It Chapter Two (2019)

Dat is geen feit, dat is jouw mening. Niks mis mee, maar ga niet mensen verwijten dat ze 'm vinden tegen vallen en dan zeggen dat ze "klagen gewoon om het klagen".

thunderball Precies wat ik dacht!

wat een slechte film, slecht geacteerd, zelfs door jessica Chastain die ik toch beter heb gezien. Geen aanrader.

Iets met pot en ketel.

Dit, beste Vivianne, heet een mening.

Zo goed als Chapter 1 was, zo slecht is deze film. Slecht geacteerd, langdradig en bij vlagen warrig.

Voor de pauze had ik echt de gedachte om maar naar huis te gaan en halverwege het stuk na de pauze had ik zoiets van "Maak die kut clown af en schiet alsjeblieft op!"...

Nee, zeker geen aanrader en geen goed slot van een goed eerste deel.

Lang geleden dat ik nog zo'n dubbel gevoel gehad heb, soms echt indrukwekkend visueel, en op vlak van sfeer, soms echt uitermate zwak op vlak van verhaal en acteerwerk (Chastain is echt onbeschrijfelijk zwak tov vele van haar andere acteerprestaties).

3* dan maar met soms uitschieters naar 4,5-5* en soms naar 0,5-1*

Gewoon een top film, cast fantastisch, effecten erg goed, veel spanning. Prima geluid, Gewoon genieten, en als je het boek kent zul je merken dat het een goede verfilming is en zeker één van de betere King films. Overigens speelt de schrijver ook nog best een leuke kleine rol! Hele goede film dus!!!

Maar dan toch een voldoende geven ?

Sinds wanneer is een 5 een voldoende?

Maar ook al was het een voldoende, een cijfer hoeft niet per se de kwaliteit van een film te weerspiegelen. Ik waardeer op dezelfde manier. Een goede film kan van mij een onvoldoende krijgen als ik het tegen mijn beoordelingscriteria leg. Het is vaak puur persoonlijk.

[Edit moderator: quote en verwijzingen naar verwijderd bericht verwijderd]

Draak van een film die het niveau van het magistrale eerste deel niet weet te bereiken. Teveel leunend op scarejumps en twijfelachtige special effects. De eerste twintig minuten beginnen nog veelbelovend, maar na de aankomst van de losers op Derry is het kruipend afzien naar een teleurstellend einde wat veel te lang op zich laat wachten.

Trolberichten en reacties daarop verwijderd.

Maar even eerlijk, die legendarische miniserie uit 1990 was eigenlijk ook maar kut. Ik heb die alleen nog maar op 3,5 staan om de gebruikelijke redenen: Tim Curry en het Jeugdtrauma (mijn generatiegenoten die na het zien hiervan nog jarenlang hebben gedoucht met een half oog op de afvoer begrijpen wat ik bedoel).

Het boek heb ik ook gelezen. Aardig boek, maar in die tijd neigde het door coke en alcohol verdoofde brein van Stephen King ernaar om zijn plots in gezwalk te laten verzanden, met name na de eerste 500 pagina's. Met name het einde was in het boek dus ook al problematisch, om over de beruchte kinderporno-scene nog maar te zwijgen.

Het was dus altijd, pun intended, net niet hét met Het: toen ik een paar dagen geleden het eerste deel van deze remake op Netflix bekeek, omdat ik wist dat ik deze in de bioscoop ging bekijken, ontdekte ik buiten wat grofgebekte kinderen weinig nieuws of spannends. Zonder al te veel verwachtingen ging ik dus voor deze de bioscoopzaal binnen, maar wat blijkt? Ik heb me verrassend goed vermaakt.

Feitelijk doet de film weinig goed, behalve de casting (vooral het dubbele duo Finn Wolfhard/ Bill Hader en Jack Dylan Glazer/ James Ransone is een voltreffer) en de 'wel aardige' cinematografie. Problemen zijn er daarentegen genoeg: als horrorfilm is deze mix van cliché-jumpscares en spookhuis-cgi niet bepaald geslaagd, de meeste plotwendingen zijn op zijn minst bizar (het gebruiken van de zelfmoord van Stan Uris voor een sentimenteel levenslesje op het einde krijgt nog wel de smakeloosheidsprijs 2019), en de film probeert zo hard iets te maken van het mislukte einde dat het pathetisch wordt (om niet te zeggen langdradig, en nog zinloos ook, want het einde is nog steeds niet bijster briljant).

