The Neon Demon (2016)

Fenomenaal. Zo betoverend als Elle Fanning is, zo betoverend is deze film. Geweldige beeldtaal die grotendeels begrijpelijk is maar nog wat te puzzelen over laat. Prachtig gelaagd en zeggingsvol script. En die uitvoering...de kleuren...de soundtrack...Ik heb nauwelijks woorden voor de grandiositeit van deze film. De hele film totaal gebiologiseerd geweest met regelmatig kippenvel van beelden, gebeurtenissen...Ongelooflijk wat een meesterwerk. Deze komt direct erg hoog binnen in mn toplijst films van over de plas.

Het bedwelmende van Mulholland Drive, het buitenaardse van Under The Skin, touch of Black Swan, klank en kleur van Michael Mann, script als Brett Easton Ellis vs Clive Barker en symboliek als een...?

Werkelijk fenomenaal, wat een kunstwerk. Gauw in die stomme (reclame van n half uur...) Pathé kijken voor het te laat is!!!

Gister herzien en dat heeft mijnmening dat de film te lang is gesterkt. Het hele plot met haar vriendje, Reeves en een groot deel rondom het motel had eruit gekund. Ik snap dat die scenes de dreiging en haar onschuld neerzetten, maar zonder was de film 15 minuten korter en mystieker geweest. Had niet geweten wie haar buren waren en de scene dat ze aan de muur gekluisterd is was waarschijnlijk nog beklemmender geweest. Verder mooie film hoor, maar haalt het niet bij OGF die ik zowel inhoudelijk als kwa sfeer sterker vind. Maar ik heb ook meer met die sfeer en thema's (Azie, Oedipus, wraakfilm) dan met het bashen van de modellen en plastische chirugiewereld.

Halfje eraf. 4*

Dit zijn nu eens lastige films om te beoordelen. Zondag al gezien, nu pas de woorden gevonden. Want eerst word je een uur lang helemaal omver geblazen door Refn door sfeer en beeldenpracht. Natuurlijk is er het audiovisuele, met een gruwelijk lekkere score, heerlijke losse scènes en een algehele ijzersterke sfeerimpressie. Zowel spannend als gewoonweg mooi met de beelden soms van een nachtelijk L.A. Daarnaast heeft de film met Fanning echt een fantastische actrice in de hoofdrol, die echt het bleue meisje eerst speelt zonder te over te moeten gaan op overacteren en daarna haar verandering volstrekt geloofwaardig brengt.

Maar ook net zo verdwijnt langzaam die spanningsboog ineens die er altijd was, wordt het geheel wat abstracter ook. Natuurlijk, die hele set-up heeft een pay off nodig, maar toch is die een stuk minder dan het eerste uur. Is dat allemaal slecht? Nee. En het blijft interessant en intrigerend. Alleen gewoon een paar niveaus lager. Ook die sfeer van L.A. komt niet meer terug, de lekkere harde synths verdwijnen en ik weet ook niet helemaal wat ik met het einde moet. Een tweede kijkbeurt kan dat veranderen natuurlijk, maar bij de eerste ga je toch met een gemengd gevoel weg dat ook niet helemaal te plaatsen is. 4,0*.

Schijnt ook dat onze self-proclaimed "NWR" het laatste deel van de film spontaan heeft omgegooid omdat hij de rol van Ruby wilde vergroten. Hij kon het toch weer niet laten, de boef. Ik ben het ook helemaal met je eens dat de laatste act een stuk minder is, vooral na de laatste catwalk sequence.

Op zich heeft Refn met het mode-thema een goeie match gevonden; hij kan zonder schroom van de ene naar de andere balls-to-the-wall style over substance scène hoppen onder het mom van: "het is een fashion shoot (of een feestje)!" De onbetwiste audiovisuele skill waarmee hij deze set pieces in elkaar zet maakt hem de meest interessante filmmaker die ik ken.

Maar bij elke Refn film zit er wel een "lichte" of "lieve" scène die me doen denken: Wat nou als 'ie gewoon een keer een rom-com zou maken o.i.d.? Misschien heeft hij het zelf nog niet door, maar een autoritje met meisje + jongetje is bij niemand in zulke goede handen als bij hem. Eigenlijk vind ik het zelfs het beste wat hij te bieden heeft. Pull a Kubrick en probeer van elk genre iets uit! I'd be ecstatic.

Die fantasie terzijde is The Neon Demon een zeer geslaagde experience. Met net wat meer welkome houvast dan Only God Forgives en een goede rol van Elle Fanning voldoet 'ie aan mijn immer hoge Refn verwachtingen.

4*

Drive is dan ook een best romantische film tot op zekere hoogte.

