Roma (2018)

Netflix aast op prijzen: films eerst in bioscoop, daarna pas online | NOS

Five films to watch to get ready for Alfonso Cuarón’s Roma

Alle vijf gezien.

Van jou niet anders verwacht!

Los Olvidados dat ik daar nog niet aan had gedacht.. Cuarón kent zijn klassiekers.

Vanaf 26 december in Lumière in Brugge, mooie film om 2018 mee af te sluiten.

1,2 en 3 gezien. Verschil moet er wezen...

Roma review – 'an epic of tearjerking magnificence'

3 & 4 gezien van de titels uit het artikel

Dit is er weer zo één waar ik echt naar uit kijk. Fijn dat ie over 2 weken te zien is via Netflix.

Klopt dit nog? Aangezien de film op 3 januari in de bioscoop verschijnt.

Volgens Netflix wel. Tenminste zo staat het op de site, dus ga ik er van uit dat het klopt.

Ja, de (beperkte) bioscooprelease is complementair.

Gisteren gezien in Eye, zeker de moeite waard om dit op het grote scherm te zien en met een goede surround geluidsinstallatie. Geen idee hoe dat via Netflix gaat lopen, maar dat sounddesign kwam wel bijzonder sterk over.

De film podcasts die ik volg benadrukken juist hoe belangrijk dat aspect is, en Eye is niet direct waar ik aan denk bij goed geluid. Jammer dat we dit niet in een fantastische Atmos zaal kunnen zien.

Maar goed, ondanks dat ik een erg fijne 5.1 setup heb, 55 inch blijft beperkt. Als het lukt toch maar naar Eye.

Ik hoor dat dit de film van het jaar is die je echt in de bios moet zien.

Roma draait in EYE enkel in zaal 1. Heb nu niet de zaalspecificaties bij de hand en zie EYE ook niet in de lijst staan van bioscopen met Dolby Amtos. Weet wel uit ervaring dat zaal 1 een bijzondere geluidservaring kan geven, bijvoorbeeld bij River of Fundament (2014), die ook regelmatig rondom je heen plaatsvond. Ik denk dat Roma dan ook prima tot zijn recht komt in die zaal. Het is ook geen film met zware bastonen en harde explosies vermoed ik.

Er is geen betere zaal in Nederland dan de eerste van EYE!

Ik heb daar toch best wat films gezien, maar die gedachte is me nooit bekropen, Verhoeven. Maar: het is alweer even geleden dat ik er was, inmiddels en meestal geen films waarbij je dat goed kunt testen.

Het geluid was erg goed. De golfslag trilde door de stoel heen.

De precieze zaalspecificaties weet ik ook niet, maar technisch gezien zit het allemaal echt wel goed in zaal 1 van EYE.

Daar zullen de meningen over verdeeld zijn. Ik weet in elk geval 2 zalen in Nederland die nog een stuk boven die van EYE uitsteken.

Waarschijnlijk is EYE wel de beste zaal waar Roma in Nederland te zien is.

Hij staat sinds vandaag ook op Netflix.

Prachtige film over een dienstmeisje die werkt voor een gezin met vier kinderen. De film speelt zich af in Mexico-stad aan het begin van de jaren '70. Niet echt een verhaal, maar meer een aantal gebeurtenissen en familietaferelen. Prachtig in beeld gebracht met vele, lang aangehouden tracking shots. De bevallings-scene maakte de meeste indruk op me. Ongetwijfeld Alfonso Cuarón's meest persoonlijke film (en misschien daarom ook wel zijn beste).

Qua stijl doet deze film me erg denken aan het eerste uur van de film First They Killed My Father (2017).

Een ingetogen portret van een gemiddelde familie ten tijde van maatschappelijke spanningen

Het geheel schittert in zijn eenvoud, de aandacht voor details, de subtiliteit. Het verhaal zelf wist me dan iets minder te raken. Ik rond het af op vier sterren. *4.0

Overschat

Cuaron is een erg goede filmmaker. Ook deze film laat zien dat hij talent heeft. Helaas heeft de film ook de nodige problemen.

Eerste probleem is het afstandelijke camerawerk. Het mag een bewuste keus zijn maar ik kreeg hierdoor erg weinig binding met de omgeving en het dienstmeisje. Neem de scene in de bioscoop. Mijn aandacht ging telkens naar het (hoewel) onscherpe bioscoopscherm. Wanneer zij net groot nieuws aan het vertellen is. De Roy Anderson approach die Cuaron hier neemt werkte met wat hij wil vertellen maar matig. Uiteindelijk wil de film toch dat je een bepaalde liefde hebt voor het dienstmeisje. Ik had dat gevoel totaal niet.

