It Chapter Two (2019)

Special effects uit de jaren 80 ,acteerwerk van B nivo, clown die totaal niet eng is. ( lijkt net een kruising tussen The thing uit de jaren 80 en IT)

Totaal geen spanning, en ga zo maar door.....

Maar ja ik ken ook maar 1 remake die echt goed is en dat is The Omen ,dus sta er niet raar van te kijken van deze zoveelste slechte remake .

Mischien als ze er 300.000.000 Dollar meer tegen aan hadden gegooit en betere acteurs ,had het mischien een leuke remake kunnen zijn.

Ik heb ontelbare horrorfilms gezien en daardoor schrik ik vrijwel nooit meer.

Daarnaast ken ik het boek van haver tot gort en waren de cgi monsters erg nep.

Enige film waar ik ooit echt bij geschrokken ben is End of the line (de eerste paar minuten).

Ik vond pennywise wel goed gespeeld worden, met zijn druppel kwijl.

Helft van de zaak schrok steeds en de andere kant moest lachen om de jumpscares.

Enige onverwachte was Ghostrider, niet eng maar meest briljante stuk in de film.

Vind deze versie, zie de 2 delen als 1, wel meer het boek benaderen.

Het eerste stuk met Mellon was iets anders dan boek (4 daders ipv 3 en geen papieren hoed (viel me gelijk op, had makkelijk aangepast kunnen worden).

Einde was lichtelijk beter, lichtelijk, dan de sof van de miniserie.

Acteurs waren goed gevonden, maar vond Eddie toch iets minder sul dan ik had gehoopt.

Ook miste ik het einde in het boek met de vrouw van Bill en de rol van de man van Bev, was groter in het boek en de serie.

Wat me het meest verbaasde was, dat bev niet leek te weten dat haar vader dood was , continuïteit fout???.

Jammer van de slechte cgi, maar ben bang dat hoe goed cgi ook is het nep zal blijven.

Het origineel was ik al niet heel onder de indruk van, het eerste deel van de remake helemaal niet en van deze evenmin. Slap acteerwerk, niet eng en mijn god wat klef op vele momenten. Dit zijn de dingen die mij vaak opvallen bij een boekvertolking van King. Helaas wederom een slap aftreksel van het boek. Eng is het nergens, lachwekkend is het vaak. Dat kon de bedoeling toch niet zijn?

Left4Dead

Deze gisteren gezien en hier ga ik wel in mee. Maar wel met een lagere score. Mijn god wat een vermoeiende zit was dit. Lachwekkend, zoveel onzin inderdaad. Verre van eng ook. Het begon nog enigszins hoopgevend allemaal, maar als de losers weer bij elkaar zijn begint de lijdensweg (voor mij als kijker). Jumpscares, wat creatief armoedige ranzigheid en nietszeggende over de top creaties uit de computer: het zal allemaal wel. Maar wanneer worden horrorfilms weer eens gewoon naargeestig? En dan nog dat script zeg... Nee dit is echt Disney-horror in het kwadraat.

1*

oei wat was deze film slecht zeg, de film van 1990 is een stuk beter

Iets beter dan het 1e deel maar ook nu moet ik wederom zeggen dat het origineel beter is.

vond hem goed 1deel was iets beter. maar advies is kijk nog een keer dan deel 1 gelijk dan deel 2 weer.hoe heet het cgi of zo geloof me tweede kijk is veel veel beter.ik vond em eng grappig emotional intelligente horror film.met dank aan regie van andy en ook de casting regie .kijk nog een keer beoordeel dan weer hep ik ook gedaan trouwens wat goeie casting en vriendschap in de 1 en 2deel zeg top

Deze een week of drie, vier geleden gaan zien.

Aardig, maar nergens echt spannend vervolg op de blockbuster uit 2017, die slechts de helft van het boek in beslag nam (althans alleen het gedeelte met de jongeren).

Film is natuurlijk weer veel en veelte lang en dan heb je zo'n lange speelduur en dan nog zitten er een aantal van de -destijds uit de tv versie weggelaten- iconische scene's uit het boek er niet in, met name de nagelbijtende scene in de vuurtoren wordt behoorlijk gemist.

