The Irishman (2019)

je statement slaat de plank mis, want de reden waarom deze film zoveel man trekt zijn die grote namen. hoe je het wendt of keert, dit was de reden waarom netflix 100miljoen heeft neergelegd voor deze mafia genre. en jaa, de charisma die pacino en de niro door de jaren hebben opgebouwd heeft hier een grote rol in gespeeld.

of dacht jij dat deze film ook zo populair ging worden zonder deze namen? het is niets voor niets zodra het ergens over het maffia-genre gaat tussen vrienden, dat de 1e namen waar je aan denkt, pacino, de niro en pesci zijn.

dubbel sorry

Zo bijzonder is het allemaal toch niet, iemand heeft een film opnieuw bekeken. Wow.

Zou hij vaker moeten doen

We hebben het toch helemaal niet over populariteit? Jij stelt dat DeNiro en co in deze film charisma missen. Ik stel dat dat nu net de bedoeling is in deze film. De gangsters zijn geen helden, maar eenzame mensen met de nodige beperkingen. Het is een demythologisering van het beeld dat films als Scarface en Goodfellas gecreëerd hebben. In die zin is het ook meer verwant met The Godfather saga.

Waarom zou je daar komieken in willen casten?

Pakte bij Rambo III ook al zo goed uit.

waarom worden ze verjongd in de film dan? ik zeg nergens dat gangsters helden zijn. verre van zelfs. maar er is een reden waarom het mafia-genre van tegenwoordig onder the godfather/goodfellas/casino lijdt. en dat zijn de (tot nu toe) de onvervangbare de niro,pesci,pacino van vroeger.

Dat is dan wel érg mager uitgewerkt. Hoogstens eindigen ze zo, maar de hele rise van de personages brengt net hetzelfde "coole gangster" verhaaltje als eerdere films deden. Lekker YOLO, en als je oud bent dan is het beste van je leven toch voorbij.

Ik had nergens in het verhaal het idee dat de gangsters cool waren. De relatie met z’n dochter gaat al in het begin mis en verder worden alle moorden met weinig poespas uitgevoerd. Van het leven genieten doen ze helemaal nergens. Ze zitten in de gevangenis, maken ruzie of krijgen niet voor elkaar waar ze op uit zijn. Het was vooral een en al misère. De meest flamboyante uitspatting was dat ze op de vangrail een sigaretje mochten roken en een stukje Watermelon aten....

Raar verhaal. Je verwijt ze gebrek aan charisma. Wat heeft dat nu weer met het verjongen te maken?

omdat ''the irishman'' aka de niro in deze vorm totaal niet intimiderend is. het lijkt eerder een softy in de film die bijna met alles mee gaat.

dit noem ik charisma en de intimidatie over laten komen aan kijker: DeNiro Goodfellas bar scene - YouTube

Nogmaals, het is ook helemaal niet de bedoeling dat hij intimiderend is. Hij is tenslotte niks anders dan een omhooggevallen vrachtwagenchauffeur met een gebrek aan moreel kompas. Iemand die gewoon misbruikt wordt. Dus hij speelt exact wat hij moet zijn: Een softy die zich laat misbruiken.

goed, ik zit hier duidelijk met iemand te praten die frank sheeran niet kent.

Nee, jij wel? Familie van je?

nee, is zo'n beetje een historisch karakter geworden in amerika. je hoeft geen familie van 'm te zijn om hem te kennen.

Haha scherp, denk gevalletje auto-correctie.

Doe je vriend de groeten van me. Ik heb het over de film en dat is Scorsese’s interpretatie.

Om geen sporen na te laten toch?

Ik zeg ook niet dat er geen gradaties zijn, maar als dit het gangsterwereldje moet demythologiseren moet Scorsese maar eens een Dardenne fillm opzetten ofzo. Ik zie het (gelukkig) niet, anders was ik nog lager uitgekomen.

niet teveel in films leven. stap af en toe in de echte wereld.

