Meningen

Een film die vertelt over een waargebeurde kraak van een bank, die om allerlei redenen in de doofpot is gestoken, dat sprak me wel aan.

De eerste pakweg 20 minuten, waren de slechtste van heel de film. Het is wel belangrijke informatie die daar meegegeven wordt, maar de manier waarop kon pakken beter. Heel dat deel is nogal chaotisch en rommelig, er wordt overal nogal snel overgegaan en het acteerwerk was zielig.

Dit acteerwerk zal heel de film lang nogal matig blijven. Ik ergerde me vooral aan “Martine Love”, hier gespeeld door Saffron Burrows. Alles wat ze zei, klonk zo onnatuurlijk en ingestudeerd. Ook bij de andere acteurs was dit wel wat het geval, maar bij haar vond ik het gewoon irritant.

Wie ik dan het beste vond acteren, was toch Jason Statham. Hij wist toch nog iets vlotter te zijn.

Nog een minpunt in deze film vond ik de uitdieping van de personages. Deze is zo goed als nihil. De meeste personages zijn er enkel om het plot te dienen, zou je kunnen zeggen. Terry, de kruimeldief (Jason Statham) krijgt, omdat hij het hoofdpersonage is, toch nog iets van actergrond mee.

Wat dan wel goed was, was het verhaal zelf. Als je het verhaal in je geest even terug overloopt, merk je dat het toch wel redelijk ingewikkeld is. Er zijn best wel wat partijen betrokken geweest bij deze bankkraak, volgens de film althans.

Voor zover men weet wat er toen juist gebeurd is, en wie er allemaal bij betrokken was (de zaak zal pas in 2054 in het openbaar vesschijnen) heeft men het toch redelijk waarheidsgetrouw weergegeven. Het verhaal van de film klopt voor het overgrote deel, met alle bronnen die ik over de werkelijkheid het geraadpleegt.

Als verhalenvertellers doen ze het dus wel goed.

Wat ook nog best goed was, waren de “actiescènes”. Echte actiescènes waren er hier nu niet veel in te vinden, maar ik bedoel hiermee de momenten wanneer er iets gebeurde, wanneer er niet te veel gepraat werd, maar wel gedaan werd.

De film was wel eens leuk voor een keertje, maar er had meer in kunnen zitten.

Steven Seagal...

Hij zou beter al een tijdje geleden zijn gestopt met filmmaken.

Zijn vroegere films vind ik schitterend. Maar nu begint het stevig fout te gaan.

De actie gaat er zo over. De kerels vliegen veel te ver weg, de dingen die hij doet kunnen niet, de tegenstanders leken er minder dan niets van te kunnen, enz.

Je kan nu eenmaal niet iemand met twee zwaarden met een beweging ontwapenen en 5 meter doen wegvliegen.

Zo zijn er tal van voorbeelden.

Het acteerwerk dan. Ik vond het van zo goed als alle acteurs eigenlijk enorm zwak geacteerd. Het was vaak ergerlijk zelfs.

Wat ik dan wel goed vond was het begin. Dit was sterk. Hier en daar zat er ook nog wel een goed stukje in.

Het verhaal op zich vond ik ook wel goed, maar er had zoveel meer uitgehaald kunnen worden. Jammer.

Hierboven schreef ik al, dat ik het niet veel soeps vond, maar ik zal hem wat grondiger "bespreken".

De film kwam maar traag op gang en bleef ook traag. Men zoomde altijd veel te lang in op iemands gezichtsuitdrukking. Je probeert je dan niet al te ergeren aan die traagheid en je gaat dus proberen van het verhaal te genieten.

Jammergenoeg was dit ook nogal magertjes...

Er zou zoveel meer uitgehaalt kunnen worden, dacht ik tijdens het zien, want het verhaal op zich is best wel goed.

Maar het verhaal, zoals het hier gebracht werd, kwam nooit uit de televisie, het bleef de hele tijd nogal bekrompen.

Mijn idee over het verhaal op zich moet ik, nadat de film gedaan was, ook wel herzien. Er was namelijk geen einde, geen verklaring, dus werd het verhaal ook waardeloos.

De acteerprestaties op zich waren van de meeste wel goed, zeker Nicole Kidman mocht er qua acteerprestatie zeker wezen. Jammergenoeg heeft ze de neiging om in films mee te spelen, die voor de rest zwak zijn. Denk hiervoor maar aan "The Golden Compass", het schitterende epos met de indrukwekkende gepantserde ijsberen.

Nee, deze film was het niet voor mij.

Bij mij blijft de formule werken.