Wat we wel krijgen is een voortdurende herhaling van zetten:
één van de inmiddels volwassen gewordende leden van de "losers club" wordt geconfronteerd met één van de vele vormen en manifestaties van It en -via ietwat beroerde SFX- blijkt dit vervolgens niet echt te gebeuren, loopt het met een sisser af en gaat zo'n scene vervolgens telkens als een nachtkaars uit.
Na een tijdje begint dit erg voorspelbaar en langdradig te worden.

Ook de finale is niet echt waar je op had gehoopt. Eerlijk is eerlijk het ziet er in ieder geval wél stukken beter uit als de brakke stop-motion van de tv serie, maar echt geweldig is het allemaal niet. Sowieso duurt het weer veelte lang, er leek werkelijk geen einde aan te komen en de manier waar op It uiteindelijk wordt verslagen is ook vrij flauw. Hadden ze dat niet wat eerder kunnen bedenken? Dan hadden we niet zo'n vreselijk lange zit gehad!

Acteurs voldoen, maar van mensen als McAvoy en Chastain verwacht ik gewoon veel meer. Het was allemaal veelte vlak en inwisselbaar. Alleen Hader wist nog wat van zijn rol te maken.
Sowieso had ik veel liever Amy Adams als volwassen Beverly Marsh gehad, die lijkt echt als twee druppels water op de jongere versie, gespeeld door Sophia Lillish, dat had ik met Chastain totaal niet.

Verder sfeervol en mooi gemaakt, maar te lang en als horror totaal niet doeltreffend.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Aardig tweede deel, maar ietsjes minder dan het eerste. Het verhaal is vrij eenvoudig en ook de uitwerking is niet echt verrassend of vernieuwend. De opbouw kan beter. Het begin is aardig maar als snel hangt de film een beetje als los zand aan elkaar en tast je als kijker wat in het duister. Er volgen dan wat scary scenes, maar het voelt als een soort losse stukjes uit de Twilight Zone. Richting het einde komt er weer wat structuur in en boeit de film weer. Het acteerwerk is verder prima en visueel ziet de film er prima uit met dito special effects. 3.0

Verschrikkelijke film

Heb deze in de cinema gezien.

Leuk vervolg op het eerste deel (de 80's sfeer van het eerste deel vond ik wel toffer)

Sterk begin met leuke intrede van pennywise.

De scene aan tafel in het restaurant was echt heel leuk uitgewerkt.

Qua acteerprestaties was iedereen op niveau, al vond ik Bill Hader er wel nog uitspringen.

De stukjes waar pennywise opduikt bij de verschillende personages zijn spannend en het tempo ligt goed.

Het enige wat me echt tegenviel was het veel te lange uitgerokken einde...

Had gerust twintig minuten minder gemogen.

Visueel ziet deze film er wel prachtig uit.

Het eerste deel van deze film was zeer leuk, het tweede deel en vooral het einde vond ik minder.

Een 3,5

“For 27 years, I dreamt of you. I craved you... I've missed you!”

Sterk tweede deel waarin we weer teruggaan naar Derry, en we zien hoe het de leden van de Losers’ club is vergaan. In het boek en de miniserie was dit gedeelte minder sterk dan de avonturen van je jonge leden van de Losers’ club, en in It: Chapter Two is dat ook weer het geval.

De spanning is er gewoon wat minder, en het einde is zelfs wat kolderiek. De momenten waarop de jonge acteurs weer in beeld verschijnen voelen dan ook aan als thuiskomen, hoe sterk vooral Hader, Chastain, McAvoy en Skarsgård ook acteren. Maar dat Chastain het hier zelfs moet afleggen tegen haar jongere versie (Sophia Lillis) zegt genoeg. Over de speelduur is al veel gezegd, maar ik moet zeggen dat ik mij daar niet aan stoorde. De regie van Muschietti en de sfeer die hij weet te creëren is weer fantastisch gedaan, en Muschietti weet er ook een bijna melancholisch einde aan te brijen. Dat is best knap voor een horrorfilm, en het zegt wat over hoe sterk de personages zijn uitgewerkt in deze twee films. Zeker Richie, Beverly en Bill.

In deel 1 was er een uitstekende balans tussen sfeer en spanning, met een aangenaam vleugje humor. Helaas hangen in Chapter 2 de makers vooral zelf de clown uit. Als gevolg daarvan krijg je een overdosis aan geforceerde grappen, goedkope jumpscares en onnodige flashbacks. Ook het onnavolgbare verhaal uitgesmeerd over bijna drie uur helpt niet. Een tegenvallende afsluiter van deze moderne IT-tweeluik.

