menu

Roma (2018)

mijn stem
3,45 (558)
558 stemmen

Mexico / Verenigde Staten
Drama
135 minuten

geregisseerd door Alfonso Cuarón
met Yalitza Aparicio, Marina de Tavira en Daniela Demesa

'Roma' speelt zich af in de jaren 70 in Mexico-Stad en schetst een portret van een gezin uit de middenklasse. Gedurende een jaar volgen we de hoogte- en dieptepunten die de familie meemaakt. Centraal staat het dienstmeisje Cleo.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=7H1Qi5YbP4c

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Onderhond
1,5
Of met één of andere Doritos muncher/besje van 60 die niet kan volgen naast je, of gewoon in alle rust op de bank voor een 4K scherm. Moeilijke keuzes hoor.

Bélon
Zwolle84 schreef:
(quote)


En als je hem in de bioscoop op een laptop bekijkt dan?

You get the best of both worlds

avatar van Macmanus
1,5
Basto schreef:
(quote)


Maar bij Susperia draait het puur om de voorgrond, hier gebeurd het meeste en interessante (Arno74, verwijst ook naar 'het feest der herkenning') op de achtergrond. Dat is toch wel uniek, voor zo ver ik weet.
Maar ik wil m snel nog eens kijken om te zien of ik er dan ook meer uithaal.


Serieus het meest interessante gebeurd op de achtergrond? Vraag mij toch af of Cuaron het zo heeft bedoeld. Ik snap dat de film veel laat gebeuren in de achtergrond maar het dienstmeisje lijkt mij toch waar het om draait. Dat je veel bezig bent met de achtergrond vond ik ook totaal niet werken omdat je toch binding dient te hebben met het dienstmeisje. Ik deel de mening ook niet dat herinneringen zo werken. Bij mij staan de gesprekken die ik heb of de ervaringen die ik heb in mijn herinnering ook de voorgrond. Misschien dat een muzieknummer of weersomstandigheid mij nog bijstaat bij een grote gebeurtenis in mijn leven. Maar dat het boeiendste van mijn leven letterlijk op de achtergrond gebeurt hoop ik toch niet. Sowieso is het te gekunsteld om dit te zien als iets poëtisch. Daar is de inhoud uiteindelijk (ja ik hammer erop) ook echt veel te banaal.

avatar van Basto
3,0
Macmanus schreef:
(quote)


Serieus het meest interessante gebeurd op de achtergrond? Vraag mij toch af of Cuaron het zo heeft bedoeld. Ik snap dat de film veel laat gebeuren in de achtergrond maar het dienstmeisje lijkt mij toch waar het om draait. Dat je veel bezig bent met de achtergrond vond ik ook totaal niet werken omdat je toch binding dient te hebben met het dienstmeisje. Ik deel de mening ook niet dat herinneringen zo werken. Bij mij staan de gesprekken die ik heb of de ervaringen die ik heb in mijn herinnering ook de voorgrond. Misschien dat een muzieknummer of weersomstandigheid mij nog bijstaat bij een grote gebeurtenis in mijn leven. Maar dat het boeiendste van mijn leven letterlijk op de achtergrond gebeurt hoop ik toch niet. Sowieso is het te gekunsteld om dit te zien als iets poëtisch. Daar is de inhoud uiteindelijk (ja ik hammer erop) ook echt veel te banaal.


Eens dat de belangrijkste herinneringen he scherp bij staan, maar de meeste niet. En naast het verhaal over het dienstmeisje (ben het eens dat dat wat banaal is), is het ook de herinnering aan zijn jeugd, het tijdsbeeld. Zoals Arno74 al aangaf biedt dat deel van de film de Mexicaanse kijker (van 55+) een feest der herkenning cq een gevoel van nostalgie. Nu geldt dat niet voor jongere kijkers of die uit de rest van de wereld, maar ook voor die groep kan het tijdsbeeld boeien.

