Sicario (2015)

Jammer, zeug Blunt zit er weer bij.

Voor het vervolg ben ik zeker te porren, kom maar op.

Villeneuve gaat Blade Runner 2 doen, ik houd van de man zijn werk maar hier heeft hij een behoorlijke uitdaging in gevonden zeg. Een vervolg op een klassieker met cultstatus. Applaus van mijn kant in ieder geval en heb er al zin in.

Goede film al vond ik dat het verhaal wel wat toevalligheden en onwaarschijnlijkheden bevatte.Zo neem ik toch aan dat er wel een foto of informatie van Manuel Diaz/Alejandro bekend was,het geldbandje op de tafelen begreep ik niet helemaal waarom Blunt zo nodig bij het team van Brolin moest (waarschijnlijk om het een zweem van legaliteit te geven,denk ik).Verder niks dan lof over Sicario,de werkelijk prachtige fotografie,goede soundtrack (het nummer dat regelmatig de spanning deed opvoeren deed me erg denken aan Sense of doubt van David Bowie-Christiane F. denken) en het prima acteerwerk van (vooral) Del Toro,al was deze rol natuurlijk wel op zijn lijf geschreven.Het allerbeste aan de film vond ik echter de geladen sfeer en constant aanwezige dreiging,zat regelmatig op het puntje van mijn stoel.Ben zelf wel eens ooit in Juarez geweest (ruim tien jaar geleden) en vond het daar toen overigens best meevallen.Maar goed,dat doet niks af aan de prima kwaliteit van Sicario.

Erg goed , deed me een beetje denken aan Savages (2012) van Oliver Stone !

Ik zie de gelijkenis niet direct ?

Maar eens wat betreft de uitdaging, nooit gedacht dat Sicario een vervolg zou krijgen. Ik mag hopen dat ze dat alléén doen met Villeneuve aan het roer, niet alleen 'aan boord' (give that man a producer credit for on the poster, ya'all). Een van de fijnere films van vorig jaar, wat mij betreft.

Ik geloof dat ik dan ook een zeug-fetisjisme onder de leden heb. Waar kan ik hulp krijgen?

Hier bijvoorbeeld.

Leuk gevonden!

Allemaal Emily's!

Del Toro als uitblinker wil ik wel wat meer in actie zien eigenlijk.

Uitstekend gecast voor zijn rol.

Dit concept is op het lijf geschreven voor Michael Mann in mijn ogen. Villeneuve is heel goed met de actiescenes en spanningsopbouw maar kan niet het niveau constant hooghouden. Vrij matige dialogen her en der en trage scenes zorgen ervoor dat Sicario niet zijn potentieel waarmaakt.

Prima film, niks mis mee. Del Toro was goed bezig.

Goede film, mooie scenes en prima actie.

3.0***

Lang genegeerd omdat Sicario naar verluidt het mysterie van de rest van Villeneuve's oevre mist. Maar verder draagt deze film in alles de handtekening van deze regisseur: bakken sfeer en stijl en realisme met op de achtergrond een heerlijke score. Buitengewoon sterk gefilmd en geacteerd. Een een voorbeeld van een film waarin plot ondergeschikt is aan stijl.

Ben zeer benieuwd wat Villeneuve van het vervolg op Bladerunner gaat maken.

Dik 4*

Okay, zal mijn impulsieve reactie hiervoor ook even proberen te nuanceren. Ik vond het dus wel een goede film, zoals ik elke film van Villeneuve wel goed vind. Voor mij is hij één van dè regisseurs vh moment. Het begon met het meesterlijke Incendies, sinsdien volg ik Villeneuve op de voet.

Hij is meester in het neerzetten van een beklemmende, onheilspellende sfeer. En ja, daar gebruikt hij trage scènes voor. Heel bewust en doelgericht. Die zorgen in mijn ogen juist voor die spanning, dat beklemmende. Voor snelle actie moet je niet bij Villeneuve zijn, godzijdank. De score helpt daar ook enorm bij, die is geweldig. Deed me bij vlagen denken aan die naargeestige score van Irreversible.

