Meningen

Hoe meer films ik zie van Russel Crowe, hoe beter ik hem begin te vinden als acteur.

Ook hier acteert hij goed, maar op een iets andere manier dan we van hem gewend zijn; de hele film is ergens een beetje in het zot getrokken, echt serieus is het allemaal niet. Dit merk je ook aan de manier waarop Crowe en de andere acteurs/trices acteren. Het ligt er allemaal een beetje dik bovenop. Denk maar aan de tennisscène, de zwembadscène, etc.

Bij andere films zou je misschien het gevoel hebben dat het nogal belachelijk is, maar hier werkte het wel.

Het was dus een amusante, onspannende film met een simpel maar vlot verhaal. We kennen Ridley Scott toch van serieuzere films en Russel Crowe speelt meestal ook wel serieuzere rollen. Dus denk ik dat het niet enkel voor de kijkers, maar ook voor de acteurs en regisseur een ontspannende film was om te filmen.

Ik heb deze film lang geleden al een voor een stukje gezien, maar om de een of andere reden nooit verder uitgezien. Ik herinner me nog wel dat ik hem toen niet zo goed vond.

Maar toen hij deze woensdag op tv was, besloot ik hem vanwege de hoge score hier, toch nog eens te proberen.

Waarom ik hem toen niet goed vond, snap ik langs geen kanten. Hij was gewoonweg schitterend. Er steekt zoveel in deze film, dat ik het gevoel heb de helft al vergeten te zijn, ik zou hem dus zo weer kunnen zien.

De film is gebaseerd op ware feiten en vertelt het levensverhaal van Henry Hill. Deze was al van jonge leeftijd vast van plan om bij de maffia te gaan. Wat ik schitterend weergegeven vind is de opbouw van zijn leven. Alles begint nog redelijk "onschuldig", het is nog een grote familie zonder zorgen, zonder vrees om opgepakt te worden. Maar naarmate de film vordert, zie je hoe de zaken serieuzer, gemeender worden. Veel serieuzer zelfs%u2026

Ook wordt er gefocust op de hardheid bij de maffia en tegelijkertijd toont men ook aan hoe luchtig er wordt omgesprongen met zaken als moord, geweld, etc.

Niet dat de film heel de tijd bloedserieus is, nee zeker niet. Er zit ook een aardige dosis humor in verwerkt. Vooral Tommy stond in voor de humor, maar langs de andere kant was hij ook een van de harde. Een fout woord, en je bent dood.

Wie ik ook wel schitterend vond, is paulie. Op het moment dat ze daar inzoomen op zijn gezicht, tijdens de barbecue, lag ik echt strijk.

Iedereen zette ook enorm sterke acteerprestaties neer. 'k heb er echt niets op aan te merken.

Ik vind het niet gemakkelijk om hier iets over te schrijven. Je moet de film gewoon gezien hebben. Hij is echt schitterend.

Ik hou wel van documentaires en zeker als ze over de natuur gaan.

Maar deze sloeg toch wel tegen.

Ik had verwacht veel meer over beren te weten te komen, maar dit was absoluut niet het geval. Het verhaal concentreerde zich meer op het leven van Treadwell dan op de dieren.

Van Timothy zelf, had ik verwacht dat hij een soort bioloog was, die de dieren daar uit wetenschappelijke intresse bestudeerde, wat langs geen kanten het geval was. Hij bedoeld het allemaal wel goed, maar geef toe dat hij toch een paar stevige vijzen mistte. Het kwam mij over dat hij daar in een droomwereld leefde waar hij "oorlogje" kon spelen tegen "de slechterikken".

Een iets boeiendere stem die het verhaal vertelt had ook wel gemogen, de stem die dit hier deed was op z'n zachtst uitgedrukt saai.

Wel respect voor het feit dat hij zo tussen de beren durfde te leven.

Maar de documentaire zelf wist me weinig te boeien.