Net als het eerste deel vroeger nog op videoband gehad. Ook deze sequel weet na al die jaren nog steeds zijn mannetje te staan. James Cameron maakt zelfs de stoutste verwachtingen van menig persoon waar en overtreft zijn eerdere werk.
In de basis is de opzet hetzelfde gebleven. Het is Terminator vs. Terminator met op de achtergrond het verhaal over de oorlog tegen Skynet. Als je er teveel over gaat nadenken blijkt het niet allemaal even logisch en ga je je toch afvragen in hoeverre de butterfly-theorie klopt. Deze gedachten maken echter snel plaats voor retestrakke actie en een Arnie op zijn best.
Elke filmliefhebber en niet-filmliefhebber kent inmiddels het iconische plaatje van een bewapende man in zwart lederen jack rijdend op een chopper. Wanneer John op zijn schreeuwende brommer op de hielen wordt gezeten door de allesverwoestende T1000 wordt hij te hulp geschoten door deze moderne guardian angel. In tegenstelling tot de vorige prent is het makkelijker sympathiseren met de Eik.
Dat geldt niet voor zijn nieuwe Nemesis, de T1000. De wat charisma-loze Biehn is ingeruild voor Robert Patrick die een uiterst koelbloedige moordenaar neerzet. Zijn gelaat beloofd vaak al niet veel goeds en alleen daardoor zullen mensen hem voor altijd herkennen als de T1000. Hamilton vind ik nog steeds duf, maar daarentegen staat wel nieuwkomer Furlong die het helemaal niet gek doet.
Kosten noch moeite worden gespaard om ook qua actie het origineel te overtreffen. De achtervolgingen zijn spectaculair gefilmd, de kills zijn hard en de explosies en gesneuvelde ramen zijn niet op een hand te tellen. Gelukkig weet Cameron de vaart er redelijk goed in te houden waardoor de film spannend blijft.
Het einde is natuurlijk perfect. Ze zeggen wel eens gekscherend dat vrouwen huilen bij Titanic en dat mannen huilen bij dit einde. Dat zegt eigenlijk genoeg, waar het waanzinnige theme ook zijn steentje aan bijdraagt. De clash tussen Arnie en de T1000 blijft legendarisch en zou door elke filmliefhebber ervaren moeten worden.
Vroeger als klein kereltje nog op videoband gehad en erg veel bekeken. Met de komst van DVD eigenlijk nooit meer herzien, tot gisteravond. De film heeft de tand des tijds in elk geval goed doorstaan.
De film waarmee Arnie definitief doorbrak bij het grote publiek, niet geheel onlogisch. De imposante spierbonk is indrukwekkend als de moordlustige Terminator die elke emotie vreemd is. Niet voor te stellen dat er ook andere acteurs naar voren werden geschoven voor de rol, zoals Lance Henriksen. Biehn vond ik een stuk minder sterk acteren, en Hamilton is ook niet echt een hotshot waar ik me mee kon sympathiseren helaas.
Het is ook grotendeels de sfeer die de film zo sterk maakt. De apocalyptische beelden van de machine vs. humans-oorlog zijn duister en angstwekkend. De pieuw pieuw laserbeams zijn wat achterhaald, maar over het algemeen zijn de sfx uitstekend. Ook de oogscene waarin Arnie's hoofd volledig is nagemaakt is knap gedaan.
De geluiden van de vele wapens van Schwarzenegger klinken echt retegoed door de speakers, de actie spat bij vlagen van het scherm. Het fantastische theme warmt je ook meteen op voor een heerlijk spektakel.
Het verhaal is ook boeiend, wat nog verder wordt uitgewerkt in het nóg betere vervolg. Terecht een klassieker.