Na het fenomenale Drive en het, in mijn ogen volkomen onterecht, geflopte Only God Forgives levert Refn wederom een knap staaltje cinema af. The Neon Demon is visueel een pareltje en ook de soundtrack en acteerprestaties mogen er zijn. Geen Michael Bay-montage maar enkele hoofdpersonen die in alle rust worden gevolgd.

Vooral het eerste uur vind ik buitengewoon sterk. Hierna ontspoort de film enigszins. Wellicht dat ik er na een herziening een half puntje aftrek. Of juist optel: ik kon het gewoon niet helemaal plaatsen na één kijkbeurt. De hypnotiserende sfeer van het begin leek enigszins weg te ebben. Het L.A. van Refn doet overigens sterk denken aan dat van Easton Ellis.

Godzijdank zijn er nog regisseurs die tegen de protocollen in durven te werken; zodat er naast Spider-Man 7 en Superman 5 toch nog ruimte is voor innovatie. Zelfs de necrofiele scène was functioneel zonder goedkoop effectbejag. Ook sterk was de manier hoe de hoofdrolspeelster haar vriendje aan de kant schoof. Ik kijk al met hartenlust uit naar het volgende project van Refn.

4,5*

Na 45 minuten dreven mijn gedachten af naar Battlefield Earth en kwam ik tot de conclusie dat de kans vrij groot zou zijn dat ik voor het eerst in 16 jaar voortijdig de filmzaal zou verlaten. Dit is navelstaarderige nietszeggendheid van het meest stuitende soort. Natasha Breier levert prachtige cinematografie af en ook de productie, klediing en make-up is van bijzonder hoog niveau. En ja, 10 minuten lang zag ik - en hoopte ik op - overeenkomsten met het werk van David Lynch en zijn meesterwerk Mulholland Drive in bijzonder. Maar de film is in real-time slow-motion gefilmd: de dialogen en de montage zijn verschrikkelijk traag. Het verhaal stelt uiteindelijk niets voor waardoor The Neon Demon zich al snel onthult als 'een pakketje schroot met een dun laagje chroom'. Het ziet er aardig uit, maar van binnen is het hol en leeg. Keanu Reeves is de enige die leven in de brouwerij brengt met een klein rolletje, maar Jena Malones scène in een mortuarium zal haar nog lang achtervolgen. Dat was het enige moment dat deze film zijn niveau ontsteeg tot de categorie 'zo slecht dat het leuk is', omdat ik hier mijn lachen niet kon onderdrukken. Maar uiteindelijk is het gewoon zo slecht, dat je jezelf een schouderklopje mag geven als het verlossende eind daar is.

De film gaat over de obsessie met uiterlijke schijn - dat "dun laagje chroom" - zodat naar mijn mening Refn bewust de vorm heeft doen corresponderen met de inhoud. Het geniale van de film is echter dat hij die lege, schone schijn niet slechts heeft uitgedrukt maar heeft getransformeerd naar zijn eigen en oorspronkelijke esthetische fantasie. De film lijkt misschien qua themathiek op Spring Breakers dat eveneens de leegte van het leven van een paar pubermeisjes uitdrukt, maar waarvan ik weer niet de meerwaarde zag omdat die film die leegte en schone schijn slechts uitdrukte en er niets aan toevoegde: Spring Breakers (2012). Maar Refn voegt er zeker iets aan toe: zoals ik al opmerkte in mijn recensie hierboven is The Neon Demon volgens mij bewust campy zodat Refn niet zozeer een diepzinnige laag onder de schone schijn blootlegt maar die lege schone schijn zelf transformeert tot een bijzondere, artistieke ervaring.

Eergisteren gezien, in een (uiteraard) lege Pathé-zaal. Wat zo'n film daar ook moet?!

Anyway, ik vind de nieuwste van Refn toch een beetje... mwahhhh net niet zeg maar. Het gegeven van de lege en vervelende mode-wereld vind ik niet heel boeiend, al weet deze kunstenaar daar in de pak en beet eerste anderhalf uur toch wel raad mee. Het is natuurlijk meer een stijloefening en het afgeven van een cinematografisch visitekaartje, dan dat het daadwerkelijk ergens over gaat. Maar dat ligt me zo nu en dan prima. Eén kanttekening hierbij: zo nu en dan voelt deze film van Refn aan als een mengelmoes van reeds bestaande (artistieke) films en stijlen. Maar toegegeven, onder aan de streep houdt hij nog wel genoeg eigen smoelwerk over.

Het einde van deze film vond ik persoonlijk helemaal niks, redelijk zwak zelfs. Nee, als satire / aanklacht / sfeerschets beviel deze film me beter dan als horrorfilm. Verder een geweldige score, daar heb ik eigenlijk nog het meest van genoten!

