menu

Hier kun je zien welke berichten Orizzonte als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Brokeback Mountain (2005)

4,0
Dit was één van de die ik altijd al erg graag wou zien en na 'm een tijd geleden dus voor het eerst gezien te hebben, is hij ook meteen aangeschaft, vanwege de indruk die hij heeft achtergelaten. 'Brokeback Mountain' is een rustige en pakkende film, die een onderwerp aansnijdt waar nog niet altijd voor open wordt gestaan, en in deze film nog wel in een tijd waarin het zelfs nog totaal onbespreekbaar is. Vooral het eerste deel van de film vind ik erg mooi en meeslepend. Alhoewel er gedurende de hele film niet echt veel in 'gebeurd', bleef hij me fascineren.

Dit mede door het geweldige acteerwerk van beide heren. In elk geval respect voor het feit dat ze überhaupt al zo'n rol durven aan te nemen en nog meer respect voor het feit dat ze er geen lachtertje van hebben gemaakt. Jake en Heath spelen precies zoals de twee mannen bedoeld zijn; twee tegenovergestelde mannen – de één nors en terughoudend, de ander erg uitbundig – die verliefd op elkaar worden in een tijd waarin dat eigenlijk helemaal niet kan. De sfeer van die tijd wordt goed neergezet en het gevoel dat deze relatie dus eigenlijk niet zou kunnen, komt heel duidelijk naar voren, maar wordt bijna nooit heel erg duidelijk uitgesproken. Alles wordt nog eens dubbel zo mooi gemaakt door het schitterende landschap.

Ang Lee heeft van het korte verhaal van Annie Proulx een schitterende, dramatische film gemaakt over een gevoelig onderwerp. Door homoseksualiteit op deze manier extra naar voren te brengen, heeft hij denk ik veel mensen laten inzien dat het ook maar 'gewoon' liefde is, alleen wel eentje die alles extra moeilijk maakt, en waarschijnlijk niet alleen toen in die tijd. Het einde van het verhaal is wat jammer en overwachts, maar het geeft er wel echt een 'einde' aan en eigenlijk klopt het zo ook wel. Een happy-ending was hier wat misplaatst geweest en door het verhaal op deze manier te eindigen werd het voor Ennis duidelijk dat hij een fout heeft gemaakt en dat het te laat is deze te herstellen, wat het weer wat meer drama geeft.

Dit is één van die films die voor mij heel erg indrukwekkend waren, vooral vanwege het verhaal zelf, de sfeer, de rust en de gesprekken. Voor iemand die van actie en snelheid houdt dus zeker geen aanrader, maar wel een erg mooie en schitterend geacteerde film. Zoals Gauke zei; Lee heeft er geen woorden voor nodig. Zeker één van mijn favorieten.

4,5/5

Departed, The (2006)

2,5
Mijn broertje huurde de film, dus had er niet echt hoge verwachtingen van, vooral omdat het gevoelsmatig niet mijn genre is. Ik moet zeggen dat ik niet vies ben van Leonardo diCaprio en met deze film heeft hij (weer) een geweldige acteerprestatie geleverd, net zoals Nickholson, maar die man kán dat gewoon. Mat Damon kan me negen van de tien keer niet boeien (vond 'm eigenlijk alleen interessant in 'Good Will hunting'), en ook hier niet dus.

Het begin vond ik maar traag op gang komen en ik had steeds een beetje het gevoel alsof er niets gebeurde. Het idee vond ik wel erg leuk; een rat van de maffia bij de politie en een rat van de politie bij de maffia die elkaar moeten opsporen, het was ook erg goed uitgewerkt en mede door de acteerprestaties vond ik het nog wel aardig.

Het einde vond ik echter belabberd, waarom moet iedereen nou altijd persé dood, kom op zeg, het leek net zo'n afgeraffelt zooitje.Eerst dat gedoe in de lift waarin iedereen iedereen maar wat neerknalt (oké, je kunt niemand meer vertrouwen, maar hallo zeg) en het toppunt kwam toen Sullivan ook nog 's werd neergehaald. Net of de schrijvers niet wisten of ze de 'goeie' of de 'slechte' moesten laten winnen, dus dan maar allebei niet.
Verder kon ik aan het begin DiCaprio en Damon met geen mogelijkheid uit elkaar houden, hadden ze die gasten geen verschillend kapsel kunnen geven of zo? Later minder last van...

