Roma (2018)

Inderdaad. Ik weet nu zeker dat hij het niet is.

Alfonso Cuarón | Golden Globes - goldenglobes.com

Een paar dwaze awards helpen de zaak niet echt.

Gravity was natuurlijk helemaal een lachertje.

De Cuarón criticasters hebben geen poot om op te staan.

Saaiheid is anders een geweldig solide poot.

Wat mij altijd fascineert aan dit soort films die blijkbaar geniaal zijn maar waarvan ik die genialiteit volledig mis, is wat er dan zo geniaal aan de film is. Of wat de film zelfs maar heeft wat andere films niet hebben. Zelfs als ik professionele recensies lees dan kom ik daar niet achter. Blijkbaar is het niet mogelijk om uit te leggen wat er zo goed is aan een film (uitleggen waarom een film slecht is is in ieder geval veel makkelijker). Of wil jij wel een poging wagen (ik zou je dankbaar zijn)?

Volgens mij had ik het je al uitgelegd. Het is een herinnering aan zijn eigen jeugd die zich afspeeld op de achtergrond van het verhaal over de huishoudster. Ik ken eigenlijk geen enkele film waar het verhaal zich juist op de achtergrond afspeeld. Herinneringen zijn ook vaak vervaagd en spelen zich grotendeels af op de achtergrond van de details die je je wel kunt herinneren. Daarom past de vorm zo goed. Bovendien is er genoeg klein drama om de boel voort te stuwen, maar dat op zich is niet genoeg. Daarom kon het mij ook maar matig boeien, maar ik heb wel respect voor de vorm.

Zijn toch wel wat films waar historische gebeurtenissen op de achtergrond afspelen terwijl we meer het (vaak liefdes) leven volgen. Suspiria deed dat laatst nog een beetje en nog wat tweede wereld oorlog films waar oorlog niet op de voorgrond staat. Visueel vond ik het soms Roy Anderson (maar qua art design veel minder boeiend) en ik vind de afstand erg vreemd gekozen als je wilt dat we het dienstmeisje in onze armen sluiten.

Deze film heeft de wind gewoon mee. Trump en zijn wall en vrouwen die powerfull zijn, zou eerder knap zijn als je hier geen prijzen voor krijgt. Ik lees ook opvallend weinig echt goede analyses. Vooral veel nagebabbel van critici.

Maar al de mensen die vijf sterren geven hebben het niet over een verhaal dat op de achtergrond afspeelt...

Ik denk dat zie die voor de totale beleving geven. Voor- en achtergrond. Het is in ieder geval een bijzonder en rijk schouwspel.

Ik vind de film niet geniaal, maar vind het wel een mooie, rijke, licht ironische en krachtige film. Ik zie het meer andersom; zou niet weten hoe je deze film saai kan vinden, terwijl het heel makkelijk is om aan te geven waarom het een mooie film is. In jouw recensie lees ik bijvoorbeeld nergens iets wat als kritiek op de film kan worden beschouwd.

Mijn enige (voorname) kritiek op de film is dat het scenario wat steekjes laat vallen, zoals het personage Fermín die ik te zwaar vind aangezet in zijn afwijzing van Cleo en hun kind en daardoor niet helemaal geloofwaardig overkomt - en bijvoorbeeld de toevalligheid van de confrontatie tussen Cleo en Fermín tijdens de studentenopstand die me te gekunsteld is.

Er zitten verder zoveel boeiende thema's in (die ik nu niet allemaal ga toelichten, die worden denk ik ook wel in recensies genoemd die ik verder niet heb gelezen) die allemaal redelijk ongeforceerd op een prachtige cinematografische en auditieve wijze naar voren komen. Een klein voorbeeld is hoe de terugkeer van de vader van het gezin wordt verbeeld door extreem op de auto te focussen met een oorverdovend geluid. Een mooi autobiografisch moment (denk ik) van hoe Cuarón zijn vader herinnert (de hard ronkende te brede auto die ternauwernood in de garage past). Zoiets kan ik goed naar mijn eigen leven terugkoppelen, ook al is het symbool niet hetzelfde, ik voel de herinnering en betekenis die erachter schuilt.