Anyway, wil m zelf dit weekend op het grote doek gaan zien om te kijken of ik er zo meer mee kan.

avatar van Macmanus
1,5
Maar was het Cuaron zijn bedoeling om ons een feest der herkenning te geven? Hij heeft dus een film gemaakt voor het omroep max publiek. Nou ok dan snap ik wel dat ik dit niks vond. Hij ging voor belegen Hollywood schmalz. (Je gaf de voorzet zo mooi )

avatar van ohkino
4,0
Wat een pracht film, in de bioscoop (een must) zat ik in het midden van de zaal en de strekkende meter over het volle scherm van links tot rechts was het genieten.
Cinematografisch (het woord fotografie is nog meer op zijn plaats) een juweel en wat kan zwart/wit toch mooi zijn. De aankleding, interieurs, architectuur, locaties, de massa-scenes, auto’s (in al hun hectiek mogelijk zelfs overdadig tot bijna kitch), we zijn dus in het Latijns-Amerika (Mexico) van begin jaren 70.
Dan de personages deze bleven wat op afstand behalve dan het dienstmeisje, in de scenes waar zij zich aandiende kwamen de maatschappelijke en sociale contrasten ten volle aan het licht. Een mooie rol. Het spel van de oma had bijna iets lachwekkends, maar wel ook weer aandoenlijk, dat gold in mindere mate ook wel voor andere rollen.
Het verhaal was van alle tijden daarom wel effectief en aannemelijk met een neiging tot overdrijving of dik aanzetten, wat veel willen vertellen.
Toch had ik details in al hun onvolkomenheden niet willen missen. Deze prent zal nog lang blijven nazinderen.

avatar van Basto
3,0
Net in de bios herzien in de hoop dat die daar meer indruk zou maken. Maar helaas. Het is allemaal mooi en liefdevol gemaakt, maar het verhaal blijft niet vooruit te branden en sowieso erg mager. De personages weten mij ook geen van allen te boeien.

3* blijft staan.

avatar van stefan dias
3,0
Aanvankelijk was ik wel mee met de manier hoe Cuaron zijn verhaal vertelde. Gewoon wat dialogen meepikken in de vlucht zonder dat er nadrukkelijk iets verteld moet worden. Alleen… wat wordt er nui eigenlijk verteld? Dit Mexicaanse Assepoesje heeft het niet makkelijk, maar mag al bij al niet mopperen over waar zij uiteindelijk terechtgekomen is. Echt aangrijpend wilde het maar niet worden.

avatar van hvdriel
5,0
Prachtig, prachtig, prachtig.

Een intiem verteld verhaal over een klein leven in een grote turbulente stad in een turbulent land in een turbulente periode, waarin je langzaam meedeint op de golven van spoelwater uit een schoonmaakemmer en ten slotte onderklotst in de woeste golven van de zee.

4,0
Na wat lagere verwachtingen doordat de film hier toch wat afgeprijsd werd, bleek het allemaal best mee te vallen. Het is zeker niet het somtijds bejubelde meesterwerk, daarvoor mist de film net wat diepgang, maar er zitten een aantal geweldige scenes in en het camerawerk en acteerwerk is over het algemeen heel sterk. Alleen in het begin zitten een paar faux passes qua camerawerk. Daarna komt de film in een goed ritme. Het enige missertje vind ik dan nog de geforceerde herontmoeting van Cleo met haar vriend in een winkel. Je moet wel van dit soort realisme houden, anders kan het tegenvallen. Waar Cuaron een fijne balans in weet te vinden is tussen wat er wel expliciet gezegd dient te worden en wat niet zonder dat het niet impliciet duidelijk wordt.

avatar van remorz
4,0
Jaaaaaaaa...toch wel erg fijne film.

Al begon het wat stroef. Afstandelijk registrerend, niet de meest charismatische personages en de focus op de marges van het dagelijkse. Niettemin zijn de openingcredits al een mooie voorbode van de doordachte cinematografie, en dat is toch wel de grote winnaar.

Gek genoeg is het juist de aanvankelijke afstandelijkheid die zich in latere scenes weet te revancheren. Hoewel van dichtbij observerend, blijven de gebeurtenissen en dialogen eerst wat op afstand. Een registrerende camera, weinig échte inkijk in personages, veel ruis in setting. Dat de panning en sliding shots op een gegeven moment ook in herhaling vallen, kun je als een gemakzuchtig trucje beschouwen. Toch weet Cuaron (samen met Olivares) in ieder geval zijn kadreringen goed te kiezen; vele shots zouden ingelijst boven je bed niet misstaan. Ook de zachte contrasten in het zwart-wit en het spel met scherpte doen het nostalgische karakter eer aan: het is gestileerd zonder dat het gemaakt overkomt.

