Shichinin no Samurai (1954)

Na Ran mijn tweede Kurosawa-film, maar ook dit keer moet ik weer zeggen dat het niet helemaal mijn ding is. De lange versie gezien en die is inderdaad, ehhh, lang. Traag en saai bovendien. Het camerawerk is fraai en het laatste uur valt er nog wel wat te genieten, want daar zit alle aktie, maar overwegend kon ik weinig met de flauwe humor en de wazige personages. Thematiek en plot hebben de tand des tijds doorstaan, maar ik kan er geen meesterwerk in zien.

Dit is een onvoorstelbaar mooie film. De beelden zijn betoverend mooi en er wordt bijzonder sterk geacteerd.

Prachtige film die toch een groot deel van de lange speelduur weet te boeien. Opvallend zijn de spectaculaire actiescènes, goede acteurs en de combinatie van actie/drama/humor. Nergens wordt het echt over de top en hierdoor kun je ook serieus naar de film blijven kijken.

Ik had de eerste 10 minuten mijn (lichte) twijfels over waar ik aa n begonnen was, maar achteraf geen seconde spijt van gehad.

Ondanks de speelduur een aanrader!

3.5*

Mijn eerste Kurosawa film, en dit is echt een film van de hoogste planken. Want dit is een epische samoerai film. Het verhaal is rustig opgebouwd en introduceert magnifieke personages. Wat voor mij verrassend is, is dat ik veel heb gelachen om Kikuchiyo wat een fantastisch persoon is hij. Ook is Kanbê Shimada memorabel die man straalt wijsheid uit en zet een sterke rol neer. De laatste scenes waar de grote gevechten plaats vinden is indrukwekkend voor een film uit 1954, ondanks dat er paar shots zijn waar de gevechten een beetje nep eruit ziet, maar daar ga ik deze film niet op afrekenen.

Goede film met een sterk verhaal. Er wordt sterk geacteerd door de volledige cast. Ook het feit dat het zwart-wit was, stoorde niet echt. Ik vond wel dat de actiescènes gedateerd waren, maar heel erg vond ik dat niet (en het is ook normaal voor een film van 1954).

Allereerst: Ik snap dat mensen dit een meesterwerk vinden. Maar ik zelf heb het helaas niet zo ervaren. Ik heb de film gekocht mede vanwege de hoge beoordeling hier, dus ik verwachtte wel het een en ander. Het probleem is simpel: het duurde mij te lang voordat de film op gang kwam. Er wordt gewoon te lang de tijd genomen om een vrij simpel verhaaltje te vertellen. HEt laatste uur maakte dat nog enigszins goed, maar geen topfilm. Die scene in de regen was trouwens prachtig.

3,0 *

hele goeie film en het is grappig dat het in zwart wit is

Wat is daar zo grappig aan?

Ach die jongen is 11, die heeft het zwart-wit tijdperk niet meegemaakt (ik ook niet echt, alhoewel ik wel vroeger een z/w tv op m'n kamer had).

Hij neemt wel de moeite om zo'n film te kijken Op mijn elfde keek ik alleen maar naar Inspector Gadget en G.I. Joe.

The Seven Samurai had ik al erg lang in mijn dvdkast staan, maar net als ongeveer ieder ander mens die deze film gezien heeft, keek ik op tegen de erg lange speelduur. Ik had me dan ook helemaal voorbereid om de film te gaan kijken. Uiteindelijk de film in één keer gekeken, en de speelduur viel eigenlijk reuze mee.

Ik ben helaas niet zo enthousiast als veel mensen hier. De hoge notering in de toplijst ben ik het niet echt mee eens, ondanks dat het wel gewoon een sterke film was. Leuk om te zien is dat elke Samoerai een introductietje krijgt, waardoor elk personage wat diepgang met zich meebrengt. Volgens mij is Kurosawa wel een regisseur die vaak dezelfde acteurs cast voor zijn rollen, maar aangezien dit mijn eerste Kurosawa is, kende ik ook de acteurs niet. Opzich wordt er prima geacteerd. Mifune vond ik best wel een geinig personage. Af en toe vond ik de humor wel iets te flauw worden voor een film als deze.

