Hell's Angels (1930)

Ik heb net the aviator gezien, en ben meteen nieuwschierig naar zijn films

Weinig boeiend. De vliegtuigscènes zijn aardig, maar de aanloop hiernaartoe duurt veel te lang en zit vol met oninteressante dialogen, houterig acteerwerk en tig korte shots die zorgen voor een incoherent geheel.

2*

Erg indrukwekkende zeppelin - en vliegtuigscenes, maar de rest is stukken minder.

Verhaal is niks en ik houd toch al niet van vliegtuigfilms...

*2 voor Jean Harlow

Tja, de film waar Howard Hughes beroemd mee is geworden. Ik denk dat als hij tegenwoordig geleefd had hij met behulp van d emoderne techniek beter had kunnen uitbeelden wat hij eigenlijk wilde maken. Maar blijf het zeker voor die tijd een prima film vinden.

Als je het tenminste over zijn filmcarriere hebt. Voor die film was hij reeds wereldberoemd.

Ligt het aan mij, of is het plot van Pearl Harbour hier een heel eind op gebaseerd? (ter informatie: Ik heb deze film nog niet gezien)

Zo spectaculair als het in The Aviator wordt gehyped is het ook weer niet. Er waren een aantal mooie vlieg scenes maar zonder een interessant verhaal er omheen deed het mij niets. Ik vond Wings veel meer indrukwekkend.

**

De poster ziet er wel erg jaren '70 uit. Een heruitgave?

Zoals anderen al aangaven, zijn er enkele leuke vliegtuigscènes, maar het verhaal eromheen is tien keer niks.

2,0*

Ja, volgens mij uit 1979!

De namen van de acteurs kloppen anders wel. Dus dat moet dan wel van de goede film zijn.

Gisteren op National Geographic een doucmentaire gezien over Howard Hughes. Wat een bizare gast moet dat zijn geweest. En de manier waarop hij is overleden is even tragisch als de rest van zijn leven. Hij zwom daarentegen wel in het geld!

Documentaire werd afgewisseld met materiaal uit deze film! Ben er wel erg benieuwd naar! Zal is kijken of hij ergens te vinden is!

Vond dit eigenlijk een fantastische film! Heb van een aantal momenten echt buitengewoon kunnen genieten. Natuurlijk zaten er ook een aantal saaie niet bepaald interessante stukjes tussen, maar die worden goed gemaakt door schitterende beelden (hoofdzakelijk die paar in de lucht).
Vooral de scene in en rondom de zeppelin is wat mij betreft legendarisch! Dat zelfde geldt voor het laatste moment waarbij de broers gevangen worden genomen.
De film duurt best lang en het valt op hoe kort sommige scenes zijn. Soms volgen ze elkaar in extreem rap tempo op. Alleen op het laatst lijkt dit iets minder te worden.
Ook vreemd dat er een kort stukje in kleur lijkt opgenomen. Iemand anders ook opgevallen?

De vliegtuigscènes zijn zeker wel legendarisch te noemen, het einde heeft zeer veel flair. Wat daarom heen namelijk opvalt is dat het een hele oude film is (oorspronkelijk nog een zwijgende film, maar later herbwewerkt tot 'talkie') en het vaak tamelijk langdradig is om naar te kijken en eigenlijk nergens een levend of wervelend geheel wil worden. Maar soms gooit Hughes er dan weer zeer spectaculaire aerials in (die bombardementen van bovenaf!) waar je dan weer met verbazing naar zit te kijken. De enige scène daarom heen die beklijft is de balscène (die vreemd genoeg in kleur is), daar zit intrige, tempo en overtuigende dramatiek. Kon er de achtergrond -die kleurscène- even niet over vinden, maar het ziet er goed uit. Er wordt ook veel gebruik gemaakt van getinte scènes (die dan weer heel vervelend zijn). En dan is nog Jean Harlow die hier nog niet de blonde bombshell was die ze zou worden, maar nog een struise boerentrien, die er bovendien nogal oud uitziet (merkwaardige ervaring).

