Torpedo (2019)

De kans gekregen om hem in avant-première te zien.

Ik moet toegeven dat ik aanvankelijk behoorlijk sceptisch stond tegenover dit concept. Een Vlaamse duikbootfilm leek me iets dat tussen pot en pint werd bedacht tussen een paar makkers die elkaar lang niet hadden gezien. Wel, ik zat fout.

Het bleek een verrassend goeie oorlogsfilm, met duidelijke invloeden van Das Boot, Inglourious Basterds en zelfs de rode voortkruipende streep uit de Indiana Jones-franchise die op de wereldkaart aangeeft waar de personages zich bevinden.

Het is de makers gelukt om de juiste balans te vinden tussen humor, bloederige gore en enkele kille, harde scènes. Toegegeven, in de cast zitten enkele stereotypes. Sven De Ridder en Stefan Perceval zetten hun rol neer zoals ze in elke film of serie doen. Het laatste kwartier voelt ook wat vlug-vlug aan, alsof ze gebonden waren aan een bepaalde tijdspanne. Het wordt dan ook wat slordig, (hoe een mens op 150m diepte ruim 2 minuten lang kan rondzwemmen en zijn adem inhouden is me een raadsel) maar wat de film tekortkomt wordt ruimschoots goedgemaakt door de liefde voor het genre die in elke scène tot uiting komt.

Desalniettemin, sterk wat er op cinematografisch vlak is klaargespeeld met "slechts" een budget van 3,5 miljoen euro. Ik heb zelden het gevoel gehad dat ik naar een relatief goedkope film zat te kijken. Uiteraard kan de prent nergens tippen aan Das Boot, maar wat mij betreft is dit een zeer geslaagd debuut van regisseur Sven Huybrechts.

Zoals verwacht een crowdpleaser waarbij zo goed als alles met een korreltje zout genomen dient te worden. Beetje pretentieus om te beweren dat dit gebaseerd is op waargebeurde feiten. België heeft inderdaad bijgedragen tot het leveren van Congolees uranium zodat de Amerikanen hun Manhattanproject konden ontwikkelen, maar daar houdt het dan ook op. De rest is pure fictie, een avontuur van een paar zotten zoals ze zelf in de film genoemd worden. Vermoedelijk ook niet toevallig dat de Duitse kapitein Jäger heette, verwijzend naar de beroemde overloper (August Jäger) uit WOI toen hij de Allies waarschuwde voor de eerste (Duitse) chloorgasaanval in 1915.

Positief was de flow van de film. Op zich een zeer vlotte film die amper verveelt qua tempo en verloop. Voor een Belgische film ook chapeau om dergelijk project op poten te zetten, niet zo evident lijkt me met een relatief klein budget en de uitdaging om een film te maken over een duikboot. Ook de sterrencast mocht er wezen. Verder begrijp ik de kritieken van de “linkse intellectuele” media wel. Er wordt vrij losjes geacteerd met veel grappen en grollen, bij momenten té veel om au sérieux genomen te worden. Alsof men op scoutskamp ging ... een film die wel wat weg heeft van Armageddon (1998) met zijn onmogelijke opdracht en de autoritaire vaderrelatie, maar jammer genoeg niet aan de enkels komt van pakweg Das Boot of Inglorious bastards. Of neem nu Indiana Jones met de uitgestippelde route op een wereldkaart.

Veel ergerlijke ongeloofwaardigheden in de film die het niveau omlaag halen: het racisme (of uitspraken) van Fons bvb was/waren voor niéts nodig, de twee gemiste torpedo’s van de vijand waren wel heel ongeloofwaardig, net als de zeeduik op de bodem van de Atlantische Oceaan (Hallo?), de opleiding van wat leken in drie weken, de clichéreanimatie, die kogel in de loop van het kanon en ga zo maar door ... wel hier en daar een leuke scène met het verleden van Stan, de gore amputatie of de openingsscène, maar in zijn geheel te weinig om indruk te maken.

"Torpedo" is "Inglourious Basterds (2009)" op zijn Antwerps en dankzij de Vlaamse Brad Pitt, te weten de gespierde Koen De Bouw, en zijn Antwerpse Basterds voelt "Torpedo" werkelijk aan als een dwaas en megalomaan jongensavontuur.