Maar deze bizarre mix van invloeden, prikkels, flauwe pubergrappen en onnavolgbare beslissingen om de groep op te splitsen terwijl het monster achter je aanzit wist me toch, op een of andere manier, te ráken.
Het helpt waarschijnlijk dat de film zichzelf niet al te serieus neemt, en het hart op de goede plaats heeft. Dat de cast duidelijk plezier heeft. Dat de roman zoveel zijweggetjes heeft dat je er echt alle kanten mee uit kunt. En dat dit soort ET-via-Stranger-Things kinderverhaaltjes de zeitgeist mee hebben. En misschien was ik zelf ook gewoon in een goede bui. Maar potverdomme, wat een positieve verrassing zeg.

Zelden zo’n langdradige en slecht geacteerde film gezien als dit. Het eerste uur ging nog wel. De special effects zijn heel goed. De begin scènes had ik nog zoiets van dit zal wel een opbouw naar iets moois of echt spannends worden. Helaas veranderde de film voor mij in een langdradig saai verhaal. De film duurde eindeloos lang en de spanning en zin om deze af te kijken ontbrak. Sterker nog ik verveelde me echt tijdens het kijken naar de film. Na 2 uur toen het einde al duidelijk was had ik zoiets van maak die clown nou maar af. Helaas was ik met iemand samen die hem wel goed vond. Samen uit samen thuis en probeerde ik het beste ervan te maken om de enorme langdradige film uit te zingeg.

Mensen vinden het een slechte film! toch kijken ze het!

Jij vindt het een hele rare en slechte film maar dan hoef je niet tegen iedereen te gaan zeggen dat ze de film niet moeten aan gaan raden iedereen heeft een ander smaak. weet niet of jou ouders dat ooit tegen jou hebben verteld. blijkbaar niet maar mensen worden soms gewoon teleurgesteld door mensen die gaan lopen zeggen dat het slechter is dan deel 1. Heb je een probleem ofzo?

Je weet pas dat je het een slechte film vindt, wanneer je hem hebt hebt gekeken...

Enig idee wanneer deze op bluray gaat verschijnen?

Leer.shit.googelen. Het klinkt als een neerbuigende sneer, maar zo bedoel ik het niet. Al die info is beschikbaar, je kunt het zo’n gek niet bedenken. Het vragen kost evenveel moeite als het antwoord vinden. En ontdekken hoe je je vraag het beste kunt formuleren, zodat je het beste het antwoord vindt, neemt wat tijd, maar het is het zo waard...

Nadat ik twee jaar geleden al het eerste van "It" in de bioscoop had gezien, moest ik natuurlijk dit tweede deel ook in de bioscoop zien. Oorspronkelijk zou dit al twee weken geleden moeten zijn gebeurt, maar door omstandigheden (o.a. ziekte van mezelf) is dit twee weken later gebeurt. Omdat "It" inmiddels op de laatste benen loopt en ook vanwege de andere clown, te weten "Joker (2019)", was het niet druk in de zaal.

Waar we in 2017 de sterk gecaste kinderen volgden, volgen we nu voornamelijk hun volwassen versies met James McAvoy als Bill Denbrough, Jessica Chastain als Beverly Marsh, James Ransone als Eddie Kaspbrak, Bill Hader als Richie Tozier, Jay Ryan als Ben Hanscom, Andy Bean als Stanley Uris en Isaiah Mustafa als Mike Hanlon. 27 jaar na de confrontatie uit hun kindertijd met killerclown Pennywise (Bill Skarsgård), keren ze na een brute moord op een homofiele plaatsgenoot en een telefoontje van Mike Hanlon terug naar naar het slaperige plaatsje Derry, om deze moordlustige entiteit voor eens en voor altijd te stoppen. Maar dit gaat niet zonder angst, verdriet en verlies.

De volwassenen zijn uitstekend gecast en lijken niet alleen in gedrag, maar soms ook qua uiterlijk, onwijs veel op hun jonge tegenhangers. Maar helaas hebben ze niet allen de kans om net zo te stralen als hun jeugdige tegenhangers en vooral de twee bekendste acteurs, te weten James McAvoy en Jessica Chastain, slaan dit keer de plank wat mis. Vooral Bill Hader (ik vond hem overigens lijken op Johnny Knoxville) springt er dit keer bovenuit en hij weet de balans tussen komedie, angst en drama geloofwaardig te verkopen. Ook James Ransone doet het best goed en zeker wanneer zijn personage Eddie tegenover Bill Haders personage Richie staat.

