Meningen

Heel gave psychologische film, die zich afspeelt tegen de achtergrond van de oorlog. Vind de genretypering 'oorlogsfilm' dan ook enigszins misplaatst. In mijn ogen staat de ontwikkeling van Anton Steenweek centraal, en wordt de WOII slechts als inleiding en achtergrond gebruikt. Uiteraard hangt zijn persoonlijke ontwikkeling enorm samen, als het al niet volledig samenhangt, met de gebeurtenissen in de Tweede Wereldoorlog, maar de oorlog is niet het thema van de film.

Jammer dat het acteerwerk niet altijd helemaal overtuigt, maar dat doet verder maar weinig af aan dit intrigerende verhaal. Vooral het einde vond ik werkelijk waar subliem. Een aanrader! Vooral voor degene die nog steeds, helaas, de Nederlandse cinema verloochenen. Ook wij kunnen namelijk goede films maken!

Heel aardig filmpje en inderdaad Purmerend, het is een geweldige poster! Er wordt nog heel aardig gespeeld en ook het scenario is bij lange na zo slecht nog niet. Je volgt de hele ontwikkeling van het team eigenlijk en dat wordt behoorlijk goed uitgewerkt.

3 sterren met kans op verhoging.

Ik had me voorgenomen enkele anime-films te kijken, ter introductie op het genre. Nadat ik enkele weken geleden Byôsoku 5 Senchimêtoru (5cm/sec.) te hebben gezien, heb ik vandaag Akira gezien. Gelukkig beviel deze me een stuk beter dan die eerste.

In eerste instantie gingen de eerste 10 minuten aan me voorbij, maar al snel kwam ik erachter dat ik maar beter de film opnieuw kon starten. Dat heb ik dan ook gdaan en ik moet zeggen dat de film goed in elkaar steekt. Akira was een jongetje met gigantische krachten. Onderzoekers waren er al snel bij op actie te ondernemen. Al snel ging er een hoop mis; Akira dreef door en verloor alle controle. Enkele jaren later ontstapt een ander kind, met eenzelfde soort krachten, waarna hij in botsing komt met de van Kaneda. Ook Tetsuo hoort bij deze bende. Wanneer het leger het ontsnapte kind op komt halen, nemen ze ook Tetsuo mee. Tetsuo wordt daarna in het onderzoeksinstituut gehouden, maar wordt bevrijd door Kaneda. Tetsuo merkt al snel dat hij veranderd is en iets in hem, roept hem continu. Deze roepende kracht is Akira. Wat volgt is de zoektocht van Tetsuo die daarbij ook volledig de controle over zichzelf verliest.

Akira is in 1988 gemaakt maar, zoals ook al eerder iemand hier op MM opmerkte, zou je dat niet zeggen. De film is op audiovisueel gebied gigantisch sterk. Prachtige plaatjes en een geweldig geluid.

Op de een of andere manier heb ik bij anime ook het gevoel dat deze stijl beter bij het actie-genre past, dan bij andere genres. De snelheid en 'over-the-top'-actie past gewoon goed bij het genre. Wel is het zo dat ik enkele andere genre-klassiekers (die niet allemaal in het actie-genre passen) nog moet zien, dus ik ben benieuwd of ik dit gevoel over niet al te lange tijd nog steeds heb.

Akira beviel me in ieder geval prima, en dat wordt een aanschaf op dvd! Dikke 4 sterren.

Alexandra's Project is goede film, die helaas niet altijd even veel weet te boeien. Dit komt vooral doordat sommige scènes echt gigantisch langdradig zijn. Pas nadat Steve thuiskomt (na een dik half uur), begint de 'actie'. En zelfs dan, waren er enkele momenten waarop men zich afvraagt waarom het niet wat sneller kan?

