Mother! (2017)

Hier nog wat voer voor discussie:

‘mother!’ Poster Details: Jennifer Lawrence and Javier Bardem | IndieWire

Interessante om over na te denken: mijn kennis van de gnostiek reikt (nog) niet zo ver als ik zou willen, maar ik meen wel dat je hier duidelijke scheidingen hebt tussen de kwade God van het OT en de godgeworden Jezus van het NT. Dit zie je o.a. sterk bij de door mij reeds aangehaalde Marcion. Ik sta nog steeds op mijn eerste interpretatie dat Bardem God is, maar denk wel verder: zou Bardem zowél God als de duivel kunnen spelen in deze film? Perfecte ambiguïteit.

Nog even wat de poster betreft die op MM staat, daar kun je als je inzoomt ook iets in haar oog weerspiegeld zien (in haar linkeroog, rechts op de poster, zie je het beter). Op MM is dat niet scherp genoeg maar ik heb een grotere poster gevonden (click) en als je daarop flink inzoomt zie je dit: click (voor het gemak heb ik dit ingezoomde plaatje gedraaid zodat het beeld wat in haar oog wordt weerspiegeld recht staat)

En nee, ik heb het niet gephotoshopped, want dan zag je daar Bardem met staart, hoorns en drietand

Wat zien jullie erin? Ik zie een huis, met rechts een boot, en linksboven (het gezicht van) een duivel? Is dat de poort van de hel, met boot?? Maar het kan ook een brandend huis, een huis waarover een duivel zweeft, of een zomerse zonsondergang zijn hoor . Wat zien jullie erin? Ik gok zelf de poort van de hel, met boot.

Lijkt me gewoon het huis uit de film?

Interessant arno74. Ik zie inderdaad ook gewoon het huis wat in brand staat zoals op het einde van de film. Ik zie in het midden ook een gezicht, rechts ook die boot liggen, maar ik maak daar niet gelijk uit op dat het de poort van de hel is.

Op die andere twee is er meer te zien/ontdekken.

mother! Posters Contain Crazy Easter Eggs | Collider - google.nl

Guines
Op de aansteker staat een Wendehorn afgebeeld. Daar kan je op googlen.

Hulde!

Hoe Aronofsky een eeuwenoud verhaal naar deze setting heeft gearrangeerd is bewonderenswaardig origineel. Het concept wordt vernuftig uitgewerkt. Niets is betekenisloos. De details vliegen je om de oren terwijl je ademloos toekijkt en de puzzelstukjes probeert te plaatsen. Het camerawerk is beklemmend: voyeuristische nieuwsgierigheid en machteloosheid wisselen elkaar af zonder de kijker daarin een keuze te bieden (een concept op zich).

Aronofsky gaat ver - wellicht te ver voor sommige mensen - en wijkt er niet voor heilige huisjes omver te trappen met zijn afspiegeling van waarheden, die even gruwelijk als doeltreffend zijn. Het is lang geleden dat ik zo'n gelaagde film heb mogen aanschouwen: gelardeerd met metaforen, dilemma's, verwijzingen en afsluitend met een wrange paradox.

De uitglijder Noah is Aronofsky vergeven. Met Mother! heeft hij, wat mij betreft, de meest intrigerende film van dit jaar afgeleverd. Een meesterwerk wat zich nu al moeiteloos onder de klassiekers mag scharen.

Vele spoilers hier gelezen en ik vind persoonlijk dit de beste verklaring en uitleg . ( Is wel in het duits geschreven , maar goed ) .

"mother!" erklärt: Das steckt in Darren Aronofskys Psycho-Thriller mit Jennifer Lawrence - Kino News - FILMSTARTS.de

"Jezus, wat een waardeloze film," hoorde ik na afloop iemand achter me zeggen. Dat alleen al maakte het een bezoekje waard

Drie dagen na dato onthoud ik me voor het eerst van stemming. Ik vind dit niet echt een film om er een rapportcijfer op te plakken. Je moet hem ondergaan en er dan nog een paar dagen en misschien zelf weken op kauwen.

P.S. Voor de moderators: de film staat op Moviemeter met een hoofdletter M, terwijl de maker bewust voor een kleine m koos: mother! Wellicht kan dat nog aangepast worden?

Interessant artikel waarin Martin Scorsese zijn mening over Mother! laat horen:

Martin Scorsese on Rotten Tomatoes, Box Office Obsession and Why 'Mother!' Was Misjudged (Guest Column) | Hollywood Reporter - hollywoodreporter.com

en daarnaast uit hij kritiek op de hedendaagse obsessie met box-office, Cinemascore en de Tomatometer.

Zeker een leuk interview. Niet alleen omdat hij mother! verdedigt (en dat op de juiste gronden doet: wat je ook verder van de film vindt, hij blijft lange tijd in je kop zitten en dat is toch het ultieme doel van een filmmaker omdat anders zijn kunst toch een soort wegwerpartikel is) maar ook omdat hij afgeeft op al die mensen die zo gretig zo'n film afkraken. Ik heb dat ook al eens aangesneden op MM: waarom geven zo veel mensen zo gretig extreem lage scores? Maar al sinds ik op internet kom wemelt het er van de negatievelingen die niets liever doen dan alles en iedereen afzeiken (ongeacht het onderwerp of de persoon). Het zal wel een soort van afreageren zijn (na een harde dag werken) maar het is niet mijn idee van een leuke samenleving of van 'levenskunst'...