De film 'flowt' ook heel lekker en hoefde van mij eigenlijk nog lang niet te eindigen. Naast het tijdsbeeld schijnt vooral Cuaróns liefde voor cinema door en zijn ode (zwanger van schuldgevoelens) aan de dienstmeisjes die hem en vele anderen een comfortabel leven hebben gegeven.

Mijn berichtje was overigens slechts een knipoog naar de scène waar de groep jongeren bezoek krijgt van gastdocent Latin Lover. Zo zijn er meerdere licht komische en ironische scènes die Roma tot een sterk gebalanceerd schouwspel maken.

'Ik zie niet wat er zo goed aan is' is dan ook meer een reactie op lof en prijzen dan een valide kritiek op zichzelf.

Wel bizar natuurlijk, dat niemand ondanks de verzoeken even kort wil uitleggen wat er zo goed aan deze film is, anders dan die mooie lange takes. Het zou goed zijn voor de discussie en ook als handleiding voor mensen die de film nog niet hebben gezien, zodat ze weten hoe ze naar de film moeten kijken. Als ik de Engelstalige recensies, vol superlatieven, raadpleeg word ik ook niet veel wijzer dus zo'n vreemde vraag is het niet.

Van de Mexicaanse recensies word ik wel een stuk wijzer, al zitten ook die vol met superlatieven waarbij elke zin eindigt met "maar de film is zelfs méér dan dat", zonder uitleg van wat dat méér nou inhoudt. Maar goed, ze geven wél een idee van wat er goed aan is.

Daaruit blijkt dat het voor Mexicanen een feest van herkenning is, met heel veel details uit het Mexico (zowel visueel als qua geluiden) van de jaren 70. Verder wordt vaak naar de cinematografie van Lubezki (de cinematograaf van Gravity) gewezen, om aan te geven hoe goed het is, al is hij bij deze film niet betrokken.

Interessanter, en meer ter zaken doende, wordt het wanneer die recensenten aangeven wat er in de film te vinden is. Het is een film over een gebroken gezin in een gebroken land. Het is een film van contrasten, tussen de zwartwit-beelden en het kleurrijke Mexico van de jaren 70, contrast tussen man en vrouw in macho-Mexico, contrast tussen welvarenden en armen, contrast tussen vrijheid (van mannen) en het vastzitten (van vrouwen). De film wordt ook geroemd omdat het qua geluid net zo krachtig is als visueel omdat je vaak dat wat je niet kunt zien wel kunt horen.

Het gaat niet zozeer over het dienstmeisje, maar over de belangrijke rol van twee vrouwen in het leven van Cuarón, zijn dienstmeisje en zijn moeder. Mannen zijn scheppers in de film, zij maken kinderen, en zij vernietigen, zij verlaten gezinnen, terwijl vrouwen alles draaiende houden (ze redden kinderen uit zee, baren, geven liefde...). De mannen zijn vrij, hebben macht, reizen rond in auto's en vliegtuigen, terwijl vrouwen in het huis vastzitten, haast opgesloten, als dienstmeisje of als echtgenote. In de films van Cuarón spelen vrouwen een belangrijke rol (A Little Princess, Y Tu Mamá También, Gravity, Children of Men (de zwangere vrouw) en zelfs Hermione uit Harry Potter wordt door critici bij deze gelegenheid geroemd ( ). Roma is zijn meesterwerk, er wordt zelfs van sluitstuk gesproken, waarin hij de twee belangrijkste vrouwen uit zijn leven (zijn dienstmeisje en zijn moeder) in de schijnwerpers plaatst.

Een ander thema uit de film is water, water wat zo'n vliegtuig weerspiegelt, een onbereikbare spiegeling voor Cleo, in hetzelfde water waarmee ze de stront waarin ze zit schoonmaakt. Water wat branden blust, en water in de oceaan, waar kinderen in kunnen verdrinken.

