Once upon a Time in America (1984)

Ow zo, ik zag net ook dat mijntes 220 duurde, ik dacht dat ik weer een verkeerde versie heb. Maar er is maar 1 versie dus, die echt veel te koop is dan.

Volgens mij allemaal veredelde miniseries. Maar er zijn nog wel wat voorbeelden te vinden.

http://www.moviemeter.nl/film/28535

1900 iig niet. Wel in 2 delen in de bioscoop gekomen.

Woow Knsiper, 630 minuten!!!

10en half uur durend!!!

Met Once Upon a Time in America heeft Sergio Leone weer een meesterwerk afgeleverd. Ennio Morricone doet weer de muziek, en die klinkt dan ook weer episch (heb trouwens alweer bijna spijt van mijn woordkeuze als ik de topic zo doorkijk ). Zo kun je de film ook noemen in al zijn grootsheid. Het niet eens zo heel ingewikkelde maar sterke verhaal speelt zich af over vele jaren en wordt op niet-chronologische manier verteld. Dat maakt het allemaal net wat interessanter om te volgen, maar het is wel opletten geblazen. Al viel het me, gezien de verhalen die ik vooraf had gehoord, allemaal nog redelijk mee. Zeker ook omdat ik normaal niet zo scherp ben in ingewikkelde verhalen moeiteloos volgen, vooral omdat ik niet zo goed ben in gezichten en nog wel eens de personages niet herken als ze door een oudere acteur worden gespeeld. Maar hier was dat dus geen al te groot probleem, relatief gezien.
De decors zien er echt prachtig uit (prachtige kleuren) en ook authentiek. De kostuum- en make-up-afdelingen hebben ook vakwerk afgeleverd, waardoor alle tijden die passeren er vrij waarheidsgetrouw uitzien. Wel vond ik sommige personages wat minder overtuigend er uitzien op latere leeftijd.
De film barst van de sfeer en het sublieme camerawerk en de mooie montage dragen daar ook zeker aan bij. Bovendien is de cast indrukwekkend en mogen topacteurs als De Niro en Woods onder andere interessante personages neerzetten. Ook leuk is het rolletje van Jennifer Conolly die nog in haar puberjaren zit. Toen vond ik haar trouwens er wat mooier en lieflijker uitzien dan tegenwoordig. Maar smaken verschillen.
Hoewel vooral een misdaadfilm en dramafilm bevat Once Upon a Time ook een vleugje coming of age en leuke humor (helaas wel wat te weinig), en de nodige spannende scènes.
De film werkt steeds meer toe naar een emotionele climax en het einde is werkelijk schitterend en had ik niet zien aankomen.
Once Upon A Time in America duurt wel behoorlijk lang, maar het gekke is dat ik er echt doorheen vloog. En dat terwijl er op een gegeven moment best veel trage en ook wat uitgerekte scènes in zitten. Daarbij moet wel worden opgemerkt dat ik de film in twee keer heb gekeken, en daardoor kwam ik misschien wat soepeler door het stuk ergens halverwege, als het tempo er een beetje uit gaat.
Wat ik ook fijn vind aan de film is dat het er echt zo een is met bepaalde onduidelijkheden of (schijnbare) verwijzingen, waardoor het zo'n soort film is die stof tot nadenken en napraten geeft.
Een opmerking die ik in de topic veel lees is dat er zoveel expliciet geweld in de film zit. Dat vond ik eigenlijk nogal meevallen. Alleen met de verkrachtingsscène in de auto had ik wat moeite. Maar dat heb ik altijd met verkrachtingsscènes wel. Wordt altijd wel wat boos van dat onrecht. Dan leef ik echt mee en kan het bloed wel drinken van de dader(s).
Ook de scène dat dat boefje wordt neergestoken was nog best akelig, omdat de jonge David maar blijft doorsteken. Zag er vrij realistisch uit volgens mij. Vaak zie je bij steekpartijen in films meer dat iemand maar een enkele keer gestoken hoeft te worden.
Al met al een schitterende film, en de naam van grootheden als Leone, Morricone en De Niro meer dan waardig.

Ja, daar kan ik me heel goed in vinden. De hoofdpersonages zijn allemaal eigenlijk erg menselijk in de film.

Max is bijvoorbeeld intelligent maar ook iemand die hebberig is, zeer ambitieus en uit op veel roem en geld.

David is eigenlijk gewoon een anti-held, maar wel eentje die op een gegeven moment als jong ventje met een slim idee komt.

Afgelopen IFFR was er geloof ik een film die 740 minuten duurde, ben ik ook maar niet heen gegaan

Once upon a Time in America

Na het zien van een aantal westerns van topregisseur Sergio Leone was deze dan eindelijk aan de beurt. Ik had de film al tijden in de kast staan, maar omdat de speelduur erg lang is heeft de film wat lang op zich laten wachten, te lang!

