Meningen

E.T. Phone Home

Zonet de film voor het eerst in jaren herbekeken en het blijft toch wel één van de mooiste familiefilms die er zijn. Het is natuurlijk ook een stukje jeugdsentiment aangezien ik de film vroeger al meerdere malen gezien heb.

Het eerste wat echt opvalt aan deze film is de schitterende soundtrack van John Williams die ook de filmmuziek van o.a. Jurassic Park, Shindler's List, enz. verzorgde. Zeker als je het geluid met een degelijk surroundsetje beluistert en het geluid hard genoeg opzet. Verder is het camerawerk (zoals velen al aangehaald hebben) enorm goed gedaan. De opbouw van de film is voor een familiefilm nagenoeg perfect, de film neemt met zijn twee uurs voldoende de tijd om het verhaal weer te geven. Ook krijg je sympathie voor de personages uit de film en natuurlijk voor E.T. zelf, (al heeft Elliott wel geluk dat het een 'vriendelijke' alien is en niet iets in de trend van Ridley Scott's Alien .)

Verder heeft deze film alles wat je van een Spielberg film mag verwachten: degelijk acteerwerk, goede settings, ... er is eigenlijk weinig op de film aan te merken afgezien van het feit dat de special effects al wel wat gedateerd zijn ondertussen, maar dat vormt helemaal geen belemmering voor het verhaal.

4.0 sterren

Shanghai Jim

Dit moet zo ongeveer weeral de derde of vierde herziening zijn van Empire of the Sun en mijn mening blijft dezelfde: dit is een visueel prachtig 'coming-of-age' drama die je - eens je 'm gezien hebt - niet meer loslaat. Wat mij betreft ook nog steeds Spielberg's beste film, een aangrijpend verhaal verpakt in een film met hoogstaande camerashots.

Het acteerwerk was zeer goed, John Malkovich en (verrassend genoeg) Ben Stiller waren sterk als Amerikanen die de hele dag in zo'n Japans gevangenenkamp niets anders deden dan gokken, dagbladen lezen en een ontsnapping plannen. Blijkt overigens ook John Malkovich's eerste rol te zijn. Toch was het de jonge Christian Bale die de show steelde als Jamie 'Jim' Graham, een jongen die evolueert van een verwend Britse jongetje naar iemand die meer volwassen geworden is. Vermakelijk om zijn obsessie voor vliegtuigen en alles wat Amerikaans is te volgen, zo zie je hem op een gegeven moment door het gevangenenkamp lopen met een 'aviator'-zonnebril, een sigaar, een pet en een Amerikaanse pilotenjas.

Maar ik vond de film verder vooral ook visueel uitblinken. Camerashots van een oranje gekleurde lucht, gevechten tussen Japanse zero's en Amerikaanse p-51's vlak boven het gevangenenkamp, de massascène's in Shangai, een atoombom die aan de horizon ontploft, ... En dan is er nog de schitterende score van John Williams, die piano-muziek was enorm sfeervol, maar ook het kerkkoor-gezang pastte opvallend goed bij het verhaal. Het viel me verder ook op dat de film soms de meer surrealistische kant op ging, zo zie je hoe Jim een Japanner probeert te redden (nadat de oorlog afgelopen is) door hem hart massage te geven. Je ziet in die scène alleen Jim's gezicht maar wanneer de camera draait naar het slachtoffer, zie je voor een paar seconden dat het slachtoffer niet de Japanner is maar Jim zelf uit de tijd voor de oorlog. Hij geeft zichzelf hart massage. Maar ook de scène waain Jim naar zijn handen kijkt en uitlegt dat hij een nieuw woord geleerd heeft waarbij hij het woord 'atoombom' verklaart, was bijzonder indrukwekkend.

Wat de film dan weer niet helemaal perfect maakt is het wat sentimentele einde op niveau van Hollywood. Maar Spielberg weet dan ook hoe hij een film voor een groot publiek moet maken. Ondergewaardeerd meesterwerk.

4.5 sterren

En weeral een prachtig Frans drama. Maatschappijkritisch en realistisch gebracht wat ervoor zorgde dat de film bijna aanvoelde als een documentaire. De film maakt verder ook komaf met andere 'schoolfilms' in de lijn van Dead Poets Society en Coach Carter waarin een charismatische leraar (of coach) zijn studenten naar zijn hand weet te krijgen door een verfrissende aanpak van lesgeven. In tegenstelling tot die films geeft deze film het schoolleven weer zoals het in werkelijkheid is. De film speelt zich voor het overgrote deel af in lawaaierige klaslokalen met dialogen die nogal vrij snel op de kijker afgevuurd worden. Opvallend daarbij is dat de acteurs hun lijnen niet lijken af te dreunen zoals het in het script staat, maar op een heel natuurlijke manier discussiëren met elkaar wat de geloofwaardigheid van de film alleen maar ten goede komt. Cinematografie is verder weinig speciaal, naar de gewoontes van de hedendaagse Europese cinema. Echte hoogtepunten kent de film niet waardoor het allemaal nogal weinig memorabel blijft. Interessante film om te zien hoe het er aan toegaat op een middelbare school in een buitenwijk.

3.5 sterren

Heerlijk gore, low-budget horrorfilm met een paar aardige schrikmomenten zoals ik het graag heb. Deze film is zo'n horrorfilm zoals een horrorfilm hoort te zijn: vele scènes die er gewoon enorm ranzig uitzien, hoe nep ze tegelijk ook mogen zijn, heel veel liters bloed, een screepy, deprimerende locatie en best wel spannende momenten. Het acteerwerk was wel wat minder en eigenlijk behoorlijk slecht te noemen en de film kwam ook wat traag op gang. Ik had dan ook geen hoge verwachtingen bij deze film aangezien het eerste kwartier nogal redelijk saai was maar het is dan toch nog goed gekomen met deze film. Zeker niet slecht voor een horrorfilmpje uit de begin jaren '80..

3.0 sterren