Meningen

Ondertussen is dit mijn derde Tarkovsky in korte tijd en het is me wel goed bevallen. Ik vond het wel eens interessant en leuk om te zien aangezien dit het allereerste project van Tarkovsky was maar meer dan dat was het ook niet. Het verhaaltje was erg simpel en het tempo was heel rustig wat het wel genietbaar maakte, maar hoogstaand is het zeker niet. Als examenproject was het echter wel bijzonder geslaagd en Tarkovsky maakte in deze film al gebruik van originele camerashots (de weerspiegeling in die spiegels, plas water, de eindshots, ...).

3.0 sterren

Ondertussen is dit al de 5de film met Humphrey Bogart en de 3de film van John Huston die ik zie. De film is een beetje zoals ik verwacht had, het heeft een leuk wegkijk-misdaad-verhaaltje maar vormt op zich geen hoogstaand geheel. Ik had hier hetzelfde probleem als bij The Maltese Falcon: de settings beperken zich tot een paar locaties en komen niet echt tot leven, waardoor het allemaal wat toneelachtig overkomt. Ook het acteerwerk van onder meer Edward G. Robinson en Lionel Barrymore was weinig bijzonder. Humphrey Bogart zette ook een mindere prestatie meer dan in zijn andere films en het leek soms alsof hij zelf niet wist waar naartoe te gaan met zijn personage maar hij komt dan ook weinig aan het woord. Lauren Bacall mocht er van mij ook wezen, ze zag er erg goed uit in die tijd. Op zich heeft het verhaal weinig om het lijf maar het kijkt wel lekker weg.

3.0 sterren

Fijn, zomers feel-good filmpje met een zeer mooie piano-soundtrack. Ik had hier eigenlijk weinig zin in na het zien van Kitano's Takeshis' die ik maar als matig ervaarde. Kikujiro daarentegen weet me wel te bekoren, het is zelfs lang geleden dat ik nog eens heb gelachen met zulke simpele grappen. Maar het is 'm dan ook de uitwerking die het doet, de ene scène krijg je de aanleiding van de grap te zien om in het volgende camerashot al meteen het gevolg daarvan te zien te krijgen. Een voorbeeld is de scène waarin Kikujiro (gespeeld door Kitano) gaat zwemmen in het zwembad van het hotel, waarbij je in drie camerashots te zien krijgt hoe hij eerst aan het verdrinken is, hoe in het volgende shot de hotelmanager er op staat te kijken en hoe hij in het derde shot op een brancard ligt om medische hulp te krijgen.

Alles voelt ook zomers aan, de groene weides en velden, de blauwe lucht, ... het camerawerk is ook prachtig, gewoon niets op aan te merken, maar dat was al zichtbaar in Takeshis'. Alles is ook heel luchtig gebracht, je moet als kijker bijna niet nadenken, gewoon verstand op nul zetten. Personages zijn verder ook nog eens bijzonder genietbaar, ik heb vooral genoten van Kitano himself, je begint steeds meer en meer sympathie te krijgen voor hem, en dat terwijl het toch maar een onbeschofte kerel is. Maar die sympathie zal ook wel te maken hebben met de toenemende vriendschap tussen hem en Masao. Verder heb ik ook genoten van Kikujiro's vrouw in het begin van de film en de twee bikers die stukken vriendelijker zijn dan ze eruit zien. Maar één van de grootste pluspunten is (zoals ik hierboven al eerder aanhaalde) de vrolijke, score van Joe Hisaishi, pianomuziek die geen moment verveelde.

4.5 sterren

Best wel goede klassieker binnen het film-noir genre van grootmeester Stanley Kubrick. Het verhaal begon nogal saai en weinig interessant maar werd uiteindelijk toch nog redelijk spannend, al was het uiterst korte verhaal niet zo hoogstaand als ik gehoopt had. Wat de film dan nog wel een krappe voldoende geeft is de schitterende sfeer van de jaren '50 die hier enorm mooi in beeld gebracht is en dan bedoel ik vooral de originele en zelfs hoogstaande camerashots en de mooie, passende soundtrack. Geen hoogvlieger maar wel een aangenaam tussendoortje..

