Veel goede dingen over deze film gehoord. Eigenlijk al kort geleden nadat hij uitkwam. Wat zag mij zo op om hem te gaan bekijken? Vele andere titels die mijn interesse wekte? Het feit dat ik sommige films van Villeneuve echt saai vond? De speelduur? Toch is het me onlangs gelukt om hem toch te bekijken.
Ja, Prisoners is eigenlijk wel heel goed met een krachtige acteerwerk van Hugh Jackman als machteloze vader en Jake Gyllenhaal als een sarcastische agent. Opmerkelijk zijn al de settings van het bosachtige noorden van Amerika in regen, sneeuw en andere somberheden. Op zonlicht hoef je niet te rekenen.
We beginnen met het ogenschijnlijke fraaie gezinsleven van de familie Keller. Terwijl ze visite krijgen van een ander gezin gaan de kinderen onder dit gezelschap buiten spelen. Ze stuiten op een groezelige camper en hierbij weet je ook al vrijwel meteen waar het naartoe gaat. De meisjes raken vermist en de camper lijkt het enige verdachte punt te zijn. Al snel wordt deze aangehouden door het team van Loki en krijgen we hier te maken met ene Alex Jones. Het is bijna niet te vatten hoe overtuigend en hoe griezelig doch schrijnend Paul Dano deze rol neerzet. Alles lijkt erop te wijzen dat hij hoofdverdachte nummer één is. Zijn sadistische trekjes, zijn manipulatie, zijn gedrag van een basisschoolkind. Als hij wordt vrijgesproken voor gebrek aan bewijs, besluit Keller het recht in eigen hand te nemen en sleept hij zijn kennis Franklin erin mee. En dan begint het psychologische spel pas echt. En het recht in eigen hand nemen is toch niet zo simpel.
Er komt langzamerhand ook een andere verdachte in het vizier, en vanaf dit ogenblik wordt het toch ingewikkelder dan het lijkt. Het klassieke "wie is nou werkelijk de dader?" blijft niet uit. Het uitgangspunt is tamelijk verrassend en ingrijpend. Nu weet ik ook waar de film Weapons zijn mosterd vandaan heeft gehaald.
En dat voor de verandering de twee meisjes worden teruggevonden mag ook wel eens gebeuren. Maar ten koste van wie of wat?
Het open einde werkt ook goed.
Prisoners was hierdoor toch wel een sterke psychologische achtbaanrit met acteerwerk zoals je het maar amper ziet. Ik had deze toch maar veel eerder moeten aanschouwen. Maar beter laat dan nooit.
