Meningen

Dodelijk realisme blijkt dodelijk saai te zijn. Ik blijk toch liever een gedramatiseerde versie van de werkelijkheid te hebben.

Een doorsnee ochtend op een doorsnee school is natuurlijk vaak wat saai. Niet iedere schooldag is een prachtige of juist verschrikkelijke dag vol met avonturen en intriges. Is het realistisch gefilmt? Absoluut. Er gebeurd namelijk haast niks. Het is waarschijnlijk een stijl waar je van moet houden, maar mij bevalt het bij deze film in ieder geval niet.

Je ziet veel personages voorbij komen. Sommige zijn zelfs langere tijd in beeld. Het zijn vaak hele langes scenes die, zo lijkt het in ieder geval, in één take op beeld zijn gezet. Dit zouden momenten kunnen zijn waarop je de mensen zou leren kennen. Door het vele wandelen van punt A naar punt B en het gebrek aan bijzondere dialogen tijdens deze wandeling bouw je totaal geen band op met de karakters en boeit het mij in ieder geval vrij weinig dat ze uiteindelijk worden doodgeschoten. Ik weet 5 minuten na het einde van de film al niet meer hoe de meeste personages heten. Dat zegt genoeg.

Wat ik wel goed vind is dat je door de film niet gedwongen wordt om de twee schutters te haten, om ze slecht te vinden, of om ze juist als slachtoffer van een harde maatschappij te zien. Dit is eigenlijk wel een keertje lekker, maar aan de andere kant laat ook hierdoor de film geen echte indruk achter.

Op het moment dat het realisme een belangrijke rol kan gaan spelen tijdens de shooting dus, vind ik juist dat de film wat onrealistisch is. Bijvoorbeeld de jongen bij de Gay/Straight disscussiegroep wordt in z'n buik geschoten, maar er komt alleen bloed uit zijn rug, of bijvoorbeeld het gebrek aan brandalarmen en de manier waarop Benny rustig voorbij de brandhaard loopt. Sommige dingen kun je wijten aan shock en andere dingen zullen de keuze zijn van de regiseur, maar ik word er niet door geraakt.

Ik schrijf normaal geen recensies, maar wilde graag een wat negatievere visie plaatsen tussen de vele positieve reacties die de film hier krijgt.

Ongelofelijk saai. Er wordt ook totaal niks uitgelegd, waardoor het uiteindelijk aanvoelt alsof heel de film voor niets is geweest. Mysterie is goed en niet alles hoeft er altijd dik bovenop te liggen, maar dit is gewoon een hoop vaagheid verpakt tussen mooie beelden van wapperend gras.

Deze film keek heerlijk weg. Eindelijk een keer een film met lompe zwaardgevechten in plaats van zorgvuldig ingestudeerde dansjes.

Ongelofelijk sfeervol. Misschien wel de beste weergave van depressie ooit. Verder ben ik niet cultureel onderlegd genoeg om de vele lagen symboliek die overal verstopt liggen te herkennen, maar ook zonder dat is het een prachtige film.

Je moet deze film niet aanzetten als je zin hebt in vermaak.

The Purge is qua creepy sfeer en schrikmomenten één van de betere horrorfilms (of thriller, ik ken de precieze definietie niet) die ik de afgelopen jaren gezien heb. De grijns van de leider is misschien wel het meest creepy beeld dat ik ooit in een dergelijke heb gezien.

Is het overall ook de beste horror/thriller? Helaas niet. Ik vind het verhaal goed genoeg voor een film als deze en het eerste uur vliegt dan ook voorbij zonder teveel irritaties. Behalve de zoon die de vluchteling binnen laat, maarja... Dat is nou eenmaal de manier waarop de film op gang komt.

Wanneer het moorden dan eindelijk begint komen bij mij wel grotere irritaties om de hoek kijken. Van alle clichés die ik in films haat is het uitstellen van een moord terwijl de mogelijkheid er is misschien nog wel het aller ergst. En daar heeft deze film helaas een enorm handje van. Dit gebeurd bijvoorbeeld wanneer 2 indringers de vrouw beginnen te kietelen alvorens ze aan het moorden slaan. Het is misschien wel verklaarbaar vanuit een soort oerdrift, maar na één keer is het al niet leuk meer en na vijf keer wordt het ronduit frustrerend.

Dat vervolgens de aanvankelijke redders hele andere plannen hebben dan het zojuist geredde gezin verwacht kwam bij mij in ieder geval niet als een verrassing. Wederom zijn ze klaar om toe te slaan, maar besluiten ze dat het gezinnetje eerst vastgebonden moet worden. Bedenk dat op dit moment het gezin ongewapend is, de vader is dood en de aanvallers zijn in de meerderheid. Maar toch moeten de 2 kinderen en de moeder vastgebonden worden? Het lijkt wel alsof er weer een moord uitgesteld moet worden. Vervolgens moet er nog een ritueeltje voltooid worden en dan kan het moorden eindelijk gaan beginnen! Helaas voor mij, maar gelukkig voor het gezin, is daar dan weer de vluchteling die de boel komt redden. Nogmaals, als zoiets een keer gebeurd en het een moord voorkomt vind ik het prima, maar deze film strooit er iets teveel mee wat mij betreft.

Hoewel het klinkt alsof ik me vooral heb zitten storen valt dat eigenlijk heel erg mee. De eerder genoemde kleine teleurstellingen kwamen pas op het einde. De algemene creepy sfeer en de paar prachtige schrikmomenten maken echter veel goed.

Geen geweldige film, maar wel een prima horror/thriller.

Het acteerniveau is om te huilen, wat het geheel niet om aan te zien maakt. Deze film heeft de tand des tijds totaal niet doorstaan. Het enige wat overeind blijft is hoe schokkend alles is.