menu

Zimna Wojna (2018)

Alternatieve titel: Cold War

mijn stem
3,48 (182)
182 stemmen

Polen / Frankrijk / Verenigd Koninkrijk
Drama / Romantiek
88 minuten

geregisseerd door Pawel Pawlikowski
met Joanna Kulig, Agata Kulesza en Borys Szyc

Een gepassioneerd liefdesverhaal tussen twee mensen met verschillende achtergronden en temperamenten, die niet bij elkaar passen en toch tot elkaar worden veroordeeld. Tegen de achtergrond van de Koude Oorlog in de jaren 50, in Polen, Berlijn, Joegoslavië en Parijs, toont de film een ​​onmogelijk liefdesverhaal in onmogelijke tijden.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=Z-1mMYb4cfw

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kevin_vp
2,5
tbouwh schreef:
Ik denk niet dat Pawlikowski een politieke film heeft willen maken, ook niet impliciet. Dat is mijn impressie nu en ik zal zien of die nog verandert.

Titel = Cold War...

avatar van tbouwh
4,0
een liefde als een koude oorlog ja. In mijn ervaring gaat het in deze film altijd meer om de relatie dan om de context, ook al kunnen de twee hier absoluut niet zonder elkaar. De titel op zichzelf is daarmee echter nog op geen enkele manier een eenduidige indicator voor toon dan wel boodschap.

avatar van Domi Jacques
4,5
In mijn ogen heeft de film juist veel meer een symbolisch karakter, waarbij het liefdesverhaal eerder als kapstok dient. Het valt mij op de mensen die de film iets minder vonden, teveel op het (inderdaad licht ongeloofwaardige) liefdesverhaal concentreerden of er juist teveel een politieke boodschap in zagen. Imo beeldt de film prachtig het thema van vervreemding in een ander land/cultuur uit, in dit geval in een koude oorlog setting.

Sprekend in dit geval is de slotzin "Aan de overkant is het mooier/beter". Doorheen het begin van de film zijn de hoofdrolspelers op zoek naar hun culturele identiteit, welke door het regime en zijn machinerie in de kiem gesmoord wordt. Hun kunst bloedt doodt, vandaar ook de oude fresco's in de kerk, kapotgeschoten door de recente geschiedenis. In hun zoektocht naar culturele vrijheid hunkeren ze naar het westen. Eens daar aangekomen echter dienen ze zich figuurlijk (de alternatieve Franse jazzversie van het folknummer) en letterlijk te verhoeren. Wiktor speelt alleen achtergrondmuziek, terwijl Zula zich ontheemd voelt en losbandig wordt. De kritiek op westerse mentaliteit is striemend, zolang de buitenstaanders zich conformeren dulden we ze als getemde exotische vogels in een gouden kooi. Eens terug in de Sovjet Unie echter, zien ze dat ook daar geen thuis voor hen meer is.

De slotzin raakt voor mij dus eerder het thema vervreemding aan, en heeft minder een christelijke boodschap zoals gesuggereerd door kevin_vp. De boodschap is sarcastisch, het is nu eenmaal niet mooier aan de overkant.
Voor mij een prachtfilm, niet in het minst door de geweldige cinematografie en soundtrack. Slechts enkele licht karikaturale uitschuivers in het plot onthouden mij van het volle pond te geven.

avatar van kevin_vp
2,5
Ik ben het op vele punten met je eens. Het verlies van nationale culturele identiteit, de communistische propaganda/censuur in Polen en de commercialicering van in dit geval traditionele folk/Jazz muziek in kapitalistische westerse landen zijn allemaal belangrijke thema's in deze filmische parabel. Maar als die eindconclusie cynisch of sarcastisch bedoeld is zou dit afbreuk doen aan het geheel temeer omdat hij deze fatalistische finale ensceneert op een idyllische haast paradijselijke locatie (landweggetje langs kerkruïne en uitgestrekt veld). Hiervoor moet je een erg zwarte verbitterde wereldvisie hebben. Als je het repertoire van Pawlikowski goed bekijkt zie je dat bijna al diens producties gelardeerd zijn met Christelijke symboliek. Op de Wikipedia pagina staat: Pawlikowski grew up as a Catholic and considers himself one up to this day. Alleen de kunstenaar heeft het antwoord in pacht. Het verhaal is afgehaspeld zodat er te weinig aandacht is voor de chemie tussen de geliefden en hun beweegredenen vaak onduidelijk zijn. De elliptische montage is vervelend.