Dit gaf mij in ieder geval wel een idee waar ik de 'kracht' van de film moet zoeken. Qua thema (de vrouw in een mannenwereld) is het erg actueel in hedendaags Hollywood. Ik blijf echter bij mijn eerdere minder positieve mening over de film, het voelt bij mij persoonlijk wat pretentieus / geforceerd / te gemaakt aan qua gemakkelijk artistiek scoren (visueel, zwartwit, dansende naakte 'krijger', zingen bij een brand), maar veel erger is het afstandelijke waardoor ik er niet in slaagde om met de personages mee te leven, enigszins logisch als je iemand in de schijnwerpers zet (je kijkt ernaar), maar daardoor blijft het voor mij teveel bij alleen kijken naar een plaatje, naar een registratie, zonder dat het me veel doet, hetzelfde wat ik ervaarde bij La Grande Bellezza (2013). En als het je niet grijpt, zoals in mijn geval, dan wordt het een hele lange zit. Dus blijf ik bij mijn 2*.

Misschien moet je even wat beter lezen. Ik heb het zelf al tweemaal toegelicht en ook McSavah is hier ook uitgebreid op ingegaan. Het gegeven dat die Mexicaanse reviews weer hele andere zaken aankaarten (geen wonder, want het is ook hun verleden), geef alleen maar meer aan dat het een rijke vertelling is.

Maar bij Susperia draait het puur om de voorgrond, hier gebeurd het meeste en interessante (Arno74, verwijst ook naar 'het feest der herkenning') op de achtergrond. Dat is toch wel uniek, voor zo ver ik weet.

Maar ik wil m snel nog eens kijken om te zien of ik er dan ook meer uithaal.

Beetje flauw. Misschien moet je even wat beter schrijven? Tsja, wat ik uit die mexicaanse recensies uithaalde kom ik niet terug in wat je aangaf. En McSavah schrijft... "Er zitten verder zoveel boeiende thema's in die ik nu niet allemaal ga toelichten " daar schiet ik qua uitleg ook niet zoveel mee op. Ik bedoel er verder niks mee, maar ga niet naar zulke uitleg verwijzen. Dat versterkt alleen maar dat er geen antwoord op die vraag is gegeven, ook je "ik heb het al twee keer uitgelegd" helpt daarbij niet.

Als het al was uitgelegd had ik niet naar mexicaanse recensies hoeven te grijpen.

Dat ik een ander antwoord geef dan de Mexicaanse reviews doet natuurlijk niks af aan de waarde ervan. Iedereen zal er uiteindelijk weer iets anders in zien/ uit halen. Voor mij geldt dat feest der herkenning natuurlijk niet, maar ik geef wel aan dat het verhaal/de rijkdom van de film zich op de achtergrond afspeelt. Dat is ook waar de Mexicanen hun herkenning mee hebben. Het geluid, de auto's etc. Dus in die zin sluit het prima op elkaar aan.

Enfin, het was gewoon onwaar dat niemand nog moeite had gedaan de vraag van Filosoof te beantwoorden.

De meeste thematiek komt duidelijk in de film naar voren, vandaar dat ik geen zin heb om dat allemaal te gaan opschrijven. Dit zal toch ook wel in Engelstalige of Nederlandse reviews worden besproken? Maar zoals gezegd dat kan je allemaal makkelijk zelf uit de film halen, daar heb je geen recensies voor nodig. En er zullen misschien ook meer obscure thema's inzitten. Ik schreef eerst overigens "ode aan de vrouwen" wat ik (ten onrechte) heb vernauwd tot dienstmeisjes, al gaat naar hen wel de grootste ode uit. Het eindshot heeft trouwens ook twee passerende vliegtuigen. Maar goed, nu je dit zelf hebt neergepend is het denk ik wel duidelijk waarom veel mensen de film wel goed vinden?

