menu

Mistress America (2015)

mijn stem
2,88 (120)
120 stemmen

Verenigde Staten / Brazilië
Komedie
88 minuten

geregisseerd door Noah Baumbach
met Greta Gerwig, Lola Kirke en Heather Lind

Tracy is een eenzame eerstejaars universiteitsstudente in New York. Ze wordt gered uit haar eenzaamheid door haar aanstaande stiefzuster Brooke, een avontuurlijke meid uit de stad die haar verstikt in vreemde, verleidelijke intriges.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=SHNEG61-h2g

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van MH040
2,0
nog een nieuwe Baumbach om naar uit te kijken

avatar van Tanita
"If Preston Sturges cracked Twitter gags, he’d likely have made something like this – a delightful trifle which still has all the depth of Greenberg and Frances Ha." Review: Sundance 2015 review: Mistress America ? Noah Baumbach and Greta Gerwig serve a screwball soufflé | Film | The Guardian - theguardian.com

avatar van Prudh
3,0
Gaat vanaf zaterdag een paar keer draaien op het LIFF. Nog niet aangekocht voor Nederland, dus wel mooi om zo'n nieuwe Baumbach nog even mee te pakken in de bios.

avatar van starbright boy
3,0
starbright boy (moderator)
Vind dit een film met twee niet helemaal lekker aansluitende gezichten.

Mistress America is een mild-satirische kijk op het nu zeg maar. Waar in New York jonge mensen wonen die en creatief willen zijn en een bijna yuppie-achtige drang hebben om succesvol te zijn en in de juiste outfit omringd door de juiste mensen op de juiste plaats te zijn en dan dat met de juiste opmerking op de juiste social media te posten. Het sfeertje dat Baumbach in de eerste helft van dat wereldje schetst is scherp, erg amusant en goed getroffen. Maar na die eerste helft wordt de film toch duidelijk een stuk minder. De soms wat kluchtachtige confrontatie tussen een heleboel mensen in een duur landhuis duurt veel te lang, is flauw en bijt niet. Ander probleem is dat Baumbach geen satire maakt die geeft om zijn personages maar aan de andere kant ook niet door wil bijten en ze echt psychologisch snoeihard uit elkaar trekt. Daarvoor blijft het echt te voorzichtig.

Al met al, aardige film die veel meer potentie in zich had. Komt er helaas niet uit.

3.0*

avatar van Berthil
0,5
Oninteressante personages en onafgebroken oninteressant geklets, Gilmore girls is er niks bij.

avatar van Leo1954
1,0
Dat gezemel van die dames, on and on. En het ging echt nergens over. Slechte film voor mij.

avatar van Inland Rabbit
4,0
Zonder twijfel de beste film van Noah Baumbach tot nu toe, voor mij persoonlijk dan toch.

Onbegrijpelijk dat deze film en While We're Young (2014) zo kort na elkaar geproduceerd zijn, want het zijn eigenlijk 2 compleet andere films, stilistisch gezien. Dan begin ik me inmiddels toch af te vragen hoe groot de invloed is van Gerwig op dit soort projecten. Hebben we te maken met een groot scriptschrijver, iemand die ritme van dialoog snapt en daardoor Baumbach versterkt en een broodnodige, frisse impuls geeft?

De film keert deels terug naar de stijl die Baumbach hanteerde voor het uitkomen van The Squid and the Whale (2005), maar voegt daar iets "moderns" aan toe. Waar zijn oude films iets weg hadden van oude Whit Stillman films, heeft Mistress America iets weg van het modernere Damsels in Distress (2011), niet in de laatste plaats door de invloed van Gerwig. Een patroon wordt zichtbaar.

Want de films lijken op elkaar. Beide soort van collegefilm-parodie, is deze film zich wel expres bewuster van zijn New Yorkse omgeving. Een omgeving die voor zowel regisseur als de karakters in de film blijkbaar belangrijk is (de ontmoeting tussen Tracy en Brooke is groots en kon echt niet ergens anders plaatsvinden dan Times Square), maar als kijker neem je daar toch wat afstand van. Dialoog is snel en klinkt heel trefzeker, maar de onderliggende onzekerheid is altijd hoorbaar in de dingen die ze uiteindelijk zeggen; vaak is het gewoon onzin. Vooral ritmisch is dit dialoog heel knap en zonder het te behandelen als komedie, valt er als je goed oplet toch heel wat te lachen. Sterker nog, ik heb dit jaar nog niet harder gelachen om een nieuwe Amerikaanse komedie.

