten. Overgoten al 25 jaar met dit soort kinderfilms..kassa!! En een musical...en een tekenfilm, en weer een film, en nog 1...We krijgen er niet genoeg van..Kassa.Nog 50 jaar.

Groot fan van het origineel, vandaar dat ik ook erg benieuwd was naar deze versie. Animatie ziet er fantastisch uit en uiteraard was de muziek weer prachtig. Ik vond de stemmen van Simba(Zowel de jonge als oudere versie) en Scar echter wel wat tegenvallen. Zeker als je de stem van Scar vergelijkt met de Nederlanderstalige versie uit het origineel. Is toch een stuk angstaanjagender. En ja, het verhaal is bekend dus zoveel "nieuws" was er niet te zien.

Tevens vond ik het 3D effect ook weinig toevoegen. 3/5

"Who are you?"

Er is een hoop heisa rondom deze remake, maar met een meer dan capabele regisseur als Jon Favreau had ik hier wel vertrouwen in. Zijn versie van 'The Jungle Book' heeft mij drie jaar geleden immers ook erg verrast.

Wat natuurlijk gelijk opvalt, is hoe oogstrelend de CGI is; tegen fotorealisme aan zou je zelfs kunnen zeggen. Dit levert beeldschone beelden op van alle flora en fauna. Op deze wijze kun je als kijker heerlijk vertoeven in een weelderige savanne waar de dieren tot in de details zijn geanimeerd. Dit heeft echter wel een keerzijde, want al gauw merk je dat de dieren qua gezichtsuitdrukking niet helemaal goed overkomen. De broodnodige emotie raak je hiermee helaas kwijt.

In deze huidige vorm van 'The Lion King' ontkom je er moeilijk aan dat dit in feite een shot voor shot remake is. Hier en daar zijn er wel kleine veranderingen te bespeuren, maar er zijn geen verrassingen die je laten opveren. En wie heeft eigenlijk bedacht dat een prachtig nummer als 'Can You Feel the Love Tonight' geschikt is voor het daglicht?!

Qua narratief lijkt men nauwelijks moeite gedaan te hebben, waardoor je niets anders doet door van het ene plotpunt naar de andere te gaan. Het is een enorme misser dat hier geen gewicht aan wordt meegegeven. Dit is eveneens te merken aan de cast. Iemand als Chiwetel Ejiofor komt bij lange na niet in de buurt van Jeremy Irons' vertolking van Scar. Alleen Seth Rogen vind ik één van de weinige uitschieters.

Al met al heeft deze ongeïnspireerde remake weinig te bieden. Voor Disney zal het niets uitmaken, want die blijven toch vrolijk hun geld binnen harken.

Kleine 2,5 sterren.

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Ontwikkelingen filmindustrie / toekomst Hollywood

Offtopic berichten verwijderd.

Serieus???? Is niet 80 % van films op onzin gebaseerd? Wat wil je nu precies zeggen , behalve een hoop interessant doenerij , vraag ik me af?

Ik schrijf voor allemaal,maar niet voor iedereen.

Films die op onzin zijn gebaseerd zou ik mijden want dat zijn slechte films. Maar een pratend dier maakt een film nog geen onzin want de literatuur en dus ook de film kent stijlfiguren zoals dierdicht, fabel, metafoor en allegorie waar de werkelijkheid (en dus geen onzin) wordt getoond in de vorm van een beeld die op zichzelf genomen een product van de fantasie is. Het pratend dier is dan niet hetgeen waar de film op is gebaseerd maar de vorm/uitwerking van een waarheid.

Vrij letterlijk dezelfde film als in 1994, alleen dan minder op elk mogelijk front. Op Billy Eichner en Seth Rogen als Timon en Pumbaa na klinkt iedereen alsof ze hun scènes van papier oplezen en zeker Beyoncé leest haar teksten op alsof dit de eerste keer is dat ze het script voor haar neus gedrukt krijgt.

