Thor: Ragnarok (2017)

Yeah, it's called the... uh... Revengers!

De Thor franchise is altijd wat een buitenbeentje geweest in het Marvel Cinematic universum. Hoewel het één van de hoekstenen is die indertijd tot The Avengers hebben geleid, lijkt het alsof het publiek nooit echt tevreden is met hetgeen Marvel van de God of Thunder maakte. Dat resulteerde in telkens een andere regisseur (Kenneth Brannagh voor Thor, Alan Taylor voor Thor: The Dark World en Taika Waititi voor Thor: Ragnarok) en het gerucht gaat dat dit wel eens de laatste Thor film zou kunnen zijn. Het blijft een personage dat ik een warm hart toedraag en indien het gerucht waar is, dan is het maar te hopen dat Thor met een knal eruit gaat.

Al zal het nooit een definitief afscheid zijn aangezien het personage nog contractuele verplichtingen heeft met de twee aankomende Avengers films. Dat neemt echter niet weg dat regisseur Waititi werkelijk alles uit de kast haalt om hier een goede film van te maken. Hij kiest er in ieder geval voor om volop de kaart van de humor te trekken. Thor: Ragnarok is de leukste film uit de reeks tot nu toe en zit vol met de nodige one-liners en visuele spielereien. Hoewel niet alles even goed geslaagd is, worden de jokes op zo'n hoog tempo op je afgevuurd zodat je eigenlijk nooit lang blijft stilstaan als er eens eentje zijn doel mist. Het beste valt deze derde Thor film eigenlijk nog te vergelijken met de Guardians of the Galaxy reeks. Thor reist zonder boe of bah geregeld door de ruimte van de ene planeet naar de andere en visueel ziet dat er ook gewoon enorm goed uit. Veel kleurrijke ontwerpen, veel kleine details en vooral veel knipogen. Zo is er bijvoorbeeld in een kamer van de Grandmaster een hele muur gewijd aan tekeningen van Jack Kirby, degene die onder andere Thor heeft bedacht. Fijn dat Marvel dit soort verwijzingen voor de wat meer doorgewinterde comicfan erin blijft steken.

Dat de nieuwe Thor een stuk humoristischer ging zijn met Waititi aan het roer, dat was te verwachten. De man heeft in het verleden met onder andere episodes van Flight of the Conchords al bewezen dat hij humor onder de knie heeft maar ook Chris Hemsworth blijkt een heerlijk droge delivery te bezitten. De tandem met Tom Hiddleston blijft een perfecte combinatie en Mark Ruffalo is een goede toevoeging aan het duo. Een aantal toffe nieuwkomers ook met Waititi op kop. Hij verleent zijn stem aan Korg (een Kronan, een ras zijn dat zijn intrede maakte in hetzelfde issue als Thor!) maar ook Tessa Thompson (eindelijk krijgen we de Valkyries te zien!) en Cate Blanchett (als Hela, de ietwat moordzuchtige telg van de Asgard familie) doen het uitstekend. Qua soundtrack trouwens ook wel erg leuk. The Immigrant Song van Led Zeppelin kan niet in genoeg films zitten, maar wordt in Thor: Ragnarok ook effectief heel doeltreffend gebruikt.

Misschien wel de beste Thor film tot nu toe. Laat het in ieder geval duidelijk zijn dat dit derde deel een compleet andere weg opgaat dan zijn voorgangers. Dat resulteert jammer genoeg wel in het gemis van onder andere Jane (Natalie Portman) wiens verhaallijn bovendien nogal summier wordt afgerond, maar er straalt teveel fun af om de film hierop af te rekenen. Zoals gewoonlijk weer credits scènes (eentje tijdens, eentje helemaal op het einde) maar die voelen wat verplicht aan.

4*

Voor doorgewinterde fans behoeven ze al lang geen introductie meer: de intergalactische sterren van het Marvel-universum, die in een alsmaar uitdijende filmreeks de wereld telkens opnieuw van haar ondergang dienen te redden. Thor: Ragnarok is op die regel geen uitzondering. ‘Ragnarok’ verwijst in de Noor(d)se mythologie letterlijk naar het einde der tijden. Aan Chris Hemsworth en consorten de taak om het ultieme kwaad (hier Cate Blanchett) een halt toe te roepen.

Punten voor originaliteit scoort het script van de zoveelste Marvel-titel geen moment, maar het moet gezegd: dit vervolg op Thor (2011) en The Dark World (2013) is een vermakelijke en kundige oefening in publieksentertainment. De Nieuw-Zeelandse regisseur Taika Waititi (aangetrokken op basis van zijn indie-hit Hunt for the Wilderpeople) laat een frisse wind waaien door humor voorop te plaatsen, en alle overkoepelende metaplots niet zo serieus te nemen als de regisseurs voor hem. Met name visueel verwijst Waititi bewust of onbewust veel eerder naar tal van andere films. Geïnteresseerd als ik ben in visuele associaties dacht ik de ‘Iron Throne’ (Game of Thrones), Moria (Lord of the Rings), de Power Rangers, (het einde van) Star Wars: The Force Awakens én de ruimtespelen uit Tron: Legacy (in Gladiator-stijl uiteraard) stuk voor stuk voorbij te zien komen.

Vervelen doet deze oerdegelijke formulefilm geen moment, maar het wringt wel dat de meeste diepgang in Ragnarok moet komen van onnodige 3d-projecties en tenenkrommende oneliners (‘Asgard is not a place, it’s the people’). De meeste bezoekers van deze Marvel-titel zullen precies krijgen waar ze voor komen: een dosis zorgvuldig geënsceneerd vermaak, ontdaan van nuance en vernieuwing. Dat klinkt misschien zuur, maar het zorgt er ook voor dat je Ragnarok op inhoudelijk vlak geen moment serieus hoeft te nemen. En dat is misschien maar goed ook.

met beeld

130 minuten puur vermaak, minder kan ik er niet van maken.