Twee probleem is ook dat Cuaron hier iets wil maken wat hij niet meer is. Dit soort films werken toch beter gemaakt door niet gevestigde filmmakers of guerillia filmmakers. Nu merk je aan alles dat er meer dan genoeg geld was waardoor je wat plakband en rauwheid mist die films die poëtisch zijn nodig hebben. Niet dat een Mallick aan geld tekort komt. Maar ik proef altijd wel dat zijn hart en ziel daar totaal inzit. Nu bekroop mij het gevoel soms dat Cuaron iets te graag arthouse filmmakertje wou spelen.

Dat laatste is wellicht een gevoel dat ik nooit 100 procent kan hardmaken. Maar het verwoord een beetje hoe de film mij niet wist te raken. En als dat niet lukt dan is dit echt een vrij lange zit met 135 minuten.

2.5 sterren.

Cuaron's ode aan zijn oude dienstmeisje is een geslaagd portret van een middenklasse gezin in het Mexico van begin jaren 70. Visueel erg mooi, bijvoorbeeld als Cleo en oma een kinderbedje willen kopen terwijl buiten gewelddadige rellen ontstaan, een scène die me deed denken aan Visconti, die zulke taferelen ook een haast schilderachtige sfeer wist mee te geven. Ik kan me voorstellen dat het in de bioscoop (veel) beter tot zijn recht komt, want ook in de kleine, meer intieme scenes was zoveel te zien.

Acteerwerk ook dik in orde, Yalitza Aparacio nam mij wel mee met haar vertolking van Cleo, en de scène met haar doodgeboren kind was hartverscheurend. De heldendaad op het eind was misschien wat te veel van het goede maar toont ook (onbedoeld?) dat Cleo van onschatbare waarde is voor de familie zonder dat er echt sprake is van wederkerigheid. Zij blijft immers de dienstmeid, leidt haar leven in dienst van de familie voor wie ze werkt, die ook wel echt om haar geven, maar haarzelf wordt familiegeluk ontzegd- niet in de laatste plaats door haar vriendje. Naast een ode lijkt Roma dan ook een aanklacht tegen de ontrouwe mannen, die op het hele continent hun vrouwen in de steek laten- het aantal alleenstaande moeders in Latijns Amerika is schrikbarend hoog en lijkt alleen maar toe te nemen.

Lijkt? Elke man in deze film is ontrouw...alle vrouwen zijn alleenstaand en manloos...vond het allemaal nogal on the nose.

Dat einde (redden van de kinderen) vond ik ook eigenlijk na nachtje slapen niet kunnen. Gemiddelde Hollywood film zou erom uitgelachen worden zo melodramatisch. Nee dit word er niet beter op...ik waag zelfs te stellen dat deze film als de vrouwen power films minder hip zijn te boek gaat komen te staan als overschat.

Interessant dat Cuaron ook als DP staat beschreven op IMDB. Ik las op meerdere plekken dat hij samen met Galo Olivares de credits dient te krijgen. Hoe is dat in de aftiteling van de film?

Heel knap hoe Cuaron deze Mexicaanse familie voorstelt, al lijkt de film in de eerste plaats een ode aan het dienstmeisje Cleo.
Soberheid en gevatheid siert deze film die zich afspeelt met op de achtergrond een maatschappij die feest als het kan maar ook revolteert.
Vond het na een tijdje wel een film met een hart, maar waar bleef de emotie ? Tot dan de de bevallingsscène en ook de scène van de redding (Schitterend gefilmd, trouwens) en ook de passages waarbij een ontgoochelde of weemoedige, maar bovenal trouwe, Cleo lang in close-up kwam, brachten daar verandering in. Veel bewondering trouwens voor Yalitza Aparicio, die de rol vertolkt.

Moeilijk om te beoordelen aangezien ik de film en het vakmanschap erachter waardeer, maar het me toch grotendeels koud liet.

Op technisch vlak lever Cuarón een kunstwerkje af. Prachtige zwart-wit beelden en voortreffelijk sound voeren de boventoon. De cinematografie die Cuarón zelf voor zijn rekening heeft genomen is kenmerkend en consistent. Eigenlijk voert hij consequent hetzelfde trucje uit waarbij hij de stilstaande camera langzaam naar links of naar rechts draait. Zelf prefereer ik de dynamische tracking shots van Lubezki boven deze statische aanpak, maar ik kan me wel voorstellen waarom hij voor een meer afstandelijke benadering zonder al te veel bravoure gekozen heeft. Desalniettemin is de kadering ontzettend goed en is bijna elk frame om in te lijsten.

Helaas vond het ik het qua drama iets te sober tot aan het laatste half uur. De sfeerschets was mooi om te zien, maar ik voelde er niets bij. Het is nou ook niet bepaald een setting of thema dat me enorm aanspreekt, dus misschien ligt het daaraan. Ik ben ervan overtuigd dat het merendeel van de artistieke drama liefhebbers hierbij wel aan zijn trekken gaat komen. Ik moet echter nog bezien of Roma me nog lang zal bijblijven.