"Torpedo" is het filmdebuut van de Belgische regisseur Sven Huybrechts en gaat over een bende Vlaamse rebellen onder leiding van nazihater Stan (Koen De Bouw), die in 1941 tijdens de Tweede Wereldoorlog met de gekaapte Duitse duikboot U-235 en de gekidnapte Duitse kapitein Franz Jäger (Thure Riefenstein) als gids, een lading door België beloofd uranium vanuit Belgisch-Congo tot in Amerika (New York) moet krijgen. En dit zodat de Amerikanen, en niet de Duitsers, als eersten in een klap volledige steden kunnen uitroeien met een atoombom. Daarbij stuiten ze op de nodige hindernissen, want de geschifte bemanningsleden hebben nog nooit een duikboot vanbinnen gezien en ook duikt er al snel nazigespuis op om hun reis te verhinderen.

Wie ooit het onweerstaanbare "The Dirty Dozen (1967)" al eens heeft gezien, weet dat er tijdens de eerste helft van "Torpedo" (dat sterk doet denken aan Quentin Tarantino’s "Inglorious Basterds") flink gelachen kan worden. Want regisseur Sven Huybrechts neemt zijn film nooit al te ernstig en vindt een mooi evenwicht tussen komedie (ga maar eens naar het toilet in een duikboot ), over the top actie (o.a. het op overdreven en heldhaftige wijze neerhalen van eenMesserschmitt en het laten ontploffen van een dekkanon met een geweerschot), oorlog (durft de gruwel van de oorlog te tonen in al zijn glorie), goor (o.a. het onthoofden van een nazi met een handgranaat en het amputeren van iemands beide benen met een handzaag en daarbij kijkt de camera niet weg), heftig drama (de nazi’s zijn nog gruwelijker dan die uit "Inglourious Basterds" en doden o.a. de vrouw en het zoontje van Stan en de laatste op gruwelijke wijze door hem te laten verdrinken in een badkuip) en zelf een beetje romantiek (tussen bemanningslid Nadine, die de dochter is van Stan, en bemanningslid Filip).

Je ergert je geen moment aan ongeloofwaardigheden, onverwachte wendingen (o.a. een vliegtuig, duikboot en torpedobootjager van de Duitsers die ze onderweg tegenkomen) en het overdreven bloedvergieten, want vanaf de begingeneriek maakt de film duidelijk dat hij dichter bij "1941 (1979)" en "Raiders of the Lost Ark (1981)" (inclusief rode reislijn op een wereldkaart) aanleunt dan bij "Das Boot (1981)" (de beperkte ruimte die de duikboot en de zee toelaten, zorgen wel dat deze film een aantal "Das Boot" momenten heeft) en "Saving Private Ryan (1998)". Over "Das Boot" gesproken, acteur Martin Semmelrogge die in die film meespeelde, speelt in deze film de rol van sadistische SS-commandant Kriechbaum.

De makers van de film brengen een goedgevulde internationale cast, met Vlaamse, Franse en Duitse acteurs, bijeen om de onderzeese film te bemannen. De rebellen, zeg maar de Vlaamse "Inglourious Basterds", worden vertolkt door Koen De Bouw, Ella-June Henrard (als Nadine), Joren Seldeslachts (als Filip), Bert Haelvoet (Fons), Sven De Ridder (als Klisse), Stefan Perceval (als Tamme), Robrecht Vanden Thoren (als Werner) en Gilles De Schryver (als Van Praag). Het is wel even slikken wanneer de antihelden al vloekend met een plat Antwerps accent nazi’s neermaaien (o.a. met een bazooka) tijdens de opening. Maar eens je die spits afbijt, toont de cast zich van zijn sterkste kant in deze verrassende en vermakelijke prent. Al blijft het wel bij die ene kant, want "Torpedo" heeft enkel plaats aan boord voor eenzijdige personages, die Nederlands, Frans, Duits en Engels praten.

Omdat de duikboot uit Congolese wateren vertrekt, vond regisseur Sven Huybrechts het nodig om een racistische zijsprong te maken (die even later toch leidt tot verbroedering tussen wit en zwart), die de cast en makers hopelijk ongemakkelijk vonden om te filmen. En dan doel ik op de volgende racistische uitspraken van Bert Haelvoet (Fons) als de stoere en zwarte Rudy Mukendi (Jenga), die de duikboot in Belgisch-Congo komt bevoorraden voor de reis:

Tamme: Heb je iets tegen negers ?
Fons: Zo'n bananenman moet me niet aanraken.

En:

"Die chocolade-aap is godverdomme te lui om twee keer te lopen."