Een mooi vervolg op een iets sterker It (2017) en het nog sterkere It (1990).

Maar toch vonden wij ook deze prima, een heerlijke aandoende clown die dan eens kindvriendelijk overkomt en vervolgens zich presenteert als een afgrijselijk monster met bijbehorende "mond".

Misschien had dit deel iets korter gekund maar het was voor ons absoluut geen straf om ruim 2 en een half uur voor de beeldbuis door te brengen met dit vervolgverhaal van It: Chapter Two (2019) (Stephen King).

Voor de griezelfilm liefhebber een "prettige" film die je moet zien als je de andere delen ook gezien hebt.

Tot het bloedig einde doorzetten

Een kleine 8!

Fan vh origineel, de remake was best te pruimen mr kon vr mij toch niet tippen aan het origineel, dit vervolg was dan weer echt vet. Ondanks zijn lange speelduur, geen seconde verveelt en kon ik het gehele plaatje meer dan appreciëren. Het meer psychologische verhaal, de volwassen hoofdrolspelers, algemene sfeer en beleving kwamen samen tot zeer goed geheel n fijne filmervaring. Ook kon bij de remake uit 2017 Pennywise voor mij niet tippen aan m'n favoriete clown uit 1990, dat is bij deze toch beetje veranderd, ben zeker ook fan van deze nieuwe versie van Pennywise geworden ? Dus msschn was ik bij deze uit 2017 té kritisch.

De vorige vond ik net iets beter. Deze duurde me te lang, keek niet lekker weg, veel dingens in waarbij ik zoiets had van uh en duh?

Veel te lange zit en kon me niet blijven boeien.

In tegenstelling tot de meesten vond ik dit deel wel beter. Op horrorvlak blijft er niks te beleven want ben net zoals in de vorige film geen enkele keer verschoten. Ik denk ook niet dat mijn hartslag veel naar omhoog is gegaan bij de jumpscares. Wat dat betreft denk ik dat Muschietti beter een ander genre eer aandoet ipv horror.

Ik heb een aantal keer goed gelachen eigenlijk met Ritchie dan vooral (wat ook komiek blijkt te zijn). De vervelende kinderen uit de eerste zijn hier vervangen door een aantal van de betere acteurs vandaag de dag. Dit deel ziet er ook wel een stuk beter uit dan het origineel uit 1990. Verder vond ik hem omwille van de speelduur nog best goed uit te zitten.

De meningen waren erg verdeeld, maar misschien om dat mijn verwachting ook niet zo hoog was ben ik zeer verrast door deze prima afsluiting van het S, King verhaal .

De soundtrack was ( kom ook niet anders met een van de grootste horror films van het jaar ) echt geweldig .

Zo sfeervol echt prachtig . Da’s al een groot plus punt .

Maar ook regisseur muschietti weet duidelijk vakmanschap te tonen , bijvoorbeeld de sterren die overgingen in de puzzel was prachtig .en zo waren er meer mooie vondsten .

De climax was ook heerlijk , jammer dat pennywise minder in beeld was , maar dat word daar wel goed gemaakt .

Je zou kunnen zeggen , dat het uiteindelijk naar een paar explosieve scènes , te makkelijk tot een einde word gebracht . Maar dat mag de pret niet drukken .

Wat ik minder vond , was dat er regelmatig naar het einde in de jaren tachtig versie word verwezen , in de vorm van , een quote over dat einde, die natuurlijk ook lachwekkend belachelijk slecht was , maar wat wil je met een tv budget ( het was een tv film ) uit de jaren tachtig en de bijhorende CGI .

Was niet nodig , en legden daarmee de lat net wat te hoog .

Maar das ook een van de weinige minpunten .

En ook wel dat het hier en daar wat komische noten de boventoon voeren ( niet heel vaak hoor ) wat misplaatst aan voelde .

Uiteindelijk was het top horror , die samen met deel één tot een moderne klassieker zal vormen .

Voor nu een 4* .

Als je deel 1 niet meer voor ogen hebt is het een te lange en onduidelijke zit. Daarentegen waren de special effects uitstekend. Jammer van de saaie stukken. Vreemd dat er geen vervolg was op de eerste scene. Het laatste kwartier deed me aan The Goonies (1985) denken.