Deze film heeft zich direct voor mij zondermeer bekroont tot de beste gangsterfilm ooit, echt prachtig. Het verhaal is prachtig, meeslepend en ondanks de lange speelduur zo uitgezeten. De rollen zijn prachtig ingedeeld. Robert de Niro die de hoofdrol op zich neemt is gewoon weer ijzersterk zoals (bijna) altijd. James Woods speelt daarnaast ook een geweldige en ijzersterke rol. De chemie tussen de twee is prachtig en ze zijn samen dan ook een geweldig duo voor deze film.

Het verhaal is prachtig. Sergio Leone laat ons een halve eeuw durend gansterverhaal zien, en hoe. De verschillende verhalen verteld in drie tijdslijnen zijn perfect weergeven wat mij betreft. Het eerste anderhalf uur volgen we de het jonge groepje die samen een bende hebben gevormd. Alle acteeprestaties zijn erg goed van de jongeren en een groot pluspunt is de nog erg jonge Jennifer Connelly die een betrekkelijk kleine, maar geweldige rol heeft wat mij betreft. Misschien vond ik het eerste deel van de film waarin we de jonge bende volgen nog wel het mooist. Als we later zien hoe James Woods voor de gevangenis staat om Robert de Niro af te halen gaat het allemaal geweldig verder. Ook hierna is het verhaal een heerlijke wegkijker en alle punten en details zijn ijzersterk. De muziek van Ennio Moriccone is goed en de cinematografie verbluffend. Alleen die brug al, prachtig gewoon.

Once upon a Time in America is een nieuwkomer in mijn top tien. Naar mijn mening de beste gangsterfilm ooit en misschien sowieso wel één van de beste films ooit gemaakt. Een dikke en verdiende vijf sterren voor deze film! Nu heb ik mezelf wel verplicht om The Good, The Bad and The Ugly weer te herzien, want deze neemt zijn plaats in...

* * * * *

Mooie recensie HarmJan.
Voor mij is dit echter veel meer dan alleen een gangsterfilm. De thema's (jeugdherinneringen, vriendschap, verloren liefde en verbittering) en in wat mindere mate "het politieke aspect", zijn de kern van de film. De criminele, corrupte Woods wordt letterlijk bij het vuilnis gezet. Het einde van een tijdperk in de Amerikaanse geschiedenis, of is dit slechts een illusie en is er eigenlijk nog niks veranderd t.o.v. de jaren '20 en '30.?

Daarbij is het neergezette tijdsbeeld (vooral van de jaren "20 en "30) echt fantastisch, er zijn maar weinig films waar ik dit beter heb gezien. Voeg verder nog de schitterende beelden en muziek van Morricone toe, en je hebt een film die voor altijd op mijn netvlies gebrand zal staan.

Dank je wel

Kan ik het alleen maar mee eens zijn. Ik zit nu nog steeds met de film in mijn achterhoofd en heb nu al weer zin om hem te herzien. De setting rond de brug is briljant en onvergetelijk wat mij betreft.

Topfilm! Ik heb niks toe te voegen want al het goede is al vermeld.

Dit is wat ik nu een film van eenzame klasse noem.

Ik vind dit de beste film die ooit gemaakt is.
Het verhaal zit uitstekend inelkaar en word lekker rustig en on-chronologisch opgebouwd in drie verschillende tijdspannen.
De lange speelduur verveelde mij geen moment en dat komt metname door het zeer goede acteer werk van deNiro en Woods,maar de bijrollen zijn ook uitstekend en ook de kids doen goed hun best waaronder een jonge Jeniffer Connelly.Het camera werk is ook weer briljant wat we van een Leone film gewend zijn met grote wideshots(zoals HarmJan al aangaf met de setting rond de brug)en mooie exreme close-ups die het gevoel van de film naar mijn mening uitstekend weergevenhet mooiste vond ik dit gedaan als noodles in het cafe van zijn oude vriend door het gat kijkt en de camera op zijn ogen gericht is wanneer hij terug denkt aan zijn jeugd..En dan nog de muziek van Morricone,die je al helemaal meeslepen in het verhaal,wat kan die man goed componerenvooral het moment na de verkrachting in de auto als noodles dan op het station aankomt daar voel je echt de emotie.Het einde is ook briljant gevondenwanneer deNiro in het opiumhuis door het gaas omhoog kijkt en dan lacht,was het echt?een droom? of misschien een hallucinatie en dat is aan iedereen zelf om daar een mening over te scheppenbij de aftiteling met op nieuw de prachtige muziek heb ik eerst even alles op me inlaten werken.