Een echte spanning weet De Heer met deze film dan ook niet op te bouwen. Veel interessanter is de diepgaande problematiek in het huwelijk van Steve en Alexandra. Alexandra's wraakgevoelens kwamen weliswaar sterk overdreven op mij over (in de zin van: dit had ook anders opgelost kunnen worden ), maar weet desalniettemin toch zo nu en dan de juiste snaar te raken.

Met wat meer vaart in de film, was deze zeker op een hogere beoordeling uitgekomen. Nu houd ik het op drie uit vijf.

Shpadoinkle!

Cannibal! The Musical is echt een hilarisch filmpje, met Trey Parker en Matt Stone in topvorm! En ook Dian Bachar is werkelijk hilarisch als George Noon.

De film is een achtbaanrit met geweldig veel grappige scènes en superkomische liedjes. Zoals tsjidde al stelde: 'ik kan wel beginnen met quotes uit de film te citeren, maar dan is werkelijk het einde zoek.' En zo is het maar net! Ik zou ook bij god niet weten waar ik moest beginnen, aangezien de grappen elkaar continu overklassen.

Dikke vier sterren en de dvd meteen zelf ook besteld.

Ik twijfel nogal over het geven van het aantal sterren. Weeber en Akkabi speelden sterk, vond ik. Verbaan weet echter elke scène waar zij in meedoet, te verpesten. Met alle respect overigens, maar het is gewoon mijn actrice niet. Cees Geel speelt een kleine rol, maar doet dat wel met verve, net als Isa Hoes.

Sommige scènes waren echt leuk, andere totaal niet. Vooralsnog 2 sterren.

Erg voorspelbaar, maar bij vlagen toch wel zeer vermakelijk.

In All The Boys Love Mandy Lane speelt de aantrekkelijke Amber Heard Mandy Lane; een nogal vreemd en mysterieus meisje. Ze is samen met enkele klasgenoten op vakantie op een nogal afgelegen ranch en al snel - hoewel het in de film nogal lang duurt - komen de eerste mensen om.

Wat volgt, is een erg voorspelbare, doch zo nu en dan behoorlijk vermakelijke rit, met op het eind een al even voorspelbare twist. Het maakt deze film tot een weinig bijzonder product, dat gelukkig niet helemaal door de mand valt. 2 sterren.

Voor mij was deze film niet echt iets bijzonders. Ik begrijp de lovende kritieken dan ook niet en vond het britse Love Actually ook beter.

Het is naar mijn mening echter ook onzin om te stellen dat Nederland met betere films moet komen want we hebben toch wel wat aardige films uitgegeven de laatste tijd, TBS en Zwartboek bijvoorbeeld. Ook België heeft regelmatig goede films(Ben X bijvoorbeeld).

Redelijk goede film, maar niet zo goed als zijn voorganger Shutter.

Alone komt snel op gang en blijft ook gedurende de hele zit vermaken. De acteerprestaties zijn uitstekend, de beelden sfeervol en het geluid is ook dik in orde. Helaas is de film weinig origineel en daardoor in mijn ogen, in tegenstelling tot wat anderen hier beweren, behoorlijk voorspelbaar.

Wel een aanrader voor de liefhebbers van het genre. Mensen die echter een goede eerste kennismaking zoeken, raad ik toch de in 2004 uitgebrachte film Shutter aan. 3,5 sterren.

Hartverscheurend! Wat moet je bezielen om zoiets te doen? Ik raakte helemaal gefrustreerd bij het kijken naar deze film. Wat een verschrikkelijk zieke geesten lopen er rond, bah!

Ik vind het vooral jammer dat de American Pie reeks niet meer innovatief is. De typetjes uit deel 1, 2 en 3 worden niet eens uitgemolken; ze zijn gewoonweg compleet verslechterd.

Ik zeg: voor American Pie 7 weer enkele goede typetjes en dan hopen dat er met wat innovatieve humor weer gelachen kan worden.

Angel Heart is een enorm sfeervolle film waarin drama en spanning goed verweven wordt.

