Roma (2018)

Zo... twee dagen op Netflix en meteen een halve punt gezakt.

Ik ben ook wel benieuwd welke dat zijn. Mijn favoriet is zaal 1 van Eye ook niet. Ik ga uiteindelijk toch liever naar 't Hoogt in Utrecht of de Filmhallen in A'dam.

De regisseur is groot liefhebber van tracking shots. Goede film, fraai geschoten maar voor mij soms wat too much qua technische bravoure: daarom geen 4* maar een (goede) 3.5*.

Waanzinnige film. Verhaaltechnisch niet heel hoogstaand, soms wat te toevallig, maar de uitwerking, subtiliteit, camerawerk, geluid en noem het maar op zijn van een ongekend niveau. Wat is deze film mooi om te zien! En wat confronterend soms ook.

Afgelopen vrijdag moonlight gekeken en vandaag dus Roma: wat een vergelijkenissen kennen ze. Beide artistiek waanzinnige films, rust, weinig pratende hoofdpersonen, maar bovenal een verhaal zonder begin en zonder eind.

Stelt niet zoveel voor.

Het gejengel over de Netflix release van deze film illustreert wat mij betreft perfect de oubollige state of mind waarin de filmwereld nog steeds vastgeroest zit. Ik ben blij dat ik hier geen cent (extra) aan moeten uitgeven heb, een film als deze in de bios lijkt me een ware verschrikking.

Visueel is het redelijk pover. Vee long takes ja, maar tracking shots zou ik het amper durven noemen. Daarvoor moet er wat te tracken zijn. Meestal beweegt de camera zich tergend langzaam over een vastgelegd paadje en past de actie zich aan, da's toch wat anders dan de scenes waar bijvoorbeeld een To of PT Anderson lof mee geoogst hebben. Beetje lui.

Het zwart/wit was vooral erg grijs. Nu heeft deze film ook wel een beetje de pech de eerste moderne zwart/wit film na Shadow te zijn (althans, die op mijn menu voorbij kwam), maar ik meen dat je tegenwoordig toch méér met deze stijlvorm kan doen. Cuarón pakt zelden uit met echt mooie shots, veelal is het gewoon grijs geneuzel.

Het verhaaltje boeide verder ook niet zo, maar dat heeft er allicht mee te maken dat ik met de stilering erg weinig kon. Tempo is traag, drama ligt er dik bovenop en de personages deden me helemaal niks. Roma is uiteindelijk een uberdoorsnee arthouse filmpje. In plaats van 10EUR aan een kaartje te geven, neem een Netflix abo voor een maand en je krijgt er nog een hoop véél betere films bij.

1.5*

Ik kan alleen maar in superlatieven schrijven over dit overdonderend en verbluffend mooie familieportret van een Mexicaanse familie begin jaren '70, waarin een centrale rol is weggelegd voor het kindermeisje Cleo (een bijzonder fraaie rol van debutant Yalitza Aparicio). Alfonso Cuarón heeft met Roma (vernoemd naar de wijk Colonia Roma in Mexico Stad) een eerbetoon aan zijn kindermeisje uit zijn jeugd willen maken en is daarin waarachtig geslaagd. Gedurende de hele speelduur kijken we vanuit het perspectief van Cleo naar allerlei dagelijkse gebeurtenissen in het gezin en in haar eigen leven, groot en klein, emotioneel en afstandelijk. Dat levert ook een aantal bijzonder mooie en/of emotionele scenes op, die ook echt weten te raken, zoals de scene waarin Cleo in een roes in de operatiekamer ligt terwijl op de achtergrond haar doodgeboren kindje wordt gereanimeerd. De cinematografie is van een buitenaardse schoonheid: niet alleen is Roma in prachtig zwart-wit geschoten, ook de locaties en de cameravoering zijn voortreffelijk. Tel daarbij een superieure geluidsmontage op en je begrijpt eigenlijk niet waarom Roma in eerste instantie alleen maar op Netflix te zien zou zijn geweest. Een bijna kapitale blunder die gelukkig tijdig is voorkomen.

Roma is een film die je moet ondergaan op een groot doek in een filmzaal met een goed geluidssysteem. Ik zelf heb de film gezien in zaal 1 van Eye (zeer prettige zaal). Deze film op je tv'tje of pc'tje thuis bekijken is mijns inziens een belediging voor de film en de maker en doet in het geheel geen recht aan dit meesterwerk, het beste tot nu toe naar mijn mening van Alfonso Cuarón. Een stevige ingreep in mijn huidige top 10 van 2018 is op zijn plaats.

Menig tv'tje heeft scherper beeld dan een bioscoop en thuis heb je geen andere kaasovergoten chips etende mensen om je heen die je onverhoopt ook nog eens op foute momenten kuchen.