Hoewel op het einde (best spannend en ook met intense situaties) de film nog vrij voorspelbaar is, blijft er nog een gevoel van onzekerheid hangen. Je voelt dat er bepaalde mensen gaan doodgaan en anderen niet, maar toch ben je niet helemaal zeker. Daarna maken we een tijdsprong van vier jaar (oftewel 1945) en zien we een aantal bemanningsleden in gelukkige tijden (zo zijn Nadine en Filip inmiddels getrouwd en hebben ze al een kind en zijn Fons en Jenga bevriend en spelen ze samen een spelletje) in Amerika op het strand en krijg je te horen dat het Amerika gelukt is om een atoombom te maken, die ze zonet afgeworpen hebben op Hiroshima.

Al met al is "Torpedo" een onversneden popcornprent die niet alleen verrast door zijn "production value" (gemaakt met slechts 3,5 miljoen euro), de sets zijn geloofwaardig, het camerawerk is uitmuntend en de effecten zijn geslaagd, maar ook door zijn relativerende toon en geestige momenten (zo worden Duitsers o.a. "wienerschnitzels" genoemd). "Torpedo" bevat wel veel clichés en is ook niet bepaald vernuftig of origineel.

Mijn verwachting was niet al te hoog maar wat bleek dit een prachtfilm te zijn. Hoe dieper we in het verhaal kwamen, hoe beter het liep! Normaal ben ik niet zo voor de Nederlandstalige films maar dit was een juweeltje in de kroon. Zelfs op IMDb een ruime 7!

Gewoon gaan zien als je van oorlogsfilms houdt!

Waardering: een 7,5.

Kost me helemaal geen moeite om te onderkennen dat onze Zuiderburen ons op het gebied van het afleveren van goede, realistische films al jaren makkelijk verslaan, maar deze bedenkelijke oorlogsfilm is een behoorlijk valse noot in hun repertoire. Huybrechts wilde vooral een avontuurlijke, spannende nagelbijter afleveren vermoed ik, maar ondanks de altijd intrigerende setting in een duikboot is dit niet meer dan een tweederangs Das Boot geworden. Nauwelijks serieus te nemen dit waargebeurde verhaal. Al in de eerste tien minuten twee absurde, bijna lachwekkende actiescènes van onze helden(inclusief een wel erg schoon madammeke waarvan je je de hele tijd afvraagt hoe ze in vredesnaam in dit avontuur verzeild is geraakt), en dit bedenkelijke niveau wordt de volle speelduur volgehouden. Met als dieptepunt aan het slot een foute herhaling van een gedenkwaardige scène uit The Abyss als pappa De Bouw zijn reeds opgegeven dochter van een zekere verdrinkingsdood red . Veel jatwerk van betere regisseurs(naast Cameron is het ook duidelijk dat Tarantino schaamteloos word geciteerd) geven dit een overbodig Hollywood sausje, terwijl het uitstekende basisverhaal bij uitstek toch de gelegenheid was om die Amerikanen een eigenzinnig, karaktervol Europees poepie te laten ruiken. Toch nog een paar goed getimede momenten en een solide rol van de onverstoorbare De Bouw(in een ondankbare Schwarzenegger rol) laten het misschien nog wat lijken, maar voor mij sloeg deze Torpedo nergens in als een bom.

Misschien valt de film beter wanneer je hem neemt voor wat hij is, een avontuur in de "Indiana Jones "- geest.

Hoe geloofwaardig zijn die films?

Ik ben zelf zonder verwachting een realistische film te gaan zien erin gedoken ( ) en heb mij prima vermaakt.

Voor mij mogen er nog meer van dit soort films uit België komen.

"Hollywood aan de Schelde" is hier wel een passende benaming m.i.

N.B.

Thure Riefenstein vind ik wel de sterkste acteerprestatie neerzetten, al mag die van De Bouw er ook wezen.

'Gekloot in den Duikboot' van het Antwaarps Theater.

Een oorlogsfilm op zijn Vlaams met de nodige clichés en humor. Het is knullig en ik zie niet altijd of het zo de bedoeling was of dat dit het gevolg is van weinig budget. Het blijft ambitieus om een dergelijke film te maken over een duikboot in Vlaanderen. Gedurfd dus en meteen ook voor een soort blockbuster ipv een soort drama, wat je eerder zou verwachten van ons landje.

De film is niet zo bijzonder, de dialogen lijken ter plaatse geïmproviseerd. Gelukkig in het dialect, Vlaamse soldaten in het Algemeen Nederlands zou helemaal raar klinken. Maar de Vlaamse humor heeft wel iets met momenten en de actie valt nog wel mee. Uiteindelijk toch nog geamuseerd met deze film.