Volgens mij ben jij het die de de twee hier door elkaar haalt...

nee, juist uit elkaar. jij hebt het over de interpretatie van scorsese, ik heb het over de echte frank sheeran. volgens jou is het maar een ''omhooggevallen vrachtwagenchauffeur''. Historie laat zien dat het toch anders zit meneertje, niet teveel in films blijven hangen.

Ik heb het over de film. Daar moet jij dus niet de realiteit bij gaan halen. Zijn twee verschillende zaken.

Maar als de echte Sheeran ook maar iets weg heeft van het DeNiro personage vind ik m inderdaad een enorme sukkel.

Maar laten we in ieder geval vaststellen dat hij niet ‘the brains’ was binnen de organisatie.

Een lange zit maar het was de moeite waard. Heerlijk die ouwe knarren zoals ze spelen. Het verhaal was wel soms langdradig maar verder prima.

Heerlijke film en was absoluut de moeite waard in de bios, tijd vloog voorbij.

Ik ga niet alle recensies lezen, maar ik kan me ook wel goed voorstellen dat het niet ieders cup of tea is. Eigenlijk vraagt het ook wel een beetje bekend zijn met niet alleen Scorseses oeuvre maar ook het hele onderwerp, met name rondom Hoffa.

Als je voor deze film nog nooit van de man gehoord hebt (waar ze in de film grappig genoeg ook aan refereren) is het toch niet hetzelfde.

Wat betreft de oude helden, die doen het allemaal naar behoren en het CGI geburen stoorde me geen moment eigenlijk.

Geweldige bijrollen ook van mensen die ik vooral ken uit topseries zoals Ray Romano en Bobby Cannavale (Vinyl), Domenick Lombardozzi (The Wire), Stephen Graham (Boardwalk Empire) en een heel grappige Little Steven (Sopranos).

Wellicht een oudere manier van verhaal vertellen maar wel een meesterlijke, met prachtig camerawerk en mise en scene.

Ik was van plan de film in 2x te kijken maar toen ik er eenmaal aan begon bleef ik geboeid genoeg om gelijk alles te willen zien.

Acteurs die allemaal rollen spelen waar ze inmiddels bekend mee zijn maar is dat zo erg? Ze doen het namelijk weer meer dan uitstekend en het jonger maken was ook nergens storend gelukkig.

Voor mij persoonlijk is er eigenlijk geen rol aan te wijzen die ik hier het beste vond, aangezien de oude rotten het met zijn allen uitstekend doen.

Het verhaal is rustig verteld maar verteld tegelijkertijd toch best veel, de film sleept een klein beetje op het midden gedeelte maar pakt de draad gelukkig al snel weer op.

Heeft The Irishman de volle speelduur nodig? Misschien niet, misschien had er best een half uur of langer afgemogen maar tegelijkertijd ging de tijd toch wel weer snel voorbij.

4*

Serieus? Ik vond het nogal storend op het lachwekkende af. De Niro (die toch echt al bijna 80 is) schopt een winkeleigenaar in elkaar. Kijk de scene nog eens terug. Hij is bang dat hij alles breekt. En dan bedoel ik zijn eigen botten en niet die van de winkelier.

Ik begrijp de hoge waarderingen niet zo. Ze doen allemaal hun trucje. Dat doen ze allemaal heel behoorlijk hoor, maar ik vond de film nergens werkelijk boeiend.

Ik zie toch vaak voorbijkomen dat er mensen zijn die zich storen aan het motoriek van de acteurs (in bepaalde scenes, die met de kruidenier die in elkaar wordt geschopt...). Dat vind ik best grappig, als je weet dat er geen stand in/body doubles gebruikt zijn in de film dan kan je daar toch doorheen kijken?

Ik ben lid van een schietvereniging, maar stoor mij nooit dat ik (bijna) geen terugslag zie wanneer er geschoten wordt met een vuurwapen in een film. Dat weet je als je naar een film kijkt waarin geschoten wordt, zonde van je energie lijkt mij om je daar aan aan te storen.

Maar als je dat toch wilt doen, doe je ding