Ik hoor recensenten en kijkers die verward zijn door een plotselinge stijlswitch die de film maakt, maar ik vond deze erg subtiel. Er is een periode dat de film schakelt van Stillman-achtige luchtigheid naar een meer claustrofobische, toneelachtige Carnage-omgeving (Polanski). Naar mijn mening schakelt de film enkel even een paar versnellingen hoger, meer bitter, maar veranderd dat weinig aan het soort film dat het is.

Doet deze film dan niets fout? Jawel, anders had ik het wel een hoger cijfer gegeven. Retro-sferen zijn momenteel populair en ook deze film schuwt het niet. Al weet ik niet of het nu throwback 70's of 80's is, want zowel Toto als Suicide komen voorbij op de soundtrack. Echter, ik heb het idee dat de film zo van deze tijd is, dat een retro-aanpak (John Hughes moraaltjes, voiceover, soundtrack) niet veel toevoegd en zelfs de film beschadigd. Maar misschien is retro juist van deze tijd? Het krampachtig vasthouden aan analoge technologie, dat steeds meer naar de achtergrond verdwijnt en overbodig wordt, bijvoorbeeld? Dat snap ik dan ook wel weer, maar juist de Amerikaanse komedie/indie scene lijkt dit te extreem te willen doorvoeren.

Blij verrast, had dit niet verwacht. Wat mij betreft doet Baumbach nog een serie van dit soort films. Wie weet ooit een samenwerking met Whit Stillman zelf en Gerwig wederom in een hoofdrol? Laat hem zijn ergerlijke samenwerkingen met Ben Stiller en (bijvoorbeeld) Adam Driver alsjeblieft stoppen, want dat is niet waar zijn kracht ligt op dit moment.

avatar van Elvenraad
Als je het heerlijk vindt om anderhalf uur naar leeg kippenhokgeleuter te luisteren, dan is dit de film voor jou.

avatar van stefan dias
4,5
Per toeval in het vliegtuig meegepikt en deze is me reuze meegevallen. Lola Kirke is een schoonheid en dat helpt natuurlijk wel. Sympa, quoi…

avatar van schumacher
0,5
Miljaarde zeg.

avatar van Pazmaster
3,0
Niet echt een komedie, lachen was er niet echt bij, maar meer een komisch drama. Een vrouwenpraatfilm dat halverwege ineens over komt als een klucht en daarna weer op de oorspronkelijk weg verder gaat. Het verhaal deed me niet zo veel maar de luchtige sfeer was best oké. Er wordt aardig gespeeld maar de personages komen soms erg nep over. De elektronische jaren 80 muziek vond ik niet echt bij de film passen. Net aan ☆ ☆ ☆

avatar van danuz
Wat zijn de laatste twee films van Baumbach toch strontvervelend! Overdreven zelfbewust en daardoor nooit grappig of echt raak, maar ook nooit lekker om te kijken.

avatar van John Milton
3,0
Oeioeioei. Niet best. While We're Young was dan toch wel stukken beter, en Frances Ha ook...

avatar van james_cameron
3,5
Een typisch Noah Baumbach-filmpje: eccentrieke personages die veel leuteren over niets in het bijzonder. Maar acht, best onderhoudend. Greta Gerwig is altijd wel leuk en nieuwkomer (voor mij althans) Lola Kirke is een prettige verschijning. Doet denken aan het werk van regisseur Whit Stillman en dus ook aan dat van Woody Allen.

avatar van Inland Rabbit
4,0
james_cameron schreef:
Doet denken aan het werk van regisseur Whit Stillman en dus ook aan dat van Woody Allen.


Meh, nee. Je doet nu voorkomen of het één het ander logisch opvolgt, maar ik vind Whit Stillman helemaal niet zo Allen-achtig. Baumbach zelf is dikwijls Allen-achtig, al is dat hier ook wel minder dan bijvoorbeeld in Squid and the Whale.

avatar van Ste*
1,5
Geen idee waar ik naar zat te kijken. Het script lijkt wel geschreven in een of andere rare stream of consciousness, want het raakt kant noch wal, het gaat maar door, terwijl de kijker nauwelijks de kans krijgt om aan te haken.

Heb redelijk wat ervaring met dit genre. Hipster college kids, Amerikaanse jongeren struggling in life, mumblecore, heb ook Frances Ha gezien, dus ik snap ergens best het uitgangspunt, maar zo vaag en irritant als dit heb ik het nog nooit meegemaakt.

De film kon voor mij alleen nog ergens heengaan als blijkt dat Brooke eigenlijk diep depressief is en zichzelf haat, en dingen in een rustiger vaarwater komen, maar ik ben nooit tot het einde geraakt (alleen even gekeken hoe het afliep).