3.0 sterren

Zoals verwacht was dit weer een zeer goede filmklassieker van Kubrick, de oudste van Kubrick die ik tot nu toe zag, al zal A Killer's Kiss en Paths of Glory ook nog spoedig volgen. Het verhaal op zich is vrij simpel, een doodgewone actiefilm met een overval als hoofdverhaal. Het is echter de uitvoering die deze film geniaal maakt, de dialogen, goed acteerwerk, vakkundig camerawerk, ... Alles wat een misdaadfilm goed kan maken is hierin terug te vinden. Ik vind trouwens de overeenkomsten tussen The Killing en Reservoir Dogs van Quentin Tarantino nogal redelijk verwaarloosbaar, alleen in het verhaal lijken er wel een paar details op elkaar, maar het zal dan ook wel eerder een inspiratiebron geweest zijn voor Tarantino. Ik vond de voice-overs ook wel een leuke vinding, het maakte het verhaal niet alleen leuker maar ook overzichtelijker. De sfeer in de film maakt het verhaal ook al een stuk boeiender, zeker voor liefhebbers van het film-noir genre: de schietpartijen, de sigarettenrokende bende, de perfecte misdaad, ... Hoe je het ook draait of keert, dit is een klassieker binnen het misdaadgenre.

4.0 sterren

Eigenlijk behoorlijk schandalig dat ik deze film nog nooit eerder heb gezien maar de film was nu ook niet zo gemakkelijk te verkrijgen. Dit moet zo ongeveer één van de meest tot de verbeelding sprekende films zijn geweest die ik in een heel lange tijd gezien heb. De film is dan ook op deze site duidelijk ondergewaardeerd in vergelijking met de score op IMDb.

Een week geleden had ik nog The Lost World gekeken uit 1925, wat een matige avonturenfilm was. Wat me opviel bij die film was dat de animatie van de dinosaurussen redelijk acceptabel is maar niet om te zeggen realistisch. Ik heb horen zeggen dat Willis O'Brien het genie is achter de stop-motion effecten in die film, de man zou die techniek ook gebruikt hebben voor deze film. Ik kan maar tot één conclusie komen en dat is dat O'Brien veel vorderingen heeft gemaakt. King Kong beweegt minder houterig dan de dino's in The Lost World, beter zelfs, ik vond hem er behoorlijk realistisch uitzien. Dat kan natuurlijk ook wel komen doordat alles in deze film veel mooier in beeld gebracht is, de sfeer van een naderende King Kong die afgaat op zijn prooi, Ann Dorrow, is gewoon ijzingwekkend. Ik zou er geld voor willen geven om deze film op het grote doek te kunnen zien, waarvoor deze film bedoelt was want de sfeer en de luide kreten van King Kong zouden er beter tot z'n recht komen.

Wat me verder ook opviel is de gelijkenissen tussen het origineel en de remake van Peter Jackson. De geheimzinnige sfeer van het naderende eiland gehuld in mist vond ik behoorlijk knap in Jackson's versie, maar komt toch beter tot zijn recht in de originele zwart/wit versie. Qua sfeer is deze film trouwens ook niet te overtreffen: de scènes wanneer John Driscoll en Carl Denham merken dat Dorrow ontvoert is of de scènes wanneer King Kong in een gevecht is met een T-Rex zijn gewoon legendarisch. Ook het klouteren op de Empire State Building met die 2-dekkertjes die rond Kong's hoofd vliegen is zo memorabel als zijn kan.

