The Texas Chain Saw Massacre (1974)

Qua filmbelangrijkheid (als het überhaupt een woord is) geef ik gerust de film een 5. Elke slasherfilm is gebaseerd op deze film. De score kan je zelfs met wat fantasie terugvinden in films als Friday the 13th of Saw. Maar ik beoordeel de film naar hoe hij mij kan entertainen en dat is helaas iets minder. Ok, de film heeft wel iets en de sfeer zit er wel in. Maar je merkt wel dat veel van z'n leerlingen als het ware de nakomelingen een meerwaarde hebben gegeven. Iets meer humor, creatievere moorden, mooiere beeldvorming, ...

Het grote nadeel en vordeel tegelijkertijd is wel Leatherface. Een iconisch figuur ondertussen, maar geef toe, het is een gefrustreerde freak die op z'n eigen moeder wil lijken. De remakes waren daarin veel beter. Net als de latere versies van Jason Voorhees en Michael Meyers.

Mijn score is dus zeker niet de maximum omdat ik wel genoten heb van de film, maar er beter films bestaan als ik louter kijk naar plezier hebben in film. Maar het is onbetwistbaar dat deze film een mijlpaal is geweest in de filmgeschiedenis!

Remakes beter? Die zijn opzich best aardig als zelfstandige films, maar de remake van deze slaat nergens op als je het vergelijkt met het origineel.

De Learherface in deze uit 1974 is nooit beter gedaan.

Deze film sinds lange tijd weer eens herzien en hoewel ik wist hoe alles zou aflopen was de spanning opnieuw weer te snijden en zoog deze horror-klassieker mij opnieuw op het puntje van de stoel. De achtervolging in het donker van Sally door Leatherface vind ik altijd nog een van de beste en spannendste achtervolgingen in de geschiedenis van de horrorfilm. Ook de laatste twintig minuten in het huis bij die drie weirdo's, het gekrijs en de gelaatsuitdrukkingen van Sally - let op haar ogen -, beschouw ik als een van de meest angstaanjagende scènes die ik ooit op het filmdoek gezien heb.
Kort samengevat; Deze eerste TCSM staat voor mij ook na ruim 35 jaar nog steeds als een huis. Hoe de re-makes zijn weet ik niet, ik heb ze niet gezien en ik hoef ze eigenlijk ook niet te zijn. Dat ze deze misschien beste horrorfilm aller tijden zullen overtreffen lijkt mij absoluut onwaarschijnlijk.

5,0*

Vandaag maar weer eensgezien, was alweer een aantal jaren geleden. Ook ooit eens in de bioscoop gezien en kan me nog herinneren dat sommige mensen tijdens de voorstelling uit de bioscoop wegliepen. Ikzelf vind het nog altijd een goede film, een klassieker.

Pak een camera, maak er een close up van je gezicht en blijf schreeuwen.

Dat is dus deze film.

Echt veel kijk heb je er niet op....

Inderdaad, want met deze film werd een compleet nieuw horror genre geopend.

Eigenlijk wel een beetje de voorloper van Saw.

Wat een mafkees ook die herder, of hij stemt 5* of 0.5*

Hier zitten scene in die dermate geniaal en (toentertijd) grensverleggend en vernieuwend waren en nog steeds zijn, dat ze in mijn geheugen gegrifd staan.

Buiten dat, is de hele sfeer die voor een groot deel geschapen wordt door de kleuren en de 'slordige/rauwe' manier van filmen, volledig gestoord.

Helemaal geweldig!

Gezien mijn redelijk hoge verwachtingen voor deze film is dit een enorme teleurstelling geworden. The Texas Chain Saw Masacre kan mij zelden overtuigen. Op een paar veelbelovende scenes na is het overige erg matig. Het moment dat ze bij hun bestemming aankomen weet je dat het gaat losbarsten maar dat gebeurt eigenlijk niet. Het wordt afgeraffeld en de spanning wordt niet op een fijne manier opgebouwd. Voor mij was die spanning nergens te vinden. Ook de scene dat Sally in het bos wordt achtervolgd is de moeite waard, maar dan hoeft het in principe niet meer, dan is er al zoveel verpest aan de film en werkt het niet meer. Het slot vind ik ook helemaal niets, voegt niets toe. Ik had liever een langere, adembenemendere achtervolging gezien maar daar was totaal geen sprake van. Nee dit vind ik erg jammer en had dit niet zien aankomen. 1.5* voor de paar scenes die de moeite waard zijn en de basis zijn voor de latere films in ditzelfde genre.