3,0
Dat zou heel goed kunnen, Domi Jacques, al werd ik in dat opzicht wellicht misleid door een introductie tot de film waarin werd opgemerkt dat Pawlikowski zou hebben gezegd dat de film een liefdesverhaal is (en dat men er niet te veel achter moet zoeken). Maar evengoed is het duidelijk dat de film over grenzen en vervreemding gaat: over het verlies van geloof waardoor we allemaal individualistisch zijn geworden en niet meer samen kunnen komen (we zijn allen eilandjes geworden; de film suggereert dat alleen trouwen voor de kerk echt waarde heeft) en/of het verlies van culturele identiteit c.q. authenticiteit omdat de moderniteit (zowel communisme als liberalisme) ons allen 'hoeren' heeft gemaakt. Net als de Koude Oorlog deed qua volkeren zijn we afgesneden van de ander en van onszelf. Maar in plaats van ons enigszins te sturen hierin geeft Pawlikowski ons slechts minimale hints en schotelt hij ons bovenal een vreemd, inderdaad wat ongeloofwaardig liefdesverhaal voor. Dat vind ik dan weer niet zo sterk.

avatar van tbouwh
4,0
De film is geïnspireerd door de push/pull-liefde tussen Pawlikowski's ouders, wat i.m.o. alles behalve een kapstok is. Neemt niet weg de lagen die Domi Jacques benoemt er absoluut ook inzitten. Ikzelf zie de vervreemding als een (inderdaad) centraal thema dat op meerdere niveaus doorwerkt. Relatie, natie, (muziek)cultuur, puur stilistisch. De elliptische structuur vat de continue vervreemding perfect. Hetgeen Kevin hierboven aangeeft te missen, missen de personages zelf ook. Een gebrek aan kennen. Een constant aantrekken en verwijderen. In zo'n gevoelsfilm is een ombakend motief toch het laatste waar je je aan moet willen conformeren?

Quote uit interview Pawlikowski in releasemateriaal:

But Cold War is not about politics. History is just the context that helps to dramatise something universal.


Moeten wij dan zeggen dat de auteur liegt?

2,5
Op basis van de trailer was ik benieuwd naar deze film, met name door de fraaie zwart-wit beelden en de (jazzy) score. Tegelijk was ik er bang voor dat deze film me zou tegenvallen en (helaas) bleek dat ook zo te zijn. Hoewel de score en de (inderdaad) prachtige cinematografie punten scoren, blijft het script in sterke mate achter daarbij. Een film die mij qua verhaal (uiteindelijk) volkomen koud laat, is voor mij dan ook geen goede film. Regisseur Pawel Pawlikowski heeft het de kijker niet moeilijk willen maken: Cold War is simpelweg een liefdesverhaal over twee Poolse geliefden die elkaar ten tijde van de koude oorlog aantrekken en afstoten, een relatie zoals de regisseur die blijkbaar ook bij zijn eigen ouders heeft ervaren. Een politieke boodschap of anderszins zou er dus niet zijn, al kun je dat op basis van de dialogen en beelden anders ervaren. Ik ga gemakshalve uit van het verhaal van de regisseur. En in dat geval vraag ik mij echt af wat nou zijn bedoeling was met het vertellen van dit (in mijn beleving saaie) verhaal. Als het wel zijn bedoeling was om indirect ook een andere (politieke) boodschap mee te geven, dan is hij wat mij betreft in die missie niet geslaagd. Nee, niet aan mij besteed, deze film.

avatar van mjk87
2,5
De film heet in zwart-wit te zijn, maar ik vond het eerder grijs-grauw, dat op zich wel bij de sfeer van de film paste, maar visueel erg saai is. Terwijl ik zwart-wit normaal erg mooi vind.
Ook inhoudelijk wist de film me niet te raken. Dat komt vooral doordat de film erg episodisch is met grote tijdsprongen en ik kreeg daardoor nooit binding met de hoofdrolspelers. Als in de tweede helft dat centrale koppel en hun relatie centraler komt te staan verloor ik de interesse in de film. Dan kan er nog wel wat worden gezegd over vervreemding, en de film is inhoudelijk best boeiend, maar als kijkvoer was het hem niet meer voor mij.
Jammer, want het eerste deel is prima met veel dans en volksmuziek die mooi en soms fijn krachtig is. De film draait minder om emotie maar meer om beelden en sfeer en doet dat dan beter, maar dat is slechts en halve film. 2,5*.