Daar heb je een punt. Maar deze uitverkochte zaal was muisstil.

Laten we het maar op een love it or hate it houden, dan. Ik stoor me vaak aan mensen die zeggen dat er 'niks gebeurt' (vaak ook nog met een d - helpt ook niet mee) in een film, maar dit was wel een klassiek gevalletje drogende verf en muur. Het is domweg zo gruwelijk sáái dat alle eventuele pluspunten al bij voorbaat wegvallen.

Minutenlang kijken naar het schrobben van een vloer of het inparkeren van een auto; er zal vast een publiek voor zijn, maar ik ben dat publiek niet. Daaromheen gebeurde er met de hoofdpersonages ook niet bijster veel spannends. De cinematografie poetste dat gemis aan houvast bovendien niet weg, ook omdat ik Roma lang niet zo mooi vind als velen hier (en ja, ik heb wel een mooie tv, daar ligt het niet aan).

Na twee meesterlijke films op rij kan ik voor deze Cuarón dan ook onmogelijk een voldoende geven. Een 2 is zelfs dichterbij dan een 4.

Denk idd dat het een gevalletje love it or hate is. Ik had dan weer heel weinig met het onlangs verschenen Cold War, terwijl menigeen daar lyrisch over is, de pers voorop.

Daar sluit ik me bij aan hoor.

Een schitterend gestileerd tijdsbeeld van een soort Mexicaanse Brady Bunch, maar dan minder kleurrijk.

Het verhaal, dat voortkabbelt met af en toe een schrijnende scène, is een kapstok om de regiekunsten van Cuaron aan op te hangen. Het is een uitsnede uit een jaar. Met werkelijk prachtig details, zoals de achtergrondscènes, de aankleding, architectuur, straatbeeld, auto's en het geluid. Adembenemend zitten kijken. Er was zoveel moois te zien. Fraaie film.

Wat Zwolle hierboven zegt...

Roma is totaal niet mijn ding, het leek wel een martelwerktuig. Zelden zo zwaar gehad om het einde van een film te halen.

1.5* en dan ben ik nog gul.

Wilde eerst wachten op de vertoning in Lux maar door het scherpe oog van Zwolle twijfel ik nu toch om Netflix aan te zetten.

Niet dat iemand mijn mening ook maar wat interesseert maar ik persoonlijk zou Roma, na hem inmiddels op Netflix te hebben gezien, nog wél 'ns op groot scherm willen bekijken, alleen al voor de detaillering van het tijdsbeeld bij sommige scènes.

Zeker doen!

Wel ik zit in hetzelfde schuitje en zit met dezelfde idee. Roma vorige week op Netflix gezien en overal hoor ik commentaar dat het een must see op het grote scherm is ...

Alleen twijfel ik omdat ik er nog zeker 3-4 andere wil zien in de zalen dit jaar.

Y tu mama vond ik fantastisch, ga deze zeker kijken.

Haha, tja, dat is vaak het probleem, ik kom ook altijd tijd tekort. Nou ja als het dit jaar niet lukt, dan in het nieuwe jaar!

Cleo 24/7.

Als het ware terloops weet Cuarón hier, in een rustige stijl die mooi balanceert tussen registrerend en dramatiserend, een ontroerende schets van een leven en een karakter te geven. Een ode; een liefdesverklaring is het welhaast.

Het verhaal van de ingetogen Cleo wordt meer getoond dan verteld, en dat maakt het des te effectiever.

Over het surround geluid in Eye ben ik wat minder enthousiast; regelmatig vroeg ik me af wat dat toch voor een rumoer was in de zaal, daar linksachter mij. Wel werkte het goed op die momenten dat het geluid een hoofdrol kon spelen, zoals bij dat (prachtige) shot van de de branding in lopende Cleo. De episode waar dat deel van uitmaakte, was er een tikkie over, maar alla.

Harry kan de pot op, en van Gravity kon ik ook niet echt warm of koud worden, maar met Y Tu Mamá También en deze Roma kan Cuarón bij mij voorlopig een potje breken.

Als productie werkelijk top. Maar bereid je voor op een trage, sentimentele film die op zijn momenten ook wat kitscherig kan overkomen. Zoals dat dweperige openingsshot met dat schoonmaakwater en die weerspiegeling. Ook wat knullige shots zoals die vage bosbrand.

balancerend op het randje van goede smaak.

Niet echt een film voor het Netflix publiek, aparte release

Misschien was ik niet in de stemming of niet relaxed genoeg, het kon me maar niet boeien. Mooie jaren 70 sfeer, zwart-wit en een ingetogen Cleo. Maar het verhaal is traag en sentimenteel. Raar om te zeggen, maar het enige wat me zal bijblijven van deze rolprent zijn de vele hoopjes hondenpoep die gedurende de hele film die garage bevuilen en waar iedereen in ronddartelt. Wellicht toch nog eens herzien.