Dat geldt andersom natuurlijk ook. Bij moeilijke films zijn mensen weer snel geneigd om (te) hoge scores te geven. "Want dit is 'kunst' en wij snappen het wel." Misschien moet je sommige dingen wel helemaal niet willen beoordelen met punten? En is de X-factorisering van de samenleving wat te ver doorgeschoten?

Je zit me hier wel even vanallerlei woorden in de mond te leggen, bombario.

Ik heb zelf pas na een week een waardering gegeven om de film goed te kunnen laten bezinken. Daarbij geef ik Martin Scorsese gelijk dat film kijken een totaal beleving is. Wat je ook van Mother! vindt, hij blijft nog lang in je hoofd zitten en dat kan ik van de hedendaagse superhelden-, Fast and Furious, Transformers, etc. films nou niet bepaald zeggen.

Daar ga je al, dit zal voor iedereen anders zijn. Als je 10 euro betaalt voor een kaartje en je snapt helemaal niks van mother! dan geef je hem een misschien wel 0,5 ster. Zolang dat een oprechte mening is vind ik daar niets mis mee.

Wat me wel stoort is mensen die een illegale kopie bekijken op een gammele laptop met beroerd geluid en dan een halve ster geven. Dan geef je een film geen eerlijke kans.

Dit is een leuk verwoorde aanname, maar 'feitelijk' ligt het anders. Het heeft hoofdzakelijk met de verwachtingen van een persoon te maken. Men is vaker geneigd zich vocaal luider op te stellen wanneer iets wel (of niet) aan de verwachtingen voldoet. Zo zal je voornamelijk 'extremisten' horen, omdat zij zich geroepen voelen om hun goedkeuren of beklag aan anderen te moeten laten horen. De middenmoot zul je relatief minder vaak horen. Iets voldoet bijvoorbeeld, omdat het aan de persoonlijke verwachtingen voldoet. Dit is vaak persoonlijk en niet universeel. En niet zelden is de persoonlijke verwachting totaal in contrast met de werkelijkheid. Dit is een van de redenen, waarom mensen in de praktijk zo vaak klagen.

Natuurlijk heeft Scorsese gelijk, dit soort films moet je beleven en betekend niet dat ze altijd ''decodable'' zijn. Dat heb ik altijd al bij David Lynch zijn films gezegd. Zijn films zijn zo een belevenis dat ik bijna in een trance raak. Neemt niet weg dat het leuk is om erover te discussiëren. Ik kon daarom ook de verleiding niet weerstaan op deze forum. Ik zag laatst een interview met Aranofsky waar hij zegt dat dit zijn ultieme doel was, er over praten en interpretatieve discussies ( om het decoderen van de film ) er over na te houden. In dat opzicht conflicteert dat hetgeen een beetje met wat Scorsese zegt: ''Good films by real filmmakers aren't made to be decoded'' Maar zonder dit uit de context te willen halen, begrijp ik natuurlijk zijn punt.

Wauw, wat een bijzondere en prachtige film.

Verkeerd uitgebracht in Nederland helaas; had in de filmtheaters gemoeten. Wellicht brengt de film in totaal meer op zo, maar hij heeft ook een kortere run. Nu hebben veel mensen 'm gezien die een horrorfilm verwachtten, en belangrijker: een aanzienlijk deel van de artistieke filmliefhebbers die er wel van houden om op z'n tijd overdonderd en verbluft achtergelaten te worden zullen 'm niet zien.

Ugh. In zo'n klein zaaltje op een veredeld projectorscherm. No thanks.

Dat verschilt nogal per filmtheater. En per bioscoop ook trouwens. Maar je hebt wel een punt: zo groot als in de beste commerciele bioscopen zijn de zalen in de filmtheaters inderdaad nergens.

Varieert inderdaad, maar als je gewend bent van in de Kinepolis films te kijken dan is het even slikken als je weer naar een filmhuis moet. Ik ben blij dat men "de verkeerde keuze" heeft gemaakt, dat heeft mijn beleving toch aanzienlijk verbeterd. En die artistieke filmliefhebbers moeten maar een beetje beter opletten

Dan ben ik toch erg blij met de Lumière in Maastricht. Art-house films op groot scherm in ruime zalen. Daar heb ik Mother ook gewoon gezien overigens. Ook een erg fijn publiek vergeleken met de Pathé die aan de overkant ligt. Al liepen er wel een paar mensen de zaal uit na 2/3e van de film.

Lumiere is geweldig inderdaad. En was 1 van de 4 filmtheaters (volgens mij) die 'm draaiden. Alleen de theaters met heel veel zalen hadden nog ruimte in hun programmering toen nét voor de release bekend werd dat het eigenlijk een arthousefilm is.

Ik heb (niet helemaal goed) opgelet en hem in een popcornschuur gezien. Als je tijdens de film gekraak van chips, gemopper en discussies over of jee wel of niet je geld kunt terugvragen voor lief kunt nemen, was dat inderdaad een uitstekende keuze, maar ik had hem toch echt veel liever in Lumiere gezien.