Als Cleo dan uiteindelijk komt te bevallen, weet de film je emotioneel echt binnen te hengelen. Weer dat spel met scherpte, juist genoeg gedoseerd om de macabere situatie over te laten komen en opdringerig melodrama te vermijden. Een scene daarvoor, als Cleo tijdens uit de hand gelopen rellen shopt voor een kinderbedje, bewijzen de panningshots hun zeggingskracht als Fermín degene blijkt die haar onder schot houdt (inhoudelijk tegen het randje, vooruit). Wat scenes later gebeurt hetzelfde als Cleo de zee inloopt: weer een sliding shot, maar nu wel effectief omdat je gedurende de beukende golven toch in spanning afwacht wat er zich buiten het kader afspeelt. Wederom gaat Cuaron met de groepsomhelzing een stapje te ver, maar de uitbarsting van Cleo wist toch een snaartje te raken.

Veel waarde bij de gratie van contrast dus. Filmische stijlmiddelen die eerst verveeld aandoen, komen later des te beter binnen. Zelfs het inparkeren van een dure auto lijkt aanvankelijk ludiek en breed uitgemeten maar openbaart zijn functie pas als diezelfde auto een tweede keer roekeloos het smalle portiekje ingeramd wordt.

Op papier niet meteen mijn soort film maar met een mooie wisselwerking tussen afstand en betrokkenheid en oogstrelende cinematografie toch een film die veel indruk weet te maken. 4*

avatar van 93.9
4,0
Ontzettend overrated. Film is de wereld in geschopt als een verantwoord meesterwerk en bijna iedere doet er daarom 1 of 2 sterren bovenop.
Prima film daar niet van, maar wat zijn er betere films die soms helemaal geen erkenning krijgen

avatar van assowise
3,0
Redelijk mooi verfilmd maar ook langzaam en afstandelijk. Kutkinderen, luie ouders, altijd herrie overal. Hoofdpersoon is vrij vlak en passief, waardoor de flim maar niet aangrijpend wil worden. Dacht dat het een lange film was maar was blij dat het na twee uur over was.

Hoogtepunt, met afstand, een heel spannende scène op het strand.

Misschien waren de verwachtingen te hoog maar ik vrees dat deze film teleurstelde.

avatar van Atheistus
0,5
Kijken naar de wasmachine of verf die opdroogt is spannender.

avatar van Movie-Addicted
1,5
Had al niet echt hoge verwachtingen van deze film (beetje overrated hier en daar), maar na een uur kijken werd dat toch bevestigd. Trage, nietszeggende film zonder inhoud. Kortom, slappe hap.

* geen stem, niet afgekeken.

avatar van Drulko Vlaschjan
2,0
Dat was een behoorlijk lange zit, zeg. Ik vreesde een beetje voor eem pleaser à la Intouchables of Call Me By Your Name, maar ik vond Roma niet eens echt vervelend. De personages waren sympathiek, er werd prima geacteerd, er was nergens effectbejag, geen flauwe plottwisten - in zekere zin best een film voor mij. Maar ik verveelde me dood.

Toen die megaheftige bevallingsscène zich aandiende had ik al zoveel zin om naar huis te gaan dat het mij werkelijk geen reet boeide dat dat kind dood was. Voor mijn part was er een manke kat uitgekomen die zeven talen sprak waaronder Nederlands, die dan de rest van de film te pas en te onpas zou citeren uit de eerste voorstelling van Hans Teeuwen; het maakte allemaal geen fluit meer uit.

avatar van BBarbie
5,0
Cuarón’s autobiografische film over zijn jeugd in het onrustige Mexico City begin jaren 70 grenst m.i. aan een meesterwerk. Met fraai camerawerk in prachtig zwart-wit en met oog voor details komt hij met een ingetogen beeldverhaal over het wel en wee van een doorsnee familie in die turbulente tijd.