Het camerawerk is ook uitstekend. Er zitten erg mooie plaatje in de film, en het is allemaal erg sfeervol in zwart-wit geschoten. Het tweede gedeelte van de film vond ik het sterkst. Er zaten een paar onvergetelijke scenes in. Eerst gedeelte vond ik het een stuk minder boeiend.

De film haalde dus best een hoog niveau, al vond ik het geen meesterwerk. Kurosawa is wel een regisseur waar ik meer films van wil zien. Dit is volgens mij toch wel zijn meest geprezen film. Niet alles vond ik even boeiend, maar dankzij een paar sterke momenten en het erg sfeervolle camerawerk, kom ik zeker uit op een dikke vette voldoende.

3,5* en een verhoging in de toekomst sluit ik zeker niet uit.

Hoe kwamen die boeren aan die samuraiuitrustingen? Zelf samurai gedood of gewoon van slagvelden geraapt?

Het lijkt me sterk dat een stel boeren een samurai zou doden.
Ik denk ook niet dat de zeven samurai dat zomaar zouden accepteren als ze dat ontdekten.

Eigenlijk slechts mijn tweede film over samoerai, en ja, zelfs nog maar mijn eerste film van Akira Kurosawa. Ondanks deze film mij erg tegenviel, vooral door mijn persoonlijke smaak, verdwijnen de films van Kurosawa niet van mijn 'nog zien' lijstje. Aan vele zaken/kenmerken dat deze film typerend maakt stoorde ik me heel erg, en dat terwijl anderen deze kenmerken juist eerbiedigen.

Zo kunnen velen zich vinden in het overacting. Ik begrijp trouwens niet dat dit element bij andere films als een kritiekpunt aanzien wordt, en het hier dan plots massaal geprezen wordt. Ik behoor alleszins niet tot die massa pro-overacting in "Shichinin no Samurai", neen, ik kon er mij behoorlijk aan irriteren. Begrijp me niet verkeerd, niet iedereen doet er aan, neen, er zijn ook goede acteurs. Vooral de hoofdacteur, de leider van de samoerai-groepering vond ik zeer goed acteren. Zeker integendeel tot de tenenkrommende en wenkbrauwfronsende boerenmassa, en dat zijn helaas niet de enigen dat serieus op mijn zenuwen gewerkt hebben. Sowieso nooit echt een fan geweest van theatrale films.

Ook de editing vond ik verschrikkelijk. De manier waarop de film overschakelt van de ene naar de andere scène is echt lelijk. De sfeer, die anders redelijk aanwezig was moet zich zo telkens heropbouwen en daardoor gaat een eventueel sterk punt (sfeer) wat de mist in.

Wel niet oersaai, hoewel we drie en een halfuur op een monotoon en simplistisch verhaal moeten kijken. Niet bijgeteld is de wel heel eenvoudige en de volledig chronologische montage. Het is gewoon de vlotheid dat de minuten vrij snel doet wegtikken.

Ook de humor is heel erg flauw, en zeker dat overdreven gelach erachter altijd. Ik dacht eventjes dat ze op de grond gingen spartelen van het lachen...

In het verhaal, wat al eerder gezegd erg monotoon en simplistisch is, zitten ook nog wat overbodige stukken vind ik. Vooral die romance had er best uitgeknipt mogen worden. Dat mocht ook voor die humoristische stukken, maar ja, dat is weer een kwestie van persoonlijke smaak.

Niets voor mij dus,

2,0*

Deze film is erg pittig doordat het een veel te lange zit is, en eigenlijk de hoge verwachtingen van de eindstrijd niet in lost. Daarnaast is het wel fenomenaal gefilmd en heeft het zeker grote charmes. Je moet de film, gezien zijn status, absoluut gezien hebben. Maar de 3 en een half uur hadden wel 2 en een half uur kunnen/mogen zijn.

Een stukje filmgeschiedenis. Niet meer en niet minder.