Cinematografisch indrukwekkend. De shots van de voorbijtrekkende landschappen en ook de stedelijke shots (Juarez) zag je op soortgelijke wijze al in Incendies. Net als bij Iñárritu's The Revenant spelen deze beelden wel degelijk een rol en dragen ze bij aan het totaalplaatje vd film. Acteerwerk van met name Benicio del Torri is hier erg sterk én op zijn plaats. Erg goed gecast! Minpuntje is in mijn ogen ook de rol van Blunt. Je vraagt je af waarom haar karakter, los vh feit dat ze bij de operatie betrokken wordt om deze legitiem te maken, als hoofdpersonage gekozen is. Vond het een tikkie vervelend dat ze zich zo 'bleu' opstelde in dit sinistere wereldje waar ongetwijfeld de grenzen van het toelaatbare wordt opgezocht.

Anyway, wéér een uitstekende film van één van mijn favoriete regisseurs.

En mocht je Polytechnique nog niet gezien hebben? Ook een voorbeeld van een uiterst naargeestige en beklemmende film. Vele malen heftiger als deze bijvoorbeeld.

John Milton Dat had ik dus na het zien van Incendies in de bioscoop. Murwgeslagen weggelopen destijds en de film spookte nog een aantal dagen door mijn hoofd. Iets dat ik ook had bij Paul Greenrass' United 93. Niet lang daarna ook Polytechnique bekeken. Hou je ook niet echt een lekker gevoel bij over maar Villeneuve weet dat dan ook meesterlijk over te brengen en dat is heel knap! Prisoners, zijn Hollywood-debuut, blijft ook knap overeind ondanks dat deze film voor het grote publiek gemaakt is. Het zijn stuk voor stuks films die een zekere urgentie hebben en die vele malen beter zijn dan het gros dat wordt uitgebracht.

Vervolg Sicario moet het zonder Emily Blunt doen | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

Lijkt me sowieso geen film die een vervolg nodig heeft. Zeker niet zonder Villeneuve aan het roer.

Nochtans was ik wel enthousiast, maar zonder Villeneuve verdampt dat idd ook bij mij in vlot tempo.

Ik bedoel niet dat ik hem niet goed vind, maar dat het me een prima afgerond geheel lijkt. Ik zie hier niet zo 1, 2, 3 een vervolg/serie in.

Eens. Ik ook niet. Maar als hij het gedaan zou hebben, dan hoef ik het er niet persé zelf van tevoren in te zien, dan heb ik vertrouwen dat hij het erin ziet. Zo erg is het

Ja, daarop kun je zo'n vakman wel vertrouwen inderdaad.

Je moet ervan houden, niet mijn ding, voor de liefhebber.

Veredelde fijnproeverij

Eigenlijk kan ik mij best voorstellen dat mensen plezier aan deze film zullen beleven. Er is hier veel aandacht besteed aan het verhaal en je merkt dat er echt toewijding in de regie zit. Wat bij mij echter wel voorop staat als ik een film zie is dat ik in de eerste plaats graag vermaakt wil worden en hier schiet deze titel wat mij betreft ook gruwelijk in tekort. Je moet dan ook echt van dit soort type films houden, zoals hierboven ook door Phantasm wordt gezegd.

