menu

Der Blaue Engel (1930)

Alternatieve titels: De Blauwe Engel | The Blue Angel

mijn stem
3,60 (199)
199 stemmen

Duitsland
Drama
99 minuten

geregisseerd door Josef von Sternberg
met Emil Jannings, Marlene Dietrich en Kurt Gerron

Een leraar Engels komt door toedoen van een leerling in de verderfelijke nachtclub Der Blaue Engel. Zijn scholieren worden verleid door de mooie Lola-Lola en hij wil dat er een eind aan komt, maar zelf blijft hij ook niet geheel ongecompromitteerd.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=A1HaEQ6CZII

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van OliverDogg
3,5
Vanavond op Canvas

Dick2008
OliverDogg schreef:
Vanavond op Canvas


Hoe laat? Ik zie niets staan noch op televisieoverzicht noch op teletekst.

avatar van LimeLou
4,0
Waarschijnlijk tijdens de 'virus' uitzending.

Dick2008
Goed van jou, Limelou. Inderdaad.

CANVAS - Virus - virus.canvas.be

avatar van LimeLou
4,0
Yes! Mooi hoe een film van 'erg fijn' naar 'geweldig' gaat door middel van het laatste half uur. Een nuchtere, beschaafde professor wordt een manisch depressieve clown. Overtuigend qua gebeurtenissen is Der Blaue Engel zeker niet en sommige scènes zijn wat verouderd en het gebrek aan geluid in een aantal scènes draagt zeker niet bij aan de kwaliteit, maar daar stoppen mijn klachten voorlopig want deze film is toch een zeer krachtig sociaal drama. De cinematografie gebruikt nog steeds de expressionistische stijl van de stomme films uit Duitsland en Emil Jannings is een briljante acteur, iets waar ik na het kijken van onder andere deze film en Der Letzte Mann alleen maar meer van overtuigd ben.

Uiteindelijk is deze film minder toegankelijker dan ik had verwacht, omdat ik niet veel vergelijkingsmateriaal heb, maar desalniettemin is deze film flink geslaagd

avatar van Knisper
3,5
Dit was eigenlijk een goede verrassing. Ik heb me nog niet zo verdiept in de echte vroege films, maar filmisch gezien is dit allemaal best in orde. En ook het verhaal is interessant. Wellicht is het omkeerpunt een beetje plots om vandaag de dag nog helemaal te overtuigen, maar door de goede uitwerking stoort dat eigenlijk niet. Het is in ieder geval een uitnodiging om vooral de Duitse en andere Europese films uit deze tijd eens de aandacht te geven.

avatar van Spetie
4,0
De eerste film die ik zie van Josef von Sternberg en gelijk eentje, die een behoorlijk sterke indruk weet te maken. Der Blaue Engel blijft namelijk goed hangen.

Het verhaal is van begin tot einde boeiend en daarnaast vullen de acteurs het op een sterke manier in. Ik ben niet zo heel bekend met Marlene Dietrich, maar hier speelt ze op geweldige wijze een verleidelijke vrouw, voor wie iedereen valt. Ze danst in der Blaue Engel, een nachtclub, die door von Sternberg soms op erg fraaie wijze in beeld wordt gebracht. Het barst van de sfeer daarbinnen en je hebt echt het idee, dat het daarbinnen wel supergezellig moet zijn. Daarnaast is er Emil Jannings, die ik wel van de stomme film ken, maar nog niet eerder in een film met geluid had gezien. Hoewel hij zich soms een klein beetje schuldig maakt aan overacting, is vooral zijn transformatie zeer overtuigend neergezet.

Dat een nette leraar Engels veranderd in een depressieve clown verwacht je niet al te snel, maar uiteindelijk klopt het wel en wordt het geloofwaardig en uitermate sterk gebracht. Het is uiteindelijk een vrij rechtlijnig verhaal, maar wel ontzettend meeslepend. Ik zat er vrij snel in, maar ben het wel met iedereen eens dat het hoogtepunt absoluut in het laatste half uur naar voren komt. Ook de eindscène mag er zijn en is buitengewoon sterk.

Een fijne kennismaking dus met het werk van von Sternberg. De regie is meer dan goed, evenals het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers. Het zijn namen om in de gaten te houden. Der Blaue Engel zal me waarschijnlijk ook nog wel even bijblijven.

