Shichinin no Samurai (1954)

Tatsuya Nakadai!

Knap hoor! (ik had het natuurlijk niet gezien! Alleen ergens gelezen. )

Eigenlijk jammer dat hij geen grotere rol heeft. Dat zou de film nog geweldiger maken.

Deze film staat hoog in mijn verlanglijstje!

Nu nog vinden!

In elke FRS of Van Leest of MediaMarkt wel te koop. In de Quality-Film-Collection reeks.

Wordt trouwens hoogtijd dat ik deze weer eens opzet.

Ik heb de film vandaag gekocht, ik hoop maar dat ik hem de 207minuten kan uitstaan

De film is me tegengevallen. Hij is erg langdradig en naar mijn mening wordt er veel te veel tijd besteed aan de zoektocht naar samurai of ronin om hun dorp te beschermen. Ik kan enkel 2 sterren geven.

Wat me ook opviel is dat het wel erg duidelijk is dat de boeren in de film niet echt kaal zijn boven op hun hoofd. Je ziet duidelijk dat het nep is. Zelfs in 1954 hadden acteurs hun haar écht kunnen afscheren.

Ik heb de film vandaag gezien en deze is écht briljant!

Vooral de muziek vond ik prachtig en de acteurs deden hun werk absoluut geweldig. Dit is overigens ook één van de eerste lange, Japanse films die ik heb gezien. Daarnaast ook de eerste film van Akira Kurosawa die ik heb gezien en ook meteen heel erg overtuigend. De film staat terecht in de top 250!

Een aantal dingen zijn me wel onduidelijk:

- Waarom mag een Samurai niet met een boerin trouwen?

- Waarom werd die man steeds boos, wanneer een v/d Samurai het had over trouwen?

Toch een 5.0*!

Weet niemand het antwoord op bovenstaande 2 vraagjes?

*Ik ben in mijn recensie vergeten te vermelden dat de muziek in deze film, enorm goed en mooi is

Samurai mogen niet met een boerin trouwen omdat samurai een hogere status hebben en beter trouwen met een dochter van bv een andere samurai.

dit is ook omdat in azie de vrouw een bruidsschat moet geven aan de familie van de man en een boerin voor een man van status niet veel te bieden heeft.

Volgens mij heeft je andere vraag hier ook mee te maken.

O, nu snap ik het allemaal een stuk beter! Bedankt voor de moeite die jullie gedaan hebben, om mijn vragen te beantwoorden.

graag gedaan

Jajaja, dit is zeker wel een gave film. Vooral Mifune als ADHD'er was grappig, maar Takashi Shimiura steelde toch de show, wat een hip personage . Als kritiekpuntje las ik laatst dat het wel lastig was om de zeven samurai te onderscheiden. Daar kan ik wel enigszins mee inkomen, want niet iedereen kan ik zo voor de geest halen. Aan de andere kant kon me dit ook weer niet heel erg irriteren.

Geïnteresseerden in Kurosawa's werken zou ik overigens Shichinin no samurai niet meteen aanraden. Het is een lange film en zijn niet-samurai-films vind ik over het algemeen toch net iets beter. Ik zou dan eerder gaan voor een Tengoku to jigoku of Ikiru.

Iedereen heeft het weleens. Je zit een beetje rond te neuzen op IMDB en gaat maar (weer) eens kijken wat voor films er allemaal in de ‘befaamde’ top 250 (of andere toplijsten) staan die je eigenlijk nog moet zien. Aangezien de pagina bovenaan de lijst begint, startte ik daar ook met kijken. Oke, gezien. Hoort daar niet thuis. Overgewaardeerd. Zou hoger moeten staan. He, Shichinin no samurai, die ken ik niet. Waar gaat het over. Zeven Samurai die een boerendorp gaan bewaken tegen struikrovers. Interessant. Hoe lang duurt hij eigenlijk. 207 minuten, poeh poeh, laat voorlopig maar zitten dan. En op deze manier komt deze film wel een stuk of vijf keer voorbij. Dan toch eenmaal aangeschaft ligt hij ook nog eens een half jaar in de kast. Maar nadat ik twee andere films van regisseur Akira Kurosawa heb mogen aanschouwen (Ran, zeer aardig en Dodesukaden, tegenvaller) gaat deze dan eindelijk in de dvd-speler.