Als jij hiermee kunt volstaan om aan te geven waarom je de film niet bijzonder vindt, is het dan oké dat anderen volstaan met te zeggen dat ze genoten hebben van de bijzondere cinematografie en intens hebben kunnen meeleven met de hoofdpersoon?
Ik bedoel het niet lullig en kan me goed voorstellen dat de meningen erg verdeeld zijn, maar uiteindelijk is het allemaal simpelweg een kwestie van smaak. En er zijn in diverse recensies al heel veel punten genoemd waarom de film voor diegene een goede film is. Het mooie is overigens dat jij in jouw lange stuk heel veel positieve elementen opnoemt die deels door anderen ook min of meer zo zijn genoemd, of anders een waardevolle aanvulling vormen op het al genoemde. Oprecht dank daarvoor.

Dat was inderdaad mijn bedoeling, om erachter te komen en om het duidelijk te maken. De Engelstalige recensies die ik gelezen heb buiten MM waren echt niet zo helder, wellicht heb ik de verkeerde recensies gelezen maar ik kon me ook niet aan die indruk onttrekken dat er nergens echt duidelijk werd gemaakt wat de pluspunten van de film waren.

Er zijn hier ook gewoon 26 berichten als mening aangemerkt, waarin diverse pluspunten van de film duidelijk worden weergegeven.

Is ‘Roma’ echt veel beter in de bios? - NRC

Wel zowaar een scherp en boeiend stukje over het verschil tussen bios en televisie bij deze film, zowel qua vorm als inhoud.

Ik heb m thuis op de beamer gezien en ben me er bewust van, dat dat het niet haalt bij een grote zaal. Op TV kan ik me nauwelijks voorstellen dat er iets van overkomt. Maar dat geldt natuurlijk voor veel meer film, toch lijkt de gemiddelde filmkijker zich daar niks van aan te trekken. De conclusie dat je thuis vaak een andere film ziet dan in de bios kan ik enkel onderschrijven.

Daarbij heeft de journalist het in mijn optiek verkeerd om gedaan. Eerst thuis en dan naar de bios. Dan pas valt op hoeveel meer er te zien is en hoe anders je kijkt als je je ogen echt van links naar rechts moet laten gaan.

Helemaal met je eens Onderhond. Een pretentieuze arthouse film, waarin absoluut niets gebeurt. Ellenlange takes over schoonmaken , auto parkeren, etc..etc. Dat de film de hemel in geprezen wordt is mij een raadsel...1 grote gaaaaap.

Heeft Cuaron geen last van een Oedipuscomplex by proxy?? Ik zwam maar wat met de intellectuelen mee hier.....

Dat is nogal een kromme vergelijking want je kunt hem thuis ook op vrij groot scherm kijken. Dus om de vergelijking een beetje gelijk te houden: dan graag ook in een matige bioscoop kijken

Ik heb de proef op de som genomen en 'm op groot scherm in bioscoop gezien en nee deze film is niet spectaculair veel beter in de bioscoop - wat ook wel logisch is want de inhoud verandert niet en het is ook weer geen écht spectaculaire (actie)film of vernieuwende fantasyfilm a la Avatar of zo. Score blijft gelijk, halfje eraf voor de inhoud en halfje erbij voor geluid/beeld in bioscoop. Ik dommelde wederom even in maar werd wakker gemaakt door een meneer die wegging. Anderhalf uur zou mooi zijn geweest. Wel wat overrated maar geen vervelende wegkijker.

Zo mooi door de eenvoud en realisme die dit drama uitademt. Ik werd helemaal opgeslurpt door het symphatieke karakter van dienstmeisje Cleo .Met name de wijze waarop zij zich staande houdt in dienst van een groot gezin met hun eigen problemen. Maar ook de sores van Cleo zelf komen voorbij in dit dikke 2 uur durende verhaal ergens in Mexico. De film is zwart wit en kabbelt eigenlijk rustig door. Toch kent "Roma" enkele scenes die weten te raken. De bevalling scene deed mij huiveren. Houdt rekening met een trage maar uiterst sfeervol gefilmd drama. Netflix pareltje. 4*/4.5*

En als je hem in de bioscoop op een laptop bekijkt dan?