De film begint behoorlijk komisch, met Thor hangend in ketens. Dit zet gelijk de toon voor de gehele film, waarin Thor in een ruimte avontuur a la Guardians of the Galaxy, Asgard moet redden van zijn nogal pissige zus Hela, gespeeld door Cate Blanchett.Zij had meer kwaadzinnige aspiraties dan hun vader Odin, en heeft tot aan zijn dood vastgezeten (geen idee waar) en is nu uit op wraak.

Dit derde deel in de franchise is qua setting echt compleet anders dan de eerste twee delen en dat kan ik wel waarderen. De vaart ligt er enorm in, de film bevat weinig momenten van verveling (niks voelt overbodig) en het is een visueel spektakel. En dan die soundtrack. De opzwepende beats uit the Immigrants Song passen echt perfect bij de actievolle momenten. Dat was echt genieten. Gelukkig was deze niet trailer exclusive.

Een ander hoogtepuntje is toch de überstoere, van Kronan afkomstige Korg, met wellicht de meest bad-ass ingesproken stem ever! Ik kom er net achter dat dit is ingesproken door de regisseur, Taika Waititi. Erg verassend!

Andere bijrollen zijn ook allemaal erg leuk, zoals Jeff Goldblum als de Grandmaster en Stan Lee als een verknipte (ha!) kapper.

De film mist de diepgang (en stiekem ook Thors hamer) en de de film had qua humor soms wel een iets betere balans kunnen vinden. Het slaat soms iets te ver om naar het melige en dat zal vast een aantal mensen tegen het zere been stoten.

Uiteindelijk maal je daar niet echt om, want dit is wel blockbuster vermaak zoals het hoort te zijn. Al denk ik wel dat een aantal mensen hier de humor totaal niet kunnen waarderen.

De film gelukkig ook in 2D gezien, dat is tegenwoordig ook een vermelding waard! En ik moet stiekem ook toegeven dat ik de Thor trilogie tot op heden erg vermakelijk vind. De reeks is consistent (alle drie 3,5*) en kent geen negatieve uitschieters.

3,5*

Dit deel leunt in tegenstelling tot de voorgaande delen niet zozeer op verhaal, maar meer op komedie, CGI en een matige eindbaas. De sfeer is niet je gebruikelijke Thor-sfeer meer. Thor (en zelfs Loki) nemen zichzelf totaal niet serieus en zijn vooral grapjassen geworden. De hele film is extreem luchtig opgezet met hier en daar wat verhaallijnen om de film aan elkaar te binden. Wat mij betreft een beetje te luchtig, veelal met directe voorspelbare grappen, hoewel er wel een paar hele goeie tussenzitten, is het merendeel voor mij enkel middelmatig. Bij vlagen onderhoudende actie, eigenlijk te weinig, maar daarna weer direct naar een anti-climax de weg terug naar beneden. Vergelijk het met hele steile piekmomenten die direct terugvallen in diepe weinigzeggende dalen.

De film is niet slecht, maar voor een Thor vind ik deze hooguit middelmatig. Vooral omdat het verhaal zelf en de overige personages niet zo interessant zijn. Een plus is de aanwezigheid van de Hulk en Tessa T. Zij zit goed in haar karakter en zorgt dat het verhaal nog enigszins coherent is. Visueel ziet alles er wel prima uit, mooie plaatjes, maar het verhaal zelf vind ik (erg) dun, doorzichtig en niet erg interessant. De film voelt bij mij op de een of andere manier niet helemaal als een geheel aan. Het kan aan de editing en de cuts liggen van deze regisseur, waar ik niet bepaald fan van ben. Het is erg vergelijkbaar met Wonder Woman; de nadruk ligt heel erg op het visuele bombastische en minder bij verhaal en inhoud. Af en toe wel mooie scènes, zoals de Arena met Hulk, maar verder is de wereld veelal een vulling. Een mooie statische CGI fantasiewereld.

Overall is het een redelijke MCU-film, niet heerlijk, want ik had er stiekem toch iets meer van verwacht, maar een die wel voldoet. Thor is niet echt de oude, meer heroïsche Thor meer, maar meer een sleutelfiguur en komediant geworden. Loki is de zware crimineel die op borgtocht vrij is, maar die zijn instelling (zijn aard) plotsklaps 180 graden gedraaid heeft. Het draait niet zozeer meer om geloofwaardigheid van het verhaal, maar vooral om vermaak van de kijker. Het is nog steeds een aardige aanvulling op de MCU, echter ook niet veel meer dan dat.

De humor moet jou liggen en zo ook de stijl van deze regisseur. Het is voor de leek wellicht niet heel veel bemerkbaar anders, maar sommige scènes zijn/voelen toch anders aan... geforceerd, onnatuurlijk, zonder die ene flow, eindigen soms een beetje raar in de zin van abrupt. Diepgang is hier het raam uitgegooid en is ondergeschikt gemaakt aan de visuele pracht en actie van de film.

Klinkt dit jou als muziek in de oren en is dit jouw soort film? Komt en gaat dat zien! Zo niet, dan moet je jezelf eens afvragen of de MCU jou eigenlijk wel trekt. Want heel af en toe voelt het als een replay-sessie alleen dan met andere personages.

Ik ben eerlijk gezegd dat Marvel-geneuzel redelijk beu, omdat ze steeds meer verzanden in oogverblindend maar stompzinnig sloopwerk. Thor: Ragnarok is een uiterst aangename uitzondering op die regel, al wekte de trailer hele andere verwachtingen. De visuele hoogstandjes zitten vooral in enkele droomsequenties en in een (overigens hilarische) confrontatie tussen Hulk en een gigantisch monster waarmee de trailer eindigt. Er is meer comedy dan gebruikelijk, maar het staat vrijwel altijd ten dienste van het verhaal en de karakteriseringen. Tom Hiddleston is wat te vaak het mikpunt van spot als Thors pleegbroer Loki, maar Hemsworth heeft de juiste charisma en de komische timing om de film te dragen als Thor. De scènes tussen hem en Mark Ruffalo (vooral als David Banner) zijn zeer vermakelijk en Jeff Goldblum heeft groot plezier in een schurkenrol die hem op het lijf is geschreven. Cate Blanchett is een tikje over-the-top als de Godin van de Dood die Asgard dreigt te vernietigen en Idris Elba heeft niet zoveel te doen, maar er zijn genoeg verrassingen om je van begin tot einde te vermaken, waarvan Tessa Thompson er ééntje is als de sluwe, drankverslindende Valkyrie die Thor dwarsboomt.

