Ghostbusters (1984)

Overbekende komedie uit de jaren '80 met een aanstekelijke titeltrack en het bekende groene slijmerige monstertje.

Buiten deze twee positieve zaken was het echter ver zoeken naar andere positieve punten. Ik had het gevoel dat de film nooit echt op gang kwam. De humor lag me niet echt en spanning was zowat geheel afwezig.

Het laatste half uur was duidelijk beter met het opdraven van Zuul en Gozer wat resulteert is een nog enigszins aanvaardbare climax. Dit kon de film echter niet meer redden. Ik had hier meer van verwacht.

Tijden kunnen veranderen, alsook de 'Ghostbusters'. De cartooneske special-effects blijven aantrekkelijk en heerlijk cheesy, maar de herinnering van weleer heeft onderhand plaats moeten ruimen voor een opvallend lamme komedie, die haast volledig afhankelijk is van een droge Bill Murray. De smakelijke climax, inclusief een reusachtige 'Stay Puft Marshmellow Man', is visueel gezien bijzonder welgekomen, want wat hieraan voorafgaat is vaak onvergeeflijk triestig (of zeg gerust maar 'amateuristisch') in beeld gebracht. Een euvel (visueel gebrekkige timing) waar Reitman overigens wel meermaals mee te kampen krijgt.

2.5*

Een hele Leuke Film om te zien, Het verveelt gewoon helemaal niet gauw en dat is het mooie hier aan ook werd er redelijk geacteerd dus over het algemeen ben ik best tevreden hiermee.

3.5*

Een goede film,maar jammer dat de special effects al wat verouderd zijn. Maar je mag niet vergeten dat het een film van 1984 is

Jammer dat ik deze film niet als kind heb gezien, dan zou het ongetwijfeld vroeger een van mijn favo's geweest zijn. Nu is dat uiteraard niet het geval, er is natuurlijk veel op de film aan te merken. Niettemin blijft de film, ook als het niets met jeugdsentiment te maken heeft, haar charme hebben. Wel komisch, avontuurlijk en leuk filmpje. 3*

Tamelijk overschatte film, een overvloed aan ontzettend flauwe scenes en melige humor, erg overdreven acteerwerk en niet al te mooie effecten (zelfs niet voor zijn tijd) toch valt er nog genoeg te beleven/lachen, het is alleen niet echt mijn film.

2,5 sterren

Een echte superfilm uit de jaren 80

heb deze onderhand wel 15 keer gezien en blijft lachen.

Deel 2 vond ik wat minder maar goed.

Wel grappig eigenlijk dat 24 jaar na dato nog steeds over gepraat word.

Ghostbusters, tatatatatata, tadada...

Heerlijke film, echt een toppertje uit het verleden. Grappig, spannend.....je moet er van houden maar dat deed ik wel.

3,5*

Van (komedie-)meester Bill Murray.

Half puntje erbij uiteraard: 4*

Ook voor mij is dit jeugdsentiment.

Werkt nog redelijk goed, al hou ik vooral van de nerdy Ghostbusters. Murray vind ik hier eigenlijk vooral ongepast. Z'n humor is nogal opdringerig, het womanizer zijn gaat hem compleet niet af en als droogkloot mist hij timing en scherpte. Hij had nog een lange weg te gaan vooraleer hij eindelijk een keertje echt grappig kon zijn.

Film draait vooral nog op melige lollig/dommigheid. De effecten zijn af en toe schattig, af en toe nogal fout. Zeker die koelkast en het "podium" waar zich de eindscene op afspeelt zien er niet uit. Andere zaken zijn wel geslaagd, zoals het eerste spook en de Marshmellow Man.

Ook leuk zijn de accessoires van de Ghostbusters. Enorm crappy materiaal dat lijkt te bestaan uit grasmaaiers en sproeimachines, blijkbaar kan je er ook geesten mee vangen.

Blijft een redelijk vlot filmpje, nerdy campyness overheerst, af en toe best lollig en lekker melig, maar de mot zit er toch een beetje in, Murray is verder maar een storende toevoeging en die zwarte kerel herinnerde ik me niet eens meer. Inderdaad een erg vreemde toevoeging.

2.5*

Vooral jeugdsentiment, maar het blijft nog wel enigszins overeind anno 2008. Er zijn slechtere films gemaakt in de eighties.

Who you're gonna call???

Yeah, dit is een super filmpje, alweer veel te lang geleden dat ik deze gezien heb.