De visuals worden uiteraard flink geprezen en het ziet er ook zeker mooi uit, computerdieren hebben er nooit zo realistisch op scherm uitgezien, maar dit brengt wel het één en ander qua minpunten met zich mee. Ten eerste kunnen echte dieren natuurlijk niet zo uitgebreid emotie tonen als in het origineel, dus krijg je scènes zoals de scène waar Mufasa net overleden lijkt en leeuwtje Simba vooral gewoon een beetje knullig voor zich uitkijkt. Weg is de emotionele leeuw uit het origineel.

Ten tweede kunnen dieren natuurlijk niet zo wild bewegen als in het origineel, dus is dat ook maar even weggegooid. Niets geen uitgebreid gechoreografeerde dansroutines in I Can't Wait to Be King, Simba slingert aan een liaan het water in tijdens Can't You Feel the Love Tonight? Do niet mal, dat kunnen echte leeuwen niet! In plaats daarvan krijgen we leeuwen die door waterplassen rennen, leeuwen die door een kudde antilopen rennen, leeuwen die door een jungle rennen. Superspannend allemaal.

Ten derde kun je echte dieren natuurlijk niet helemaal lekker van elkaar onderscheiden. Waar je in het origineel direct de drie hyenas kon onderscheiden van elkaar, had ik in deze continu problemen met ontdekken wie wie nou precies was. Zelfs Simba en Scar leken in de climax bijzonder veel op elkaar van een afstandje.

Als ik zou moeten kiezen, verkies ik de handgetekende animatie van het origineel ver boven deze realistische stijl.

Bizarre veranderingen ook in de film. Er zijn maar twee (grotendeels zinloze) scènes toegevoegd en verder zijn scènes vooral verlengd ten opzichte van het origineel. De korte scène waar een beetje haar van Simba naar Rafiki toevloog? Dat is nu een scène van 5 tot 10 minuten. De scène waar Timon en Pumbaa en stukje van 'The Lion Sleeps Tonight' zongen? Nu zingen ze bijna het hele nummer! Ik begon mij naarmate de film verder kwam steeds meer te ergeren aan deze artificiële verlengingen.

Oh, en op een laatste puntje: Degene die besloten heeft dat Be Prepared (aka het beste nummer uit het origineel) gereduceerd moest worden naar een scène van 30 seconden waarin het meer een soort slam poetry is dan een daadwerkelijk nummer is mijn nummer 1 villain van 2019. Fuck die persoon.

Ik dacht dat het na Dumbo en Aladdin niet slechter kon, maar The Lion King heeft bewezen dat er altijd nog een stapje lager is. Het moet gek lopen wil dit niet mijn minst favoriete film van het jaar zijn.

Conclusie: Kijk toch gewoon het origineel, je krijgt exact hetzelfde verhaal, maar veel beter verteld.

Geweldige remake, beter dan het origineel omdat het veel meer pakt door de emoties en uitdrukking bij de dieren. Het was leuk en ontroerend tegelijk, ondanks dat het verhaal bekend is. Enige minpunt was de muziek, daar hadden beter een ander kunnen laten doen. Een film met een boodschap.

Cinematografisch een topper. Ongetwijfeld op dat gebied een grote kanshebber voor een Oscar.

Juist omdat het allemaal zo echt lijkt, mis ik de emotie.

Het verhaal is vrij gelijk aan de tekenfilm en de muziek bevalt ook goed. Overweldigend beeld, maar het raakt me niet echt.