Thor ala Taiki.

Laten we meteen even het negatieve afhandelen. In wat voor wereld leven we wanneer Tadanobu Asano roemloos het onderspit moet delven tegen Cate Blanchett? Zou Blanchett eigenlijk geweten hebben wie die wat moeilijk pratende Japanner was? Njah, hij is nu in ieder geval eindelijk dood, laat Asano nu maar lekker in Japan blijven.

Verder was het uitkijken naar wat Taiki Waititi met deze film zou doen, en vooral of hij voldoende ruimte zou krijgen van Disney om zijn eigen ding te doen. Gelukkig voor dit derde deel gooit Marvel het roer hier finaal om en mag Waititi zichzelf zijn (en zodoende Thor naar zijn hand zetten). De film breekt daarmee redelijk hard met de vorige delen, een hele geruststelling want die kon ik net als de meeste andere Marvel films absoluut niet smaken.

Thor 3 deed mij wat denken aan Batman & Robin, nog zo'n film die schaamteloos zijn comic roots eer aandoet door er een heerlijk circus van te maken. De serieux wordt thuisgelaten en iedereen speelt met een half oog stevig dichtgeknepen (Hemsworth zelfs letterlijk). Het resultaat is een stukje heerlijke tongue in cheek kitsch waar voldoende humor in zit om het ten alle tijde luchtig te houden.

De acteurs spelen vlotjes mee, al is het ook hier weer Waititi die uiteindelijk de show steelt als Korg, die met een smakelijk accent lekker droge commentaar weet te leveren. Ook Goldblum heeft een heerlijk droge bijrol en de cameo van Stan Lee is eindelijk eens een originele. Thompson is dan misschien de enige die wat krampachtig speelt, maar die was blijkbaar erg druk bezig een bi-sexueel personage neer te zetten.

Waititi doet wat Guardians of the Galaxy poogde te doen, maar vreselijk in faalde. Een grappige Marvel neerzetten, die én vermaakt, én grappig is, én ook nog wat spektakel biedt. Een meesterwerk is het niet, maar wél exact wat een blockbuster zou moeten zijn. Bewust van zijn eigen onzin en daar volop gebruik van makend.

3.5*

“This team of yours, it got a name?”

“Yeah, it's called the... uh... Revengers!”

De beste Thor film. Taika Waititi heeft er een extravagant en komisch actiespektakel van gemaakt, met een kleurrijke wereld waarin de acteurs zich als een vis in het water voelen. Hemsworth is een komisch talent en kan goed met Waititi’s oneliners overweg, Hiddleston mag een andere kant van Loki tonen, Ruffalo en Goldblum doen hun ding wat meestal al meer dan genoeg is, Waititi zelf is erg leuk als Korg, en Tessa Thompson steelt iedere scene als aan drank verslaafde Valkyrie. Blanchett valt wat uit de toon, maar dat ligt meer aan het bekende Marvel/DC villain probleem dan aan haar. Het is ook jammer dat Waititi duidelijk een eigen visie heeft, maar toch op de proppen komt met een matige villain en een conventioneel einde.

Andere kleine minpunten hebben meer te maken met wat vreemde karakterontwikkelingen en een (zoals ik aangaf) wat pathetisch einde. Thor die er nu pas achter komt dat hij ook zonder Mjolnir over krachten bezit (ja hèhè), Hulk die opeens kan praten als brugman en zijn woedeaanvallen onder controle heeft, en Idris Elba, waarbij de makers na drie films nog steeds geen idee hebben wat ze met hem aanmoeten. En na vier keer “Asgard is geen plaats, maar het volk” had ik wel even een teiltje nodig. Maar als alle Marvel films vanaf nu dezelfde chemie tussen de acteurs hebben, dezelfde droge humor, en net zoveel plezier uitstralen mogen ze van mij tot in het oneindige doorgaan met films maken. Thor: Ragnarok is topentertainment.

Prima marvel film. De toon is anders dan de vorige Thor films. Deze film bevat meer humor en dat pakt uitstekend uit. Ondanks de grappen blijft de film volwassen en is absoluut niet kinderachtig zoals de laatste Spider-Man. Het verhaal is zwak, maar dat stoort verder niet. Het tempo is hoog en de actiescenes zien er goed uit. Visueel ziet het er allemaal tot in de puntjes toe uitstekend uit met haarscherpe beelden en mooie special effects. Het acteerwerk is van prima niveau met een cast die er lol in heeft. Jammer dat het optreden van Hulk geen echte verrassing is (zie poster en trailers). Topper. 4.0/4.5

Heb best wel genoten van deze film. De muziek vind ik erg goed gekozen. Niet alleen het nummer van Led Zeppelin, maar ook de andere muziek in Kraftwerk-style. Nog een leuk feitje: familieleden Luke Hemsworth en Taylor Hemsworth zijn ook van de partij.

Een nieuwe Thor film. Ik vond eigenlijk altijd dat de Thor films de minst goede waren van alle standalone films van alle Marvel films. Met deze film komt daar helaas geen verandering in.

De film is met een plezier gemaakt en is ook leuk om naar te kijken. Dat mag echter geen verassing meer zijn voor een Marvel film. Zoals vaker schiet Marvel hierin wel door. De grappen worden soms wel door (Thor gaat iets tegen een raam, maar het stuitert gelijk weer terug,
zo tegen zijn hoofd.). Andere, wat minder opvallende grappen waren wat meer geslaagd, zoals de cameo's van één hele bekende acteur die je niet direct zou herkennen. Helaas zijn de flauwe vol in de meerderheid.