De lange speelduur was dus de reden waardoor ik deze film lange tijd heb vermeden. Hier had ik achteraf gezien niet bang voor hoeven zijn. Het tempo voor een 3,5 uur durende film is namelijk formidabel. Elke scene heeft zijn functie binnen het gehele verhaal en op deze manier krijg je nooit het gevoel dat het ook maar ergens enigszins saai kan gaan worden. De tijd is dan ook omgevlogen.

Deze film is in de drie stukken op te delen. Het eerste is de zoektocht naar de zeven samurai, tweede is de voorbereiding op het gevecht met de 40 bandieten en het derde deel is het gevecht zelf. In het eerste deel wordt iedereen op een zeer leuke en karakteristieke wijze geïntroduceerd en geeft ook meteen de toon aan voor de rest van de film. Want er zit zo hier en daar best veel humor in, wat ikzelf niet verwachte bij deze Kurosawa. Tevens worden de beweegredenen van de boeren en op dat moment nog de ronin (samurai zonder meester) uitgelegd waardoor je meteen goed in de film zit en weet waar het over gaat. Kurosawa ziet hier ook al kans om het klasseverschil tussen de verschillende soorten bevolkingsgroepen aan de kaak te stellen wat later nog terug zou komen. Samengevat gevat is het eerste deel een opmaat en uiteenzetting voor de rest van de film, alleen wel op een zeer leuke en effectieve wijze gedaan.

Het tweede deel diept het voorgaande nog eens extra uit en gaat in op hoe de struikrovers bestreden moeten worden. Hier wordt zeer uitgebreid naar gekeken en geeft ‘alweer’ een goed beeld van het hoe en wat, ditmaal in het boerendorp zelf. Als enig minpunt zou genoemd kunnen worden dat de rol van de struikrovers zelf onderbelicht is. In dit tweede deel wordt ook de liefdesrelatie tussen een boerendochter en een samurai op poten gezet, waarmee Kurosawa terug komt op het klasseverschil. Deze liefdesrelatierelatie wordt vaak als onnodig gezien binnen het gehele verhaal. Voor Kurosawa is het de rode draad voor het bovengenoemde onderwerp die hij door deze film laat lopen.

Het laatste deel is grandioos. Alles wordt dan uit de kast gehaald en alle emoties komen dan ook los. De tot dan toe opgebouwde spanning blijft het gehele laatste uur aanwezig door steeds korte maar zeer intense gevechten te laten zien. Het uitstekende acteerwerk van de gehele cast en voornamelijk die van Mifune en Shimura bereiken een hoogtepunt. Cinematografisch is deze film al uitstekend, maar zo mooi als het eindgevecht in de regen zal ik ze niet snel meer zien. Het laatste shot samen met de woorden van Kanbei (Shimura) zijn formidabel en laten een onuitwisbare indruk achter. Deze film mag dan ook met recht gezien worden als de pionier voor de hedendaagse actiefilm en ook de karakteristieke personages (de wijze, grappige sidekick e.d.) zullen nog een miljoen keer terugkomen, voornamelijk in Hollywood. Maar deze film is veel meer dan dat. Hij is simpelweg fantastisch.

Een meesterwerk.

Heb elke minuut genoten van de film ..........

Ps : kijk ook de anime serie 7 samurai en je zal je ook geen minuut vervelen !!!

Mooi dat er iemand is die de anime heeft gezien! Ik leerde deze film namelijk pas kennen nadat ik de anime Samurai 7 had gezien. Nog steeds vind ik het een van de betere anime! Check ook Samurai Champloo...

Heb er lang tegenop gekeken Seven Samurai eens te bekijken. Speelduur was toch wel erg lang en war-strategy doet me niks.