Snap dat het voor veel mensen gevoelig ligt. Was zelf ook niet zo enthousiast over het idee toen het bekend gemaakt werd. Maar ik moet zeggen, naar mate de cast bekend werd en trailers verschenen werd ik toch een stuk nieuwsgieriger. En ben zeker niet teleurgesteld. Visueel is het natuurlijk overweldigend, op sommige momenten is het gewoon niet van echt te onderscheiden. Bizar knap gemaakt. De muziek is niet veel veranderd en natuurlijk fantastisch. Qua verhaal is het niet veel anders en daardoor is de impact ook wat minder dan bij het origineel. Maar zeker met Timon en Pumba hebben ze wat extra leuke elementen toegevoegd. Die twee stelen ook zonder meer de show, ik en de rest van de zaal lagen steeds dubbel. Heb er zelf geen problemen mee dat de film is afgestapt van onnatuurlijke bewegingen en acties (geen dansjes van de dieren of Hula props bij Timon en Pumba). Zou ook niet helemaal passen in deze stijl. De stemmen zijn bijna allemaal gewoon heel goed. Beyonceé heb ik persoonlijk niet zoveel mee en vond ik ook niet helemaal geweldig. Wel absoluut een groot gemis is Jeremy Irons (en dan te bedenken dat hij nog wel geïnteresseerd was). En het is zeker niet dat Chiwotel Ejifor niet goed is, maar Irons was veel angstaanjagender. Al bij al haalt hij het nog niet bij het origineel. Maar het is wel gewoon een geweldige filmervaring.

4*

Geslaagde live-action remake van het bekroonde origineel uit ‘94, maar wist mij uiteindelijk minder te raken.

De introductie zet de toon wat betreft visuele pracht, maar hier eenmaal aan gewend weet de film met name wanneer het om het uitdrukken van emoties gaat, bij mij niet de gevoelige snaar te raken zoals het dat wel doet in de tekenfilm. Waar je bij de tekenfilm bij de dood van Mufasa zichtbaar verdriet (tranen, droevige blik, waterige ogen) in combinatie met de hoorbare pijn (een snikkende en bedroefde stem), klonk er nu enkel verdriet uit de stem van de jonge Simba. Ik zag geen emotie aan de kleine welp. M.a.w. die brok in mijn keel was vele malen kleiner.

Verder draagt de prachtige muziek van Hans Zimmer ook hier weer voor een groot deel de film. Maar de trend van Disney om elke succesvolle film te pimpen en in een live-action jasje te steken, lijkt ook gepaard te gaan met onnodige toevoegingen. Zoals in deze Lion King het nummer van Beyoncé wat volledig de plank misslaat. Het commerciële belang van het hebben van een bekende voice-actor gaat dus kennelijk boven het belang van de film en dat is jammer.

Al met al hou ik een prima gevoel over aan de film.
3,5*

Volgens Wittgenstein is iedere vorm van kunst 'onzin', net zoals filosofie en ethiek, dus we kunnen beter maar gewoon alle films mijden als we onzin willen mijden

Even serieus, wat bedoel je met dit statement?

Wittgenstein maakt dan wel weer het onderscheid tussen zinvolle onzin en zinloze onzin.

The lion king is geen sequel van de versie uit 1994. Een sequel moet ten alle tijde vermijden dat het een schaamteloze kopie wordt van het origineel. Van een remake daarentegen verwacht ik wel degelijk grote gelijkenissen tussen de nieuwe productie en het origineel. Disney heeft ook nooit onder stoelen of banken gestoken dat men de versie uit 1994 zo goed als zou kopiëren. Uiteraard boet dit vervolgens in aan de beleving en de emotionele impact waardoor de betrokkenheid wat verloren gaat. En gelukkig zijn ze doordacht te werk gegaan door niet alles hersenloos te kopïeren naar dansjes of muziek. Hoe moet nog steeds goed overkomen anno 2019.

Desalniettemin heeft deze live-action ook andere troeven. Moet het nog gezegd dat het grafisch verbluffend was? Sterk staaltje technologie waarbij het (haast) niet te achterhalen was dat dit schijn was. Zo echt zag het er uit! Wel een beetje aanpassen wanneer de dieren begonnen te praten, want bewegende bekken enzo zijn we niet zo gewoon.

Ondanks het feit dat het verhaal gekend is, erg geboeid gekeken. Voor mij bleef zelfs de spanning overeind omdat ik wou zien hoe ze bepaalde scènes zouden aanpakken. Hier en daar ook een schrikmomentje (Scar en ook in een latere shot Nala die plotseling te voorschijn kwam).

Sowieso een geslaagde film, een half sterretje minder dan het origineel wel. Ik heb er alvast van genoten.