Ook stelt het plot helemaal niks voor, we kennen het allemaal wel. De actie is tof en Thor en Loki zijn leuke karakters, maar het deed me verder niks. Ik had een leeg gevoel na afloop. Ik had van Waititi wat meer verwacht, maar het is vooral een Marvel film weer geworden, de zoveelste.

Helaas is het een herhaling van zetten, toch heb ik genoten van de actie en sommige cameo's. Toch heeft deze film weinig inhoud.

"I lost my hammer, like yesterday, so that's still fresh. Then I went on a journey of self-discovery."

De voorgaande twee delen waren bijzonder slecht tot matig, dus het was duidelijk tijd voor een frisse wind. Met Taika Waititi - bekend van het heerlijke 'Hunt for the Wilderpeople' - wordt deze broodnodige nieuwe weg ingeslagen.

'Ragnarok' betekent dat het einde der tijden is aangebroken, zeker als Hela (godin van de dood) haar intrede maakt. Cate Blanchett mag hier als eerste vrouwelijke schurk in het Marvel Universum komen opdraven. Zij kan zich in ieder geval gelijk onderscheiden van al die andere nietszeggende bad guys. Juist daarom is het jammer dat ze relatief weinig te doen krijgt, waardoor de ernst van het gebeuren naar de achtergrond verschuift.

Waititi kiest er vanaf het begin namelijk voor om een breuk te veroorzaken ten opzichte van de voorgangers; Thor moet het doen zonder zijn geliefde Mjölnir, raakt zijn weelderige haardos kwijt en vindt daarvoor zelfspot terug. Comedy slaat duidelijk de klok in het geheel en dat men veelvuldig de draak steekt met deze opzet is te verwachten. De eigenaardige humor werkt simpelweg verfrissend. En als je dan nog op een effectieve wijze de komische timing van Chris Hemsworth kan gebruiken, dan doe je iets goed. Een leuke bijrol is hierin weggelegd voor de regisseur die als het stenen monster Korg met de meest droge opmerkingen komt.

Als kijker kun je ook genieten van de visuele flair die prachtige decors tentoonstelt. De film is erg kleurrijk en schroomt niet om buiten de bocht te vliegen, terwijl er allerlei verwijzingen worden gemaakt. Het voelt nergens geforceerd aan, hoewel sommige cosmetische effecten beter hadden gekund. Toch blijft het zonde dat het verhaal zo ondergeschikt blijft en de actie had op momenten beter kunnen knallen.

Al met al is dit zowaar het beste deel uit een ondermaatse trilogie. Als de luchtige toon je ligt, dan ga je een enorm plezierige tijd tegemoet. Uiteraard wel even blijven zitten bij de eindcredits voor twee extra scènes.

Dikke 3,0 sterren.

Thor heeft nu 3 totaal verschillende films. Deel 1 is luchtig, simpel en standaard, deel 2 is best serieus en donker en deel 3 is een kleurrijke ambitieuze actie komedie. En zo lijkt regisseur Taika Waititi flink wat vrijheid gekregen te hebben. Hij heeft zich sowieso laten inspireren door Big Trouble in Little China. (zelf moest ik denken aan 5th Element) Maar ook Chris Hemsworth mocht zich uitleven wat betreft improviseren. Chris schijnt namelijk te beschikken over flink wat komisch talent.

Thor: Ragnarok is ongeveer precies wat je van de trailer kan verwachten. En deze Thor is behoorlijk de komische kant opgeslagen en hoewel ik alle grappen erg kan waarderen slaan ze er wel in door. Ergens misschien toch wel een klein nadeeltje. En Karl Urban vind ik een hele toffe acteur, maar ik vind hem hier bijzonder weinig toevoegen. En nog een nadeel en dat ging zo snel dat een vriend na afloop mij er even aan moest herinneren. De vrienden van Thor. O.a. Volstagg. Zij worden even tussendoor gedood, terwijl ze er wel echt bij horen. Een klein beetje respectloos wel. En Hela had wellicht wel iets overtuigender gemogen, maar wat een lekker wijf! Cate Blanchett gaat toch ook alweer bijna de 50 aantikken.

Maar deze waarschijnlijk laatste Thor film behoord wel echt tot de top van de Marvel films. Het verhaal is wel vrij simpeltjes, al schijnt het significant te zijn naar de aanloop van Infinity War. Heb ik wat gemist? Nou ja, in elk geval het is een erg fijne film. De Hulk is weer fantastisch (viel in Avengers 2 wat tegen), de actie is spectaculair en Korg (Taika Waititi) gaat vast een grote favoriet worden! Ook erg verrassend is dat ze Led Zeppelin's "Immigrant Song'' in de film hebben gestopt. Deze song is ook niet zomaar gekozen want de tekst gaat met name over de Noorse mythologie. ''The hammer of the gods W'ell drive our ships to new lands. To fight the horde, and sing and cry. Valhalla, I am coming'' en blabla bla

Oja, ik ben tot slot benieuwd wie acteurs Sam Neill, Luke Hemsworth en Matt Damon gaan ontdekken! Al is die laatste wel erg makkelijk.

4,0* Donders goed!

Leuke vlotte superhelden film met zeer geslaagde humor. Keuze voor de regisseur heeft heel goed uitgepakt. Leuke nieuwe karakters ook. Met Jeff Goldblum heb je natuurlijk al snel 'goud' in handen. Verhaal is leuk, niet heel bijzonder, maar goed genoeg. Prima actie. Zeker het gevecht tussen Hulk en Thor. De muziekkeuze pakt ook goed uit. Vergeleken met de meeste Avengers films leunt deze veel meer richting de Guardian of The Galaxy films.

4*

Hulk like raging fire. Thor like smouldering fire.

Ja, leuk! Erg leuk! Afgelopen weekend meteen in de bioscoop gezien, na de erg leuke trailers. Nooit gedacht dat een Thor film nog eens 1 van de hoogtepunten van Marvel zou worden, want de voorgaande 2 delen waren nogal grauw en vrij oninteressant. Beiden staan op 3*, wat vrij laag is bij de films van Marvel, een filmuniversum waar ik nu al bijna 10 jaar enorm veel plezier aan beleef. Gelukkig zag Marvel schijnbaar ook in dat Thor bepaald niet een paradepaardje van de groep was en hebben ze het roer flink omgegooid. Alles op de humor en een kitscherige look. En wat werkt dat uitstekend zeg. 1 van de grappigste superheldenfilms die ik in jaren heb gezien.

