Meningen

Voor zover de regisseur en acteurs zich er in interviews over uit hebben gelaten, is dit een waargebeurd verhaal en zijn de humor en het gedrag in de film 'echt' geweest. Dat de humor niet past is misschien ook wel wat duidelijk gemaakt moest worden.

Fraai is het ook dat er buiten de film afgelopen jaar een ontwikkeling is geweest.

Sterren voor de advocaat en de gevangene.

Misschien slaat de derde moord wel op de moord op de waarheid.

Wanneer 1+1 een 1/2 is. In 3D oogde de film vast geweldig, maar is verder eerder een slap aftreksel dan de films die eerder zijn genoemd.

De film draait om de oorlog uit verschillende standpunten van verschillende mensen die elkaar onvermijdelijk treffen. De slag om de Schelde doet vermoeden dat de film zich op die maanden richt, terwijl er een gevecht wordt uitgelicht. Dan gaat het historisch a la Michel de Ruyter of die film over Andre Hazes nogal mis. De dichterlijke vrijheid wint het van de feiten. Na de animatie waar de film mee begint, begint de fictie. De film is mooi gemaakt met meer grijswaarden dan de uitersten goed en fout en dat maakt de film dan weer wel realistischer dan genregenoten.

Weinigzeggende documentaire, waarbij ik ieder moment een promo verwachte voor zijn nieuwe album.

Het is natuurlijk niet voor niets een cliché . Los daarvan zijn tekenfilms die zijn nagesynchroniseerd in het Nederlands vaak niet eens geschikt voor kinderen, omdat grappen voor geen meter overkomen. Voor zover ik weet is Spionnengeheimen alleen in het Nederlands in de bioscoop uitgekomen, wat de verwachtingen vanzelfsprekend tempert .

Een rommelig script en een vervelende regie maken dit een aardig tussendoortje, maar er valt veel meer uit te halen. Het aardigste van de film vind ik de bekende gezichten die veel later in betere thrillers voorbij komen.

Melissa is duidelijk getypecast als iemand waarvan je nooit verwacht dat ze spion is. En daar draait de film dan ook om. Over de top en met een knipoog begint de film al goed met een James Bond achtig intro met dito muzikaal begin. Daarna is het lekker veel actie en kijkt de film lekker weg. Ik ben niet zo weg van Melissa McCarthy, maar dit is de leukste film die ik met haar heb gezien.

De oorlog speelt op de achtergond een rol. Het is het decor waarvoor zich een dramatisch verhaal ontvouwt. Een film met voorspelbare elementen hoeft niet saai te zijn, maar daar slaagt deze film niet in. Spannend wordt het niet. Dixie Egerickx is een lichtpuntje.

Dit was eigenlijk een knap beroerde film: een TV-actie-film naar het witte doek gebracht. Script, gevechtscenes, montage. Pff. Fijn dat de film maar anderhalf uur duurde.

Waar "Bankier van het verzet" ook alles om één held liet draaien, doet deze film dat ook. Ten behoeve van de dramatisering is gegoocheld met data, gebeurtenissen en personages om maar een verhaal te kunnen vertellen. Het is een belangrijk verhaal dat kennelijk bij de massa niet bekend was: het wegsmokkelen van 600 kinderen om deze niet te laten deporteren. In Amsterdam is sinds 1972 één van de mooiste bruggen van de stad (zeker als de verlichting het doet) vernoemd naar Süskind.