De nummer 1.

The grand daddy of 'em all...

"Look what your brother did to the door!"

Briljante waanzin...

Ook maar eens aan gewaagd.

Hink een beetje op twee gedachten. Enerzijds kon ik het sfeertje en de iconische setting, oneliners en personages (je kan het inmiddels horrorcliché's noemen) goed waarderen. Heerlijke familie vooral. Dat plus de aardige soundtrack, daarvoor wel 3*. Verder was zeker het begin flink rommelig, visueel wat pokdalig afgewerkt, en had de spanning in sommige scenes wel wat beter afgewerkt kunnen worden. [spoilerDe befaamde achtervolging vond ik bijvoorbeeld na herhaling van zetten wat eentonig worden, en sowieso vond ik de film niet bijster spannend.

Vooral grappig hoe die familie tekeer gaat. Verder is het duidelijk een film waar je nog steeds de invloeden uit terugziet, maar echt heel denderend vond ik het niet.

3* dus.

Een drietal mannen hebben een leuke hobby. Wat tieners verstoren de rust en werken niet echt mee.

Aardige opvoedkundige film;

Uiteraard moet je deze film in de juiste context beoordelen. Wie een film verwacht die qua effects, gore en ja ook het acteerwerk kan tippen aan de 2003 en 2006 versies komt bedrogen uit. Echter in perspectief plaatsend is dit wel degelijk een meesterwerk. In 1974 zeker zeer gewaagd. Het opende deuren naar een nieuw compromisloos genre. Veel hedendaagse horror is schatplichtig aan deze prent.

Dat gezegd hebbende, vind ik toch een aantal minpuntjes die mij er van weerhouden een al te hoge beoordeling toe te kennen. Dat ligt hem ten eerste in de te lang uitgerekte scenes, het toch wat gebrekkige acteerwerk van de niet bepaald uitgediepte personages en de onderbelichting.

Het doel was waarschijnlijk een claustrofoboisch gevoel te geven, want tsja, veel mensen zijn bang in het donker. Je moet hierdoor veel moeite doen om een en ander te volgen. inktzwart beeld met alleen het gegil en motorzaaggeluiden vond ik een zwaktebod. De slotscenes waren erg goed, al deed het tafereel op de autoweg met die zwabberende kettingzaag wel erg potsierlijk aan.

Dit blijft wel tot in de lengte van dagen verplichte kost voor de echte horrorliefhebber!

Enkele tieners reizen af naar het zinderend hete Texas en hadden gewenst dat ze nooit het territorium van een compleet van de buitenwereld afgesloten slachtersfamilie hadden betreden. In een grimmige premisse maken ze kennis met een gestoorde lifter. Achteraf blijkt deze linke kerel tot hetzelfde disfunctionele gezin te behoren als Leatherface, de slachter van dienst. Gewapend met een kettingzaag en gehuld in een masker van mensenhuid herleid hij de tieners één voor één tot slachtafval in een alleenstaand landhuis waarvan de kelder is omgevormd tot een waar abattoir. Maar de echte ontnuchtering komt er pas wanneer het laatst overgebleven slachtoffer kennismaakt met de kannibalistische neigingen van het gezin.

Regisseur Tobe Hooper slaagt er in om aan de hand van perfecte timing een bloedbad te suggereren terwijl er in feite amper een spatje bloed getoond wordt. Daarnaast dompelen de duistere soundtrack en nerveuze cameravoering de geweldsequenties om in een gruwelijke nachtmerrie.

Net als Psycho was deze prent geïnspireerd op de misdaden van Ed Gein die, naast het leegroven van kerkhoven, mensen vermoordde en hun overblijfselen recycleerde tot meubels en accessoires. The Texas Chainsaw Massacre was daarmee een van de eerste commercieel succesvolle films die het bioscooppubliek confronteerde met een nieuw maatschappelijk fenomeen: de seriemoordenaar.