Maar gelukkig gaat Seven Samurai meer over verstandhouding, status, en impact van hun aanwezigheid dan over de gevechtjes tegen slechteriken. Je hebt toch echt wel enig besef nodig van de verhoudingen in Japan in die tijd wil je de film een beetje meekrijgen. De karakters van de zeven zijn vrij verschillend, van lang niet allemaal krijg je iets mee, maar de main characters zijn allemaal erg interessant. De film kent een gedegen opbouw met eerst de zoektocht naar geschikte beschermers, de leider van de Samurai dient zich aan als de tacticus, in die meteen al mooie scene met die kidnapper in die tent. Hoofdattractie is eigenlijk wel Kikuchiyo die wat dramatisch overacteert, maar zijn beweegredenen zijn wel het meest concreet, en de paralel met het dorp als geheel is treffend. Film is sowieso op veel verschillende niveau's interessant, en biedt eigenlijk voor iedereen wel iets. Daarna gaat de film over naar de settling van de Samurai, die de nodige problemen oplevert in het dorp, wanneer de dorpelingen aanvankelijk nogal terughoudend zijn, en erg opkijken tegen de nieuwkomers (zie de status van Samurai). Het laatste uur richt zich voornamelijk op de verdediging, ook al zit daar best wat variatie in, met voornamelijk de liefde tussen Shino en Katsushiro.

Die daadwerkelijke verdediging van het dorp deed me uiteindelijk niet zoveel, van die tactiek krijg ik niet zoveel mee omdat het me niks kan schelen en er dus ook niet zoveel van begrijp. Al keek het laatste uur dan wel weer aardig weg, dus zo erg was het allemaal niet. Jammer, maar hett weerhoudt me van een hoger cijfer, al kan de film daar helemaal niks aan doen. Vond hem absoluut niet te lang overigens, heb de lange versie gekeken, maar heb me geen moment verveeld.

4*, prachtige film.

Had ook de anime serie eerst gezien en champloo ook als je wil heb ik een hele rij voor je die je nog kunt kijken die minstens (beter) zo goed zijn ....

Maandagavond te zien in Kriterion Amsterdam.

Kom maar op! Ik houdt van anime dus tips zijn welkom (al heb ik veel wrede gezien ook, misschien heb ik wat tips voor jou).

Lijkt me vet om deze film in de bios te zien! Thanks voor de tip.

Ik zie trouwens dat Tokyo Story maandag draait en niet Seven Samurai...

Haha sorry, ik bedoelde maandag de 18e!

thanks, kan ik er alsnog naar toe!

Basilisk kouga ninpou chou , sengiku basara , utawarerumono , peace maker , law of ueki , Nabai No ou , Kenpuu denki bersink , ninja scroll heb er nog veel meer gezien maar weet nie precies de namen ...

Samurai X: Reminiscence

Sutorejia: Mukô Hadan (2007)

Sfeervol en erg mooi. Het enige minpuntje wat ik zie is dat ze er meer zwaardgevechten in hadden mogen doen.

Erg mooi gefilmd, in prachtig zwart-wit.

Sfeervol tot-en mét.

Prima settings.

Het mooist vond ik de gevechten die in regen en modder plaats vonden.

Van de acteurs maakte de leider van de Samurai de meeste indruk op mij.

Ik zal wel nooit een echte liefhebber van de Japanse cultuur en zeden worden vrees ik.

Dat geschreeuw, daar kan ik niet echt tegen.

En die overdreven mimiek ligt mij ook niet zo.

Maar ik moest deze film nog een keer zien (lang geleden ooit half gezien)

Als western fan interesseert de film mij natuurlijk, aangezien hij het voorbeeld was voor 'The Magnificent seven'.

Mijn conclusie is, hoe kan het anders, dat deze oorspronkelijke versie veel dieper en verder gaat.

Daar werd dan ook ruim de tijd voor genomen, té ruim voor mij, want het is een hele zit.

Een goede film is het zonder meer, al zal ik hem, alleen al vanwege de lengte, niet gauw opnieuw meer bekijken.

Maar hij blijft ook zo wel in mijn geheugen.