Onderzeebelgen.

Dat dat geen hoogdravend epos oplevert en af en toe niet al te geloofwaardig is moet dan al niet meer verwonderen. Toch weet Huybrechts er een aardig filmpje van te maken, met fijn sinistere Duitsers, dappere Belgen en wat volk dat daar mooi tussendoor laveert. En een paar ongekend botte scenes om het geheel wat kleur te geven en wat aandacht van de media te vangen daarbij nog. Leuk fris gekleurd in beeld, fijn vlot verteld en verder niet al te serieus nemen.

Kortom, prettig kijkvoer, en ik ben benieuwd wat Huybrechts hierna gaat laten zien, en dan hopelijk met een wat beter script en wat meer budget.

Hier lagen m'n verwachtingen ook niet zo hoog, maar was eigenlijk nog aangenaam verrast. Ik dacht het het een serieuze film ging zijn, maar de sfeer was toch wat luchtiger dan gedacht, zeker in het begin.

Het verhaal verveelde ook niet en was met vlagen ook wel spannend.

De cast deed het ook prima en nog een pluspunt dat de Duitsers ook Duits spraken.

Verder zag de film er goed uit , net als de speelduur, niet te lang en niet te kort.

Vlaamse popcorn prent die prima weet te entertainen.

Beetje ode aan de jaren 80 actiefilms en de duikboot en actiescènes waren prachtig.

Leuk om een keer gezien te hebben.

In 1941 krijgt een groep soldaten onder leiding van Stan [Koen de Bouw] opdracht om met een U-Boat uranium van Congo naar de VS te vervoeren. Daarbij krijgen ze hulp van Franz Jäger [Thure Riefenstein], een opgepakte voormalige U-Boatcommandant. Er is een vrouw [Ella-June Henrard] aan boor evenals de stereotype reus van een Congolees [Rudy Mukendi], dus het zal geen verrassing dat Huybrechts en co-scenarist Johan Horemans alle clichés van het genre voorbij laten komen, maar dan wel in goedkope, nimmer overtuigende vorm. Ronduit sneu.

Gisteravond voor de tweede keer bekeken en blijf bij mijn eerste besluit dat dit gewoonweg de beste Vlaamse oorlogsfilm is die ooit werkt gemaakt.

Goed (fictief) verhaal en geweldige acteerprestaties van de gehele cast.

En...natuurlijk zijn hier weer de "kenners" die de gehele film totaal afbreken, foei !

Entertainend maar ook weinig origineel, zonder negatief te willen zijn. Een Belgische namaak-blockbuster op zijn Amerikaans met gespierde verzetsstrijders, een vleugje duikbootthriller, bombastische muziek en oppervlakkige personages. Het wordt best hard in enkele scènes en ook de spanning blijft niet achterwege. Ergens is deze film een hard bewijs dat de Belgen even goede blockbusters als de Amerikanen kunnen maken met minder middelen. Nooit zo sterk als bij Torpedo had ik deze indruk.

Ik kan me aansluiten bij de reviews van Filmkriebel en schrans. Ik heb me zeker vermaakt met deze film, maar had ook geen hele hoge verwachtingen. Wat vooral opvalt: héél veel cliches en veel imitatie van oudere blockbusters. Ze hebben geprobeerd een Hollywood-stijl film te maken met een factie van het budget en op zich is dat nog best aardig gelukt. Het begin is tamelijk slecht (echt B-film kwaliteit), maar dat trekt gelukkig bij en het wordt beter. De film is ook best spannend op momenten. Het acteerwerk is acceptabel. Wat jammer is, is dat er een paar elementen inzitten die zó ongeloofwaardig zijn dat het bijna comedy wordt. Bv. met een patroon in een jachtgeweer en compleet kanon opblazen van een oorlogsschip? En Vanuit een duiboot op meer dan 200 meter diepte naar buiten zwemmen en weer naar binnen te gaan zonder last te hebben van fijngedrukte longen, geknapte trommelvliezen, stikstofnarcose, kunnen zien zonder zaklamp, en zonder compressieziekte terug in de duikboot? En daarna een deur opendoen waar 200m diep zeewater tegenaan drukt? Dit soort scenes hadden voorkomen kunnen worden.

Maar goed, al met al heb ik me prima vermaakt en heeft de film wel het Hollywood gevoel. Nét drie sterren.