Kingu Kongu tai Gojira (1962)

Mijn god wat een trieste film is dit. De film mag dan wel bijna 50 jaar oud zijn en zeer gedateerd maar zelfs voor die tijd waren de special effects waardeloos. Zowel Godzilla als King Kong zagen er niet uit (echt triest nep) en het leger bestond uit speelgoed autotjes. Werlelijk alles in deze film is gewoon intens triest. Dat ik deze zooi gekeken heb, ik schaam me kapot.

Ja goed hé!

Het lijkt erop dat Duitsland een alleenrecht heeft op het uitzenden van dit soort fantastische films. Naast Spaghetti Westerns, Duitse schlagerfilms en Franse misdaadfilms, besteden ze dus aandacht aan Japanse monsterfilms. En wat mij betreft mogen ze dat meer en vaker doen.

King Kong vs Godzilla (de Amerikaanse versie met extra scene's geschoten door Thomas Montgomery), is een standaard Godzilla film, met als extra bonus een enorme King Kong als tegenstander.

Natuurlijk is het aan de Japaners om te voorkomen dat hun geliefde Tokio aan puin wordt getrapt door de twee monsters, en gebeuren er nergens heftige dingen (Godzilla was hier al een monster dat voor kinderen een held was).

In prachtig Tohoscope geschoten (hoewel niet in dat formaat uitgezonden), ziet King Kong vs Godzilla er schitterend uit en ook de miniaturen zien er fantastisch uit. Wat een details.

Qua verhaal stelt het zoals gewoonlijk niet veel voor, maar daar kijk je ook geen Godzilla film voor!

Heerlijke entertainment! 3,5*

Toch niet zo leuk als ik verwacht had. Natuurlijk wist ik dat ik geen werkelijk goede film zou kregen, maar als vermakelijke nonsens beloofde het concept van King Kong die Godzilla bevecht toch wel veel. Het is echter een beetje voor 1962 wat een film als Transformers voor deze tijd is: een lelijke, slecht uitgevoerde film die draait om weinig bijzondere actie en verder alleen special effects. Alleen waren de makers in die tijd zo slim om niet de hoogste budgetten voor zoiets te gebruiken.

Een nadelig gevolg daarvan is dan weer dat de effecten gewoon niet door de beugel kunnen, voor geen enkele tijd. Bij King Kong uit 1933 zie je ook dat je naar effecten kijkt, maar het zijn wel mooi afgewerkte effecten, mooi geschoten en vol met charme. De schaalmodellen, speelgoedtanks en mannen in pakken hebben voor mij niet dezelfde aantrekkingskracht. De film mist ziel en erger nog, een gevoel voor fun, al kon ik ook wel het moment waarderen waarop Kong een boom in Godzilla's bek duwde. De doodsteek was echter het moment waarop Kong elektrische vuisten kreeg. De makers hadden op zijn minst de setting van een grote stad moeten gebruiken voor het grote gevecht, zodat alles verwoest zou worden. Zelfs dat werd ons niet gegund. De titel leek inderdaad genoeg om de film te verantwoorden, want de rest lijkt nog geen seconde uitgedacht.

Ik heb nog geen vermelding gemaakt van de gebeurtenissen zonder Kong en Godzilla, dus rond de mensen, maar iedereen weet vooraf hoe verschrikkelijk die scènes zijn. Het enige pluspunt is het aardige gevecht tegen de octopus en sommige andere momenten met de monsters. Maar dit had veel leuker kunnen zijn.
2*

Wel fijn dat Kong wint overigens. Toch een leuke monster dan Gojira.

Het euvel bij veel Godzilla-films is dat Godzilla vaak erg lang op zich laat wachten, en dit keer is ook Kong laat van de partij.

De makers proberen er echter wel wat van te maken door een leuke ode aan de originele King Kong te laten zien (een eiland met een mysterieus monster dat zich onverwacht laat zien), maar als Kong eenmaal in beeld komt is het slechts een man in een rubberen pak.

Maar dat mag de pret niet drukken; als het gevecht er is, is het een lekker over the top gevecht tussen de mannen in de rubberen pakken, doorspekt met humor en grappige momenten.