Wesley Snipes doet het nog steeds geweldig als Blade en de andere acteurs deden het ook niet slecht in deze film. Althans de meeste toch.

Dracula vond ik er wel ietwat belachelijk uitzien als hij zijn monstergedaante had aangenomen. Hij had wel dreigender mogen zijn van mij.

De gevechten blijven ook nog steeds leuk om te zien, vooral door de koelbloedige manier waarop hij vecht.

En op de een of andere manier vind ik dit een film die ik wel een aantal keer kan zien, net zoals de tweede. Waarschijnlijk doordat het allemaal wel amusant is.

Brokeback Mountain, een verhaal over de (onmogelijke) liefde tussen twee mannen. Het leek me een mooie film te zijn en dat was hij ook, in elk opzicht.

Twee mannen, Ennis en Jack, gaan in de zomer toevallig samen schapen hoeden op een berg met de welklinkende naam: 'Brokeback Mountain'. Vooral Ennis is een man van weinig woorden. Veel praten doet hij niet, ondanks de herhaaldelijke pogingen van Jack. Ook gebeurt er niet bepaald veel in dit eerste deel van de film, toch niet in de zin van actiescènes etc. Wel gebeurt er veel op emotioneel gebied. Naarmate film vordert, zien we de band tussen Ennis en Jack hechter worden, en dat is waar het hem bij deze film om gaat, de gevoelens, het emotionele. Ang Lee slaagt er bijzonder goed in om de gevoelens over te brengen naar de kijker en deze dus mee te laten leven met de twee 'cowboys, die een mooie maar vaak toch ook moeilijke tijd meemaken. De film is helemaal niet vies of 'goor" en je ziet helemaal geen vunzige seksscènes, zoals vaak beweerd wordt.

Het zijn uiteraard niet enkel de regisseerkunsten van Lee, maar ook de sterke acteerprestaties van, hoofdzakelijk, Heath Ledger en Jake Gyllenhaal, die van deze film een succes maakten. Heath Ledger, die altijd op zijn minst degelijk acteerwerk levert, doet het hier zeer goed. Hij speelt de weinig spraakzame Ennis, en weet hoe hij zonder veel woorden, zijn gevoelens moet overbrengen naar de kijker. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor Jake Gyllenhaal, alhoewel die spraakzamer is. Het moet niet altijd makkelijk geweest zijn om de rol van homoseksueel te spelen, vooral de meer intiemere scènes dan. In ieder geval deden ze het hier zeer goed.
Deze twee waren duidelijk het middelpunt van de film, maar ook zo goed als alle bijrolspelers zetten hun personage overtuigend neer.

Het einde van de film, waarmee ik echt het allereinde bedoel, dus het moment waarop Ennis zijn kast opent en ontroerd de vest van Jack en de foto van Brokeback ziet hangen en vervolgens met tranen in zijn ogen zegt: 'Jack, I swear you%u2026' gaf me toch een brok in de keel. Echt een pakkend slot.

Samengevat vond ik het een mooie, bij momenten roerende film die me volledig opnam in het verhaal.

Prachtige film.

Freeman en Nicholson halen echt alles uit deze film.

Zoveel mooie, ontroerende momenten in deze film. Maar toch hier en daar wat luchtiger gemaakt met een grappig moment.

Vooral de bril vond ik geweldig.

Een film die iedereen wel eens gezien zou moeten hebben.

Ik had al wel wat gehoord over Chow-Yun Fat; dat hij schitterend kon vechten, best wel kon acteren,... Zo goed als allemaal positieve zaken.

Toen dan Bulletproof Monk op tv was, besloot ik deze zeker te zien, ondanks het feit dat het verhaal me niet erg aansprak.

Ik had het beter gelaten...

De film is bijna echt slecht te noemen. Het acteerwerk was zo goed als iedereen uiterst belabbert, de grappen waren totaal niet grappig, het verhaal was, zoals ik al dacht, enorm magertjes, de gevechten waren ook maar matig, het camerawerk en het visuele trokken op niet veel, en ga zo maar door.

Ik kan er eigenlijk niet veel goeds over zeggen. Hier en daar zat er nog wel een beter moment in, maar die waren toch maar zeldzaam.

Hij krijgt nog een half sterretje er bij, omdat ik toch wel een liefhebber ben van het genre martial arts, en dus sommige delen van de gevechten nog wel vond meevallen.

Maar als je eens echt een paar goeie martial arts films wil zien, kijk dan naar Jackie Chan, Jet Li, Tony Jaa en misschien de oudere Steven Seagals.