Meningen

Misschien dat het op toneel beter werkt, maar ik vind de film een saaie bedoening zonder diepgang.

De vergelijking met sociale controle in een dorp en het politieke totalitaire regime van de DDR maakt alleen al duidelijk dat een beetje historische context niet verkeerd is. De Stasi had een dossier van 25 kilo van deze mensen. De film begint met een sterke scene en de productiesetting is erg goed. Daarna kabbelt het wat voort en het einde is uit de duim gezogen, blijkt uit een interview in de extra's op de DVD. Het levert een aardige film op.

Het is alsof Walraven van Hall ineens op een voetstuk gezet moet worden met deze film. ENn alleen hij. En voor een deel begrijp ik dat ook wel. Één epos, één held en zijn weg tijdens de oorlog. Dat kan iets aangrijpends hebben.

De financiering van het verzet (Lou de Jong heeft er aandacht aan besteed) is razend interessant. Bij het verzet blijkt de financiering in ieder geval wel goed georganiseerd te zijn geweest.

Historisch is het een onzinnig bij elkaar geraapt verhaal. Degene die letterlijk naast hem stond bij het leiding geven aan het Steunfonds is gemakshalve maar helemaal uit de film weggelaten. Net als bij Michiel de Ruyter wordt er een loopje genomen met de realiteit. En juist dat irriteert me ook enorm bij deze film, omdat het verhaal wordt neergezet als de waarheid.

Het is me wat onduidelijk wat de film duidelijk probeert te maken. Hazes had geen makkelijke jeugd en mede daardoor geloofde hij niet in zichzelf. Hij ging daarom een brouwer sponsoren. Dat is dus ook een manier. Er is gekozen voor bepaalde momenten in het leven te laten zien. Dan is het begrijpen dat zijn jongste kinderen wel in beeld komen, maar zijn andere twee (van twee eerdere huwelijken) niet. Rachel is een steun voor Andre en de andere twee alleen maar lastig geweest?

De indruk word gewekt dat Tim Griek overlijdt net nadat hij het goed heeft gemaakt met Hazes, maar in werkelijkheid was dat 3 jaar later. Rachel en Andre waren uit elkaar toen hij overleed. En een half jaar voor Andre overleed, stond hij in de Arena te zingen. En het lijkt alsof hij dat net overleeft heeft. Daar krijg ik de kriebels van. Rauw en realistisch is hartstikke prima, maar ga houd je dan ook aan de feiten ... .

Wat de film knap doet, is mensen enthousiast laten worden over dingen die niet gebeurd zijn. De optredens in de film zijn letterlijk gekopieerd, wat knap is, maar ik zie dan liever de echte Queen. De diverse optredens zijn op DVD verschenen en best de moeite waard. De optredens zijn dan ook de enige dingen die ook echt zo zijn gebeurd. De rest is een sprookje. In die zin vergelijkbaar met Intouchables (2011) - MovieMeter.nl dat ook compleet verzonnen is op het gegeven van een rijke gehandicapte meneer en zijn verzorger na. Aan het eind van Bohemian Rhapsody ben ik in ieder geval ook enthousiast de zaal uitgestapt door het feest dat Live Aid is geweest.

Het boek is inderdaad overboord gegooid. Hoewel de achtergrond vaak vaag was, vielen de Hongaarse teksten bij de winkels wel op. Dat had niet gehoeven. Of is Nederland een Hongaarse politiestaat geworden? Het uitgangspunt van het boek vond ik fijner. En ondanks de kreet dat dit de eerste SF-film in Nederland is, klopt dit niet. Ik herinner me een zwart-wit film over twee zusjes met robots. Ik kan me de titel niet herinneren, maar dat was een film van iets van 50 jaar geleden. Ik heb me wel vermaakt met de film, maar het was het niet helemaal.

Natuurlijk is het belangrijk om een maatschappelijk probleem voor het voetlicht te stellen. Bij de eerst voorstelling werd een kort gesprek vertoond met de regisseur. De urgentie om nu een dergelijke film te maken en uit te brengen begrijp ik niet. De onderliggende thema's zijn origineel voor het Nederlands taalgebied, maar ik heb de uitwerking daarvan al vaker en beter gezien. De spanningsopbouw is ver te zoeken. De flashbacks komen nergens als een verrassing. Misschien doordat de film op een boek is gebaseerd dat weer op het leven van een bekende Nederlander is gebaseerd. Abbey Hoes (Sonne) speelt de hele vooral boos en het laat zich makkelijk raden waarom.

Het enig opvallende in de film is dat Abbey als muzikant haar hoofdtelefoon verkeerd op heeft.

Prachtig geschoten, buitengewoon goed geluid en fraaie muziek. Het verhaal deed me alleen niks.