avatar van mrklm
4,0
Wiktor [Tomasz Kot] en Irena [Agata Kulesza] reizen eind jaren '40 naar Polen in een zoektocht naar talent voor een theatershow waarin ze volksmuziek in hun puurste vorm willen tonen. Wiktor is onder de indruk van Zula [Joanna Kulig], ook al (of juist omdat) ze mogelijk anders is dan ze zich voordoet. Wat volgt is een complexe relatie gedurende een aantal jaren, waarbij het contrast tussen het leven aan weerszijden van het IJzeren Gordijn zorgt voor kenteringen in die relatie. De twee hoofdrolspelers zijn uitstekend in deze fraai gefilmde karakterstudie - niet alleen van de centrale karakters - met prachtige muziek en bijbehorende optredens als extra reden om deze film te zien.

avatar van Askikker
Natuurlijk ga ik geen cijfer geven als je bij t begin al wegloopt.
Maar t was voor mij niet uit te houden al die vals zingende amateurs die werkelijk boven mn pijngrens zaten; werd horendol! Hoe ik t nog een klein kwartier volgehouden heb? Kikka niet snappa.

t Verhaal dat zich hier uit ontwikkelt zal best heel mooi zijn, maar een mens zó erg pijnigen aan t begin van een film gaat mn verstand te boven.

Snel naar huis en Pink Floyd draaien, en het net uitgekomen 592 pagina's dikke boek over hun 179 songs lezen/bestuderen. Niet dat Pink Floyd nou geweldig goeie zangers had, maar ze waren in elk geval functioneel in de geniale muziek, en ook niet vals of boven een pijngrens.

Laat muziek en zang over aan mensen die het kunnen.

Overigens was mn punt van weglopen toen ze ook nog es begonnen te dansen.

avatar van arno74
Winnaar van de European Film Awards (beste film, regie, actrice, script en editing).

avatar van wibro
4,0
Askikker schreef:
Maar t was voor mij niet uit te houden al die vals zingende amateurs die werkelijk boven mn pijngrens zaten; werd horendol!
Kan me wel voorstellen dat dat folklore concert niet jouw ding was maar die scène speelde zich wel af in de tijd van Stalin waar westerse muziek uit den boze was. De muziek mocht alleen maar op ideologische leest geschoold zijn. De Goelag bestond nog. Het was in de tijd van de stalinistische terreur waarbij met lange redevoeringen en zangpartijen de zegeningen van het communisme (hier stalinisme) bezongen werden. Na afloop volgde dan een massaal applaus dat verplicht was uiteraard want deed je niet mee, dan zou dat wel eens kunnen betekenen dat je Stalin niet gunstig gezind was en in het ergste geval zou dat wel eens een enkeltje Siberië kunnen betekenen.
Trouwens, als je langer had gekeken had dan had je nog kunnen genieten van mooie jazzy muziek én Rock Around the Clock van Bill Haley. Net zo populair destijds - in het Westen althans - als de muziek van Pink Floyd nu.
Oh ja, voor ik het vergeet te vermelden; de uitverkiezing van Cold War als beste Europese film van 2018 vind ik meer dan terecht.

avatar van Drulko Vlaschjan
3,0
Het zag er mooi uit en de eerste helft was zeer veelbelovend, al wist ik nog niet precies wat die belofte inhield. Daarna werd het verhaal snel afgehandeld, een keuze die ik niet helemaal begreep. Door de handelingen van de hoofdpersonen snapte je dat hun liefde diep moest zitten, maar ik merkte dat op geen enkele andere manier. Een liefdesfilm waarbij je die liefde als kijker niet voelt, dat werkt niet.

De muziek vond ik trouwens prachtig. Ik zie hierboven het woord 'vals' een paar keer vallen. Ten onrechte. Dit type volksmuziek maakt veel gebruik van dissonanten, wat voor ongeoefende oren inderdaad vals kan klinken, maar voor wie ervaren is (of ermee is opgegroeid) juist natuurlijk klinkt. Kwestie van gewenning.

3,5
Ik vond die volksmuziek juist prachtig, dat zalvige jazzy van later een heel stuk slapper

2,5
Deze film deed het niet voor mij. Hoewel ik best overtuigd ben van de kwaliteiten. Zitten ook mooie en poëtische beelden in. Vooral het slot vond ik sterk. Maar is voor mij toch te veel een donkere kamer waar ik het knopje van het licht niet kon vinden. De film en de protagonisten krijgen mij gewoon niet in hun greep. Kon ook de titel eigenlijk niet terugvinden in de film. Moest denken aan 'De ondraaglijke lichtheid van het bestaan'. Maar die film is honderd keer beter.

Teleurstellende film over een teleurstellend leven.

