Meningen

Wat een belachelijke lage score hier, maar dat zal vast komen omdat er een hoop NL films niet waarderen. Per definitie niet.

Geweldige beklemmende sfeer en een interessante vertelstructuur. Spel over de hele linie uitstekend met Matthijs als uitschieter.

Het gebeurt mij ook niet vaak dat Nederlandse films me naar de strot grijpen, maar deze film hoort er zeker bij.

Ga jullie schamen! Dit is een geweldige film.

Iemand die deze film koud laat mist volgens mij een gen.

De ijzingwekkende sfeer is nooit eerder, en nooit daarna, zo overtuigend weergegeven. Ik ken de periode zelf natuurlijk niet, maar na het zien van deze film heb ik het gevoel alsof ik er even geweest ben.

De personages zijn allen 3 dimensionaal.
De arrogantie van Schindler stond me aanvankelijk wat tegen, maar daar ligt dan ook meteen de kracht... de grote ommezwaai.
Ik heb nooit sympathie gevoeld voor Goeth, maar menselijk werd hij zeker. En dat is verdomde knap.
En dan Ben Kingsley. De wanhoop en de beheersing. De zakelijkheid en de compassie. Het wantrouwen en het optimisme. Ik zie mij die eigenschappen al aan een acteur doorgeven... die slaat de rol na lang denken toch maar af vrees ik.

Er is wat kritiek over het effectbejag in deze film, maar laten we eerlijk zijn. Als dit in realiteit nooit was gebeurd, zouden alle pogingen van schrijvers om het te benaderen van tafel zijn geveegd. Al hadden we met de camera de oven ingegaan, nog had het niet een schijn van de werkelijke horror gehad, dus waar leg je in deze poging de grens? Eroverheen kan simpelweg niet en daarom is de beruchte douche scène geheel legitiem in het palette van mogelijkheden.

Hebben we het al over de authenticiteit gehad? Tot en met de kleinste figuranten klopte het gewoon van A tot Z. De aankleding, het zwart/wit gebruik, de locaties... alles zorgde ervoor dat het me in de waan bracht in een gedramatiseerde documantaire te zitten. Enkel het rode jasje gaf me een metafoor mee. Eerlijk gezegd had het voor mij niet persé gehoeven, maar ik gun de makers hun moment om de film een 'grotere boodschap' mee te geven. Ik snapte die boodschap en het was prima zo.

En zelden heb ik zo'n emotionele score gehoord. Natuurlijk het bekende thema, maar ook de andere tracks zijn van een bijzonder hoog niveau.

Na het herzien van deze film stijgt hij het laatste plekje naar mijn nummer 1.

Ik denk dat-ie daar heel lang blijft staan.

Dit hele verhaal is na 5 minuten verteld. Daarna zit je minuten lang te kijken hoe iemand een weg afloopt. Halverwege denk je nog: "o God nee hè... toch niet de HELE weg...". Maar helaas... en aan het einde van de weg draait de persoon zich om en besluit terug te lopen. Je kunt je echt voorstellen dat ze voor elk shot een nieuwe accu in de camera gestopt hebben, op het statief gezet en hopen dat de camera het einde van de actie haalt.

Ik denk dat het vooral te danken is aan de politiek beladen achtergrond van een regisseur die in eigen land het werken onmogelijk wordt gemaakt, maar het voelde voor mij aan als een mislukte studentenfilm waar men probeert zo veel mogelijk screentime te persen uit een mager verhaal.

Nee.. deze film doorstaat de tand des tijds geheel niet. Baarde de film destijds nog wat opzien door z'n bravoure, nu is het allemaal doorspekt van een beschamende kijk op de maatschappij. Waar Soeteman en Verhoeven zich altijd al aan schuldig maken is die puberale humor, die te snappen valt als je je bedenkt dat ze zich vrij hebben moeten worstelen uit de conservatieve jaren 50. Hun 'kijk mij eens stoer zijn' houding was toen nog wel 'grappig' maar nu is het eigenlijk alleen maar triest. Zeker ook omdat die mannen maar niet lijken te veranderen. Daarom zakt deze film (en meerderen uit die periode) voor mij compleet door het ijs.

Helaas dat deze films het (voor velen negatieve) beeld van de Nederlandse film zo lang bepaald heeft.

Geweldige film die bij vlagen de sfeer van All the Presidents Men weet te benaderen. Hoewel de ontknoping wat voor de hand ligt heb ik toch 2 uur totaal in de film gezeten. Crowe is geweldig (wanneer niet) en de chemie met Rachel McAdams is zeker aanwezig. Zou zo maar eens een vervolg kunnen krijgen.

Mag die domme flare plugin van Abrahams' Apple af? Wat een onsamenhangende film met over de top actie doorsneden met te korte momenten van té gevoelig drama. De love story was wel aardig maar ik ergerde me enorm aan het van de hak op de tak springen van de spanningsbogen. En wat een leentjebuur van met name Close Encounters of the Third Kind. En dan nog eens enorm cliché.

Grote teleurstelling