Maar zoals ik al zei was het persoonlijk niet echt mijn film, gewoonweg vanwege het genre en het verhaal, misschien omdat ik een meisje ben
Voor mensen die van maffia, loyaliteit, verraad en dat soort dingen houden een geweldige film denk ik, een prachtig uitgewerkt verhaal met schitterende acteurs en een sfeer die prima bij de film past.

Ik stem vooral op gevoel en deze film was gewoon niet echt mijn ding. Misschien moet ik hem nog een keer zien om hem meer te waarderen, maar voor nu krijgt 'ie 2,5/5. Niet mijn film, maar snap wel dat mensen hier helemaal weg van kunnen zijn. De 2,5 sterren zijn vooral voor het acteerwerk, de mooie shots en de sfeer die de film uitdraagt. Misschien een beetje laag, maar naar mijn mening is de film zelf wat overgewaardeerd.

Forgotten, The (2004)

2,0
Het plot op de achterkant van de hoes en de trailers die ik al gezien had, spraken me erg aan, dus vandaar besloten deze film eens te huren. Vooral het eerste deel van het verhaal vond ik erg sterk, waarin iedereen Sam lijkt te zijn vergeten en waarin Ash zich zijn dochter weer herrinnert en de zoektoch van Ash en Telly naar de kinderen. Het leek een goed verhaal te worden, ik was nieuwsgierig naar de rest van het plot; wat was de verklaring voor alles?

Jammer vond ik het vervolgens dat alles weer uitdraait op aliens, omdat het in mijn ogen makkelijk is om daar weer 'de schuld aan te geven'. Persoonlijk had ik het leuker gevonden als er een meer menselijker verklaring was gevonden. Het deed me een beetje denken aan 'Signs' waarin alles ook op aliens uitdraait, waardoor het juist weer een slap verhaal wordt (en 'Signs' vond ik echt een waardeloze film). Daarbij vind ik de verklaring van die aliens ook niet echt diep doordacht, waarom ze die experimenten doen, en vind ik het vaag dat alles ineens weer normaal is (dit kan aan mij liggen, aangezien de DVD stokte en misschien een stuk overgeslagen heeft).

De spanning in het verhaal vond ik wel redelijk, al gaven de aliens me niet echt een schrikmoment of iets dergelijks. Ik schrok eigenlijk het meest toen die auto van de NSA tegen Telly en Ash aanknalde. Wat ik wel goed vond is dat de aliens zelf opzich 'vaag' werden gehouden; je kwam vrijwel niets over hun werkelijke aard te weten en wat zich daarboven in de lucht afspeelt als iedereen zomaar omhoog wordt getrokken.

Een redelijk filmpje, maar voor jammer van het science-fiction effect erin, wat voor sommigen misschien juist weer een pluspunt kan zijn. Ik twijfel tussen 2 en 2,5 sterren, maar ik geef hem voorlopig het voordeel van de twijfel;

2,5/5

Good Will Hunting (1997)

4,5
'Good Will Hunting' is één van die films die ik heel vaak kan kijken, zonder dat ik het vervelend vind worden. Ook is het één van de weinige films (of misschien wel de enige) waarin ik me niet dood irriteer aan Matt Damon – en dat met Robin Williams samen in een film – dat valt een wonder te noemen.

Anyway, een tijd geleden viel ik een keer halverwege de film in, ergens op een Belgische zender, en ik móést hem gewoon afkijken. Ik vond het interessant hoe een slimme jongen als hij zijn leven zo vergooide. Op de één of andere manier heb ik altijd al een zwak voor zulke films gehad. De acteurs zijn zoals ik al zei in deze film wel te pruimen. Minnie Driver vond ik erg goed.

Er zitten een aantal aangrijpende scenes in, bijvoorbeeld die scene waarin Sean tegen Will blijft herhalen 'it's not your fault' en Will vervolgens knapt, ik krijg er telkens weer tranen van in m'n ogen . Ook de scene waarin Sean en Will op een bankje in het park zitten en Sean vertelt dat Will niets weet van de échte wereld, vind ik erg mooi.
Het script is ook erg sterk moet ik zeggen, de dialogen schitterend en goed uitgedacht. Grappig bijvoorbeeld die scene waarin Will dat Harvard-nerdje voor gek zet.