Er zit een verhaal in, maar eigenlijk is dat vooral een kapstok om van de ene naar de andere belachelijke scène te gaan. In positieve zin. Cate Blanchett doet het niet slecht als schurk Hela, maar dat deel vond ik nou niet al te boeiend. Het zijn Thor en Hulk die de show stelen, samen met de Grandmaster, Korg en absoluut ook Loki. Thor is normaal wat saai, maar dat het nu goed zat merkte je meteen al in het begin als hij vastgeketend zit. En het was ook enorm leuk om Hulk weer te zien. Ik ben bekend met het rechtenprobleem van Marvel, waardoor hij geen eigen film kan krijgen, maar erg vaak zat hij ook niet in een groepsverhaal de afgelopen jaren. Hier krijgt hij gelukkig de nodige screentime en dat pakt goed uit. Heerlijke interactie tussen hem en Thor. Verder zit de film vol met cameo's van bekende Marvel helden en van bekende acteurs die gewoon even een klein momentje pakken, erg tof. Het tempo ligt daarmee hoog en in bijna elke scene gebeurt er dan ook wel wat leuks.

Neem daarbij de al genoemde kitscherige look, de fijne soundtrack en uiteraard zeer goede special effects en er valt nauwelijks wat slechts te noemen. Misschien dat de film toch wel wat lang duurde voor zo'n simpel verhaal, had misschien een kwartiertje korter gekund en de grote finale op Asgard voelde ook een tikje clichématig aan, maar dat stoorde bepaald niet. Op deze manier kijk ik nog meer uit naar alles wat gaat komen, vooral de Avengers-film van volgend jaar.

4*

Ik heb me redelijk verkneukeld. De eerste Thor van Branagh uit 2011 gaf ik slechts een zesje, en het vervolg uit 2013 zelfs 2,5*. Het is geen far stretch om te zeggen dat ik mijn meeste Thor plezier uit zijn optredens in de andere films heb gehaald.

Toch, toen ik hoorde dat Taika Waititi de nieuwe Thor ging doen, was ik tegelijkertijd enorm benieuwd en teleurgesteld. Want waarom zou je een eigenzinnige Nieuw-Zeelandse regisseur aan het roer zetten van een 180 miljoen kostende film? Het is een ballsy move van Marvel, maar wellicht dat ze zelf ook weten dat ze niet continu dezelfde film kunnen blijven maken. Niet dat Thor: Ragnarok de superheldenfilm opnieuw uitvindt, maar hij is wel degelijk verfrissend.

Waititi brengt dezelfde eigenzinnige humor die hij ook liet zien met hits als What We Do in the Shadows (2014) en Hunt for the Wilderpeople (2016). En dat werkt wonderwel bij het al wat wereldvreemde karakter van Thor, en de figuren die hij tegenkomt in deze film. Leuke muziek, fijne droge dialogen en smakelijke bijrollen van Goldblum, Cate Blanchett, Tessa Thompson en Waititi zelf, terwijl Hemsworth, Hiddleston en Ruffalo niet eerder zulke leuke chemie hadden.

Thor: Ragnarok mag dan geen meesterwerk zijn, en het zal wellicht niet alle die hard marvel fans kunnen bekoren. Maar voor mij was dit eenzelfde frisse wind als die Guardians of the Galaxy destijds liet waaien. Maar dan Waititi style. Hoewel ik blij ben dat er hierna weer een wat kleiner filmpje van de man komt (What we do in the shadows 2), ben ik aangenaam verrast wat voor smaak een quirky filmmaker aan een blockbuster kan geven, die onderdeel is van een franchise.

Erg leuk.

4* (wellicht iets afgerond naar boven)

Silly, maar te silly. Soms oprecht grappig, vooral met wederom een briljante Hiddleston die precies weet in wat voor film hij zit en een geweldige Waititi zelf, maar vaak slaat de humor volledig mis. Vooral omdat men te geforceerd grappig en sullig wil zijn, en dat werkt niet. Zeker niet omdat deze film 130 minuten duurt, te veel voor een komedie-achtige film. Wel gaan die dik twee uur snel voorbij, want de regie is verder prima met genoeg afwisseling en een straf tempo. Actie is aardig, cgi viel wat tegen en production design is heel behoorlijk. De beste Thor, maar ik had iets meer verwacht met alle positieve reacties. 3,0*.

Matige film waarin Thor probeert terug te keren naar zijn planeet om deze te behoeden van vernietiging. Het magere verhaaltje weet zeker niet de toch al lange lengte te boeien. Verder miste ik de scenes op aarde een beetje vergeleken met de vorige twee delen. De toegevoegde humor geeft het geheel wel een frisse wind, echter was niet alles even grappig. Net geen 3.0 sterren.

Waititi mag zijn trademark-meligheid uitleven op een Marvel-superheld, en dat is, ehm, even wennen. Ikzelf en (zo te horen) de rest van de bioscoopzaal zaten het eerste half uur een beetje met een wtf-gevoel te kijken, maar naarmate het 'verhaal' vorderde klonk het gegiechel steeds luider en gingen we toch wel met een brede glimlach weer naar buiten.

Let wel, niet zozeer de nadruk op humor is opvallend. Al sinds de eerste Iron Man probeert de MCU-studio, met wisselend succes, hun films op te leuken met one liners en slapstickmomentjes. Maar dit ging nog wel een stap verder: dit was soms onversneden lulligheid. Dezelfde onzin als een nep-documentaire maken over vampieren die samen in een huis wonen, en dan ruzie krijgen over de afwas, dus.