Persoonlijk heb ik mij hoofdzakelijk enorm verveeld bij Sicario en vond ik het moeilijk om mijn aandacht bij het verhaal vast te houden. Dit komt ook omdat ik met verkeerde intenties ging kijken; ik had namelijk een stevige actie thriller verwacht. In plaats daarvan was ik alleen maar aan het kijken naar constant gelul tussen alle personages en had ik op een gegeven moment geen idee meer waar het over ging. Deels kan ik dit mijzelf wellicht verwijten, maar het is ook de taak van een regisseur om een kijker mee te nemen in het verhaal en dat gebeurde hier totaal niet. Wat overblijft is echt een gevalletje van een film die je wel goed MOET vinden omdat hij zo goed geschreven is en er zo goed geacteerd word. Echter deel ik deze visie niet en vond ik Sicario ver ondermaats presteren als het aankomt op het vermaken van de kijker. Een film moet je als kijker mee kunnen voeren en laten ontspannen of raken, maar geen van dit alles wordt voor elkaar gespeeld. Sicario blijft hierdoor veredelde fijnproeverij die door velen alsnog de hemel ingeprezen zal worden en door de meelopers eveneens bestempeld zal worden als een van de betere films van 2015. Echter kan ik mij voorstellen dat er ook genoeg mensen zijn die zeggen dat ze deze film goed zullen vinden terwijl ze er eigenlijk geen drol aan vinden. Ik behoor in ieder geval niet tot die categorie.

1,5*

De beste film van Villeneuve tot nu toe. Sterker nog, ik was bepaald geen fan van Incendies en Prisoners maar dit is echt goed zeg.

De vormgeving is tamelijk herkenbaar (misschien nog wel het meest vergelijkbaar met Enemy) en wordt onder meer gekenmerkt door flets kleurgebruik en de opvallende tussenbeelden van de omgeving, in dit geval voornamelijk shots van boven. Daarnaast worden er vloeiend veel point-of-view shots in gemonteerd. Villeneuve houdt z'n scènes vrij lang aan. Dit geeft, samen met de muziek en de uitmuntende cameravoering, een groot deel van de spanning in de twee beste gedeelten van de film: de trip in Mexico en de tunnelscènes.

Het verhaal is relevant, hoewel misschien met iets teveel krachtpatserij en nadrukkelijke gruwelijkheid getoond. Dat mensen zo lyrisch zijn over het personage van Del Toro begrijp ik niet goed, dit soort coole en zwijgzame types krijgen we maar al te vaak voorgeschoteld. Zijn personage heeft ook alleen maar bestaansrecht naast de figuur van Kate, die de acties van het team in perspectief plaatst. Natuurlijk, origineel is dit niet maar in deze specifieke setting werkt het wel weer. (Nota bene: het gevaar voor een filmkijker is dat je zo’n scène bij de grensovergang eigenlijk een soort van ‘normaal’ vind, maar hier worden gewoon midden op de weg buiten de eigen landsgrenzen negen mensen doodgeschoten zonder meer bewijs dan het vasthouden van één wapen en een hals vol tattoos.) Ik vond het acteerwerk van Blunt ook overtuigend. Jammer is wel dat haar personage aan het einde eigenlijk een beetje geofferd wordt aan dat van Del Toro, maar voor de achterliggende vragen naar goed en kwaad in de drugsoorlog is deze keuze te billijken.

Goede film dus, die inhoudelijk nog iets meer vragen had mogen opwerpen maar die vooral in z’n vormgeving en spanningsopbouw goed in elkaar steekt en zelfs bij vlagen memorabel is. Richting de vier sterren.

“You're asking me how a watch works.

For now, just keep an eye on the time.”

“Sicario” was voor mij toch een beetje een ontgoocheling. Ondanks mijn bewondering voor regisseur Denis Villeneuve die van “Prisoners” een magistrale film wist te maken, het aanwezig zijn van een spraakmakende en getalenteerde cast en een uitnodigende trailer (alhoewel ik trailers angstvallig mijd), kon ik achteraf alleen maar constateren dat het allemaal niet echt origineel en indrukwekkend was. Misschien heeft de trailer me op het verkeerde been gezet. Dat lugubere en indrukwekkende begin met die weggemoffelde, in plastiek gewentelde lijken, liet bij mij een immense indruk na. Dit in combinatie met de flitsende en knappe scene waarin je een colonne gitzwarte SUV’s een weg ziet banen over een propvolle autostrade met een actierijk einde hierop volgend, zorgde ervoor dat ik reikhalzende naar deze film uitkeek.