Naar mijn mening een erg mooie film dus, die je blijft kijken. Dit is zeker één van mijn favorieten en heb geen spijt van de aankoop ervan . Matt Damon is dus wel te doen hier, Ben Affleck daar zeg ik maar even niets over. De dialogen zijn de moeite waard.

4,5/5

Green Mile, The (1999)

Alternatieve titel: Stephen King's The Green Mile

5,0
Stephen King sprak mij sowieso altijd al aan met boeken als 'Misery', 'The Shining' en 'The Stand', maar 'The Green Mile' was voor mij echt een topper. Het boek beschrijft zo goed wat er in die gevangenis gebeurt en hoe iedereen het meemaakt, dat ik af en toe letterlijk de rillingen over mijn rug ervan kreeg. Toen ik een tijd geleden 'The Green Mile' voor het eerst wilde gaan bekijken, als film, had ik er absoluut geen hoge verwachtingen van, omdat een film negen van de tien keer vele malen slechter is dan het boek, vanwege de missende spanning en de missende details. Gelukkig was dit boek één van die tien boeken die wel goed is verfilmd in een treurig en hartverwarmend, meeslepend drama.

Na 'The Shawshank Redemption' waagde Darabont zich nogmaals aan een King-boek verfilming en nogmaals een gevangenisdrama, wat hem waarschijnlijk erg goed bevallen was. Nu was 'The Shawshank Redemption' een echte topper geworden, maar eerlijk is eerlijk; 'The Green Mile' legt het niet af tegen zijn 'voorganger'. Ik moet bekennen dat Tom Hanks niet mijn favoriete acteur is en ook in deze film heeft hij me niet kunnen overtuigen, hij was ook niet slecht, maar dat neemt niet weg dat de film mij persoonlijk meer aansprak dan 'The Shawshank Redemption' en dat Michael Clarke Duncan wel zeer goed en in zijn rol acteerde.

Hartverwarmend waren de stukjes met de muis van Delacroix, het stukje dat Coffey een nachtlampje aan wil houde, of dat Melinda Moores wordt genezen...Hartverscheurend is het stuk dat Coffey uiteindelijk toch de dood vindt, dat Percy zo'n zak is (overigens weer een gevangenisfilm-cliché, zo'n evil man around) en toch wel een beetje lachwekkend zijn de stukken dat Percy voor gek wordt gezet, door een muis...

Knap is dat deze lange film steeds blijft boeien, ondanks het feit dat het zich vrijwel steeds op één bepaalde plek afspeelt. 'The Green Mile' blijft keer op keer fascinerend om naar te kijken, hoe vaak je hem al bekeken hebt, en ik moet toegeven dat ik elke keer weer een traantje (of twee) moet wegpinken bij verschillende momenten in de film. En knap is het nog steeds dat het geen slap aftreksel van het boek is geworden, in tegenstelling tot vele andere films. Een aantal leuke dingen komen terug in de film en de hoofdlijn en de belangrijke zaken worden vrijwel constant aangehouden.

Al met al een schitterende must-see, goed voor een beetje drama en hartverwarming. Weer een uitstekende King-verfilming en weer een uitstekende regie door Darabont, niets op aan te merken. Naar mijn mening dus net ietsje beter dan zijn eerste gevangenisdrama. 'The Green Mile' zou op een schaal van 10 van mij een 10 verdienen, dus ik geef hem 5 sterren.

Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009)

Alternatieve titel: Harry Potter en de Halfbloed Prins

3,0
Vond dit de minste HP film van de reeks.
Het duistere element vond ik echter wel goed, ook de boeken worden steeds wat duisterder en volwassener, en dat merk je ook door de films heen. Wat hier alleen een beetje miste was de echte Harry Potter magie, in principe had dit prima in combinatie met het zwartere gekund, maar dat is niet helemaal gelukt. In de eerste paar delen had je dat echte magische element nog, en natuurlijk wordt het allemaal wat serieuzer, maar dat blijft een beetje jammer.

Ook jammer dat het boek zo slecht wordt aangehouden en dat de titel Half Blood Prince nog minder echt een 'hoofdthema' is dan in het boek. De filmtitel wordt zeg maar nog meer afgeraffeld. Ik denk ook dat er echt teveel in het boek zat om nog eens allemaal in de (in één) film te proppen. Goede keuze ook om deel 7 in twee delen te verfilmen.