Wat een film! Erg mooi weergegeven allemaal. Echt spannend wordt het niet, maar dat hoeft van mij ook helemaal niet. Dat past niet bij de sfeer van de film.

Een erg mooi en ingetogen einde.

Wat mij betreft een film die je gezien moet hebben.

3,5 sterren.

Gister gekeken. Had hem al een tijdje in huis liggen, maar op de een of andere manier nodigt een 207 minuten-lange film me niet op elke gelegenheid uit. Dankzij Mescalino ben ik over de streep getrokken en kon mijn eerste echte samoerai film (naast de Kill Bill films) beginnen.

Natuurlijk is de film best oud, en het acteren is erg overdreven en de film is wat traag. Ik denk dat we dat onder een kenmerk kunnen omschrijven van een andere generatie filmproductie. De film kijkt heel lekker weg en de 207 minuten vliegen eigenlijk zo om. Ik ben het eens met de wat overdreven acteer prestaties en de soms wat... tja... toneelachtige setting. Heel anders dan de hedendaagse close-ups met een traantje dat langzaam wegglijd. In deze oudere generatie is het BOEM, ze huilen, we weten dat ze verdrietig zijn. Lekker duidelijk vind ik het juist. Gewoon een totaal nieuwe filmervaring voor mij. De film heeft mij duidelijk gemaakt, waarvan ik min of meer al bij de verwachtingen bewust van was, dat dit gewoon de basis is van een bepaald genre. Wanneer we de basis beheersen en kennen kunnen we pas de films van nu en van de toekomst waarderen. Tenminste, zo denk ik erover. Vandaar dat ik erg blij ben met de aanschaffing en dat ik de tijd en zin heb gevonden om hem te kijken. Je gaat het gewoon veel meer waarderen, want zo makkelijk is het niet om iets nieuws te bedenken...

Terug naar de film ben ik ook erg tevreden. De oudheid geeft een sfeer op zich. De pauze na 110 minuten is natuurlijk grandioos en heeft een bepaald charme waardoor je de film nog meer gaat waarderen. De hoofdpersonages zijn stuk voor stuk geweldige personen. Je leeft echt met zijn mee en gelukkig kregen we verder in de film wat meer diepgang en wat karakter-uitwerkingen. Vond met name de ''hoofd-samoerai'' erg grappig en leuk om naar te kijken. Het blijft een aparte cultuur... De beelden zien er prachtig uit, qua beeld en geluid is er helemaal niks mis. Zoals eerder gezegd levert de slechte kwaliteit een sfeer die niet met blu-ray of een HD tv te verbeteren is. Gelukkig maar . Wat mij vooral verbaasden is dat de film zelfs wat spanning en humor bevatten. Een grote opluchting dat ik dit meesterwerk ook gewoon leuk kan vinden en niet te veel moet denken van: dit is een klassieker die ik moet respecteren om wat het is. Ik heb gewoon echt genoten, wat mooi, haha.

Al met al dus een bijzondere, oude, sfeervolle en amusement-volle film. 4 sterren

Graag gedaan

Je hebt het hier over 'overdreven acteren' maar dan moet je maar eens de oude films van Jackie Chen bekijken dat is pas overdreven acteren.

Maar je zult zien dat in veel van deze wat oudere samurai films het allemaal wat overdreven wordt geacteerd maar persoonlijk vind ik dat nou juist wat de films extra charme geeft.

Indeed, was ook niet negatief bedoelt, alleen het valt wel op. Vond juist dat het een bepaald soort charme heeft en dat bijdraagt aan de sfeer van de film

Kijkt deze film lekker weg of moet je er echt voor gaan zitten (zoals een 2001, C'era una.. en Schindler's List), die tamelijk langzaam zijn dus.

Ik vond van wel. Hoewel ik niet iemand ben die films snel saai vind of te langdradig weet ik wel wat een lange of geen lange zit is. Het verhaal word met bepaalde sfeer verteld en is vrij luchtig, niet te zwaar. Zeker geen moeilijke film.

