Berlin Alexanderplatz (1980)

Bij de onderste twee prentjes krijg je een mooi idee van de enorme beeldverbetering in vergelijking met de originele film .

Vervroegd?
http://webwinkel.volkskrant.nl/webwinkel/home/index.php...

Ik heb de indruk dat de volskrant wat voorbarig is eerlijk gezegd. Volgens andere bronnen nog steeds 30 september.

Staat wel al in hun verkoop top 10. Ik zal morgen eens bellen.

Misschien een exclusieve vervroegde verkoop?

Er stond gisteren zelfs een paginagrote advertentie in de Volkskrant.

Inderdaad. Nu exclusieve actie Volkskrant. In september in de winkels. Ik weet overigens niet hoe snel de dvd's van de Volkskrant-actie uitgeleverd worden. Daar gaat mogelijk ook wat tijd overheen. In de advertentie staat zo snel als mogelijk en dat is redelijk rekkelijk. Maar ik weet dat de boxen wel al geperst zijn. In België was ook al een exclusieve actie met dagblad De Morgen, al half juni:
http://tuipie.blogspot.com/2007/06/berlin-alexanderplat...

Sinds gisteren in de winkel.

Mooi zeg, lijkt me ook wel wat.

Vandaag gekocht bij de Bijenkorf Arnhem voor 39,95 euro in het kader van de Dolle Dwazen Dagen!!!
Er lagen er niet zoveel, zal dus wel snel uitverkocht raken.
De rest van de aanbiedingen boeide mij niet zoveel, alleen Elementairteilchen. Maar die had ik al in mijn bezit.
En nu gauw gaan kijken!!!! Ik heb er zin in!

Ik heb hem nu helemaal gezien en ik moet zeggen dat ik onder de indruk ben. Het is een heel goede en lange film in 13 delen en een (zware) epiloog! Het is geen film die je direct weer wil zien maar over een jaar (of Twee) pak ik hem weer tevoorschijn en ga hem weer zien. Wat me vooral boeide was de sfeer in de film maar ook het acteerwerk was van de bovenste plank. Ook moet ik eerlijk bekennen dat ik deze film in het begin erg vreemd vond en moest er erg aan wennen. Gaandeweg werd ik meegezogen in de heerlijke sfeer en het verhaal. Had best wel sympathie voor de hoofdrolspeler Franz Biberkopf, maar ook had hij zijn momenten dat het een wrede en simpele man was. Het meest was ik gecharmeerd van Eva (Hanna Schygulla), wat speelde die vrouw goed zeg!
Toch vind ik dit niet de beste Duitse serie. Dat is en blijft in mijn ogen de Heimat-trilogie!
Berlin Alexanderplatz krijgt van mij een 4.0*

Jammer dat Fassbinder zo jong is overleden. Dit is 1 van zijn mooiste erfenissen voor ons. Een schitterende film. Wel een lange fzit maar is de moeite dik waard. 5*****

Heeft mij veel moeite kosten deze hele film af te kijken, maar het was niettemin de moeite waard, met uitzondering van de laatste episode. Daar heb ik bijna niets van in het boek terug kunnen vinden. Voor de rest klopt de film over het algemeen wel met het boek. Bijzonder in de deze film vond ik de kleurenfotografie. De film geeft verder een mooi beeld van het Berlijn van de jaren twintig. Al met al een goede Fassbinder.

Je hebt helemaal gelijk, allemaal juweeltjes.

Berlin Alexanderplatz vervult net als Satansbraten en Warnung vor einer heiligen Nutte een sleutelpositie in Fassbinders' oeuvre, vanwege de thematiek en de uitgesprokenheid.
Franz Biberkopf is de geplaagde antiheld die zich aangetrokken voelt tot mensen die zo slecht zijn dat de meeste verstandige mensen er met een boog omheen lopen.
Biberkopf gelooft niet dat die mensen slecht zijn. Die stellingname is voor hem nodig om een eervol leven te lijden.

De hoofdpersoon wordt zeldzaam sterk vertolkt door Günter Lampbrecht. Een zeer zware rol met flinke lappen tekst en bijna constant in beeld.

De epiloog is nogal zwaar en doordraverig en het einde ietwat teleurstellend. Maar sommige afleveringen horen tot het beste dat ik van Fassbinder gezien heb.
Prachtige soundtrack, geweldige dramatische momenten en alleen maar goeie acteurs.
Het camerawerk is af en toe wat korrelig en wisselend in kwaliteit, maar ook hier zijn weer mooie totaalshots en sfeervolle belichting te zien.

Waarom staat deze film eigenlijk niet in de tiplijst?

(mini-)series staan niet in de tip- en toplijsten.
Daarvoor is een aparte lijst:
http://www.moviemeter.nl/list/topmisc/mini

Oh dat wist ik niet, bedankt.

Bij Bol is hij momenteel nog 7€ goedkoper.

