Buladó (2020)

Vanaf 1 oktober in de bioscoop (Gusto Entertainment)

Openingsfilm NFF.

Prachtig geschoten, buitengewoon goed geluid en fraaie muziek. Het verhaal deed me alleen niks.

Terechte Kalfwinnaar wat mij betreft, echt een verrijking voor de Nederlandse film. Het blijft opmerkelijk dat hij geen andere nominaties heeft gekregen, vond hem in verschillende opzichten schitterend gemaakt.

De winnaar van de Gouden Kalf voor Nederlandse film bevat fraaie plaatjes en een passend stemmige score. Regisseur en co-scenarist Eché Janga slaagt er echter niet in enige emotie uit zijn jonge hoofdrolspeelster Tiara Richards te krijgen. Richards speelt de rol van de 11-jarige Kenza wiens opstandigheid thuis en op school verband houdt met de dood van haar moeder in 2010. Ze voelt zich onbegrepen door haar vader Ouira [Everon Jackson Hooi] en zoekt steun bij haar grootvader Weljo [Felix de Rooy] en zijn mystieke verhalen.

Het is een wat mager verhaal voor deze speelduur en Janga gebruikt die tijd veelvuldig om de bedoelde emoties er bij het publiek in te hameren. De mystieke elementen leveren weliswaar wat interessante momenten op maar Janga valt te vaak terug op clichés en het weinig overtuigende spel van Richards maakt het niet gemakkelijk om met haar mee te voelen.

Buladó met Everon Jackson Hooi is Nederlandse inzending voor de Oscars | NU.nl

Erg teleurgesteld in deze film. Woonachtig op Bonaire zie ik veel gemiste kansen werkelijke problemen van de Antillen in beeld te brengen.

Behalve de mooie plaatjes was het naar mijn mening een slap verhaal met veel losse eindjes.

Ook het acteerwerk liet veel te wensen over. Dat ligt niet in de laatste plaats aan het slappe script en de ongeloofwaardige dialogen. De regie heeft hier niets aan weten te redden.

De keuze deze film het gouden kalf te laten winnen vind ik opmerkelijk, maar misschien was Curacao aan de beurt.

ik vond hem wat tegenvallen.

Ik had eigenlijk veel meer mysterie / voodoo verwacht.

Uiteindelijk dacht ik toen meer dat het een kinderfilm zou worden, maar ook dat was het niet.

pluspunten zijn wel dat ze ook laten zien hoe Curacao is buiten de rijke toeristenstraten om.

het is echt niet het witte strand paradijs met luxe ressorten. daarbuiten is een hoop armoede, zwerfhonden ( die inderdaad gewoon dood worden gereden en men laat liggen)

En word de bevolking verdreven door de rijke / blanken/toeristen met hun plannen.

Ook Everon laat zien dat hij kan acteren, en zijn hele GTST imago los kan laten.

Meestal zoals in zwartboek waar een hele blik GTST cast in zit verwerkt, haalt het de hele film naar beneden, maar hier kon ik het hele GTST karakter loslaten.

De film is alleen erg traag, er zitten geen uitschieters van scenes in. het had ook een docu kunnen zijn, dan had men beter een echt gezin kunnen volgen.

mooie beelden, mooie muziek, met hier en daar mooie stiltes. maar het verhaal kon veel krachtiger

Mooi.

Mooi gemaakt, mooie muziek, maar inhoudelijk wel erg vlak.

Niet mijn soort film. Zo'n typische Nederlandse arthousefilm met veel veelzeggende stille beelden. Althans, dat zou zo moeten zijn maar als kijker voel ik dat nergens. Het is eerder vervelend en nietszeggend, ook omdat de inhoud me maar matig weet te boeien. Mooie innemende rol van Everon Jackson Hooi maar met de vertolking van De Rooy had ik dan weer niets. Wel enkele fraaie plaatjes nog, maar dan kijk ik liever foto's. Een beetje hetzelfde als ik met een andere film had van deze regisseur, al was die film nog vele malen slechter. 1,5*.

Dat deze film het gouden kalf heeft gewonnen, moet wel de Woke keuze zijn geweest. Anders is het wel erg slecht gesteld met de Nederlandse film. Maar goed, misschien is dat laatste ook wel waar.

Dit is in ieder geval een ontzettend zwakke film. Het drama is dunnetjes en de uitwerking ronduit saai. Visueel valt er ook niks te genieten en de gemiddelde zombie toont doorgaans een rijker pallet aan emoties dan de vader en dochter in deze film. De poster is het enige mooie aan deze film.

Ronduit zwak.

1,5

Ik kon er niet echt inkomen, maar slecht vond ik het evenmin. Ik vond de score zelfs mooi.

Ontroerende film, een verademing dat er veel aan de verbeelding wordt overgelaten. Oftewel er wordt geen woord teveel in gesproken. Mooie beelden en goed geacteerd.

Ik vond het wel een behoorlijke film. Een kinderfilm ook eerder waardoor het allemaal vrij eenvoudig is. Centraal heb je de jonge Kenza die in haar volle ontwikkeling zit. Ze zit niet goed in haar vel, heeft geen vrienden en heeft een slechte verstandhouding met haar vader. Haar vader betrekt haar niet in de rouw van haar overleden moeder. Hij is nors en afstandelijk ook al maakt hij zich veel zorgen om haar. Hij krijgt het alleen niet verwoord.

Daar vindt ze meer aansluiting bij haar grootvader die gelooft in het spirituele van de voorouders. Hij zit gevangen tussen de traditionele cultuur en de nieuwe wereld van het kapitalisme en het toerisme.

Het beeld dat wordt neergezet van de Antillen is somber met slecht onderhouden graven, een schooltje in verval, met rommel her en der. Geen plaatsen alvast waar het cruiseschip zal aanmeren.