Een nogal ver gezochte vergelijking is wellicht Oshii's Sky Crawlers, maar de landerigheid en nutteloosheid van het leven aan de grond en de kick van het jachtvliegen gaf een zelfde effect, al mistte Hughes de finesse van Oshii om het geheel een filosofische bespiegeling mee te geven (uiteraard).

Spectaculair filmpje. Ongelofelijke life action voor die tijd. Geen wonder dat die film zoveel gekost heeft. De scenes daarom heen zijn niet erg constant qua overtuiging en dramatiek, maar vond ik op een bepaalde manier nog best vermakelijk. Saai of vervelend was het allerminst. Goed einde ook. Kan wel van een verrassing spreken, want ik had hier heel weinig van verwacht.

Het beeld van mijn T.V. heb ik trouwens op zwart wit gezet, vanaf de eerste kleurscene, want dat vond ik niet echt mooi.

Wat vond jij van Jean Harlow?

Viel nog best mee vond ik, maar snap wel dat je haar een boerentrien vind.

Personage en spel waren echter wat femme fatale achtig. Daar hou ik wel van. Jammer dat ze aan het eind niet nog even in beeld was, maar dat was dan een moreel momentje geworden, Was wel grappig eigenlijk dat dat er niet in zat.

Wel een leuke rol dus. Maar echt mooi was ze toen nog niet inderdaad.

Vond trouwens ook de scenes bij nacht en in het bijzonder die met de zeppelin, bijzonder sfeervol en spannend. Ook die scene dat de Duitsers uit de zeppelin springen. Best overdreven misschien, maar enorm krachtig beeld.

Mee eens, meest memorabele scene als je het mij vraagt. Vond Jean Harlow overigens ook niet echt super sexy hier hoor!

Hé een nieuwe poster - beter dan de vorige, maar vast ook niet de originele, want Harlow speelt nu niet bepaald de hoofdrol hier, dus die zal toen nog niet zo prominent op de poster gestaan hebben. Maar zo chagrijnig en "niet mooi' als op de poster is ze in deze film ook.

Het is me opgevallen dat klassieke Hollywoodfilms wel vaker de belangrijkste actrice groot op de poster zetten, soms als zelfs als enige acteur, zelfs als de actrice in kwestie geen belangrijke rol heeft. Volgens mij kan dit best een originele poster zijn.

Maar Jean Harlow was toen nog een 'nobody', toch? Of heeft Howard Hughes dit allemaal zo vooropgezet - zou ook kunnen.

Dit is juist wel de originele poster, de vorige was een 70s of 80s re-issue poster.

Die vorige was inderdaad zeker niet origineel, maar heb je een bron dat deze die wel uit 1930 komt de originele is dan? Er zijn namelijk meerdere posters te vinden, waarvan ik niet zou durven beweren dat het de originele was - ik gok er toch op dat de quad posters met voornamelijk letters en vliegtuigen erop het "meest" origineel zijn. Ik kan me heel goed voorstellen dat deze pas een jaar erna kwam toen Jean Harlow helemaal 'the bomb' was.

Aan de andere kant is deze film zo lang in productie geweest dat op het moment van de premiere Jean Harlow al wél bekend was in tegenstelling tot de opnames.

Hell S Angels movie posters at movie poster warehouse movieposter.com Europe - eu.movieposter.com

Hoewel het een reprint is, wel uit 1930. Er zijn overigens heel veel originele posters uit de jaren 30 en 20 in deze afmetingen.

In de openingscredits krijgt ze ook top-billing, gelijk aan de twee mannelijke hoofdrolspelers. Het lijkt er inderdaad op dat Hughes groot inzette op Harlow.