Omdat het bij de volwassenen nog steeds over vriendschap, herinneringen en een romantisch lijntje gaat, wordt je als kijker van de ene in de andere emotie gegooid. In een bijna drie uur durende kermisrit (het verhaal opent overigens ook op een kermis) is dat best leuk maar wel lang en dat met de subtiliteit van een lawine. Hoewel het in dit tweede deel draait om de volwassen versies van de "Losers' Club", zien we ook regelmatig nog de kinderen terug, want door middel van terugblikken blijven de originele kindacteurs onderdeel van het verhaal en worden er gaten ingevuld uit het eerste deel. Hierdoor weten "It: Chapter One" en "It: Chapter Two" elkaar te complimenteren en voelt het geheel aan als een episch horror-avontuur.

Bill Skarsgård heeft weer zichtbaar veel plezier in zijn rol als de gemene clown Pennywise en hij is wederom een sterk onderdeel van de film. Ook heeft hij een aantal spannende scènes waarin de manipulatie van de clown goed tot zijn recht komt. Dit is ook het pluspunt, want dit vervolg bevat meer gore (o.a. tijdens de reüniescène van "The Losers" in een Chinees restaurant), schrikscènes (ook al zie je de meeste schrikmomenten van mijlenver aankomen) en absurde genre-fun (o.a. CGI-monsters) en ook zitten er wat leuke verwijzingen in naar andere Horror films, zoals "The Thing (1982)" in de vorm van een hoofd wat verandert in een spin en waarbij dan de Kurt Russell quote "You've got to be fucking kidding" gezegd wordt en "The Shining (1980)" met een "Here's Johnny !" scène.

Ook de opbouw van de griezelscènes zijn uitstekend verzorgd, met misschien wel als hoogte punt het moment waarop het personage van Jessica Chastain een bezoek brengt aan een schattige oude dame, te weten Mrs. Kersh (ijzersterk gespeld door Joan Gregson), met een doodenge bevroren glimlach. Overigens doet ook psychopaat Henry Bowers (Teach Grant) weer mee, maar hij wordt afgedaan met een paar onnodige scènes die niets toevoegen aan het verhaal als geheel, waardoor het er niet spannender en onvoorspelbaarder op wordt.

Waar "It: Chapter One" een van de beste verfilmingen van Stephen King (heeft zelf ook een klein rolletje in deze film als winkeleigenaar) zijn werk is, weet "It: Chapter Two" die perfecte balans tussen horror en blockbuster wat minder goed te bewaren. De film is voor de rest buitengewoon sfeervol en bij vlagen ook eng, met clown Pennywise als bloeddorstig middelpunt, maar wel minder verrassend en lang niet zo verontrustend. Ook is de speelduur (bijna 3 uur) misschien iets te veel van het goede voor een horrorfilm en het einde (het doden van Pennywise) ging veel te makkelijk.

Desondanks slaagt "It: Chapter Two" erin om een bevredigend eind te breien aan één van de meest iconische horror-verhalen van onze tijd.

Kolere wat vond ik dit slecht! Zelfs 1 van de slechtste films dit jaar.

Vind het verhaal te slap en die horror elementen en karikaturen..visual best geinig maar komt regelrecht binnen bij mij als een slapstick.

Dat einde met dat huis wat een grap, staat midden in een woonwijk maar hey, niemand te zien of iemand die wat merkt..?

En zit door de berichten te scrollen en mensen hebben het over veel jumpscares, misschien schrik ik niet zo snel meer maar de enige jumpscares die ik had was van die dude onset dat bed maar voor de rest niet, te voorspelbaar en saai.

Nee, het geheel slaat nergens op, half puntje erbij voor de visuals maar niet een film die ik ooit nog eens ga kijken.

Deze film haalt het gewoon niét bij het origineel. De spanning ontbreekt, de CGI is slecht te noemen en wederom de verplichte flauwe humor waar Hollywood tegenwoordig een verplichting van heeft gemaakt. Waarom nou van die misplaatste humor (hond scène tegen het einde) in een film die creepy en beklemmend zou moeten zijn? Ook de scène met die oma en Beverly sloeg nergens op als je het vergelijkt met dezelfde scène uit het origineel. Mensen in de bios zaten er gewoon bij te grinniken.... en dat zou een enge scène moeten zijn.