Man raakt gedesillusioneerd door het corrupte communisme. Man vlucht naar de grote belofte van het Vrije Westen, maar raakt daar ook teleurgesteld door het verval van waarden. Man ziet in liefde niets dan onvervuld verlangen. In reactie wordt de man nostalgisch naar een geïdealiseerd verleden, wordt cynisch en onverschillig, en ziet uiteindelijk geen andere uitweg dan een vlucht naar de ultieme 'andere kant': de dood. Hoe verrassend, dit alles blijkt ook nog eens een "metafoor"...


Man raakt teleurgesteld in de film (en vlucht naar de uitweg uit de bioscoop).

avatar van Ben de Hoog
2,0
Zucht, heb ik weer. Neem ik mijn buurvrouwtje mee naar een hoog gewaardeerde film in zaal 1 van Eye - Amsterdam. Prachtige zaal, subliem mooi hifi-geluid. Is het gewoon een film van nix. Grauw, saai, kaal, nietszeggende woorden, tergend traag, lelijke muziek. Slaat nergens op. Twee geliefden uit Polen die elkaar eens in de paar jaar zien. Je ziet een jaartal met een plaats in Europa. Daarin zien de twee geliefde elkaar passioneel. Volgende jaartal en weer een andere plek, vallen ze elkaar weer in de armen en vertellen elkaar summier wat ze zoal meegemaakt hebben in de voorbije jaren. Volgende scene, weer een jaartal verderop....en zo gaat de film verder. Wat een lege en vooral ondiepe film. Keek net nog even naar de trailer, zelden een misleidendere gezien. Alle hoogtepuntjes door elkaar. En daarin ook de meest mooi klinkende muziek, de rest stelt teleur of is irritant. Ik geef geen "1" omdat de camera het wel goed vast heeft gelegd.

avatar van wwelover
3,0
Mooi geschoten en het verhaal is ook wel mooi. Maar ik vond de film te traag en eerlijk gezegd bij vlagen best saai. Het constant hoppen in tijd vond ik ook maar niks. Denk dat de film beter was geweest als ze misschien specifiekere momenten hadden uitgekozen en verder uitgewerkt.

Nipte 3*

avatar van missl
3,0
Mooi liefdesverhaal en mooi gefilmd maar wel redelijk saai.

avatar van assowise
3,0
Plus: Prachtig vastgelegd. Hele fijne poolse meerstemmige zang, mooie en goede hoofdrolspeelster.

Tegen: Je moet teveel zelf invullen om het gepassioneerd te laten zijn. Ondanks dat onze hoofdrolspelers tot elkaar zijn "gedoemd" voelde ik weinig passie. Ook tegen: Jazz, met name die zwijmeljazz.

Helaas, na alle schitterende recensies had ik meer verwacht.

avatar van kos
3,5
kos
OostEuropese intellectuelen die in ballingschap in het sensuele, rebelse Parijs van de jaren'50 in zwart-wit jazzmuziekjes maken.
Wat heeeeerlijk highbrow allemaal hahaha.

Maar eerlijk is eerlijk, het is best wel geslaagd, met name door de prachtige beelden en die Zula is ook wel een fijne voluptueuze verschijning die precies in deze film past.

avatar van Thomas83
3,5
Best apart. Aan de ene kant voelt de film door de vele sprongen in de tijd en een verhaal en twee hoofdpersonen die te veel als symbolisch overkomen wat afstandelijk, aan de andere kant loopt de film over van een troosteloze sfeer en zitten veel losse scènes vol gevoel. Denk dat Pawlikowski een hoop te danken heeft aan zijn goede acteurs. Vooral Kulig valt erg op in een temperamentvolle rol.

Misschien voorkomen die tijdsprongen ook wel dat de onmogelijke liefde tussen twee zo wezenlijk verschillende personen niet heel irritant wordt. Want dat zijn onmogelijke liefdes nog wel eens in films vind ik. En de film wordt door de weer minimalistische aanpak ook geen zagerig lang melodrama. Prachtige muziek en stemmig zwart-wit ook overigens. 3.5*.

avatar van Ferdydurke
4,0
Een reeks fraaie, uitstekend geacteerde scènes die elkaar in staccato aflossen, tezamen een schrijnend en ontroerend beeld schetsend van een gedoemde relatie. Het Poolse levenslied laat zich niet vertalen in het Frans. Een kleine Nostalghia.

Ik had wel herhaaldelijk de gedachte 'nou, had nog maar even blijven hangen, dat ging best lekker' als Pawlikowski ons al weer voortjoeg naar de volgende episode. Je staat in anderhalf uur weer buiten. Dit had best langer gekund, is mijn gevoel.

Maar misschien vergis ik me daarin. Hier gaat nog wel een herziening van komen.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:05 uur

geplaatst: vandaag om 23:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.