Door de oppervlakkigheid blijft het een beetje zwak en raak je niet heel erg betrokken bij de personages. Erg jammer. Natuurlijk is het allemaal al wat beter te volgen als je het boek ook daadwerkelijk gelezen hebt, wat de meeste kijkers waarschijnlijk ook wel gedaan hebben, maar dan nog...

Daarnaast vond ik het acteerwerk een beetje magertjes. Alleen Felton vond ik boven verwachting goed, maar de rest was een beetje mwah-zegmaar.
Wat ik wel positief vond was die (volgens mij) extra scene (weet niet meer zeker of deze in het boek er ook was) dat Het Nest wordt aangevallen. Zo wordt de ernst van de situatie nog wat duidelijker in beeld gebracht en de veiligheid die er niet meer is etc.
Als laatste vond ik de zogenaamde climax eerst Perkamentus die dood gaat en daarna Snape die zelf heel droog vertelt: "Joehoee, ik ben de halfbloed prins." Ja, en wáárom is ie dat dan ineens? Dat wordt echt totaal niet duidelijk in de film Nouja, dat vond ik dus allemaal een beetje magertjes.

Uiteindelijk was de film best oke om te kijken hoor, Harry Potter blijft gewoon een leuk verhaal, alleen ik denk wel dat het allemaal een beetje beter gekund had. Hopelijk gaan ze dit ook waarmaken in de delen 7.

Night at the Museum (2006)

3,5
Na wat reclames gezien te hebben over deze film, verwachtte ik een beetje een flauwe komedie met wat standaardgedoe erin. Onverwachts heeft deze film me nog heel goed vermaakt en vind ik het een toffe film.

Het verhaal was vernieuwend en fris en soms zelfs wat ontroerend. Met de acteerprestaties was niets mis en de dingen uit het museum waren erg leuk om naar te kijken; een hondsachtige dino, miniatuurromeinen – en cowboys die elkaar in de haren vliegen, een wassen president, GomGom, brutaal aapje... nog nooit eerder gezien allemaal! Natuurlijk geen geloofwaardige film, maar erg vermakelijk om naar te kijken, dat wel. Ook met het beeldwerk was het dik in orde.

Persoonlijk vond ik het niet echt een film om bij in een deuk te liggen, maar het was wel een af-en-toe-een-glimlach-op-je-gezicht-film. Owen Wilson als indiaan met zijn aartsvijand de Romein waren erg grappig en hun ruzie werd clichématig weer opgelost. Ook de drie oude bewakers en hun dark-side vormden niet echt een origineel plot, helaas.

Leuke familiefilm en gewoon een zeer leuke en ander soort film om eens te bekijken, eentje die naar mijn mening zeker de moeite waard is.

3,5/5

Perfume: The Story of a Murderer (2006)

Alternatieve titel: Das Parfum - Die Geschichte eines Mörders

2,5
Vanaf het moment dat 'Perfume' begon, vond ik het een aparte film. De baby die zo bewust die wijsvinger vastpakt en eraan ruikt was echt freaky en de stem die alles aan elkaar praatte irriteerde me mateloos. Ik herkende dat aan elkaar praten ook uit een andere film, kan me alleen nu even niet meer herinneren welke dat was. (Was dat niet die film met Jim Carrey die heel verschillende rollen speelt, met die twee weeskinderen?)

Het verhaal zelf is natuurlijk behoorlijk ongeloofwaardig, maar wel origineel en 'leuk', alleen snap ik inderdaad ook niet waarom Grenouille persé moet moorden en bij wijze van geen advertentie plaatst, zoals Madecineman al zei
Achja, het verhaal zou er minder van worden, maar dat was toch al een beetje vreemd.
De sfeer in de film is wel heel erg goed, een beetje donker zoals dat in die tijd was. Het acteerwerk vond ik ook gewoon goed, al was Whishaw een beetje saai af en toe (en freaky, ik weet niet of die twee samen gaan..).

Ik vond het lachwekkend hoe de leermeester van Grenouille om het leven komt, maar juist doordat dat een beetje vreemd was, pastte het wel weer goed in de hele sfeer van de film. Die mega-orgie daarentegen was weer een beetje jammer en als einde had Grenouille wat mij betreft aan dat kruis kunnen sterven al was het einde wat er nu aan is gegeven ook wel weer een beetje, hoe kan het ook anders, vreemd. Ik krijg ineens lachbuien als ik daaraan terugdenk, hoe erg.