Vanwege de lengte op Welt Am Draht na de laatste belangrijke Fassbinder die ik nog moest zien.
Gedurende 2-3 weken bijna iedere dag een aflevering gezien.
De kwaliteit komt gewoon griezellig bovennatuurlijk over.
Wat een uitzonderlijk talent is Fassbinder.

Prachtige kwaliteit, deze Berlin Alexanderplatz!
Het heeft toch wat moeite gekost, de film duurt erg lang en sommige scènes zijn erg statisch en monotoon (met ellenlange monologen, die ogenschijnlijk vaak weinig échte inhoud hebben), maar het was het dubbel en dik waard. Fassbinder levert met deze film een schitterend audiovisueel werk af, een plaats in de filmgeschiedenis waardig.

Franz Biberkopf is een prachtig personage, wondermooi vertolkt door Günter Lamprecht. Hoe hij in het leven staat, hoe hij met de tegenslagen omgaat, hoe hij tegen de mensen aankijkt,...: het blijft telkens weer mooi en boeiend om te volgen.
De film is ongelooflijk menselijk, teder en poëtisch. Op audiovisueel vlak ook erg mooi verzorgd, wat o.a. resulteert in een magistrale epiloog (die weliswaar niet op elk moment even begrijpelijk was).
Wegens de grote speelduur helaas geen film die ik snel nog eens zal herbekijken, maar zeker is dat Berlin Alexanderplatz nog wel eens zal bovendrijven. Een stevige 4*!


4*

Berlin Alexanderplatz is een werk die gemakkelijk tot meesterwerk verklaard kan worden, puur en alleen al om wat is. Het is de langste 'film' die ooit onafgebroken in de bioscoop vertoond werd en die tijd wordt niet besteed aan een opvallend traag tempo of zo. In plaats daarvan moet de grote lengte eer doen aan het boek van Alfred Döblin dat door Fassbinder niet alleen zeer bewondert werd, maar waarvan Fassbinder beweerd dat het aan de basis stond van al zijn werk (Fassbinder las het boek al jong). Vandaar dat Fassbinder waarschijnlijk ook voor het tv-formaat koos: alles moest erin. Ik las het boek niet, maar er wordt beweerd dat dit dus een zeer getrouwe verfilming is en dat de verschillen er meer in zitten dat Fassbinder af en toe wat dingen toevoegde in plaats van dat hij veel weg liet. En het moge duidelijk zijn dat het hier om een nogal allesomvattend werk gaat: een uiterst gedetailleerde studie van een bepaalde plaats (Berlijn) in een bepaalde tijd (1929) en niet alleen alle facetten worden daarvan getoond, maar daarnaast wordt er ook erg veel aandacht besteed aan de hoofdpersoon die zo complex is als ieder mens. Doordat de film zo dicht bij Franz Biberkopf blijft voelt het ook meer aan als een film over een man dan als een sociaal-maatschappelijk portret.

Dus er is bij voorbaat al gemakkelijk te zeggen dat het om een meesterwerk gaat. Hoewel ik veel bewondering heb voor Berlin Alexanderplatz en ik sommige afleveringen misschien ook wel meesterwerken zou noemen, weet ik niet zeker of deze serie in zijn totaliteit briljant te noemen valt. Één ding is zeker: bijzonder is hij wel. En aan ambitie was ook geen gebrek. Dit is geen gewone tv-serie en zeker geen soap-opera, maar een zeer literair en zeker ook theatraal werk vol allusies naar de Bijbel (vaak erg expliciet), historische momenten en weet ik al wat meer niet. Het is nogal veel om in je op te nemen en ik was erg blij met het serieformaat. Ik ken iemand die een aantal jaren geleden in een keer door de complete film heeft gezeten tijdens een speciale screening (ja, de complete vijftien en een half uur), maar ik was blij met een of twee afleveringen per dag, verspreid over wat uiteindelijk negen dagen werden (vandaar dat ik weinig stemmen heb geplaatst voor meer dan een week).

Voor het grootste deel heb ik ook niets dan lof. De karakteruitwerkingen waren wellicht nog het best en Franz Biberkopf is een geweldig personage, erg goed geacteerd door Günter Lamprecht. Alledaagse mannen zijn er genoeg te vinden in de cinema, maar toch niet een zoals Biberkopf. Gottfried John blinkt ook uit in zijn rol van de onuitstaanbare Reinhold, een van de laagste onderkruipels die je je maar kunt voorstellen het vereist misschien veel van je suspencion of disbelieve om te accepteren dat Franz denkt dat het een goede vent is en vooral dat er ook zoveel vrouwen zijn die met iemand als Reinhold een relatie aan willen gaan. De man heeft geen eigenschappen die hem ook maar op enige wijze acceptabel maken. De relatie tussen der Franz en der Reinhold vormt de belangrijkste drijfveer van de hele film (ondanks dat Reinhold pas in aflevering vijf ten tonele verschijnt) en is ook het boeiendste element van de film, al zijn de relaties die Franz heeft met Mieze, Meck en Eva ook goed voor schitterende scènes. Ook uit veel kleine rolletjes wordt veel gehaald, zoals mevrouw Bast die zo goed als nooit iets doet maar juist opvallend op de achtergrond staat te luisteren bij veel cruciale scènes. Dat voegt veel toe aan de sfeer.