De film is uitstekend, daar niet van, maar hebben we dit soort van “oorlogje tegen schijnbaar onvatbare Mexicaanse drugskartels” niet al eens eerder gezien? En zeker die welbepaalde soort films waarbij corruptie en moedwillige leugens een grote rol spelen. Manipulerende gezagsdragers en uitvoerende veldwerkers die elk een eigen agenda hanteren. Het is allemaal spannend, keihard en onheilspellend in deze realistische “war on drugs” film die zich afspeelt in de zinderend hete landstroken van Mexico. En de drie hoofdrolspelers zijn een mengelmoes van uiteenlopende karakters. Emily Blunt (die me voorheen al beviel in “Edge of tomorrow” waar ze aantoonde dat ze een fysiek loodzware rol moeiteloos aankan) als de FBI-agente Kate Macer die op sleeptouw genomen wordt door twee experts in deze hopeloze strijd. Enerzijds is er Josh “Oldboy” Brolin als de doodkalme Matt Graver die nooit het achterste van zijn tong laat zien. En dan is er ook nog Benicio del Toro als de toch wel echt mysterieus overkomende Alejandro. Drie meesterlijk gespeelde hoofdrollen die samen op de tonen van een Mariachi een ingewikkelde en politiek geladen Mexicaanse dans met elkaar dansen.

Maar zoals eerder gezegd maakte het allemaal niet zo bijster veel indruk op mij. Zeker niet op dezelfde wijze als de film “Prisoners”. Het is een ruwe, lelijke (figuurlijk bedoeld) film. Maar schitterend en betoverend mooi in beeld gebracht. En de stereotype figuren worden ook weer geïntroduceerd. Het hoofd van een kartel die samen met zijn familie in een immense, imposante haciënda geniet van een schitterend avondmaal, terwijl zijn armluizige en gewelddadig voetvolk het smerige drugswerk uitvoert. Een fragiele FBI-agente die zich weer staande moet houden tussen de meer robuustere en imposantere manspersonen. En uiteindelijk is het weer een verdeel en heers verhaal waarbij de grenzen van moraliteit telkens weer verlegd worden. Niks nieuws onder de zinderende Mexicaanse zon.

3,5*

Zonder enige voorkennis deze film beginnen kijken. Ik wist dus niet dat het over de kartels in Mexico zou gaan. Ik vond de film behoorlijk tegenvallen en adhv de scores hier, op IMDB en weet ik waar nog enorm overrated. Het middenstuk liet echt te wensen over, 5 minuten autorijden waarin echt niks gebeurd, shots van de omgeving die weinig toevoegen, een beetje de gezinssituatie van Silvio de agent schetsen wat er uiteindelijk weinig toe doet imo. Ik kon me ook maar moeilijk inleven in de mannelijke hoofdrolspelers, ze doen heel de tijd maar zo vaag en als ze iets zeggen weet ik niet of ik ze moet geloven. Het ontbrak bij mij dus echt aan geloofwaardigheid. Bv. de actie net nadat ze de grens gepasseerd zijn, is toch niet realistisch. Het aanvallen van zo'n gecoördineerd politiekonvooi is gewoon pure zelfmoord zelfs voor iemand van het kartel, laat staan het koelbloedig elimineren van deze kartelleden in het midden van honderden burgers. Ik vond in tegenstelling tot wat velen blijkbaar vinden del Toro heel ongeïnteresseerd acteren. Dan vond ik bv. End of Watch een stuk beter. Misschien is het gewoon omdat Jake Gyllenhaal niet meedeed, die het in Prisoners en Enemy voortreffelijk deed en wat mij betreft veel betere films waren dan deze.

2* (en dat is te danken aan de night vision en de lijken in de muren, voor de rest weinig nieuws gezien wat mij betreft)