Eigenlijk weet ik niet zo heel goed wat ik van deze film moet vinden. Aan de ene kant vond ik hem wel heel mooi; goede sfeer, apart maar leuk verhaal, goede acteurs. Aan de andere kant ergerde ik me aan de achtergrondstem, maar ook soms aan de manier waarop de film zichzelf niet serieus lijkt te nemen (de dood van de leermeester, die mega-orgie etc.), maar goed, ik weet ook niet hoe alles in het boek gaat en hoe het daar beschreven wordt.
Ik kreeg daarbij niet echt feeling met de personen in de film.

Omdat ik dus echt geen flauw idee heb en de film niet slecht, maar ook niet goed vind, hou ik m'n stem in het midden, op de 2,5 sterren. Neigend naar de 3,0 sterren, wat misschien nog wel een keer (bij eventuele herziening) veranderd wordt.


Hoe vaak kun je het woord 'vreemd' in een bericht zetten zeg -_-;

Shawshank Redemption, The (1994)

4,5
Na veel gehoord en gelezen te hebben over deze film, ging ik deze film in afgelopen vrijdag met hoge verwachtingen. In principe zijn gevangenisfilms niet zo mijn ding, vooral omdat er vaak zulke cliché's in zitten; een ontsnapping, corrupte gevangenisbewakers, homo's en noem de hele ratteplan maar op. En ja hoor, ook in 'The Shawshank Redemption' waren al deze cliché's aanwezig, inclusief slogan op de poster, maar op de één of andere manier stoorde ik me er in dit geval totaal niet aan.

De sfeer van de hele film was gewoon overweldigend. Ookal was dit gevangenisdrama net zo clichématig als enkele andere, hij was het ook weer niet. Het verhaal was rustig en lang, maar vooral indrukwekkend en lief en bijzonder. De ontknoping, wat zich geloof ik een beetje in het laatste halfuur afspeelt?, is redelijk onverwacht en mooi uitgewerkt, al vond ik het echte einde van de film weer iets te happy-ending-achtig en had het wat mij betreft wat meer een open einde mogen houden. In mijn ogen waren sommige dingen ook wat ver gezocht, bijvoorbeeld dat Andy zo makkelijk die 'nieuwe' identiteit kan aannemen, nadat hij ontsnapt is en dat hij al dat geld zo makkelijk mee krijgt, maar het is natuurlijk slechts een film gebasseerd op een boek en het is fictie, dus zulke dingen moeten kunnen als dat het verhaal ten goede komt. Ook het begin kwam wat traag op gang en ik vroeg me eventjes af wanneer het nou echt ging 'beginnen', maar deze twijfel was al snel weer vergeten.

Ook over de acteurs heb ik niets slechts te zeggen. Morgan Freeman acteerde gewoon zoals Morgan Freeman dat doet en ik vond hem goed in zijn rol zitten. Tim Robbins vond ik werkelijk schitterend, zoals Andy steeds een beetje behoudend is, maar wel heel erg slim en steeds weet waar hij mee bezig is, zo acteerde Robbins ook naar mijn mening. Ten slotte vond ik ook Whitmore, die Brooks speelde, heel erg goed, maar in principe kan ik dat over elke acteur die hierin meespeelde wel zeggen.

Van filmtechnieken en dat soort dingen heb ik absoluut geen verstand, maar naar mijn mening heeft Darabont een schitterende film gemaakt, die nog wel een tijdje na blijft hangen. Vooral de rust die de film had, vond ik erg mooi. Zeer goed gedaan dus voor zijn tweede film, dacht ik? De lengte stoorde me ook niet echt, al was het natuurlijk wel een lange zit, maar het verhaal bleef boeien.

Als ik deze film vergelijk met 'The Green Mile', dan moet ik eerlijk bekennen dat ik net wat liever naar 'The Green Mile' kijk, al kan ik niet goed uitleggen waarom. 'The Green Mile' heeft iets bovennatuurlijks en iets meer mysterie en iets minder gevangenisdrama's – en cliché's. Hij raakt me ook gewoon wat dieper, maar heel erg veel doet 'The Shawshank Redemption' niet onder voor de andere gevangenisfilm van Darabont. En natuurlijk ook een groot applaus voor King, die opnieuw zo'n fantastisch verhaal in elkaar heeft weten te zetten. Op een schaal van 10 voor mij een 9,0 waard, ondanks het wat trage begin, dus dat worden 4,5 sterren.