Rourke speelt zijn rol als privédetective Harry Angel met verve. De Niro's rol is weliswaar niet erg groot, maar wel een erg interessante.

Goede film, met een occult randje.

Ook ik ben het hier, gedeeltelijk, mee eens. Sommige scènes duurden nét iets te lang naar mijn gevoel. En hoewel ik het einde intrigerend vond en uitermate geboeid was, raakte het me toch niet helemaal. Misschien komt het ook wel door de, voor mijn gevoel, grote ommezwaai in de film. Tot aan het moment dat Willard Kurtz vindt, is het een heel andere film naar mijn mening. Met die ommezwaai had ik nu wat moeite. Ik denk dan ook dat ik deze film over een jaartje nog eens herkijk zodat ik ook daar meer rekening mee kan houden.

Vooralsnog: 4 sterren.

Zeer matige film. Het probleem is vooral dat er maar zeer weinig gebeurd.

Ross Jennings (gespeeld door Jeff Daniels; bekend van Dumb & Dumber) is een arts die naar een klein dorpje verhuist aangezien hij daar een dokterspraktijk kan opzetten. Als blijkt dat de oude dokter op zijn beslissing om met pensioen te gaan, terug is gekomen, stort Jennings droom behoorlijk in. Des te meer omdat zijn huis ook al niet het droomhuis waarop hij had gehoopt, blijkt te zijn. Wanneer vervolgens alle mensen die hij als dokter behandeld, sterven, wordt Jennings al snel publiekelijk weggehoond. Vervolgens blijkt dat er een dodelijke spinsoort in het dorp aanwezig is, waarop Jennings, met hulp van insectenbestrijder Delbert McClintock (geweldige rol van Goodman), het dorpje dient te redden.

Wat vervolgens overblijft is een samenraapsel van enkele leuke, maar vooral veel saaie scènes. Ik had wat meer spannende gebeurtenissen verwacht, maar nu was het slechts wachten op de 'grande finale'. Wanneer deze dan ook nog eens tegenvalt, blijft er maar weinig over.

Wat er over blijft, is overigens wel meteen erg leuk. John Goodman speelt echt een hilarisch personage. Even twee stukjes (uiteraard in spoilertags) waar ik behoorlijk om heb moeten lachen:

- McClintock: Would anyone object if I tore this floor out?
* Vrouw van Jennings: I would.
- Delbert McClintock: False alarm then. Lead on.

en wanneer McClintock op het punt staat wat spinnen te verdelgen, roept hij keihard: 'Rock and Roll!!' Erg grappige scène .

Op enkele spaarzame momenten na, vond ik de film dus verder behoorlijk oninteressant, zelfs op het saaie af. Daarmee maakt de film mijn verwachtingen niet helemaal waar. Jammer.

Guess what guys, it's time to embrace the horror! Look, we've got front row tickets to the end of the earth!

Wat speelt die Steve Buscemi toch vaak geniale rollen! Ook in Armageddon gooit hij de ene one-liner na de andere eruit. En vrijwel allemaal even grappig of stomzinnig.