Wat je ook van de film vindt, live action is het natuurlijk niet.

Volgens mij is The Lion King een gevalletje Avatar van James Cameron: een film die even laat zien hoe ver de techniek al is - en ongetwijfeld zakken geld binnenhaalt - maar inhoudelijk zo karig is dat over een half jaartje niemand hier al meer over praat. Over een jaar is iedereen deze Lion King wel vergeten. Want dat krijg je met films die er voornamelijk zijn om te laten zien waar we staan met de techniek. Die techniek is nu wellicht baanbrekend, maar over een tijdje is het weer gedateerd. En waar iedereen over jaren nog steeds de tekenfilm uit 1994 zal opzetten, vraag ik me af wie er dan nog naar The Lion King uit 2019 gaat kijken.

The Lion King is dus een remake. Geen live-action remake zoals het steeds wordt genoemd, maar een nieuwe animatiefilm. En de film is vrijwel een shot-voor-shot remake. Dus niet enigszins losjes zoals The Jungle Book van Favreau, men trekt hier de film uit 1994 gewoon letterlijk over. Dat deed Disney zelf dan nog iets subtieler met Kimba the White Lion. Sowieso lijkt men hier overduidelijk The Liong King uit 1994 nog een keer te willen maken, want zelfs James Earl Jones moet terugkeren voor een stemrol. Prima, maar waarom dan ook niet de rest van de cast? Dat je Matthew Broderick niet terug hoeft snap ik nog, maar waarom Rowan Atkinson of Jeremy Irons of dat duo van Timon en Pumba dan ook niet terug? Vond de stemmencast van deze film maar matig. Met name Chiwetel Ejiofor en John Oliver zijn veel vlakker dan Atkinson en Irons.

Maar het grootste probleem zit ‘m niet per se in de stemmen, want zulke energieke stemmen passen ook niet bij de personages in deze Lion King. Want dat is het grote probleem van fotorealistische dieren; ze stralen vrij weinig uit. Ja, we zien hun mond heen en weer bewegen, maar ik zie alsnog vooral een hoop emotieloze dieren. De getekende Scar kwam door de combinatie van animatie én de stem van Irons echt tot leven, dat lukt men hier absoluut niet. Ik kon de helft van de tijd de leeuwinnen al niet uit elkaar houden. Nu zijn de hoofdpersonages in dit soort films vaak oersaai, maar zelfs de leuke bijfiguren uit de tekenfilm blijven erg vlak. Had dan gekozen voor de vorm van een natuurdocumentaire en had David Attenborough het verhaal laten vertellen. Maar gezien men alsnog kiest voor dieren met gekke stemmen, gecombineerd met liedjes en dansjes, kun je concluderen dat deze remake op elk vlak een héél stuk minder is dan de tekenfilm. Minder energiek, minder grappig, minder levendig. De techniek is wellicht indrukwekkend, maar op de wat langere termijn is dat een behoorlijk loos compliment.

2 sterren.

Niet om daarover weer een vermoeiende discussie te gaan voeren, maar zou het er mee te maken hebben dat ze voor een meer diverse cast wilden gaan? Het was een pijnpuntje bij het origineel dat er voornamelijk witte stemacteurs waren gecast terwijl het geheel in Afrika was gesitueerd.

Zou kunnen, maar dat is ongetwijfeld niet de reden dat James Earl Jones terug is. Die is teruggehaald omdat - zover ik begrepen heb - men vond dat niemand anders die stem kon doen. Met die beweegreden vind ik het vreemd dat Irons, Atkinson, Nathan Lane of Ernie Sabella niet terug zijn gehaald. En die laatste drie zijn overigens ook gewoon vervangen door witte mannen.

Nou, nou, een 6,7 op imdb en een 3,5 hier zijn geen geweldige scores. Benieuwd of die het echt zo goed gaat doen. De meesten kijkers lijken ‘underwhelmed’.

Het is nog vroeg, maar je verwacht ook dat de fans als eerste gaan.