4,0*

avatar van Dogie_Hogan
Een geremasterde Blu-ray release staat gepland voor 4 dec. a.s.
(Bron: Amazon.com)
De Duitse Blu-ray release was in aug.2012.

avatar van wihu61
4,0
Zeer goed naar te kijken. De transformatie is uitstekend weergegeven.
Sfeervolle film, heeft niet aan kracht ingeboet.

avatar van John Milton
3,5
Mooi artikel over de film.

Wat de film zelf betreft, zeker interessant als stukje filmgeschiedenis, maar ik werd er niet écht door gegrepen. Ik prefereer de silents boven de early talkies. Het is vaak erg stil en er is geen muziek als er niet gezongen wordt. Visueel duidelijk een kind van het expressionisme inderdaad.

avatar van The One Ring
4,0
Wellicht de meest iconische film van zowel Emil Jannings als Marlene Dietrich. Dit was op de eerste plaats bedoelt als een vehikel voor hem, al zag Von Sternberg meteen potentie in Dietrich (en ja, potentie is een understatement als je bekend bent met Von Sternbergs adoratie voor Dietrich). Het contrast tussen de twee is boeiend. Jannings gelooft echt in het grote gebaar. Iedere emotie wordt zo groots mogelijk uitgebeeld. Het is duidelijk dat hij prominent geworden was in het stomme tijdperk, maar zelfs met dat in het achterhoofd speelt hij de rol vrij breed. Zet daar Dietrich tegenover, die niet zozeer naturel is, maar bijna een kunst maakt van zo min mogelijk emoties tonen. Haar rol is wellicht meer gelaagd dan die van hem (ondanks dat het een bijrol is), maar ze lijkt zich er niet druk om te maken. Von Sternberg wist wat hij deed. Hij had kennelijk weinig met het overdreven acteerwerk van Jannings en des te meer met de wat mysterieuze aanpak van Dietrich. Hij vermoedde dat het contrast in het voordeel zou werken.

In historisch opzicht kreeg hij gelijk. Dit was haar grote doorbraak, terwijl het voor Jannings de laatste belangrijke rol zou blijken, ondanks dat hij een prominente functie kreeg bij de UFA-studio in Duitsland onder de nazi's. Hier winnen ze echter beiden. Het zijn twee enorm boeiende acteerprestaties en net als Marlon Brando en Vivien Leigh in A Streetcar Named Desire is het verschil in acteren een essentieel onderdeel van de film. Bijna een stijlelement die de spanning versterkt.

Daarbij is het gewoon een fijn, donker drama, met een even goede komische kwinkslag. Het wordt vaak een tragedie genoemd, wat begrijpelijk is, maar ik vond professor Rath een enorm onsympathiek figuur, waardoor het meer aanvoelde als iemand die krijgt wat hij verdient, al gaat de uiteindelijke vernedering toch wel erg ver. Von Sternberg was ook echt een meester van sfeer en dat helpt hier ook weer. Ja, het lijkt nog erg op de stomme film qua beelden, maar wel op de mooiste stomme films. Het gebrek aan geluid op veel momenten is nu wel wat jammer, al is dat vooral een nadeel van de periode waarin het gefilmd is. Rond 1930 klonken alle films slecht.
4*

avatar van BBarbie
2,5
Vermaarde film, die toentertijd Marlene Dietrich in de voetsporen van Josef von Sternberg op de Hollywood kaart zette. Dat moet dan toch vooral te wijten zijn aan haar befaamde benen, want aan het veel te melodramatische verhaal over de teloorgang van een deftige professor kan het niet liggen, althans niet volgens mij.
Aan deze film is goed te merken dat de overgang van stomme film naar geluid bij de filmstudio UFA destijds nog in de kinderschoenen stond en dat geldt al evenzeer voor het acteren van Emil Jannings en voor de settings. Daardoor maakt deze film nu een zeer gedateerde indruk, veel meer dan de voornaamste Hollywood producties uit die tijd. Hoewel het historisch gezien een belangrijke film is, kan ik hem helaas maar matig waarderen.