Het zal mensen ergeren, maar het waait ook wel een frisse wind door het MCU-universum, dat constant dreigt over zijn hoogtepunt heen te zijn. Wat niet wil zeggen dat Ragnarok een perfecte film is. Het gedeelte in Asgard is flets vergeleken bij het stuk op de Jeff Goldblum-planeet, en het superheldenplot is zodanig secundair gemaakt aan de absurde belevenissen, dat de finale plichtmatig aanvoelt. Had dat geknok tegen een schurk dan helemáál weggelaten, denk ik op zo'n moment. Maar ik had wel die brede glimlach op mijn gezicht toen ik dat dacht.

Ik ben het echt kwijt. Deze film is kennelijk een van de best gerate Marvel-films en... waarom?

De film heeft echt overtuigende dingen. Het is qua aankleding en regie allemaal alsof ik een over the top anime gecombineerd zie worden met een foute jaren '80 sciencefictionfilm. Qua look werkt het zodoende allemaal prima. Zwierige kleuren, bij vlagen aardige actie en het gaat allemaal vlot voorbij. Maar godverdrie, wat is Thor: Ragnarok vermoeiend lollig. Hoe vaak is het grappig om iets tegen Thor's hoofd te laten komen of om hem weer te laten vallen? Kennelijk heel erg vaak, want er gaan geen vijf minuten voorbij of we krijgen weer zo'n 'hilarisch' slapstick-stukje voorgeschoteld. Want ja, een beetje diepgang of stilstaan bij narigheid mag niet meer. Treuren om de dood van Odin zit er niet in. Stilstaan bij het feit dat de planeet vernietigd is zit er ook niet in, omdat een rotsmonsters weer een grap erover moet maken. Thor die zijn oog verliest is ook niet ernstig. Het enige stukje dat in de buurt komt van iets serieus nemen, is het punt waarop we de flashback van Valkyrie zien.

Die verrotte lolligheid zorgt ervoor dat ik de film vooral vermoeiend vond. Ziet er leuk uit. De acteurs/actrices doen hun best (petje af voor Blanchett en haar toffe outfit), maar het stelt buiten de visuele oppervlakkigheid echt helemaal niets voor. Dom verhaal ("Mjolnir zat altijd al in je!" is Marvel's "jouw moeder heet ook Martha?"), geforceerde joligheid en een compleet gebrek aan afwisseling in sfeer (ja, ik mis scenes die wel impact hebben) zorgen ervoor dat ik echt niet begrijp dat dit dan nu door iedereen zo gevierd wordt.

Had hoge verwachtingen van deze film, maar in tegenstelling tot de voorgaande films is er teveel flauwe humor, dit doet echt afbreuk aan de film. 3 sterren meer niet.

Ik blijf altijd mezelf afvragen waarom ik deze films nog kijk terwijl ik eigenlijk al een lange tijd Marvel moe ben.

Het idee van zoveel werelden met zoveel superhelden en dan die weer in die film en dan andersom, terwijl we ook nog 10 series uitbrengen en op het eind komt alles bij mekaar begint me steeds meer tegen te staan.

Ik vond de humor in Deadpool echt geniaal maar hier echt totaal niet passen. Alles was flauw en je zag nog net niet een blaadje voorbij vliegen. Ook het hele verhaal op die andere wereld voegde echt niets toe behalve dat hij met de hulk moest vechten en die chick daar tegenkwam.
Dit had op elke andere planeet ook kunnen zijn. Ik kijk heel erg uit naar Deadpool 2 maar denk dat ik de rest van het Marvel Universum maar ga skippen tot de finale film (als deze er ooit komt)

Met Waititi heb ik dus tot nu toe helemaal niets. Zijn humor lijk ik op de één of andere manier immuun voor te zijn. What We Do In The Shadows heb ik na 10 minuten gewoon afgezet. Ondertussen weet ik wel dat mockumentaries altijd verschrikkelijk zijn en dat ik ze gewoon niet meer moet kijken. Een nieuwe kans gaf ik Waititi met The Hunt for the Wilderpeople waarbij ook daar de humor grotendeels faalde, buiten dan die bushman, viel er voor mij niks te lachen.

Een goede twee maanden geleden gingen een grote groep vrienden naar Thor: Ragnarok. Ik ging niet mee met een paar anderen omdat ik liever Het Tweede Gelaat keek. Eenmaal terug van de bioscoop spraken ze allemaal over een fantastische Marvelfilm. Ik vond het vreemd maar ok, ik besloot dus om te kijken thuis wat ik dus vandaag gedaan heb. Uiteindelijk moet ik wel zeggen dat Thor: Ragnarok zeker beter is dan de tweede film die ik niet eens heb weten af te kijken. Of hij beter als de eerste film is zou ik niet meteen durven zeggen, het is te lang geleden om er een mening over te geven.

Hetgeen wat in de vorige films van Waititi totaal niet werkte was dus de humor en ook hier vond ik het vaak erg slapjes. Maar ik had me op een veel flauwere film voorbereid. Zo doende was ik dus nog aardig verrast dat er geregeld toch een glimlach verscheen. Voor mij is het echter wel totaal geen meesterwerk en vind ik het beste van de film de soundtrack Thor Ragnarok Soundtrack-Led Zeppelin Immigrant Song Remix - YouTube. Die vond ik heel aardig passen in de gevechten en gaf toch dat extraatje.

Blanchett speelt een uitstekende villain en steekt er eigenlijk los bovenuit in de acteerprestaties. Chris Hemsworth is soms een beetje cringy wat zijn mopjes betreft, maar doet het verder wel leuk net zoals de anderen. Kortom leuk om eens gezien te hebben en ik ben al blij dat ik er mij mee vermaakt heb. 3.5*, verdiend!

Thor en Thor: The Dark World waren leuke en goeie films. Precies de goede mix van superheldenonzin, special effects en gewoon degelijk acteerwerk. En dan vooral de wisselwerking tussen de wat dommige lompe Thor en zijn overduidelijk veel slimmere vriendinnetje Portman, en de perfect getimede grappen tussen Portman en Dennings.