Zo enthousiast ik over de eerste "It" was zo teleurstellend was dit aansluitende vervolg. Het meest plezierige vond ik nog wederom het "Stand by me" en "The Goonies" sfeertje. De soms grappig gevonden special effects zijn best vermakelijk om te zien. Maar de film kan niet voorkomen dat het soms langdradig wordt. Dat het geheel bijna 3 uur duurt helpt daarin ook niet mee. Het te bombastische aan overdreven aanwezige special effects ook niet. Als er dan ook nog eens wel heel erg makkelijk en ongeloofwaardig eind aan gebreidt wordt is er toch een kleine teleurstelling die overheerst. 3*

Vergeleken met Chapter 1 viel deze enorm teleur.

Ze hadden gewoon moeten vasthouden aan de "Stranger Things" sfeer ipv het op

de volwassen boeg te gooien. De CGI was goed te pruimen, maar het was te geforceerd

grappig gemaakt. The Thing inbreng was wel een leuke verassing.

Wilde deze een tijd geleden in de bioscoop zien, maar was er helaas niet van gekomen. Best wel naar uit gekeken al hoorde je hier en daar al wel verhalen dat hij iets minder zou zijn dan het eerste deel. En net als in het origineel, is het tweede deel in deze remake waar iedereen volwassen is geworden, inderdaad wat minder.

Het is 27 jaar later en iedereen keert terug naar Derry aangezien Pennywise weer terug is. Skarsgard doet het wederom uitstekend, de clown blijft toch een angstaanjagende verschijning die mede verantwoordelijk is voor het slagen van deze remake. De rest van de volwassenen is goed gecast, maar net als in het origineel was de chemie hier minder voelbaar dan tussen de kinderen. Geinige cameo van Stephen King als fietsverkoper, die dezelfde prijs vraagt als voor killercar Christine destijds.

Muschietti had nogal veel ideeën want Pennywise neemt ontelbaar veel vormen aan. Sommige geslaagd, maar sommige slaan ook de plank mis. De film zit propvol monsters maar de vaart is dusdanig hoog dat het aan sfeer moet inleveren. Er is zeer veel gebruik gemaakt van CGI waar ik nooit zo'n fan van ben. Nu was het al niet altijd overtuigend dus je kunt er donder op zeggen dat de film de tand des tijds niet gaat doorstaan. Vermakelijk is het allemaal zeker, maar eng wordt het nooit. Sommige effecten waren zeker de moeite waard zoals met de gelukskoekjes. En er worden kinderen opgevreten door een clown met vlijmscherpe tanden, daar kan ik geen minpunten voor geven natuurlijk.

De film duurt wel drie kwartier te lang. Na anderhalf uur voel je dat het einde er aan zit te komen, maar Muschietti weet het enorm te rekken. De final battle is best geslaagd, slechter als het origineel kon sowieso niet, alleen dat scheldpartijtje blijft natuurlijk een beetje knullig en niet alleen omdat de smoel van Pennywise wordt verpulverd door een lelijk CGI-glitchfest. Daarna moet het klaar zijn, maar Muschietti neemt ruim de tijd om de boel af te sluiten. Al met al een prime remake.

Als je echt een origineel creepy clown, puur natuur, dus zonder CGI-effecten wil meemaken, dan moet je absoluut de zeer bloedige slasher Terrifier (2017) gaan zien. Deel 2 komt in 2020 uit, Daar is Pennywise een watje bij.

Enorme tegenvaller.

Om te beginnen: het is me een raadsel hoe mensen kunnen klagen over 3,5 uur Scorsese in de bios maar dit dan wel trekken. Onvoorstelbaar.

Ontopic: net als in de miniserie uit 1990 is dit 2de deel met de volwassenen ook weer veel minder sterk dan het eerste.

Dat verwijt ik deze eigenlijk meer dan het origineel omdat hier wel een fatsoenlijk budget en cast beschikbaar was.

Het boek wordt echt gevolgd via een simpele opeenvolging van de belangrijkste stukjes zonder enige sfeer of echt een goede vertelling. De regisseur is eigenlijk best een prutser.

Daarnaast is alles wat eng zou moeten zijn eerder lachwekkend en volstrekt mislukt.