En humor is iets waar deze film genoeg van heeft, met een paar personages die er nadrukkelijk zijn om voor comic relief te zorgen, en natuurlijk de (waarschijnlijk onbedoeld) grappige ballonvaart van King Kong.

Nee, deze film was niet eens slecht. Ik heb de Amerikaanse versie gezien, met wat onnodige scènes die alleen ter expositie dienen. Maar ook al laat het uiteindelijke gevecht lang op zich wachten, het is de moeite uiteindelijk wel waard.

De leukste Godzilla die ik tot nu toe heb gezien...

Altijd weer verwondering.

Hoe TOR hier de fun niet van inziet is mij een compleet raadsel. Die hele eindscene is gewoon hilarisch en hysterisch. Je krijgt twee mannen in oversized pakken die op de meest onnatuurlijke manier met elkaar in de clinch gaat. Het lijkt af en toe op een zatte barbrawl (wanneer King Kong op Gojira gaat zitten om hem af te troeven), dan lijkt het weer pure kolder (boompje in de mond van Gojira duwen). Veel meer indicaties dan dat het hier puur om de fun draait kan je niet in een film steken denk ik.

Weet ook niet of er toen maar iemand inzat met de kwaliteit van de effecten. Gojira is volgens mij altijd wel bewust lo-fi gebleven, wat net wél een zekere charme met zich meedraagt. Niemand die verwacht dat het er goed zal uitzien, de mechanics van de maquettes zijn oerslecht en King Kong's pak is echt gewoon té lelijk. Pure camp.

Verder als film weer redelijk slecht. Je krijgt twee intros door elkaar, waarna de twee monsters hun weg starten naar de onvermijdelijke confrontatie. De octopusscene vond ik dat niet eens zo denderend, liever gewoon de rubberen mannen die het met elkaar uitvechten. Acteerwerk is slecht, plot is pover, het is eigenlijk gewoon wachten op de gevechten en dan met volle teugen genieten.

In plaats van de film met Transformers (?) te vergelijken link ik het eerder aan bewuste low-budget als The Machine Girl en Tokyo Gore Police. Als filmmaker je niks aantrekken van technische beperkingen, die zelf in je voordeel proberen buigen en dan de meest onnozele film maken die je je zelf kan voorstellen.

Er zijn betere Gojira films en hoewel m'n score niet al te hoog is kijk ik ze toch graag. Al is het naplezier vaak wel wat groter dan de kijkervaring zelf.

1.5*

Na een pauze van 7 jaar keert Godzilla terug, voor het eerst in widescreen én kleur.
Maakt het meteen aangenamer om naar te kijken, vooral op Kong's eiland maken ze gretig gebruik van kleuren. Door het kleurgebruik valt het wel wat meer op dat er gebruik gemaakt wordt van miniaturen maar dat mag de pret niet dunken.
Eveneens terug is regisseur Ishirô Honda, die ook de eerste Gojira regisseerde.
De film gaat verder waar Gojira no Gyakushû (Godzilla Raids Again) eindigde, maar voorkennis is zeker niet vereist om van de film te kunnen genieten.
Het is ook niet nodig om King Kong gezien te hebben aangezien Honda een losse remake maakt.

De nadruk ligt nu overduidelijk op de komische toon in plaats van op drama. King Kong aan balonnen!
De hoogtepunten van de film zijn uiteraard de gevechten maar ook de menselijke personages vervelen deze keer niet. Het typetje van de programmadirecteur is erg flauw maar het werkte wel.
Het gevecht van Kong tegen de gigantische octopus zag er opvallend realistisch uit, blijkt dat ze een echte octopus gebruikt hebben.
Wel een beetje zonde dat Godzilla, zelfs in de titel, naar achter geschoven wordt.
Het gevecht tussen Kong en Godzilla is topvermaak, al ben ik niet helemaal tevreden met de uiteindelijke winnaar.
Blijkbaar ging dit eerst een King Kong vs. Frankenstein film worden, van dezelfde regisseur als King Kong. Het idee kwam bij Toho terecht, die besloot om Frankenstein te vervangen door hun eigen monster, Godzilla.
De film begint als een vrij losse remake van King Kong en vooral op het einde komen de Japanse invloeden op het personage naar boven.
Welicht hebben ze de elektriciteitkracht overgenomen van het originele idee.
Oorspronkelijk was de regisseur ook van plan om dezelfde stop motion techniek toe te passen uit King Kong, maar omdat het budget dit niet toe liet komt er amper stop motion voor in deze film.