Verder was ik blij dat Kong hier niet weer een emotionele band krijgt met Ann Dorrow zoals in de remake van Peter Jackson, King Kong wordt hier afgebeeld als een gevoelloos monster wat toch echt wel een pluspunt is. Het enige negatieve aan deze film was misschien het acteerwerk aan het begin van de film dat behoorlijk slecht was. Je zag duidelijk dat de personages hun tekst uit het hoofd aan het opzeggen waren, gelukkig betert dat naarmate de film vordert. Deze film is een klassieker die iedereen gewoon hoort gezien te hebben.

5.0 sterren

I'm offering you money. Adventure, fame, the thrill of a lifetime, and a long sea voyage.

Ondertussen is dit alweer mijn tweede herziening van King Kong '05 en ik blijf het een enorm knappe remake vinden waar toch wel enkele minpuntjes op aan te merken zijn. Al zullen de meeste mensen die de originele King Kong niet gezien hebben, hier ook niet echt van wakker liggen want de film nadert de perfectie voor een avonturenfilm.

Het is altijd al Peter Jackson's droom geweest om een King Kong remake te maken en wanneer hij aan dat project wou beginnen eind jaren '90 kreeg hij geen toestemming van de studio. Het is dan ook dankzij het succes van zijn meesterlijk verfilmde Lord of the Rings-trilogie dat hij het project in handen kreeg. De studio had zelfs zoveel vertrouwen in hem dat hij niet alleen het grootste salaris ooit kreeg voor een regisseur maar ook nog eens een record-brekend budget. En het resultaat mag natuurlijk gezien worden want de film is op vlak van cinematografie een waar meesterwerkje.

Er zijn opvallend veel verschillen tussen de originele en de moderne King Kong, al is van het hoofdverhaal nauwelijks afgeweken. De film volgt namelijk dezelfde hoofdlijnen als het originele avontuur, het verhaal wordt ook hier opgebouwd in drie hoofdstukken die lineair op elkaar volgen. Het eerste is de bootreis naar een mysterieus eiland met de naam Skull Island, opvallend daarbij is dat Peter Jackson het personage Jack Driscoll verandert heeft van de eerste stuurman uit King Kong '33 naar de bekende scriptschrijver uit deze film. Maar vele personages uit de versie van Merian C. Cooper en Ernest B. Schoedsack komen hier gelukkig terug in voor, zo ook kapitein Englehorn, Carl Denham, Ann Dorrow enz. Tegelijkertijd zijn er ook wat personages aan toegevoegd waaronder Jimmy en Bruce Baxter. Het tweede hoofdstuk dat beide films gemeen hebben met elkaar is het stuk op Skull Island. Ook hier kun je je aan een achtbanenrit van de meest ongeloofelijke gebeurtenissen verwachten en Peter Jackson is ook hier gelukkig trouw gebleven aan het origineel afgezien van een paar kleine afwijkingen links en rechts. Vele gebeurtenissen waren dan ook heel herkenbaar: Het gevecht tussen Kong en de T-Rex, de boomstamscène, de dinosaurussen enz.

Het derde hoofdstuk en ook één van de meest legendarische uit de filmgeschiedenis is die in New York waarbij Kong met Ann Dorrow op het Empire State Building kruipt (wat in de jaren '30 het hoogste gebouw ter wereld was) en daar aangevallen wordt door tweedekkertjes. Ook de bekende eindzin is hier trouwens weer van de partij: It's beauty who killed the Beast.

Ik vond het een jammere keuze van Peter Jackson om Kong gevoelens te geven voor Ann Dorrow, wat toch wel enorm afwijkt van de visie die Merian C. Cooper en Ernest B. Schoedsack hadden op de reuzegorilla. Zij wouden namelijk een monster crëeren dat lichtelijk geïnteresseerd was in zijn prooi en dat voor niemand zou laten afstaan, een beetje zoals een klein kind dat zijn favoriet stukje speelgoed beschermt. Anderzijds bekeken vind ik het wel van lef getuigen om Kong op een heel andere manier neer te zetten en heb ik daar ook wel respect voor, toch verkies ik de originele, gevoelloze versie van Kong.