Centraal staat de zorgzame huishoudster (een imposante rol van nieuwkomer Yalitza Aparicio), de lieveling van de kinderen en vertrouweling van de vrouwen in huis. De spanningen binnen en buiten het gezin geven de film een authentiek karakter, zoals de beelden van de bloedige veldslag tussen een knokploeg en demonstranten op het moment dat oma in alle rust voor de huishoudster een kinderbedje wil kopen. De beelden van de bevalling en van het zwemmen in zee laten je evenmin onberoerd. Ze zullen mij in ieder geval nog lang bijblijven.

Cuarón komt niet met valse sentimenten. Met eerlijke beelden vertelt hij een eerlijk verhaal over gewone mensen met hun sterke en zwakke kanten. Een sfeervolle film, met warmte en gevoel gemaakt en met een sublieme cinematografie. Prachtig!

Ik sluit niet uit dat deze film de grote winnaar wordt bij het uitreiken van de Academy Awards. Ik zou daar vrede hebben.

avatar van Basto
3,0
4 Bafta’s

Film
Regie
Cinematografie
Buitenlandse film

avatar van de grunt
3,0
Maar hij blijft kleurloos.

Zwolle84
de grunt schreef:
Maar hij blijft kleurloos.


Bij de sleutelscène, het wegspoelen van de hondenpoep, vond ik dat wel prettig.

Niet vooruit te branden. Wat een saaie film!!

avatar van TjeerdH
2,5
Roma
Met 5 oscarnominaties, 4 BAFTA's waaronder Beste Film en Beste Regisseur moet je wel ballen hebben om de film toch kritisch te beoordelen. Toch komt de film bij mij niet verder dan een 7- 7 1/2.

Ik beken alvast dat ik een grote doodzonde hebben begaan door de zwart/witfilm Roma op de bank met een wijntje ben gaan kijken in plaats van in de donkere bioscoop. Daar kan mijn groot flatscreen met voor de rest gedempt licht in de kamer blijkbaar bij deze film niet tegenop. En de regisseur Alfonso Cuarón is goed. Hij deed Harry Potters beste deel The Prisoner of Azkaban (2004)

Maar het verhaal is niet zo spectaculair.
Dienstmeisje raakt in de jaren zeventig in Mexico ongetrouwd zwanger, vader loopt voor het einde van de film bij haar weg, vindt de vechtkunst spannender en kan zich dan ook goed uitleven tijdens de politieke onrust. Ook de papa van het gezin waar het meisje dient neemt de benen of beter gezegd neemt de mooie oude VW Kever en komt niet meer terug.

Zeker Yalitza Aparicio zet een prachtige ingetogen dienstbare Cleo neer maar dat verwacht je ook. Het is gewoon allemaal te voorspelbaar en te gestileerd. Het dienstmeisje Cleo zoekt zich het apezuur naar haar held op sokken maar als er een pistool op haar wordt gericht is het toevallig net de vader van haar kindje en natuurlijk breken op dat moment net haar vliezen en natuurlijk komt ze net te laat en wordt het meisje doodgeboren in het ziekenhuis want in Mexico zit het verkeer toch altijd vast. Maar ok, misschien wil de film juist de voorspelbaarheid van ons leven wel laten zien.

Maar de film is zeker te gestileerd voor het stoffige chaotische ongeorganiseerde Mexico. De kermende moeder bij de gewonde bij de rellen en de te mooie perfecte jaren zeventig auto’s zonder kras (zo ken ik Mexico niet) behalve die enorme ongeloofwaardige kras die de vrouw des huizes veroorzaakt uit frustratie door die mooie Ford tussen 2 vrachtauto’s klem te rijden. Maar de volgende dag is de kras alweer verdwenen. Toch wordt de donkere Ford door mama ingewisseld voor een glimmende nieuwe lichte Renault.

De meest stabiele constante factor lijken de in zwart geklede oma en de hond wiens leven bestaat uit blaffen, springen en drollen draaien op de afgesloten oprit.
Het kan zijn dat ik iets gemist heb want de film suddert de eerste 1 uur en 30 minuten maar door en ik viel even in slaap maar dat is bij Roma geen groot probleem

In de veel te snel afgeraffelde strandscene red Cleo één van 4 kinderen uit het water en dan komt het hoge woord eruit dat ze haar eigen doodgeboren meisje ook nooit had willen hebben. Een sleutelscene zou je zeggen maar nee. Even neus snuiten en hopsakee weer verder.