Hoewel dit eerder een voorloper is van de slasher die niet 100% aan de conventies voldoet, heb ik hem toch op nummer 1 in mijn slasher top 10.

Pas jaren na de aanschaf, snap ik de klassiekerstatus. Ik kocht de dvd toen ik achttien, negentien was. Ik geloof dat ik ‘m maar een keer gezien heb. In ieder geval kon ik er weinig mee, omdat de film verre van eng is. Bij de herziening begreep ik pas dat het ook niet draait om de spanning. Dit valt voor mij volledig onder het exploitationgenre waarin de slachtoffers letterlijk als vee naar de slachtbank gaan. De manier sommige jongeren afgeslacht worden is heel macaber. Het geluid van kippen en schreeuwende varkens versterkt het effect van stuiptrekkende lichamen. Heerlijk freaky!

Ook de scene in dat busje, in het begin, is sterk. eng vooral, omdat de simpele jongen die een lift krijgt vanuit het niets besluit om behalve zijn hand, ook de arm van de reizigers open te snijden. Bizar, maar wel behoorlijk onverwacht. Deze Texas Chainsaw Massacre doet lekker grindhouse-achtig aan vanwege het karige camerawerk en de groezelige beelden. De jongeren laten niet veel van zich zien, maar gezien de hedendaagse trend, ben ik vooral blij dat irritante en eigenwijze exemplaren betreffen. Ik ben altijd wat terughoudend bij slashers. Hier niet, sterke prent.

heerlijke horror.

the texas chain saw massacre is dat gewoon.

een klassieker in zn genre.

leatherface wordt gewoon prachtig in beeld gebracht.

De film is ook verdomd ziek, vooral voor zn tijd!

Ik vind The Texas Chain Saw Massacre juist erg uniek op het gebied van zijn muzikale score. Dit origineel bevat namelijk vrijwel geen muziek.

Je hebt ook helemaal gelijk dat Leatherface een gefrustreerde freak is. Hij is dan ook in dit origineel onvergelijkbaar met horror iconen zoals Michael Myers en Jason Voorhees. Leatherface heeft namelijk een menselijk trekje en toont ook vormen van dat hij gehandicapt is. In de remake is dit juist helemaal achterwegen gelaten en is het net zoals Jason en Michael enz. een onmenselijke moordende killer.

Onzin, remakes zijn niets meer dan flarden aan overdrevenheid en onzin.

Best een goede film, ik had de film om 8 uur s' ochtends gekeken, waardoor de sfeer een beetje weg was, maar toch was het nog wel een enge film. Het verhaal was geweldig en er waren erg mooie moorden. Alleen het einde vond ik niet zo sterk, het was erg open.

Hmmm, Saw mag dan misschien ranziger zijn, ik vind The Texas Chain Saw Massacre veel meer macaber en sfeervol.

Saw reikt nog niet tot aan de eeltige voetzool van The Texas chainsaw massacre.

Idd

Als 6 jarig kind had ik eens een nachtmerrie na het zien van een vreselijk enge trailer in een toenmalig film magazine op tv. Ik ben er later nooit achtergekomen welke film dat was, tot ik laatst toevallig op youtube de trailer van Texas Chainsaw Massacre uit '74 aantikte... dat was die film! Eindelijk gevonden en eindelijk gezien!

Moet zeggen, na het zien van al aardig wat andere slashers steekt deze er toch wel bovenuit.

Tegenwoordig zou dit een slappe B film zijn, maar om de eerste in het genre en 38 jaar oud te zijn is hij toch wel heel erg goed geslaagd in zijn opzet: realistisch eng zijn.

De sfeer rond en in het huis geven heel goed het gevoel weer hoe je het zelf zou ervaren om in een schijnbaar normaal huis binnen te stappen, zonder te weten wat voor gestoorde gekken er wonen. Zelfs een kakelende kip in een te kleine kooi zorgt voor een zenuwachtige spanning.

En als Leatherface dan losgaat met z'n kettingzaag raak je nog steeds zelf verstijfd van angst.