En precies dat sterke punt hebben de bedenkers overboord gegooid. En ze hebben behoorlijk bespaard op cgi en cinematografie - en zo erg zelfs dat elke keer dat bijvoorbeeld de Hulk even transformeren moet, de camera net even wat anders te doen heeft. Dat ging zelfs in de originele serie beter!

Te lachen valt er ook al niks. Dan heb ik het nog niet eens over het volslagen ongeinspireerde houten-klaas acteren van Hemsworth en (vooral) Blanchett. Er is gewoon domweg geen behoorlijke humor in de hele film te vinden - niets is er dat ook maar een scheef glimlachje veroorzaakt. En dan de volstrekt respectloze manier waarop de Noorse mythologie met voeten getreden wordt nog, tsja, dat zal dan wel uit de comics gekomen zijn.

Nee. De meest teleurstellende film in heel erg lang, en de slechtste superheldenfilm die ik tot zover gezien heb.

Terwijl de weg van DC stevig slingert van links naar rechts omdat ze niet goed weten waar naar toe, is Marvel veilig recht door aan het rijden. DC heeft daardoor stevig missers en enkele goeie ideeën, maar Marvel heeft ook niet bepaald topfilms door zo braaf te blijven. Vergiet niet dat ze ook in het begin enkele baggerfilms gemaakt hebben. En zeker de solo films van Thor vallen daar onder. Bij dit 3e deel valt het gelukkig goed mee.

De personages zijn wat volwassener geworden, nu de humor nog. Het mag natuurlijk wat luchtiger zoals gaten in kaas horen. Maar nog meer lucht en er is geen kaas meer. Iets waar bvb ook het enorm overroepen Guardians of the Galaxy mee te maken heeft. Thor mag opnieuw rekenen op enkele collega's om de franchise samen te houden. Het lijkt wel Studio 100 in 't groot. Thor doet dit keer iets aan zelfrelativering en het verhaal valt goed mee. Ook een keer een vijand die leuk is om te zien. Kom je zelden tegen bij Marvel. Een aangename blockbuster dus en de beste uit de Thor-reeks. Al moet je daar niet veel moeite voor doen.

Leuk derde deel, met een verfrissende dosis humor en vooral zelfspot. Hier en daar wordt alles wel erg melig en de film duurt veel te lang, maar regisseur Waititi houdt de vaart er gelukkig goed in. Opmerkelijk ook dat hij echt zijn stempel op de film heeft kunnen drukken. De typisch nieuw-zeelandse elementen zijn vaak erg grappig. Qua plot en visueel spektakel niet heel bijzonder, maar onderhoudend is de film zeer zeker.

Van de drie Thor films is dit wat mij betreft in ieder geval de beste. Valt nochtans best één en ander op aan te merken, maar voorop staat dat dat dit ongecompliceerd plezier is, en na het serieuze en te duistere tweede deel is dat een hele opluchting. De spottende humor en zelfrelativering ligt constant op de loer, soms tegen het randje van wat nog net kan aan, en is daarmee het beste wat Ragnarok te bieden heeft. Dat er wat al te veel verhaallijntjes zijn ingestopt die ondanks de ruim twee uur te snel worden afgerafeld, wil je mede daarom Waititi graag vergeven. Bovendien is Blanchett als super schurk een echte aanwinst, ze steelt elke scène waar ze in zit. Leuk entertainment dus, als je dan toch een tamelijk hersenloze amusementsfilm wil maken, doe het dan zo.

“I choose to run towards my problems, and not away from them. Because's that what heroes do.”

Ik heb Thor een langere tijd niet hoog in mijn vaandel zitten, de films interesseerde mij vrijwel nergens en ik vond hem als superheld eigenlijk steeds minder erop worden. Toen ik hoorde dat er een nieuwe Thor uit kwam was ik benieuwd maar ik heb mijn zinnen nergens echt hoog op gezet. De nieuwe Thor moest me nog maar verassen aangezien de andere delen me vies tegen vielen. Toen ik de nieuwe Thor aanzette vond ik hem nog niet spectaculair verbeterd dan de voorgaande delen, de stukken vielen soms in het herhaling maar je kan wel merken dat het komische gehalte van de film steeds hoger begint te liggen, de film trekt je wel aan en dat was goed.

De film startte met het introduceren van een paar nieuwe karakters en daaruit kun je misschien opmaken dat men probeert het gehalte van ‘Guardians of the Galaxy’ proberen te halen aangezien we nu ook met ‘wezens’ leren omgaan. Zo vond ik ‘Korg’ zo’n typische wezen (wel geinig dat Taika Waititi hem zelf heeft ingesproken) die ik nogal gekloond voor succes te maken in deze film. Al vind ik het al lange niet zo irritant dan de vorige versies en is de film stukken beter, en dat meen ik serieus.

De film kent een leuke cast. Chris Hemsworth is natuurlijk geknipt voor de rol als ‘Thor’ en ik blijf het de beste acteur voor deze rol vinden, hoe dan ook. Chris speelt in deze film weer uitstekend zijn rol als ‘Thor’ maar toch merk je wel dat er veel druk gelegd word op het komische punt van ‘Thor’ en dan vind ik vooral dat de film er overdreven op ligt. Alhoewel ik soms erg heb moeten lachen om de grappen van ‘Thor’ of op zijn uitingen vond ik niet alles geslaagd. Tom Hiddleston vind ik nog steeds niet geslaagd, en ik kan maar niet wennen aan deze acteur. Toch is zijn rol zo langzamerhand niet meer voor de koude kunsten weggelegd, Loki zou nooit mijn favoriete schurk zijn in superhelden wereld, en dat blijft een feit. Al kan Tom redelijk acteren, ik vind zijn personage nergens fijn bij. Ik vond zelf vooral de komst van ‘Hela’ wel leuk, maar het maakt alles redelijk cliché. Cate Blanchett speelde haar rol prima en de rol van ‘Hela’ heeft ze goed op haar genomen maar ik vond dat Marvel eerder de keuze had moeten leggen op het feit dat we wat meer informatie hadden over ‘Hela’, nu komt het allemaal een beetje apart over en vind ik het allemaal maar niet lekker lopen. Surtur vond ik ook wel erg gaaf.