Dan Aykroyd is echt te gek hierin.

Prettige comedy met de aanstekelijke muziek van Parker Jr. en de schitterende Murray. Sommige grappen zijn een beetje flauw maar over het algemeens is deze, inmiddels klassieker, goed.

Heerlijke one-liners in deze film:

Super komedie die het 80's gevoel weer helemaal terugbrengt!

Deze film was wel lachen eigenlijk.

Als kind zijnde vond ik dit een leuke film, ik heb hem volgens mij zelfs in de bioscoop gezien. Ik kan me nog herinneren dat ik hem grappig en zelfs een beetje spannend vond. Tegenwoordig is hij best nog wel leuk maar helemaal uitkijken zit er niet meer bij. Inderdaad een lekkere jaren 80 film.

'I ain't afraid of no ghosts!"

Een geweldige cast en voor de periode uitmuntende special effects zorgen voor een tijdloze klassieker die in al die jaren niets aan kracht heeft ingeboet. De sçène tegen het einde met de Stay Puft Marshmallow Man is één van mijn favoriete scènes.

Ik vind met dat groene spookje een leuke scéne.

zeer goede film , verhaal was gewoonweg goed , en de special effects waren wel wat aan de mindere kant , maar vondt dit echt niet storen in deze film , dan aykroyd , bill muray en Rick Moranis acteren zo goed en grappig in deze film , je blijft er gewoon mee lachen , echt een leuke en vermakelijke film .

Zoals zovelen is dit ook voor mij jeugdsentiment, en het was echt al jááááren geleden dat ik deze film heb gezien. Vreemd genoeg wordt deze film ook niet zo vaak uitgezonden op tv, hoewel ik een tijdje terug wel een glimp zag van deel 2.

Maar na al die jaren is de glans er toch wel vanaf. Waar een film als The Goonies of The Navigator slaagt, faalt Ghostbusters. Dit is mede te danken aan het vrij onzinnige verhaaltje dat in een sneltreinvaart wordt verteld, waardoor er nauwelijks kans is om even op adem te komen. Ook zijn de meeste grappen niet erg grappig meer en ziet het geheel er vrij lelijk en knullig uit.

Toch kan ik me wel positief uitlaten over de special effects van toen: de geesten zien er goed en geloofwaardig uit, en ook het einde met de gigantische marshmallow man die de straten onveilig maakt in The Big Apple is (zeker voor die tijd) een knap staaltje techniek.

De acteerprestaties zijn verder aardig, met Rick Moranis als 'hoogtepunt' als knullige ubernerd. De rest van de personages zijn zo plat als een vel papier.

De muziek was verder ook vrij onopvallend, met als uitzondering het geweldige en vrij memorabele 'Ghostbusters Theme' van Ray Parker Jr. De componist had dit deuntje best wat meer mogen gebruiken al dan niet in een alternatieve (instrumentale) vorm.

Anyway, toch nog een drietje want een slechte film was het niet en op sommige punten best vermakelijk. De commentaartrack met Ivan Reitman, Harold Ramis en nog een kerel is ook wel de moeite van het beluisteren waard.

3*

De moeite om eens te bekijken, Veel beter dan de opvolger.

Nostalgie ten top!

Ghostbusters is een tijdloze klassieker. Normaal gezien zijn komedies niet echt mijn genre maar bij Ghostbusters had ik onmiddelijk een goed gevoel, mischien laat ik me leiden door een nostalgie gevoel, maar dit soort films worden nu eenmaal niet meer gemaakt de dag van vandaag. Sommige special effects zijn goed, andere zijn dan weer extreem slecht, maar door de ouderdom van de film zie ik het door de vingers en op zich ben ik toch niet zo'n special effects man. De eindscene met Staypuft Marshmallow man die door Manhattan stapt blijft fantastisch om te zien!

Voor mij hoeft er niet noodzakelijk een 3de deel te komen of het moet al met de orgineele cast zijn.

Uiteraard speelt jeugdsentiment nog een rol maar ook zonder dat blijft deze film nog sterk overeind staan. Vooral Murray is hilarisch als sarcastische droogkloot.

Ray Stantz: Everything was fine with our system until the power grid was shut off by dickless here.

Walter Peck: They caused an explosion!

Mayor: Is this true?

Peter Venkman: Yes it's true, this man has no dick.