Vermakelijke film, al hebben de meesten wellicht genoeg aan de laatste 10 minuten.

Leuk!

Eerste film van de franchise die toch wel voluit de kaart van de humor trekt had ik het idee. Gojira had nog een sterke ondertoon die tegen kernwapens was gericht en ook Gojira no Gyakushû had nog een sterk uitgewerkt liefdesdeel. Dit derde deel is zowat van begin tot eind gericht op de pure fun. Heerlijke overacting door Mr. Tako, paar fijne grapjes, ook de scène met de eilandbewoners was wel geinig. Verder vooral een aaneenschakeling van leuke stukjes met daartussen redelijke saaie delen die gelukkig nooit té lang duren. Heerlijke scène met de octopus (briljant idee om een echte octopus te gebruiken); mooie, hoewel ietwat voorspelbare ode aan de originele King Kong; en uiteraard een hilarisch eindgevecht. En ach, uiteindelijk blijft het gewoon fun om een man in een rubberen pak maquettes aan gort te zien stampen. Daar gaat geen CGI ooit aan kunnen tippen. Dikke 3*.

In mijn queeste om alle Godzilla films eens te bekijken ben ik bij deze clash tussen Godzilla en King Kong aanbeland. Jammer genoeg is de titel het enige hoogtepunt van de film, want verder is het vrij lachwekkend. Zeker King Kong ziet er te nep voor woorden uit. Godzilla valt nog wel mee, misschien omdat hij een stuk trager dan zijn aap-collega is, waardoor het minder nep oogt. Het is alleen vrij lastig om dit serieus te nemen als je een man in een apenpak tegen speelgoed autootjes en huisjes ziet schoppen. King Kong die plastic stenen tegen Godzilla aan zit te gooien. Tsja. Ook de toon van de film is vrij luchtig, terwijl de eerste Godzilla film dat zeker niet was. Van mij hoeft deze reeks absoluut niet de slapstick kant op te gaan. Dan volgen er nog veel onvoldoendes ben ik bang. King Kong die via ballonnen wordt vervoerd

De film duurt me ook te lang met een kleine 100 minuten. De intro is enorm saai, pas zodra beide beesten gaan knokken is het wel aardig. Beter dat zulke films gewoon maximaal een minuut of 75 duren.

Stiekem is de film nog best genietbaar, ondanks dat ie echt slecht is.

2*

Aap VS Hagedis

Net zoals Ajax&Litmanen1 ben ik aan een queeste begonnen, al gaat het bij mij niet om de Godzilla films. Hoewel het een reeks is die ik ooit nog wel eens volledig wil krijgen, ben ik begonnen aan de (officiële) King Kong releases. Na het teleurstellende vervolg (Son of Kong) op de originele King Kong film werd de gigantische aap even in de ijskast gestoken totdat hij er terug werd uitgehaald door Willis O'Brien. Dat was geen onbekende voor King Kong, O'Brien had als stop motion animator gewerkt ten tijde van de eerste King Kong films, en hij wou graag King Kong VS Frankenstein (een gigantisch monster dat werd samengevoegd uit allerlei andere dieren) maken.

Dat bleek echter niet zo gemakkelijk te zijn vanwege veel gedoe met rechten (filmstudio RKO was ondertussen in 1957 toch failliet gegaan en het merk Frankenstein was in bezit van Universal Studios, hoewel later bleek dat ze enkel het recht op de typische make-up bezaten) en uiteindelijk kwam het script in bezit van Toho Studios die besloten om King Kong het te laten opnemen tegen hun eigen Godzilla. Zo'n clash der titanen zorgde er in ieder geval voor dat de nodige verwachting werd opgewekt en het lijkt dan ook alsof Toho dacht dat ze met het idee zelf al genoeg hadden om een boeiende film te maken. De climax waar beide monsters het dan eindelijk tegen elkaar opnemen is dan ook heerlijk vermaak (King Kong die een boomstam in de bek van Godzilla probeert te rammen!) waar veel miniatuurgebouwen in de vernieling worden getrapt, maar het duurt toch wel lang vooraleer de film echt op gang komt. Vooral omdat beide monsters hun introductie moeten krijgen waardoor je het gevoel dat je naar twee verschillende films zit te kijken.