Armageddon is nu daadwerkelijk het ultieme voorbeeld van een grote, maar cliché, Hollywoodproductie: een sterrencast, een heroïsch verhaaltje, prachtige special effects en veel sentimenteel gezever. En vaak, heel vaak, stoort dat.
Om een aantal voorbeelden te noemen:
- wanneer de bom, die door de meerderen (o.a. president van de VS) van de NASA in werking is gezet, ontmanteld dient te worden, stopt deze uiteraard ongeveer 1 seconde voordat deze afgaat. Hoe vaak hebben we dat al niet gezien?
- Het hele sentimentele gebeuren tussen Harry (Willis) en zijn dochter Grace (Tyler). Wanneer alles fout dreigt te gaan en de mensen in Houston er niet meer in geloven, komt Harry in beeld die vertelt dat hij zijn dochter heeft beloofd om heelhuids terug te komen.
- Alle gelul over God. Werkelijk waar hé, daar moeten ze toch echt eens mee gaan stoppen. Het is buiten irritant, ook nog gewoonweg volkomen irrationeel.
- De idyllische plaatjes bij het slechte nieuws. Families die elkaar terugvinden, wanneer men hoort dat de aarde binnen enkele uren er niet meer is. Wat een sentimenteel gekots!
- Uiteraard werkt de bom niet meer en moet er iemand de bom handmatig afsteken. En natuurlijk is A.J. (Affleck), het liefje van Grace, goed de lul. Wanneer hij naar de schacht gaat, komt Harry mee. En hij duwt A.J. terug het ruimteschip in, om vervolgens zelf de heldenrol op zich te nemen, zodat A.J. voor zijn dochter kan zorgen. Erg overdreven met een hoog 'you're-the-son-I-never-had'-gehalte.

Maken al deze voorbeelden, en er zijn er nog veel meer, Armageddon een gigantisch slechte film? Nee.
Er blijft gelukkig genoeg te genieten over, want hoewel het verhaaltje werkelijk waar flinterdun is, maakt dat het verhaal niet minder amusant. Daarnaast gaan er nauwelijks minuten voorbij waarin niets gebeurd. Dit geeft de film, ondanks zijn lange speelduur, we veel snelheid mee en dat komt de film absoluut ten goede.

Armageddon is gewoon een vermakelijke actiefilm, niets minder maar zéker niet meer!

The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford kent subliem acteerwerk en een intrigerend plot. Toch weet de film niet over de gehele speelduur te boeien en dat nekt de film behoorlijk.

Casey Affleck speelt echt de sterren van de hemel als Robert - Bob - Ford, een jonge, onzekere man wiens grote held Jesse James is. De rol van James wordt vertolkt door Brad Pitt, die opnieuw een geweldige prestatie neerzet. We hebben dan ook te maken met een echte karakterfilm die gedragen wordt door deze twee acteurs.

Daarnaast kent de film prachtige beelden waardoor een mooie sfeer gecreëerd wordt. Het begin en met name ook het einde van de film, is zeer sterk. Het einde laat ook prachtig zien dat Robert Ford ten alle tijden op zoek is geweest naar erkenning. En zelfs wanneer hij verwacht dat men hem eindelijk ziet staan, laat het volk hem keihard vallen.

Helaas weet de film bij lange na niet de volledige speelduur te boeien. Ik kreeg dan ook sterk het gevoel dat de vele verhaallijnen op subniveau onnodig waren om de rest van het verhaal te begeleiden. De film duurt nu dik 2,5 uur, terwijl ik denk dat Dominik in 2 uur ook het verhaal prachtig had kunnen vertellen. Dat is toch wel een behoorlijke smet op de film, want hoewel deze sterk begon en sterk eindigde, kende de film te veel trage, vermoeiende momenten waar geen einde aan leek te komen.

3 sterren.

Erg mooie film met 1 groot minpunt.

Awakenings verveelt nergens, staat bol van de spanning (blijven de patiënten in de goede conditie of niet? Naarmate de film vordert, voel je het vertrouwen van dokter Sayer (Williams) wegebben en toch blijf je als kijker hoop houden) en er worden puike acteerprestaties geleverd.

Wat erg jammer is, is dat het er allemaal zo enorm dik bovenop ligt. De muziek in deze film is soms tenenkrommend. De kijker wordt continu een bepaalde richting in gestuurd, nergens is er sprake van een eigen kijk op de gebeurtenissen. Een gepaste term is: 'gestuurde emotie'. Er wordt al bijna voor de kijker bepaald wanneer en hoe hard diegene moet gaan huilen.

Hoe dan ook, dit grote minpunt neemt niet weg dat er genoeg te genieten blijft. Awakenings is een behoorlijk goede film, maar niet meer dan dat.