Vond dit toen een hele leuke film. Het was toen echt een hit, toen hij pas uit was

Net bekeken na jaren geleden gezien te hebben. Grappige film, je moet nu natuurlijk wel door de lelijke special effects heenkijken maar ik geloof best dat het in die tijd (1984) mooie effecten waren. 4*

Blijft leuk, niet veel meer, maar gewoon leuk.

In mijn herinnering was hij wel wat komischer, maar ik moet deze film toch zeker 10 jaar geleden voor het eerst en laatst gezien hebben. En ook ik word ouder natuurlijk. Weet niet eens zeker of ik hem helemaal heb gezien of alleen het einde, want het begin op de Universiteit kon ik me eigenlijk niet meer herinneren.

Blijft een aardige opstapeling van droge quotes en leuke personages, misschien op die neger na wiens rol al weinig om het lijf had, maar ook nog eens veruit het minst droog uit de hoek kwam.

Verhaal is leuk in zijn eenvoud en had ook niet veel meer moeten zijn. Einde is nog steeds wel geniaal!

3* tje lijkt me het meest gepast, voor 3.5* vond ik het net niet komisch genoeg.

Who ya gonna call? Ghostbusters!

Ghost Busters, wie kent ze niet? Het logo, het bijhorende nummer zorgt in heel de wereld voor herkenning. Ook ik had de films al wel eens gezien maar nog niet gestemd omdat er al wel een dikke tijd was verstreken sinds ik hem voor het laatst zag. Tijd voor een herziening dus.

Om de een of andere reden klopte er voor mij direct iets niet. Ik was er van overtuigd dat er vroeger ook nog een gigantische aap met ons trio meeliep maar ik zal me dan wel vergissen. Gelukkig is de film daarna nog wel zoals ik me hem voorstelde. Het verhaal loopt zonder haperingen en straight-to-the-point naar zijn climax die toch wel een beetje tegenviel maar dat kwam misschien dan wel door de crappy effecten, die er in de rest van de film wel goed uitzien. Ik zeg niet dat heel de climax slecht is, zo is het Stay Puft marshmallow-mannetje gedoe zeer humoristisch maar heel het Gozer-gebeuren stelde me wat teleur. Vind het ook zo'n idiote naam voor een bad-guy doordat ik altijd aan het Nederlandse woord gozer moet denken en dat zorgt nu niet meteen voor angst%u2026 Ook heel het Dr. Venkman-Dana Barrett kwam soms wat te geforceerd over doordat Murray niet als playboy overkwam (buiten in de openingsscène)

De film ademt gewoon jaren '80 uit, vooral door de muziek, de kleding maar het meeste door de speciale effecten. Lekker cheesy maar op sommige momenten eigenlijk echt wel verbluffend gemaakt. Slimey, het Stay Puft marshmallow-mannetje, de energiestralen die uit de toestellen van de Ghost-Busters schieten zien er allemaal zeer mooi en indrukwekkend uit, zeker voor de die tijd maar op andere momenten krijg je echt een gevoel van kust men kloten waaronder die verschrikkelijk lelijke, haperende helle-honden en die scène in Dana's ijskast.

Murray, een tijd geleden pas voor een 2e keer in een film gezien dankzij Lost in Translation, acteert met wisselend gevoel. Als grapjas is hij zondermeer geslaagd maar als vrouwenversierder komt hij niet echt over. Dan Aykroyd overtreft hem dan ook in een bepaalde mate maar tegelijkertijd dan ook weer niet doordat zijn rol weer wat te eenzijdig is. Wat wel duidelijk is, is dat zonder één van deze twee de film bijlange na niet zou zijn wat hij nu is. Dan zijn we ook ineens aangekomen aan de Ghost Buster die van mij wel door een andere acteur had mogen worden neergezet, Harold Ramis. Heeft precies ook niet zoveel screentime als zijn partners in crime. Sigourney Weaver, had haar eigenlijk nog nooit in een andere film gezien buiten als Ripley in Alien en zijn vervolgen. Moet wel zeggen dat ze hier in tegenstelling tot Alien eens niet als een halve vent overkomt. Ze ziet er zelfs vrij aantrekkelijk uit, tot ze wordt bezeten dan.

Coole pakjes, coole technische spullen en een even coole soundtrack zorgen natuurlijk voor een coole film die na zoveel jaar nog altijd als een huis staat. Binnenkort toch maar nog eens achter deel 2 aangaan.

4*

In de tekenfilm van vroeger liep dat spook uit het logo mee.

Tekenfilms heb ik denk ik nooit gezien maar dit was niet gewoon een spook, het was echt een gigantische, behaarde gorilla.