Logisch ook dat de film er veel beter uitziet dan het origineel, de visuele effecten die vooral berusten op cgi zien er bijzonder mooi uit en laten duidelijk zien waartoe we tegenwoordig in staat zijn. Toch heb ik meer genoten van de stop-motion geanimeerde Kong dan van de cgi geanimeerde Kong, om één of andere reden vond ik het veel genietbaarder om de originele Kong door het oerwoud te zien lopen en in een gevecht te zien met een T-Rex, ook al ziet het er een stuk faker uit. Maar Peter Jackson heeft naar mijn mening een waardige, moderne versie van het monster gecrëerd, het had alleszins niet beter gedaan kunnen worden.

Zowel de acteerprestaties als de casting was zeer goed, iedereen leek althans goed in zijn rol te zitten. Jack Black heb ik nooit een goed acteur gevonden, ik vind hem dan ook alleen geschikt om in Amerikaanse komedies te spelen maar hier zet hij zijn rol gewoon met veel overtuiging neer. Ook de andere rollen waren zeer goed gecast, zo had niemand geschikter geweest voor de rol van Ann Dorrows dan Naomi Watts, zag Adrien Brody er echt uit als een schrijver uit de jaren '30 en speelde Thomas Kretschmann zeer goed als Kapitein Englehorn. Verder ben ik ook bijzonder positief te vinden over de soundtrack die geschreven is door één van de betere componisten uit deze tijd, namelijk James Newton Howard en het camerawerk dat zoals gewoonlijk bij de films van Peter Jackson enorm knap is. Een manco aan deze film vond ik dan weer de speelduur die met zijn drie uur toch wat te langdradig is..

Een mooie remake die waarschijnlijk door geen andere regisseur beter gedaan had kunnen worden en die voor een groot stuk trouw blijft aan het origineel..

4.0 sterren

Wow.. zeer indrukwekkende film uit Estland, ik was er zelfs even stil van na het zien. Ook wel erg low-budget deze film met misschien niet het beste acteerwerk, maar dat is dan ook de reden waarom ik het knap vind dat er zoveel intense scènes in deze film voorkwamen, het moment dat de twee gepesten klaar zijn om mensen uit hun cafetaria neer te schieten was zeer intens. Erg geslaagd hoe de kijker geconfronteerd word met een aantal van de pesterijen waardoor je steeds dieper en dieper in het verhaal betrokken geraakt. Verder denk ik ook wel dat dergelijke gevallen ook in de realiteit veel voorkomen waardoor het allemaal nog wel realistisch overkomt. Misschien dat de film wel net iets te veel de nadruk legt op de pesterijen i.p.v. wat meer karakteruitdieping..

4.0 sterren

Een uitermate geslaagde familiefilm (of avonturenfilm). Het idee van een modern, hedendaags personage dat in een Middeleeuwse setting beland is natuurlijk niet nieuw maar de uitvoering daarvan is boven verwachting geslaagd. Vreemd om dan ook het lage gemiddelde te zien hier. De sfeer van een Middeleeuws landschap, de effecten en massascène's waarin honderden figuranten rondliepen, de gebeurtenissen en interessante verhaalwendingen, ... droegen toch allemaal bij tot een aangename, meeslepende avonturenfilm. Een ander groot pluspunt was de soundtrack die nergens té overheersend was, behalve dan bij de muziek van Ozark Henry maar dat ervaarde ik als positief. Een aantal zaken zijn natuurlijk onlogisch of ongeloofwaardig maar het blijft dan ook een familiefilm. Enigste kritiekpunt is het acteerwerk dat inderdaad behoorlijk zwak was (al kan dat ook wel komen doordat de versie die ik zag Nederlands gedubt was). Ik twijfel tussen een 3 en een 3.5 maar ik hou het bij het eerste.

3.0 sterren