De stijl van acteren is vaak theatraal en daar moest ik aanvankelijk inkomen, maar na een tijdje begon ik het acteerwerk geniaal te vinden. Maar het acteerwerk is zeker niet het enige dat theatraal is. De meeste scènes hebben wel een theatergevoel, dankzij hun lange takes die vaak in dienst staan van het acteerwerk. Ook de opvallende hoeveelheid aan lange monologen versterken dit gevoel. Toch is het tegelijkertijd ook wel weer erg filmisch. Persoonlijk vond ik de look van de film het meest wisselvallige element aan de film. Soms erg sfeervol en mooi, maar soms ook bijne ondraagelijk kitscherig (die overbelichting van glimmende objecten, of glitters tussen zand dat over een graf gegooit wordt of in de haren van engelen zit, dat kan toch niet?).

Tot en met de laatste dertien afleveringen dacht ik dat de serie vier dikke sterren van me zou krijgen. Natuurlijk waren er zwakke punten, buiten de zojuist genoemde kitsch om, zoals wat al te bombastische scènes of wat ongeloofwaardige ontwikkelingen (dat Franz al snel laten blijken te weten dat Pums een crimineel is en dan toch verbaasd is als hij met hem samenwerkt dat hij bij een criminele activiteit betrokken raakt vond ik gewoon storend). Maar waar de film voor mij een halve ster aftrek van krijgt is de twee uur durende epiloog. Ik geef toe: het is nog veel ambitieuzer dan wat eraan vooraf ging en het concept (Franz evalueert in hallucinaties alles wat er gebeurt is en wordt een nieuw mens) is erg sterk en je hoort mij niet ontkennen dat het eindresultaat niet gedenkwaardig is, maar het werkte voor mij niet echt. Dit vooral omdat het toch vooral teveel van het goede was en ook nog eens omdat juist de stilistische elementen die ik hiervoor zwak vond hier de overhand kregen terwijl de geslaagde onderdelen van de stijl verdwijnen. Dus wat krijg je in die laatste twee uur? Eeuwigdurende scènes. Een aaneenschakeling van martelingen en moorden die ook nog eens in bepaalde vormen herhaalt worden. Een opvallende nadruk op glimmende, naakte lichamen in smerige lokaties. De homoseksuele thema's die eerder op sterke wijze als onderlaag in de film verborgen lagen worden ineens enorm uitvergroot, bijna tot in een parodie. Het geheel ziet er niet uit: met glittereffectjes, goedkope onafgewerkte sets, rearprojection, etc. Muzikaal vind ik het ook gewoon jammer dat er te moderne popmuziek gebruikt werd (Kraftwerk en Janis Koplin komen o.a. langs). Daar zal Fassbinder vast een reden voor hebben, maar het past niet echt bij het feit dat het om Franz' hallucinaties gaat en niet om die van Fassbinder. Om het geheel definitief belachelijk te maken eindigt het met Franz aan het kruis terwijl een atoombom ontploft. Ik kan eigenlijk moeilijk een slechtere climax bedenken. Vervolgens wordt de clou - Franz die tegen Reinhold getuigd als hij weer bij zinnen is - afgeraffeld.

Het jammere is dat ik dit allemaal voor een half uur lang wist te accepteren. Het heeft op zich wel iets. Alleen was het punt me na een half uur ook al lang en breed duidelijk en daarna gaat de epiloog maar door en door, terwijl Fassbinder mij als kijker murw lijkt te willen slaan met zowel inhoudelijke als filmische lelijkheid. Het kan verdedigt worden misschien (al kan ik me moeilijk voorstellen dat iemand werkelijk die kruisiging met die atoombom serieus kan nemen), maar persoonlijk was ik tegen het eind van de epiloog Berlin Alexanderplatz meer dan zat. Het is vooral jammer dat een serie met een over het algemeen sterke authenticiteit en subtiliteit eindigt met zo'n overdreven symboliek en bombarie. Natuurlijk is de epiloog maar een fractie van de complete serie, die voor het grootste deel enorm sterk is, maar een teleurstellend einde doet nou eenmaal snel veel afbreuk aan het eindproduct.

Daarmee wil ik niemand afschrikken om Berlin Alexanderplatz een kans te geven. Er is meer dan genoeg te zien dat de moeite waard is en eigenlijk moet je zelfs die epiloog gewoon doorstaan (er zijn ook veel mensen die het briljant vinden). In ieder geval is Berlin Alexanderplatz een unicum in zowel televisie als film (hij wordt vaak tot beide media gerekend).
3,5*

Wel, er is ook een ondertitelde versie te vinden voor de liefhebbers die wat moeite hebben met het Berlijnse dialect

bol.com | Berlin Alexander Platz, Hanna Schygulla, Günter Lamprecht & Karlheinz Braun...