Voor een film uit ,54 vond ik m ook behoorlijk te doen maar t blijft traag!

Eerste helft is vrij langzaam, tweede helft is een stuk sneller. Ik zag er destijds ook behoorlijk tegenop, maar moet je nu eens zien.

Verder is het geen zware film qua verhaal, heeft zelfs af en toe de nodige humor.

Als hij slechter is dan Heat verwacht ik niet het grote epos van.

Maar het is dus bepaald geen Lord of the Rings? Zelfs de EE kijken nog heerlijk weg daarvan.

Ik zou zeggen: kijk hem gewoon Zeker de moeite waard en hij vliegt voorbij. Misschien wat minder spektakel dan lord of the rings, er gebeurd genoeg en inderdaad zoals spetie verteld heeft de film ook nog bepaalde tijd wat humor en spanning wat de film wat minder zwaar maakt en daarom beter wegkijkt.

Hij is inderdaad traag maar niet langdradig er gebeurt genoeg om je wakker te houden.

Natuurlijk een van de grootste klassiekers uit de geschiedenis van de cinema, maar is door de speelduur niet echt aantrekkelijk. Toen ik 'm voor 5 euri tegenkwam heb ik 'm toch maar meegenomen, en in drie sessies afgekeken (de laatste tijd zit ik een beetje met een geduldscrisis; een enthousiasteling kan 'm zo in tweeën kijken, en heel misschien zelfs in één keer). Echt langdradid is ie nergens, maar er wordt gewoon flink de tijd genomen om het verhaal te vertellen. Daar komen veel thema's langs, en krijgen we ook een beetje het klassenstelsel van Japan 16e eeuw te zien.

Naast een aantal sterke scènes zoals een Kikuchiyo die tirades houdt over de boeren, of de samenstelling van de samourai, is er toch wel iets teveel tijd besteed aan nonsens. Terwijl die boeren zitten te creperen is het maar een jolige boel onder die samourai. Naast die grappen - soms leuk, vaak onnodig - waren de samourai overtuigende personages, alleen vond ik het broekie een beetje vervelend gespeeld. Degene die voor het meeste vermaak en drama zorgt is Kikuchiyo, maar ook de moedige strijder en de leiderfiguur zijn sterk (al die namen haal ik door elkaar).

Na een net wat te lange tijd breekt de film los als een fantastische actiefilm, die ook nu nog overtuigend zijn. Dat is zoiezo een groot pluspunt. Het is een redelijk realistisch, mooi in beeld gebrachte situatie met geloofwaardige actie, in tegenstelling tot de Amerikaanse tijdgenoten die toch al snel lijden onder mierzoete romantisering. Daar tegenover staat dat lang niet alle kwesties boeiden. Visueel is ie ook niet verouderd, de beelden zijn erg goed. Grootse klassieker met terechte status die goed genoeg is om op beide benen overeind te blijven, maar die speelduur doet het enigzins wankelen.

3,5*-4,0*

Ligt meer aan mij dan de film, wees niet bang. Maar hoeveel mensen kijken graag 3,5 uur film achter elkaar? Ben benieuwd wat het geduldsgemiddelde is van de gewone filmkijker.

Ik heb alle delen van Lord of the Rings zonder problemen afgekeken. Er had nog wel een uurtje bij gemogen.

Evenals Apocalypse Now. Ik denk dat er genoeg mensen zijn die dergelijke films als deze gewoon in één keer kunnen kijken.

We hebben hier overigens niet te maken met 'gewone filmkijkers' hè, maar met filmliefhebbers. Ik denk dat de gemiddelde filmkijker wel afhaakt na een tijdje, ja.

Deze films kan ik makkelijk in 1 keer en achter elkaar 4 uur kijken. En Lotr 10 uur dan. Maar dit verouderde meesterwerk, en ook die film met die engelsman in Arabie, zijn me echt veel te traag, en vaak saaie stukken erin. Toch blijven het goede films. Alleen niet voor iedereen toegankelijk. Ik was blij dat ik deze film in 1 dag kon kijken, heb het over 3 etappes verdeeld.