Tja ik voel een beetje bij deze film, wat dit verhaal waarschijnlijk ook wel duidelijk maakt: ik weet niet goed wat ik hier mee aanmoet. Memorabel is het voor mij zeker niet!

3 * dan maar.

Kan me redelijk vinden in jouw verhaal, merijn82. Overigens zag ik hem gisteren in een nagenoeg lege zaal van een filmhuis, dus ook daar trekt Refn geen volle zalen.

Ben verder wel wat teleurgesteld na de film een ochtendje te hebben laten bezinken. Heb Only God Forgives niet gezien, maar Bronson, Valhalla Rising en Drive vond ik stuk voor stuk erg de moeite waard.

Tijd dat Alejandro Jodorowsky sterft.

Waarom? Daarom?

Omdat het een man is die een hele slechte invloed op Refn heeft. Zie ook mijn reactie(s) van 14 mei.

... Toch vind ik het een matige uitspraak van je.

Matig is een understatement.

Ik vermoed dat wanneer Jodorowski sterft (schandelijke opmerking overigens), zijn invloed op Refn enkel groter wordt....

Ja dat is inderdaad wel een reden om iemand dood te wensen...

Die kalmte van Refn en zijn rake teksten op het randje van zelfgenoegzaamheid. Het blijft een fascinerende man!

"Do you think you're beautiful?" - Neon Demon director Nicolas Winding Refn meets model Rosie Nelson - YouTube

Hij en Elle Fanning waren te gast bij de Filmspotting podcast, was erg de moeite. Hij stelde die vraag ook aan Elle Fanning tijdens de casting procedure.

Ga jij hem niet zien Grunt? Ik zou niet te lang wachten als je nog wilt.

Die moet ik nog zien, maar hij draait niet in DB. Wel ontzettend veel zin in! Wil dat zestienjarige meisje wel eens zien dat in Refn schuilt, zoals hij zelf zegt

Ik heb hem in Pathé Groningen gezien (eerste week), redelijk normaal gevulde zaal, houdt het drie weken vol en dan heeft iedereen die hem wilde zien hem schijnbaar gezien maar hier in Groningen werken zulke films bij Pathé volgens mij nog wel.

Ja, ik weet niet wie daar de progammering doet maar.. Gedegen onderzoek overigens JM

Fraai filmpje, dat door de mooie kleuren, het bizarre plot en de functionele visuele uitstapjes boven de middelmaat uitstijgt. We waren gedrieën. Mijn vriendin vond hem saai, traag en goor, mijn vriend vooral grappig en ik vond het, zoals gezegd, een fraai filmpje, dat door de mooie kleuren, het bizarre plot en de functionele visuele uitstapjes boven de middelmaat uitstijgt.

Wat een onbeschrijfelijke zeikfilm.

De beginscene op het feest met heerlijke muziek belooft een ruige film, maar elke meerwaardezoeker komt van een kale reis thuis. Er gebeurt nl. geen ene flut in deze film die maar bleef duren en waaraan werkelijk geen einde leek te komen. Het laatste kwartier ging ik eindelijk iets rechter zitten omdat er plots concrete dingen gebeuren, ipv het onnozele America's Next Top Model-gelul. Want dat laatste verklaart allicht de hoge score, in de filmreview-business hebben pubers nl. stemrecht en dat er geile koters in de zaal gezeten hebben die het vrouwelijk lekkers konden smaken, daar twijfel ik niet aan. Want er passeert wel wat schoons de revue en cinematografisch zat het af en toe wel snor, maar de oeverloze saaiheid kan ik met niks vergelijken dat ik het afgelopen decennium heb gezien.

Ik heb letterlijk ruzie met mijn vriendin omdat ik haar ganse avond heb verkloot door haar tijd te verspillen met een vervelende zeikfilm als de Neon Demon.

Ik heb echt het idee dat ik naar een totaal andere film heb gekeken. Vrouwelijk lekkers voor geile pubers? Op welke vrouwen doel je dan?

Krijg de indruk dat Corcicus met een hele verkeerde verwachting de film is ingegaan. Of ik moet snel American Top Model gaan kijken als dat ook zo'n ijzingwekkende serie is....

Ai.......... Is het verder wel goed afgelopen? Wat een film al niet kapot kan maken, het is uitkijken geblazen in de wereld vol met meningen en agressie natuurlijk. Ik wens je in ieder geval voorspoed.

De film b.t.w. ben ik nu nog nieuwsgieriger naar geworden, tijd terug dat ik een goede ruzie heb opgezocht.

Ruzie om een film... het moet niet gekker worden. Gaat echt nergens over. Waar je je al niet druk om kan maken