Had het na deel 1 niet gedacht maar doe mij toch maar die uit 1990 dan.

Teleurstellend hoor. Nou ja, ook weer niet helemaal. De eerste film was ook niet zoveel. Maar die had nog zijn sterke punten, zoals goede kindacteurs (Sophia Lillis in het bijzonder), en een belangrijk van de film focuste zich op de vriendschap die een stel kinderen in een zomer in Derry met elkaar opbouwden. Dat schuift deze nieuwe film toch vooral opzij. De focus ligt nu op de volwassen geworden vrienden, ok, maar eigenlijk worden er nauwelijks pogingen ondernemen de ouder geworden personages verder uit te werken. Goede acteurs als Chastain, Ransome en vooral Hader weten nog wat van hun personages te maken, Mike en Ben (wat een castingkeuze) blijven erg vlak.

De eindeloze reeks scènes die in goedkope jump scares eindigen zijn er wel nog gewoon. Helaas niet zozeer scènes waarin Skarsgard zijn griezelige vertolking mag etaleren maar vooral talrijke cartooneske CGI-scènes, vol luidruchtige en avontuurlijke muziek en averechts werkende kwinkslagen. Het resulteert in een minder enge film, en dat is iets geks om te zeggen over een film die de dood van meerdere kinderen toont. De schrijver heeft duidelijk niet begrepen dat overdaad schaadt, en dat wat het boek eng maakt niet zozeer de clown is maar de vreselijke dingen die mensen elkaar aandoen en de griezelige onverschilligheid van Derry. Precies zaken die in deze film worden genegeerd.

Als fan van het boek ben ik overigens de moeilijkste niet over geschrapte personages en scènes of bepaalde veranderingen. Desondanks vond ik veel scènes toch teleurstellen, vooral wat van mijn favoriete zoals Beverly en de heks (in de trailer al lachwekkend) en het ritueel van Chüd. Die scène was overigens een kinderlijke fantasie in het boek. De verbeeldingskracht en vriendschap van de kinderen waren hun grote wapens tegen het monster. De film maakt er typische genoeg écht een verwarrende trip van. Veel onhandige uitlegscènes en flashbacks ook, en het einde stelt ook teleur (een spin met een clownshoofd, enkel het huis in Neibolt Street dat instort, de bitterzoete conclusie is nu mierzoet, enz.). 2.0*.

Dik aangezet en veel te lang vervolg, spectaculair en onderhoudend maar tegelijkertijd dun qua plot en overwegend te bombastisch om echt eng te zijn. Less is more, maar die boodschap is volledig voorbij gegaan aan regisseur Andy Muschietti, die hier werkelijk alles uit de kast haalt om het eerste deel te proberen te overtreffen. Dat lukt helaas niet. Er zijn veel goede momenten en bij vlagen is de film best eng, maar de boel ontspoort regelmatig en hier en daar verdrinkt de film in goedkoop ogende CGI. De goed uitgewerkte personages redden de boel gelukkig.

Redelijk vervolg. Maar bij lange na niet zo pakkend als het eerste deel. Alles wat de karakters in belangrijke mate gevormd heeft is in het eerste deel al verteld en juist al die onzekerheden en problemen van die kinderen maakten dat deel zo sterk, niet zozeer Pennywise. Verder wordt het nodige van deel 1 gerecycled. Bovendien hebben we veel toch al eerder gezien in de oude miniserie. Bovendien zaten daar belangrijke dingen in die hier weer weggelaten worden (de scene op het einde daarvan met het snel fietsen vond ik erg goed bedacht) alsmede een onvervangbare Tim Curry. Er worden vooral een hoop cgi-griezels aan toegevoegd maar juist omdat het allemaal niet fysiek aanwezig is wil het nooit echt eng worden en overtuigt het vaak niet zo, zeker als het nogal chaotisch wordt. Verder had er toch wel makkelijk een half uur afgekund. De montage laat sowieso hier en daar wat te wensen over ook. En hoe prima de oudere acteurs ook zijn (met James Ransone als beste castingkeuze), je mist de jongelui teveel.

En dat jatwerk van The Thing, dat is misschien bedoeld als ode maar helpt echt totaal niet.

Niet alle remakes worden goed verfilm, maar ik vond IT chapter two wel (modern) goed. Hedendaagse technologie geeft toch een extra kick.