Na 2.15 uur nadert eindelijk de film het einde met exact hetzelfde cadetten muziekcorps dat door de straat marcheerde toen maanden terug papa hem smeerde in de VW Kever maar nu keert het gezin minus papa terug van het bijna fatale stranduitje, niet in de nieuwe glimmende lichte Renault maar gek genoeg weer in de oude zwarte Ford met kras. Dat noemen ze in filmland een goof geloof ik, maar het zijn wel erg veel goofs.

avatar van Billy-Pilgrim
4,5
Grappig hoe verdeeld de meningen zijn over dit werk. Het is duidelijk niet ieder's cup of tea. Ik was toch wel onder de indruk van Roma. Misschien wel goed om te vermelden dat ik de film in de bioscoop heb gezien i.p.v. op Netflix en daar geen spijt van heb. Er gebeurt namelijk zo veel op de achtergrond dat je dat thuis gauw over het hoofd ziet. Wat ik sterk vond (en wat veel critici sterk vonden) aan Children of Men, waren de long takes, maar ook de manier waarop Cuaron een grote stad op een zeer realistische manier tot leven wist te brengen. Dit stijlelement komt vaak terug in Roma. Waar Mexico Stad ondanks de zwart-wit beelden bijzonder levendig in beeld wordt gebracht. Je hoort de stad. Je voelt, proeft hem bijna. De historische detaillering is subliem en inderdaad, zoals al eerder gezegd, wat er op de achtergrond gebeurt is net zo interessant als het verhaal van Cleo.

Wat ik vooral sterk vond is hoe de voor- en de achtergrond een wisselwerking op elkaar hadden. Cleo wordt hier door enkele gebruikers weggezet als een introverte dame, maar dat heeft een reden. Zodra zij er achter komt dat ze zwanger is vinden er voortdurend rampen en rellen plaats overal waar zij komt. Dit is hoe de regisseur ons een aantal dingen probeert te vertellen. 1. Cleo is niet blij met de veranderingen in haar leven door haar zwangerschap. 2. Zij mag er dan van buiten af koeltjes uitzien, maar van binnen is ze een rollercoaster. Ik vind dit een prachtige manier om haar introverte persoonlijkheid op een artistieke manier in beeld te brengen.

Op die manier worden er wel meer zaken door middel van beelden verteld. Een aantal mensen hier wisten niet goed wat ze met de inpakeerscene aanmoesten. De scene moet volgens mij duidelijk maken dat we hier te maken hebben met een middenklasse gezien en een vader die een mid-life crisis heeft. De dure patserbak die hij heeft aangeschaft is eigenlijk net boven zijn stand en past eigenlijk niet in hun bescheiden garage. Datzelfde geldt voor de vrij lange openingsscene waarin het dagelijks leven van Cleo in beeld wordt gebracht. Die begint met het schrobben van een vloer en eindigt met Cleo die een snauw krijgt omdat ze de vloer niet vaak genoeg zou schoonmaken. Daarmee is het cirkeltje rond.

3,0
De regisseur had volgens mij een kunstzinnig oogstrelende film voor ogen, en daar is niks mee,
maar bij deze film had ik er nogal moeite mee. Het zwart-wit wel mooi en fris, maar weinig creatief
en avontuurlijk werd het mij al vrij gauw nogal monotoon, en ging ik mij ongeveer in het laatste half
uur, murw van een gestileerde niksheid, zelfs lichtelijk vervelen.
Bij veel groepsscenes (Reeds te beginnen bij de huiselijke scene wanneer men vrolijk t.v. zit te
kijken) had ik onwillekeurig ook de indruk van een te zeer op instructies aangenomen poses, maar wellicht door de afstandelijkheid in de film van geen gelegenheid om dichter op de huid te komen.
De eventuele dubbele lagen of symboliek misschien over het hoofd gezien (Het is ook maar net hoe
je het een en ander weet te interpreteren), bekwam de film mij vooral als een tamme, gekunstelde vertoning, waarbij de saaiheid al gauw de overhand krijgt.
Ik hou het maar op een poging van de regisseur om er een ambitieuze, bizondere film te willen
maken. En die wat mij betreft grotendeels is mislukt.