Frances Ha gaf ik destijds nog het voordeel van de twijfel, maar deze film is gewoon echt stomvervelend. Ga denk ik Gerwig maar mijden in de toekomst, vermoeiend type.

1,5*

avatar van N00dles
1,5
Na een kwartier had ik al totaal geen zin meer in deze ongelooflijk onsamenhangende, oninteressante en slecht geacteerde film. Tracy is niet likeable, Brooke is alleen maar irritant en praterig en pretentieus en het hele plot interesseert me geen ene hol. Er zit geen enkele rust in en de personages ratelen maar door zonder dat ik ook maar één seconde geïnvesteerd raak.
Ik hoopte dat de film een leuk New York sfeertje zou hebben, maar halverwege gaat het nergens meer over. Niet afgekeken dus.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film over een studente wiens aanstaande stiefzus de inspiratie vormt voor haar om een verhaal te schrijven. Grappige dialogen en een behoorlijk vlot tempo. De lange scene in het huis van de voormalig vriendin van de stiefzus is bijna kluchterig te noemen. Het kijkt allemaal gemakkelijk weg en ook de cast is leuk.

avatar van Prinz
3,0
Na een sympathiek eerste half uur valt de film volledig in duigen. Tegenvallend. Op het elan van zijn vorige.

avatar van TheBunk
2,5
Slackers zijn niet meer de alto’s uit Richard Linklaters wereld, maar bevoorrechte twintigers die hun niksnutterij verpakken in narcisme en online statusupdates. De apathie en leegheid is hier niet interessant of zelfs maar fascinerend. Het is vervelend. Mistress America begint helemaal niet slecht, maar verzandt steeds verder in een simpele klucht vol bordkartonnen karakters. Zo verpestte Baumbach het matige While We’re Young (2014), en zo verpest hij ook deze film.

Lees verder op Cinema Interruptus

3,0
Een ogenschijnlijk lome praatfilm, maar ik moet zeggen dat ik er gaandeweg met een gemeende glimlach naar heb zitten kijken. Na een aarzelende start komt MIstress America vooral in de tweede helft goed op stoom. Het gedeelte in het huis van haar ex is echt prima kijkvoer, met subtiele en soms hilarische dialogen over en weer. Om deze film echt te waarderen moet je misschien een Amerikaan zijn of op zijn minst een beetje liefde voelen voor de stad New York, maar als je dit ziet en accepteert als een portret van een ontluikende vriendschap tussen twee gecompliceerde, intelligente maar wel echte vrouwen zit je ook goed. Gerwig lijkt zo'n beetje een abonnement te hebben op dit soort rollen, de voor mij onbekende Kirke is een aangename surprise, in dit verder onderhoudend maar uiteindelijk toch te onopvallend tussendoortje. Niveau Woody Allen light, zullen we maar zeggen.

avatar van Gish
2,0
Het zoveelste voorbeeld van een legertje verwende twintigers dat zich humorloos, chaotisch en vooral doelloos door het leven heen worstelt. Pijnlijk realistisch portret dit Baumbach baksel, maar daarom niet goed. Eerder verontrustend.

avatar van BBarbie
1,5
Ik denk dat ik de films van Noah Baumbach voortaan maar beter links kan laten liggen. Ik heb er nu vier van zijn hand gezien en door de bank genomen was het vier keer zonde van mijn tijd. Opnieuw is het een vermoeiende film met oeverloos geouwehoer, dat nergens over gaat, en al snel irriterende personages. Nee, niks voor mij dus.

avatar van mrklm
4,5
Dat dit komische drama net niet kan tippen aan Frances Ha (2012) komt doordat de ongenaakbare Greta Gerwig pas na een ietwat trage opening pas de film naar het hoge niveau tilt van dat meesterwerk van Noah Greenbaum. Hier speelt ze een jonge vrouw die volop droomt, maar haar ambities nooit waar weet te maken. Haar enthousiasme is echter aanstekelijk, zo merkt Tracy [Lola Kirke] wanneer ze contact zoek met Brooke [Gerwig], die op het punt staat haar stiefzus te worden. Greenbaum en Gerwig zorgen opnieuw voor een scenario vol levensechte scenario's en scherpe, vaak bijzonder grappige dialogen in een film die zich kan meten met het beste werk van Woody Allen.

avatar van mrklm
4,5
mrklm schreef:
dat meesterwerk van Noah Greenbaum.

Zucht... Noah Baumbach. Geen idee hoe ik op Greenbaum kwam

Gast
geplaatst: vandaag om 21:24 uur

geplaatst: vandaag om 21:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.