Roma is gebaseerd op de jeugdjaren van Cuaron en mede hierdoor sterk emotioneel verbonden met zijn meesterwerk. Centraal in de film staat het dienstmeisje Cleo dat deel uitmaakt van een rijk gezin in Mexico Stad ergens ten tijde van begin de jaren 70. Ze wordt intens betrokken met het dagdagelijkse reilen en zeilen in het huishouden, inclusief de opvoeding van de kinderen. De sociaal-economische verschillen zijn groot. Ze gedraagt zich erg onderdanig en afzijdig. Alsof ze steeds met een bepaalde schrik rondloopt. Haar "bekentenis" dat ze zwanger was, kostte haar erg veel moeite, vrezend voor haar job. Maar niet zo in Roma. Geen uitbuiting of raciale ondertonen... Cleo maakt ondanks de verschillen en de hiërarchische verhouding toch deel uit van het gezin. Mooi was dan ook het toneel waarbij ze lekker gezellig mee aanschuift in de zetel om samen met de andere TV te kijken.

Visueel is de film prachtig en ademt de film een bepaalde nostalgische sfeer uit. Technisch een knappe film waarbij beelden soms veel meer zeggen dan woorden. De strandscène bvb sluit daar ondermeer bij aan. Ook het plot over de zwangerschap en de contacten met de vermeende vader van het kind waren sterk. Een echt verhaal is er niet, maar alle scènes sluiten wel mooi allemaal op elkaar aan. Ten tijde van de opstanden die Mexico toen teisterden vervoert Cuaron je naar mooie beelden met oog voor veel details. Misschien moet ik hem toch nog eens proberen zien op het grote scherm in plaats van op Netflix. Mogelijks wordt de ervaring nog intenser ... Zwevend tussen 3,5* en 4,0*.

Visueel overdonderend, prachtig geschoten in zwart/wit met indrukwekkende lange takes, maar inhoudelijk blijft de film helaas een beetje afstandelijk. Echt betrokken bij de personages ben je als kijker ook niet. Regisseur Alfsonso Cuaron hoef je niets te vertellen over hoe een film eruit hoort te zien, maar zijn jeugherinneringen vertalen zich al met al niet echt in een boeiende film. Het pretentieuze toontje dat af en toe de kop opsteekt helpt ook niet.

Van deze regisseur drie uitstekende films gezien. Y Tu Mama También, Children of Men en Gravity, maar als ik zo de trailer bekijk van Roma dan moet ik toch vrezen voor het ergste. Wat ik te zien kreeg sprak mij in ieder geval totaal niet aan en dan duurt die film ook nog eens 133 minuten. Ik zit er hard over na te denken om deze film toch maar aan mij voorbij te laten gaan.

Die trailer is tamelijk vreselijk ja, met die gele letters die allerlei pathetische woorden projecteren ("Liefde!" "Doorzettingsvermogen!").

Bummer; dacht dat ie in Eye aldoor in zaal 1 draaide maar ik zie 'm straks in zaal 3. Ach ja.

Behoorlijke tegenvaller. Uiteindelijk, als je door het zwart-wit heenkijkt, is dit helemaal geen bijzondere film. Het is wel inderdaad in de basis een sfeerportret over een jaar, maar behoorlijk vol plot gestopt en ook aardig wat drama wat de film geen goed doet voor mij. Op een gegeven moment voelde het allemaal te gescript en dus niet meer echt. Ook stukje komedie (dat gedoe met die auto) schuurt met de rest van de toon van de film.

Visueel is het af en toe best mooi (aan het eind tegen de zon in) maar vak is dit meer grijs dat zwart-wit en nergens heel bijzonder. Wat opvalt is vooral de zijwaartsbewegende en ronddraaiende camera, maar dat trucje wordt op den duur wat vervelend. Er zit hier nergens de subtiele betovering en naturel in die Lubezki wel krijgt in dit soort films (en al eerder deed bij films van Cuarón). In Roma voelt het te gemaakt soms. En als geheel vond ik de film ook wat kil en klinisch, mede door dat grijs en te overdreven dramatiek.

Is dan niets goed? Dat nou ook weer niet. Yalitza Aparicio speelt echt wel lichtjes geweldig en weet met weinig lichaamstaal heel veel te zeggen. Ook het tijdsbeeld is oké en vooral het tempo is prima, je hoeft je geen seconde te vervelen. Daar kan ik geen onvoldoende voor geven. Maar ik had zo graag meer willen geven. 3,0*.