Nee, geef mij de originele versie maar. Ik moest meteen denken aan de remake van Nightmare on Elmstreet waarbij de nieuwe Freddy Krueger ook zo'n misbaksel was tov die van Robert Edlung. Dat idee had ik ook met Pennywise vergeleken met die van Tim Curry. En de film is gewoon veeeeeeeeel te lang!

Toch gekeken vanwege mijn nieuwsgierigheid en mijn goede gevoel bij het origineel, maar uiteindelijk zwaar teleurgesteld. 2 magere sterren.

Eindelijk kunnen kijken.

Viel niet tegen qua sfeer.

Einde was grappig gevonden, maar met matige special effects net als in het origineel, maar wel beter uitgewerkt.

Jumpscares werkten niet bij mij, teveel horrorfilms gezien.

Wel leuk om te zien dat andere mensen schrokken.

Special effects vond ik matig, maar daar gaat het niet om bij deze film.

Pennywise is gruwelijk in deze film, super grappig.

Bij het einde had de zaal iets van : ah, dat is zielig voor pennywise ??.

Zeker vermaakt, vond hem niet langdradig.

1e 2 uur het beste, daarna wat clichématig, maar zeker dikke voldoende.

Genoeg humor, vooral van pennywise ?.

Dikke 4*

Henry bowers vond ik in tegenstelling tot anderen wel leuke toevoeging.

Nummerbord auto is van Christine.

IT Chapter 2 is een aaneenschakeling van op zichzelf staande scènes die allemaal afgesloten worden met een jump scare. Op een gegeven moment weet je als kijker gewoon dat één van de hoofdrolspelers IT in een bepaalde gedaante tegenkomt en vervolgens net op tijd ontsnapt, kortom erg voorspelbaar! Dit heeft tot gevolg dat je er als kijker niet lekker in komt, het niet als één geheel aandoet en je je weinig betrokken voelt bij het hele gebeuren. Ik vind dat de makers het zich ook wel vrij makkelijk gemaakt hebben door bepaalde scènes min of meer 1 op 1 over te nemen van het origineel. Zo hadden ze wel wat interessanters met de restaurant scene kunnen doen. Ook had het voor mij een heel stuk duisterder gemogen, comedy en horror vind ik sowieso een hele ongelukkige combi. Een fikse tegenvaller dus! Erg jammer, vooral gezien het goede begin; de openingscene was duister en naargeestig.

Deel 2..... een overdonderende film vol met SFX.het origineel kan hier absoluut niet aan tippen!!!! Acteurs overtuigen stuk voor stuk,de clown is veel meer psychopaat als de clown in het origineel,die zag eruit als clown bassie.film gezien in 4 DX wat ook nog een toegevoegde waarde was.met de hierboven lauwe reacties kan ik dus weinig mee.......4.5 stars.

Meest briljante was de parodie op "ghostrider".

Hele zaal lag dubbel, al zal dat vast niet zo bedoeld zijn.

Daar is wel een verklaring voor; het huis is namelijk een deel van ‘it’, waardoor het op zichzelf ook een soort illusie is. Eigenlijk te vergelijken met de scene in het chinees restaurant, waar die serveerster ook niks geks zag.

In het boek the world of IT zeggen ze over neibolt;

‘Neibolt is a character in the sense that it is organic. It is an extension of IT.

The house is a part of Pennywise. It’s part of the spell. The house wasn’t even real at some point. It was just an illusion. It was sustained by belief’

My god, heb je iemand met een auto zover gekregen om je 5 km verderop naar de volgende bios te rijden?

Maar mooi dat je hebt genoten hoor. Was het dus het wachten waard.

????

Zeker wachten waard.

Had een goede dag.

Goede film en mijn AJAX gewonnen ?

Ongeveer een derde van de scènes kennen we al uit het eerste deel. Op die manier is het natuurlijk niet moeilijk om een film van drie uur gevuld te krijgen. Saai was het dan weer wel. De personages boeien minder dan ooit en van horror of spanning is ook niet veel sprake meer. Het is meer een fantasyfilm geworden die de franchise nog wat probeert uit te melken. Na twee uur in slaap gevallen omdat er gewoon geen hol gebeurt.