Dit is de eerste film van Howard Hughes die ik zie, maar op basis hiervan komt hij op me over als de Michael Bay van zijn tijd. DIt betekend dat een slecht verhaal onnodig lang uitgesponnen wordt, dat personages en acteerwerk duidelijk van ondergeschikt belang zijn, dat vrouwen er alleen maar inzitten vanwege hun sex-appeal (zelden trouwens een film gezien waarbij alle vrouwen zo seksbelust zijn als hier; iets anders hebben ze duidelijk niet aan hun hoofd), dat patriottisme en machogedrag hoogtij voeren en dat meeste aandacht besteed lijkt te zijn aan explosies. Kortom, het is duidelijk bedoelt als een groot spektakel en zodra daarvan afgestapt wordt gaat het ook meteen mis. Hell's Angels leeft helemaal op tijdens de vliegtuiggevechten, maar zodra de piloten weer hun benen op de grond hebben gaat het compleet mis. Het acteerwerk is erg slecht en de dialogen zijn niet om aan te horen, waarbij het overigens ook niet helpt dat dit een overgangsfilm is van de stomme naar de geluidsfilm, waardoor de dialogen wat trager gebracht worden. Het verhaal lijkt in de war te zijn en bestaat meer voor het moment.

Gelukkig zijn er de actiescènes en duren die ook lang. De twee grote luchtgevechten zijn nog altijd adembenemend. Vooral alles wat er in en rond de Duitse zeppelin gebeurt heeft nauwelijks iets aan kracht ingeboet. Het moment waarop die zeppelin neerstort is nog steeds ongekend spectaculair. De tweede grote luchtscène, tegen het einde aan is er een van nagelbijtende suspense als in detail wordt vastgelegd hoe het vliegtuig van de twee helden langzaam maar zeker aan stukken wordt geschoten. De cinematografie is ook fantastisch in deze scènes. Zelden met zoveel liefde wolken op film vastgelegd zien worden. De voorkeur ging duidelijk uit naar grote wolken, die de vliegtuigen klein lieten lijken. Het is opvallend dat het drama tijdens deze scènes wel werkt. De eenzame dood van de Duitse Karl en de zelfmoord van de bemanningsleden van de zeppelin zijn aangrijpend, waarbij het opvallend is dat de Duitsers de meest ontroerende momenten krijgen.

Wat Hell's Angels onderscheidt van de gemiddelde Bay-film is toch wel het cynisme. Van een verrassend (onbedoeld?) overtuigende lafheidsspeech, via een weinig pattriotistische hoofdpersoon, tot aan de helaas wat minder overtuigende, slechte afloop waarin de held zijn broer vermoord en vlak voor de redding zelf gedood wordt: coherent is het niet, maar het is niet standaard klassiek Hollywood. Geen idee wat Hughes er allemaal mee wilde zeggen, ik weet niet eens zeker of hij nou pro-patriottisme is of juiste anti, maar zeker is dat hij er na de invoer van de hays-code niet mee weg had kunnen komen. Ook niet met de decolletés en het gevloek overigens. Het resulteert in een interessante film, die eigenlijk alleen goed is wanneer er actie is, maar gelukkig is het dan ook meteen heel goed.
3*

Mooi omschreven The One Ring! Ik kan me wel in je recensie vinden.

Ik ken een motorclub die zo heet.

Deze film toont enige overeenkomsten met Wellman’s Wings (1927) —met Jean Harlow in de Clara Bow rol— maar is lang zo goed niet als zijn voorganger. De luchtgevechten zien er spectaculair uit, met de kanttekening dat tijdens de opnames een aantal dodelijke slachtoffers te betreuren waren. Ook de scènes met de zeppelin mogen gezien worden. Het achtergrondverhaal en het acteerwerk daarentegen zijn van een bedenkelijk niveau. Je kunt dat de onervaren, piepjonge Jean Harlow (amper 18 jaar oud destijds) niet kwalijk nemen, want die stond toen nog pas aan het begin van een korte, maar niettemin roemrijke carrière. Van doorgewinterde acteurs als Ben Lyons en James Hall mag je toch wel beter werk verwachten.