Dit is een film die op mij een hele diepe indruk heeft gemaakt en verdiend daarmee 5* en is ook terecht de nummer 1 in mijn top 10.

Leone levert eindelijk eens een keer meer dan alleen degelijk werk,

De opening zette al de toon voor deze misdaadfilm. De verwarrende chronologie van het verhaal, die zich afwisselend in 3 verschillende tijden afspeelden voegde wat mysterieus toe. Hierna daalde het niveau even maar was ik helemaal bij de les toen de jeugd van David Aaronson en zijn kompanen belicht werden. Een stel kwajongens bij elkaar waren het. De streken die zij uithaalden waren grappig, de grootmoed van ' onze lefgozertjes ' leverde spannende gevechten op met andere jongeren en hun versierpogingen zagen er wat knullig uit. Maar, casanova `s moeten toch onderaan de ladder beginnen. Nietwaar? Daarbij heb ik ook meer met onhandige liefde dan met argeloos tig vrouwen om je vingers kunnen winden. Leone neemt de tijd om je als kijker te kunnen identificeren met de hoofdpersonen. Wie heeft er nou nooit rondgehangen op een pleintje, bij een brug op een of andere trekpleister van zijn woonplaats?

Overigens weet Leone ondanks zijn toebedeelde speelduur weinig diepgang in zijn film te leggen. Niemand wordt crimineel geboren, maar toch zie je hier hoe voor een groep jongeren ' de criminaliteit ' meer lonkt dan ' naar school toe gaan '. Tel hierbij op dat men niet in een van beste wijken van New York woont en je zou een simplistische verklaring kunnen hebben waarom men nu juist het criminele pad op wilde gaan. Wel wat diepgaander waren de omgangsvormen tussen ' David en zijn vrienden '. Leone schept duidelijk beelden die een bepaalde loyaliteit voor elkaar uitspreekt. Zo maakten ze leuke gebeurtenissen mee, werden zij op hun nummer gezet en maakten ze traumatische gebeurtenissen mee. Toonaangevendste moment in deze zin vond ik het moment waarin men in het water viel. Het gebrek aan diepgang in het vervolg deerde mij niet. Het maakt de film er voor mij niet minder vermakelijk op.

De film heeft immers genoeg te bieden. Van feestpartijen tot spannende actiescenes waarin men het roverspad verkiest. Sterk, vond ik die kille liquidatie van hun opdrachtgevers. Een man wist nog het hazenpad te kiezen maar kwam toch nog aan zijn eind in die fabriek. Gewoon bijna 4 uur lang entertainment die weliswaar aan de oppervlakte blijft hangen. We zien immers in grote lijnen wat er geworden is van alle hoofdpersonages maar de keuze om het verhaal in 3 tijdsperioden te verdelen zorgt er onherroepelijk voor dat niet alles altijd even uitgebreid uiteen wordt gezet. Dit vormde zoals gezegd geen bezwaar en voegde soms zelfs wat toe. Er viel nog wat in te vullen en te overdenken. Een film in de ruime zin van het woord dus met prachtige, integere muziek, fraaie beelden en ja, ja! goede acteerprestaties van o.a. Robert De Niro. 4*

Dit is wat ik nog eens een meesterwerk noem!

De terugkerende muziek , die in verschillende varianten wordt afgewiselt, prachtig.

Daarnaast vindt ik het prachtig hoe de filmlijnen langzaam toch naar elkaar toewerken, en dat de film uiteindelijk eindigt waar hij begint, dat is toch echt een meesterzet.

En hulde voor de grimmeurs, de oude De Niro zag er gewoon echt oud uit. En dat geld ook voor de andere acteurs.

Het is echter een lange zit, dat is waarom ik hem in 2 delen gekeken heb, en ik moet zeggen dat ik geen moment mijn concentratie verloor, en aldoor in het verhaal betrokken was.

Prachtige momenten en verwisselingen van tijd, zoals de scene met zijn oog in dat kijkgat in de muur. En met dat bord van het circus op het treinstation. Prachtig..

En het verhaal is ook geweldig, de jeugdige boefjes die zich opwerken tot gewaardeerde gangsters. En de hebzucht en alles wat er bij te kijken komt word in deze film perfect uitgewerkt gewoon.

Van dit soort films zijn er gewoon te weinig!

Ik kan niet anders dan deze film vanwege al deze factoren een volle 5 te geven!

Once upon a Time in America

Ik zie er (nog) geen meesterwerk in, maar de film is zeker van hoge kwaliteit. Leone laat zien dat hij ook wat anders kan dan Westerns. Het verhaaltje is wel een standaard gangster-verhaaltje, bevat namelijk alle ingedrienten.