“Allow me to introduce myself. My name is Korg. I'm kind of like the leader in here. I'm made of rocks, as you can see, but don't let that intimidate you. You don't need to be afraid, unless you're made of scissors! Just a little Rock, Paper, Scissors joke for you”.

Dan vind ik toch dat Taika Waititi hier een mooi werkje heeft neergezet, waarvan ik in het begin niet echt bepaald over te spreken was maar het einde had een mooi uitzicht, zelfs zo goed dat ik alweer zin heb in de volgende film. Het besluit om andere ‘Avengers’ in de film te stoppen vond ik nog lange niet erg, en zeker de bijrol van ‘Hulk’ vond ik gewoon geslaagd.

Het verhaal begon aardig geslaagd, waarbij we zien dat ’Thor’ vast gehouden word door ‘Sulfur’ wie Asgaard wil vernietigen. Thor weet na een tijdje vrij te komen waarbij hij een gevecht aangaat met Sulfur en deze verslaat. Eenmaal thuis aangekomen merkt hij iets eigenaardigs op. Heimdall staat niet op zijn plek en hij reageerde ook al niet op Thor toen hij naar huis wou komen. Thor werd verteld dat Heimdall nu voortvluchtig is van Asgaard en wanneer Thor aankomt in de stad ziet hij dat er een toneelstuk is opgebouwd van hem en Loki waarbij Loki dood ging. Wanneer hij merkt dat Odin niet zichzelf is komt hij er achter dat het Loki is en dat Odin (hun vader) er niet meer is, Loki heeft hem naar aarde gebracht bij een verzorgingstehuis die net op dat moment werd afgebroken.

Terwijl de twee hun vader zoeken ontmoeten ze Dr. Strange die de twee gaat helpen met het zoeken naar hun vader. De dokter weet namelijk waar hij is en dat is in Noorwegen (dacht ik) waar ze hem voor het laatst zullen ontmoeten. Odin komt te overlijden en ze komen kort daarna in aanmerking met ‘Hela’ de eerste kind van Odin die de twee even waarschuwt dat ze dood en verderf gaat zaaien. Wanneer ze met haar gaan vechten verliest Thor zijn hamer (die maakt Hela kapot) en ook een deel van zijn cape. Loki roept Heimdall op om ze terug te halen naar huis wat mislukt en Hela gaat mee die de twee uit de straal beukt en zelf naar Asgaard reist om dit over te nemen. Loki en Thor komen terecht op Sakaar waar Thor word gebruikt als een soort ruimte Spartaan en hij komt oog in oog te staan met de Hulk.

Na het gevecht verzint Thor een plan om te ontsnappen en hij wilt graag wat mensen mee nemen, om onder andere Hela te verslaan en Asgaard terug over te nemen. Eenmaal aangekomen op Asgaard lijkt het allemaal wat anders te gaan dan dat ze gehoopt hadden en ze roepen Sulfur op om Asgaard te vernietigen zodat Hela haar krachten onder andere kwijt raakte. Thor, Loki, Korg en de anderen vliegen weg met een deel van de bevolking om zich ergens anders te gaat settelen.

Wat er gebeurt is in de tussen tijd dat Loki en Thor op Sakaar leefden was dat Hela de leiding nam over Asgaard. Ze vermoordde de bewakers en ze richtte dood en verderf aan over Asgaard. Ook laat ze zien hoe het ‘vroeger’ was en ze roept soldaten uit de dood om zo de leiding te krijgen over Asgaard en zo de negen rijken te vernietigen. Ook werd Thor zijn haar er ondertussen afgeknipt op Sakaar waar hij totaal niet blij mee was.

“A creepy old man cut my hair off!”

Ja, ik ben opzich wel fan van dit derde deel van Thor al vond ik de keuze om zijn hamer kapot te maken erg slecht, en dat haalt gelijk de leukigheid van zijn ‘Superhelden’ imago eraf. Al om al heb ik gewoonweg prima genoten van deze film, ik heb gelachen en me prima vermaakt. Ik ben bang dat er nog een vierde deel komt aan het einde te zien, hopelijk word hij net zo goed maar als Loki dan weer dood gaat moet hij ook dood blijven!

4.0*

Geweldige Marvell met stoere karakters en goeie actie.
De rol van Hulk krijgt echt een verdiepingsslag en er komen in hoog tempo nieuwe figuren en intergalactische volkeren om de hoek kijken met elk hun eigen stijl en inbreng zoals dit destijds ook zo mooi in de Star Wars reeks werd vastgelegd...
Participatie van een paar andere helden zoals de Docter Strange doet het geheel goed en geeft je het gevoel dat Marvell "all around" is.
Love it.

Wat een irritante chick die "Valkerey-griet" maar haar openingsscene met de fles drank is onvergetelijk

Ragnarok....toch wel de leukste samen met deeltje een uit deze trilogie.

De Marvel films zijn de laatste tijd erg achteruit gegaan vind ik ...het werd een beetje een chaos en niet meer uitdagend om naar te kijken.

Juist door een regisseur als Waititi hiervoor aan te nemen waardoor de boel bijna een parodie op zichzelf lijkt heeft Marvel maar vooral Thor mijn aandacht weer.

What We Do in the Shadows (2014) is trouwens een van de leukste komedie's van de laatste jaren dus dat deze man talent heeft is al bewezen.

Thor:Ragnarok is een heerlijke superheroe film die zichzelf niet te serieus neemt....goede flauwe en droge humor heeft mij een heerlijke filmavond bezorgt.

Deze film vind ik een stuk vermakelijker dan de vorige twee Thor films. Dit deel blijft boeiend tot het einde, heb mij in ieder geval niet verveeld. Visueel gezien een mooi spektakel, net als met de gevechten. Cast doet het ook prima, goed acteerwerk. In dit deel zit wel veel meer humor dan in de vorige twee delen, humor pakte niet altijd bij mij goed uit. Net als in alle andere Marvel films is de soundtrack weer uitstekend.