Geen stop motion dus, hoewel het hier en daar nog wel gebruik wordt, maar mannen in pakken! Qua design ziet Godzilla er een stuk beter uit dan King Kong, Godzilla gebruikte al van zijn eerste film in 1954 het man-in-pak concept dus die hadden net iets meer ervaring vermoed ik, maar dat neemt niet weg dat dit qua effecten toch nog altijd leuk blijft. Veel miniaturen, dan voel je meteen aan dat er iets staat te gebeuren, maar ook gewoon een aantal leuke visuele hoogstandjes. Zo neemt King Kong het op een bepaald moment op tegen een echte (!) octopus en dat is gewoon erg tof om te zien. De film steunt voornamelijk op de twee monsters, maar uiteraard moeten er nog echte acteurs aan te pas komen. Die zijn echter compleet inwisselbaar en stellen bijzonder weinig voor.

In 2020 staat alweer de remake gepland. Hoogstwaarschijnlijk een film die bol staat van allerlei CGI en ik betwijfel eerlijk gezegd of dat zou kunnen tippen aan deze heerlijke combinatie van een rubber pak en de nodige maquettes. Volgende in rij is King Kong Escapes waar hij het tegen een robot King Kong gaat opnemen. Kan al niet wachten!

3.5*

In de derde film voor zowel Godzilla als King Kong gaan de twee grote monsters - waarvan King Kong een stuk groter is gemaakt om het een eerlijk gevecht te maken - met elkaar op de vuist. Eind 2020 lijkt nu een nieuwe Kong vs Godzilla te verschijnen, maar in 1962 zagen we dus al een knokpartij tussen de twee. In tegenstelling tot de stop-motion techniek waarin we Kong voorheen zagen is ook hij nu een man in een pak. En in tegenstelling tot de wat serieuzere toon van zowel de eerste Godzilla als de originele King Kong is deze King Kong vs Godzilla duidelijk enorm campy. De monsters zien er ook een stuk minder dreigend uit, Godzilla heeft een kleine make-over gekregen en ook King Kong ziet er een stuk knulliger uit. Dat eerste is duidelijk bewust, maar het pak van King Kong is oprecht een vrij suf pak. Daarnaast zijn belachelijke elementen toegevoegd, zoals Kong die blijkbaar lekker gaat op elektriciteit. Een plot-element dat waarschijnlijk overgenomen is toen het idee nog was om Kong tegen het monster van Frankenstein te laten vechten.

Dit sullige karakter van de film is de hoofdreden waarom King Kong vs Godzilla uiteindelijk een enorm vermakelijke film is; het is bespottelijk, maar bevat heerlijke taferelen. Neem alleen al het zowel fantastische als compleet idiote beeld van een slapende King Kong die met gele ballonnen wordt vervoerd. Of het gevecht met de slijmerige - en deels echte - octopus. Deze momenten zijn om duidelijke redenen niet de boeken ingegaan als hoogstaande cinema, maar de pulpvermaak-waarde is enorm. Zoals meestal zijn de menselijke personages niet al te boeiend, maar de titanen staan voorop. Overigens zit er - vooral wat dat betreft - wel een groot verschil in de Japanse en de Amerikaanse versie. In de Amerikaanse versie krijgen we steevast verslaggevers die - in de camera - met elkaar praten en tot vervelens toe op landkaarten wijzen. Dat daarvoor de film om de paar minuten onderbroken moet worden is vrij irritant. Maar ach, gelukkig is er zelfs in die versie nog genoeg ruimte voor een man in een hagedispak en een man in een apenpak om lekker knullig met elkaar op de vuist te gaan.

3,5 sterren.