Laten we beginnen bij het begin. Het was even moeilijk wennen, de 1e 3 kwartier. De film begint zomaar ergens en laat (wat later blijkt) stukken zien van het einde. De volgorde zorgde ook een beetje voor verwarring. Pas daarna (als de Niro terugdenkt) zien we een groepje schoffies. Waar de 1e 3 kwartier niet echt boeiend was, is het deel in hun jeugdjaren fan-tas-tisch. Prachtig hoe dat gefilmd is. De sfeer van begin jaren 1900, de achterstandwijk, de corrupte agent, de opdrachten die ze uitvoeren voor de grote baas, zelfs Peggy het sletje, allemaal erg passend en mooi gemaakt.

Dan worden ze ouder en ook meteen irritanter. Niet irritant in negatieve zin. Nee, ze spelen gewoon hun rol uitstekend. Weer alle 4 de heren spelen hun rol erg goed, maar de film was tegen die tijd al minder boeiend geworden, begon een beetje standaard te worden. Misschien komt het door het fantastische jeugdjaren-deel, misschien door de lange tijdsduur, dat weet ik niet. De jongens zijn groot geworden, zo ook hun opdrachten. Een professionele liquidatie is jammergenoeg minder boeiend dan schoffies die elkaar verrotslaan. Roven, feesten, verkrachten is gewoon niet zo boeiend als de "kleine" gangster-trekjes uit hun jeugdjaren.

Maar saai werd het niet, het is Leone gelukt om de film de volle tijdsduur erg vermakelijk te houden. Daarnaast is de film superieur gefilmd, erg mooi. Dat is wel erg knap moet ik zeggen. Ook in het laatste deel, waarin sommige dingen wel een beetje absurd werden, is het niet saai. Het kijkt wel gewoon makkelijk weg, maar is wel anders dan goed natuurlijk.

Er zit zeker meer in Once upon a Time in America en ik heb zeker niet alles kunnen ontdekken. Dat laat ik dan ook over aan een herziening, ooit.

Standaard gangsterverhaal wtf. Dat het over gangsters gaat deze film is bijzaak. Deze film gaat over vriendschap en verraad. Kijk de film nog eens.

dus hoelang duurt de film?

238 minuten / 139 minuten (internationale versie) / 229 minuten (gerestaureerde versie)

serieus?? zijn er dan 3 verschillende versies verkrijgbaar? Ik kan met niet voorstellen dat je n film 100 minuten inkort

De originele Leone versie duurt 229 min., de versie van 139 min. is door de studio ingekort omdat zij de film te lang/ingewikkeld vonden,dit tot groot ongenoegen van Leone. En de versie van 338 min. is in chronologische volgorde als ik me niet vergis.

Die van 229 is volgens mij het meest te koop ofniet? Die heb ik ook dacht ik.

De Leone versie van 229 minuten is inderdaad het meest te koop.

Ik zou trouwens ook geen andere versie willen zien van deze film,dat haalt denk ik de hele magie weg wat deze film juist zo goed maakt

inderdaad. bij deze is het gewoon: hoe langer hoe beter.

Ongelooflijk toch hoe ze een film naar de maan kunnen helpen omdat de studiobazen er niet tevreden mee zijn. Geen wonder dat hij niet goed ontvangen werd als hij maar 139 minuten duurde, de film miste zoveel essentiële scenes.

Zelfs als we de originele speelduur te zien kregen (360 minuten), zelfs dan was de 238 minuten durende versie nog niet goed genoeg. Als je The Godfather: Part II 200 minuten kan laten duren, waarom deze dan niet een halfuur langer?

Weer even gezien, en ik moet zeggen...dit is nog steeds een juweel van jewelste.

De muziek al, kippenvel.

Het hele verhaal op zich, uitmuntend en zeer goed in beeld gebracht.

Iedereen speelt top, waaronder DeNiro als Noodles een acteerprestatie weggeeft als nooit tevoren, behalve in RAGING BULL.

Echt nog steeds 1 van mijn lievelingsfilms, en nog steeds in mijn top 10.

Meesterwerk , meer kan je d`r niet van maken.

Ongelooflijk goeie film!!!!

Deze film is zo prachtig ! echt met zoveel emotie en gevoel gebracht. DeNiro is hier zo machtig in ! En de muziek, daar krijg je zoveel kippevel van, het maakt het helemaal af!

Een prima film in vele opzichten. Qua setting, sfeer, decors, muziek, ... Maar voor mij mist het de uitstraling en kracht die Leone's andere westerns wel hadden. In o.a. de personages, de muziek...

3,5*