Meningen

Voorafgaande de voorstelling werd dit ingeleid door een met een schore stem getijsterde programmeur die vertelde dat al zijn collega's halverwege gestaakt waren tijdens de test-screening en ze zich allemaal afvroegen waarom hij toch bleef kijken, zonder dit verder echt toe te lichten. Lekkere manier om je publiek te ontmoedigen waarvan de meerderheid er daarvoor waarschijnlijk al een lange dag op had zitten. Zeker is dit niet de ideale film om je dag mee af te sluiten als je er daarvoor al vier hebt gehad en het al dik tegen twaalven loopt maar ik vond dat er wel erg veel volk wegliep, en toen zaten we nog niet eens op de helft. Nu gebeurd dit vaker op festivals maar hier snapte ik er echt geen snars van. Best wel een intens drama, weliswaar met weinig lijn, voornamelijk bestaande uit losse episodes van een prille relatie, geset in twee verschillende decenia. Geen idee wat dit met elkaar verbond maar vond beide prettig om te volgen, al kreeg ik halverwege wel zo mijn voorkeur en was het soms even afzien als er weer geswitcht werd.

Een ongewoon aantal redelijk expliciete seks-scenes ook voor een Japanse productie, zeker het eerste half uur bestaat vooral daar uit maar de regisseur lijkt in mijn ogen nergens uit op provocatie. Echt veel liefde voor zijn personages lijkt er niet te zijn, wat dat betreft is het meer een observatie van eenzaamheid (af en toe geblust door pure lust) obsessie (jezelf helemaal wegcijferen en vernederen voor een sprankje aandacht van degene waarvan je weet dat je hem/haar toch niet gaat krijgen) maar vooral de oneerlijkheid van het bestaan waar de hooggevoelige zielen van deze wereld, waaronder mijzelf, vaak mee te maken krijgen als ze hun hart en ziel op de tafel gooien, wat dat betreft was het wel treffend. Op het gebied van sfeer en tempo van een zandloper deed het wat denken aan een Ishikawa. Mijn gezelschap verklaarde me voor gek toen ik die vergelijking trok dus voor iedereen enthousiast wordt, dat kan ook aan mij liggen... (3,5*)