De acteerprestaties zijn wel aan de slappe kant en het einde te abrubt, maar ik ben blij dat ik hem na zoveel tijd eindelijk gezien heb, heb er geen spijt van.

4 sterren

Ja, dat 'plotselinge' einde werkt nu just als een laatste mokerslag in het gezicht van de kijker.

Helemaal mee eens!

Ik herinner mij nog de eerste keer dat ik deze film zag en nu 10 jaar later legt de film mij nog steeds diezelfde knoop in mijn maag. De sfeer is ongeëvenaard.

Hij blijft gewoon op een ijzersterke 5* staan

Het is meer dan vijf jaar geleden dat ik deze film (voor de 1e keer) zag. Vannacht eindelijk eens herzien. Dat je smaak als filmliefhebber met de jaren nogal wat wendingen kent is logisch.. je ziet veel, doet veel ervaring op en leert films ''beter'' kennen en waarderen. Ook deze 'Texas Chainsaw Massacre' is dus veel beter bevallen dan die vijf jaar terug.

Deel 2 vond ik overigens geweldig. Paar jaar terug (volgens mij) eens gezien en dat was echt één groot feest - dus direct ook met een halve ster verhoogd, want herinnering doet veel bij je gevoel voor een film. Dit 1e deel, geen (halve) komedie zoals de 2e, is echt super. Zeldzaam nare horror. Sfeer is altijd al één van de belangrijkste elementen geweest bij films, ook in deze film is dit een belangrijk punt.. kreeg er regelmatig gewoon de kriebels van. Wist ook niet precies meer hoe het allemaal ging in deze film. Hoogtepunten zijn voor mij de scénes in het bos (de nachtelijke achtervolging, het geschreeuw en een geniaal schrikmoment) en het einde.. érg sterk.

Verder is de scéne naar het einde toe met Sally aan tafel samen met Leatherface en co. bijzonder goed en naargeestig. Goed hoor, wat Hooper hier deed. Meeslepend, spannend, naargeestig, krankzinnig.. sterk geregisseerd, Hooper maakt dankzij de ietwat amateuristische look een eng realistisch fimpje, die terecht de klassiekerstatus heeft wat mij betreft. Deel 2 ook maar snel weer eens bekijken.

Goeie recensie en woord voor woord ook precies mijn mening

Er zijn zoveel dingen die ik geweldig vind aan deze film, en 1 daarvan is Leatherface zelf. Hij komt hier meer over als een beetje zwakzinnig, gestoord maar meer op een autistische en gehandicapte manier, niet zozeer als een brute sadistische moordmachine die met rauwe kracht en grommend puur en alleen gefocust is op het moorden. Je ziet ook dat Leatherface meer moord uit angst, angst voor buitenstaanders en angst voor zijn broers. Hij moord ook niet uit sadistisch genot ofzo. Dit is doodeng, want waar Leatherface in bijv. de remakes overkomt als een fictief filmmonster, is het hier een verstoorde zwakzinnige geest, een debiel waarvan er in het echt ook zoveel zijn. Als deze versie van Leatherface was opgegroeid in een normaal gezin, was het waarschijnlijk geeneens een psychopatische en sadistische killer geweest maar gewoon het kleine gehandicapte familielid waar voor gezorgd moest worden.

Als ik op vakantie in Zweden ben, en we rijden in het donker over een landweggetje door een beetje een eenzaam bosrijk gebied met hier en daar af en toe een houten boerderijtje, dan dwalen mijn gedachten regelmatig af naar deze film...

Nog tig andere redenen waarom deze film voor mij dus zo goed is, en ik ga proberen zsm een uitgebreide recensie te schrijven waarin ik dit verwoord. 1 ding is zeker, mijn top 10 zal deze film nooit verlaten.

Zojuist bekeken en ik had er meer van verwacht. De moordenaar werd neergezet als een menselijke sadistische moordmachine weliswaar zwakbegaafd, maar toch is het fijn dat je te maken hebt met een menselijke moordenaar. Niet die van de remake, die simpelweg onoverwinnelijk is. Het geschreeuw had van mij beduidend mogen worden gereduceerd. Dat vond ik volledig overbodig en eerlijk gezegd goedkoop.

2.0*