avatar van RuudC
2,0
Uhm ja.. Revolutionair, maar ongelooflijk saai. Het verschil met films uit de jaren twintig is ongelooflijk. Der Blaue Engel laat duidelijk zien hoezeer cinema gegroeid is in die jaren, maar het verhaal is helaas niet erg interessant. Zeg maar gerust ronduit saai. Toch houd ik wel van Duitse vooroorlogse films, omdat er een fijn soort drama in zit en de decors prachtig zijn. Het expressionisme is hier wel zo goed als weg. Doordat het geen stomme film meer is, zijn alle overdreven gebaren en gezichtsuitdrukkingen overbodig geworden en worden we nu opgescheept met een vervelende en bovenal domme vent. Er ontstond bij mij geen enkele behoefte om de hoofdpersoon vanaf de bank te waarschuwen. De dansscenes vind ik wel geinig, omdat ze me aan Cabaret doen denken. Die film draait natuurlijk om de wereld van Der Blaue Engel en dan is het leuk om de echte danseressen te zien. Voor de rest is het verhaal langdradig en totaal niet meer relevant. Als je dan toch een toffe film wilt zien die draait om misleiding, kijk dan Freaks uit hetzelfde decennium.

avatar van John Milton
3,5
RuudC schreef:
Uhm ja.. Revolutionair, maar ongelooflijk saai. [...] Als je dan toch een toffe film wilt zien die draait om misleiding, kijk dan Freaks uit hetzelfde decennium.
Ik zou zelf inderdaad ook andere films aanraden uit dit decennium. M, All Quiet on the Western Front, King Kong, of City Lights. Dat zijn toch wel mijn favoriete early talkies. En breed genomen ook allemaal over een zekere vorm van misleiding. Freaks heb ik niet meer gezien sinds midden jaren '90, dus die kan ik niet meer helemaal plaatsen tussen die later ontdekte films.

avatar van RuudC
2,0
Freaks is dreigend en heeft een ijzersterke ontknoping. Ik heb de andere films die je noemt ook gezien. Alleen City Lights vind ik niet erg sterk, maar de anderen zeker wel.

avatar van Flavio
3,5
Beroemd maar niet helemaal overtuigend drama begint erg luchtig met schmierende Jannings als correcte maar sociaal onhandige professor. Het deel waarin hij steeds meer in de ban raakt van Dietrich duurt helaas vrij lang en is bij vlagen saai. Daar tegenover staan de soms prachtige shots, met name in de steegjes met schaduwen en scheve daken en muurtjes- zo uitzinnig als in bv Dr Caligari wordt het niet maar er is duidelijk veel aandacht aan de art direction besteed. En over stomme klassiekers gesproken, er zit ook een duidelijke verwijzing naar Nosferatu in.

Dietrich, die ik eigenlijk alleen kende als wat oudere vrouw in Amerikaanse films, is wel een genot om naar te kijken. Ze spat van het scherm ondanks haar onderkoelde acteren- en haar benen zijn niet voor niets legendarisch. Ook de zangnummers zijn leuk, met name het overbekende "Ich bin von Kopf bis Fuss". Lijkt me best leuk uitgaan trouwens, zoals ze dat deden in de jaren 20 en vroege jaren 30.

Jannings is ondanks zijn neiging tot overacting ook wel goed, met name in het laatste deel als de bitterheid vat op hem krijgt en hij steeds kwader wordt, wat leidt tot de onvermijdelijke uitbarsting.

avatar van kos
2,5
kos
Geen idee waarom uitgerekend deze film zo befaamd is geworden.
Moet wel te maken hebben met de wat losse moraal en het shooting to stardom van Marlene, want erg imponerend is het allemaal bepaald niet.

avatar van wihu61
4,0
"Der Untergang" zou natuurlijk ook hier een prima titel zijn, want daar draait de film om: de neergang van Professor Rath en diens trieste einde. Sfeervolle film met passende, soms nog expressionistisch aandoende decors. En wat betreft het acteren: het was één van de eerste geluidsfilms, dus wellicht wordt daarom e.e.a. wat theatraler aangezet dan we nu gewend zijn, maar ik vond het wel passend bij dat bonte ensemble. Een mooi kijkvenstertje naar een tijd die nooit meer terugkomt.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:52 uur

geplaatst: vandaag om 23:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.