avatar van Ebenezer Scrooge
3,5
Vond 'm allerminst traag. In beeld gebeurde er weliswaar weinig, maar in mijn hoofd des te meer. Erg mooie rol van Yalitza Aparicio, ik had voortdurend met haar te doen. Ik heb niets tegen zwart-witfilms, integendeel zelfs , maar zo heel speciaal oogt het hier nu ook weer niet, in vergelijking met films als Das Weisse Band of The Artist. Ik vermoed dat het in kleur zelfs mooier was geweest. Als ik aan de jaren zeventig denk is dat doorgaans in kleur en niet in zwart-wit.
Bij de scène met de doodgeboren baby raakte ik toch behoorlijk geëmotioneerd. Geen meesterwerk, maar wel een film die lang in mijn gedachten is blijven hangen.

avatar van david bohm
3,5
Mooie film met de ingetogen schoonmaakster Cleo in de hoofdrol. Prachtig decor ook het Mexico van de begin jaren zeventig. Sommige scenes deden mij andere films denken zoals de met een stok vechtende Fermin in de slaapkamer aan ik veronderstel L'Uomo in Più waarin virtuoos een bal wordt hooggehouden in de slaapkamer.

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
De film draait rond de Mexicaanse dienstmeid Cleo, wiens leven zo te zien enkel draait in dienst van haar dagelijks werk bij een burgerlijk gezin. Het filmen in Zwart-Wit helpt hier volgens mij ook wel om de focus nog meer te leggen op dat hoofdpersonage, zodat de aandacht minder naar de achtergrond gaat. Het zet problemen tegenover elkaar in perspectief: de zwangerschap, de scheiding, de hondenpoep, de gewelddadige betoging, … Cleo houdt die dingen ook strikt gescheiden, voor haar zijn het andere werelden. Zo komt ze de vader tegen op weg naar de cinema, maar zwijgt ze daarover, omdat het niet haar huwelijk is. En ligt ze begrijpelijk vooral wakker van haar zwangerschap en de rol van Fermín als natuurlijk vader, en minder op de betoging en het feit dat Fermín een recruut is die ook geweld op zijn kerfstok heeft. Pas op het einde zien we dat Cleo zich zonder meer ontfermd over de kinderen in het water die bijna zouden verdrinken. Eens aan het strand opent ze zich voor het eerst aan de familie waar ze werkt, hoe ze worstelt met haar verloren dochter. Voordien zag je ook een gesprek met haar werkgeefster, maar dan vooral met de gedachte dat haar zwangerschap haar job zou kosten. En dan kon ze zo'n gesprek niet vermijden.


De film is niet geweldig aangrijpend, maar best wel mooi gemaakt. Cinematografisch de moeite om te zien en ook qua geluid in de cinema hoorde je de hele tijd geluiden ook achter je komen, zodat je nog meer in de film zat. Begrijpelijk dat deze film zoveel nominaties en prijzen kreeg.

avatar van Redlop
3,0
Het ziet er af en toe prachtig uit met inventief camerawerk, maar dat is vooral fijn als dat ter ondersteuning van het verhaal zou zijn en niet zoals hier andersom. Het verhaal is een melodramatisch cliché en oersaai.
Een auto die stapvoets en piepend een garage inrijdt levert weinig schokkends op, maar drie keer dat zelfde beeld begint irritant te worden. Toch een krappe voldoende voor de visuele kracht.

3*

ps: ik zal wel weggedommeld zijn , maar waarom ook al weer heet de film Roma?

avatar van arno74
2,0
Redlop schreef:
ps: ik zal wel weggedommeld zijn , maar waarom ook al weer heet de film Roma?
Het is de naam van de wijk van Mexico-Stad waar Cuarón is opgegroeid en waar de film zich afspeelt. Colonia Roma - Wiki

avatar van remorz
4,0
Redlop schreef:
Een auto die stapvoets en piepend een garage inrijdt levert weinig schokkends op, maar drie keer dat zelfde beeld begint irritant te worden. Toch een krappe voldoende voor de visuele kracht

Nu zat het er volgens mij nou nét in dat ie juist drie keer heel verschillend die garage ingereden werd.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:59 uur

geplaatst: vandaag om 10:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.