Meningen

??? Waarom de ratings voor deze independent horror-film zo hoog liggen, is mijn een raadsel? Het verhaal gaat over Dan en Tom, twee mannen die al jaren vrienden zijn. De één getrouwd de ander nog steeds vrijgezel. Het verdere verloop van de film is een aaneenschakeling van min of meer dezelfde scenes. Dan en Tom op kantoor of in de lunchroom, Tom in bed met zijn vrouw Lily, Dan in zijn eigen huis aan het film kijken of Dan en Tom samen. De "snuff" films die ze kijken zijn daarbij zo tam dat ook daar maar weinig plezier aan te bleven viel. Daarbij komt dat het verder verloop over het van slag zijn van wat ze zien ook niet geloofwaardig meer over, waren dat horror-fans? Nee acteertalent hebben de heren niet. Daarnaast is er nauwelijks dialoog, bloed, verminking of moord te vinden in deze film. Dit is amateurisme ten top! Voorspelbaar en saai. Was het allemaal wat interessanter (beter psychologische spel) of had er iets meer impact (bloed, horror) geweest dan had het nog wat kunnen zijn. Met een best goed idee was er potentie, maar helaas is het zo slecht uitgewerkt! Ook al was er klein budget, dit had echt een stuk beter gekund.

Euh ja...er wordt duidelijk wel geprobeerd om een jaren '80 -vibe te creëren, echter helaas niet het goede van wat de jaren '80 ons bracht...maar meer de goedkope shot-on-video-rommel. De film, ziet er echt lelijk uit. Dus tja...wat je hier krijg is erg geen toffe splatter-film. Oh, er zit zeker wel veel bloed in, het is jammer dat je voor het grootste deel door troep heen moet zitten om het te kunnen zien. Onvolwassen vanaf het begin met een opening met uiterst onaangename personages die proberen grappig te zijn. Oei...dat voorspelde direct al niet veel goeds! Continu "fuck, bitch, cunt, of fag" enz is een zwakte en eerder een gebrek aan humor. En nee het is ook geen excuus dat deze film zich afspeelt in de jaren 80. Daarna is er een verkrachtingsscène in een speelhal, boven de bowlingzaal en dan...is er even weer niets...totdat eindelijk een paar goede splatter-effecten beginnen. Die moorden zijn dan wel goed gedaan maar verder is er niets positiefs te bedenken. De regisseur beweert dat dit allemaal een eerbetoon is aan de goede oude horror uit de jaren 80, maar dan wel met de verkeerde nostalgie, de verkeerde humor (zelfs eerder aanstootgevend) en de verkeerde reden (choqueren om te choqueren) en maken van dit een niet zo'n beste film.

Voor de horror-challenge moest ik nog (voor derde keer) een Shot-on-Video kijken en omdat deze tussen een YT-lijstje stond maar eens een Aziatische zelfgeproduceerde videobeelden gekeken! Oké ik heb bewondering voor de ambitie en inzet. Er is hier, ondanks het lage budget, een behoorlijk tentakelmonster dat rechtstreeks uit een campy jaren 50 B-film lijkt te zijn gestapt. Maar het is tammer dan de posterafbeelding suggereert. Nou … oké het is soms bloederig … en er is een gigantische nautilusschaaldier achtig ding. Het plot is irrelevant. Er zijn vier giechelende meisjes, die kaart spelletjes doen, opeens op vakantie gaan in een vakantiehuis waar de vrouw van het huis heel toevallig mysterieus onderzoek doet, ze lummelen en zwemmen wat rond in een zwembad en spiegels ontbreken in het huis of worden vernietigd. Gelukkig hangt er nog een grote spiegel, net voor de koelkast, waardoor de goedkope speciale effecten uit de kelder ze nog kan aanvallen! Belangrijkste advies van de film, ga nooit van huis zonder je fluit! Het script is eenvoudig, er is weinig actie, het acteerwerk is niet zo overtuigend, en de effecten zijn niet al te duidelijk in beeld maar het was niet eens een slechte manier om 40 minuten door te komen!

Surrealistische film van Andrey Iskanov. Bijzonder sfeervolle aaneenschakeling van beelden. De beelden hadden volgens mij ook wel weg van Andy Warhols popart en Japanse invloeden. Ik zag zo voor me dat de film in een museum werd vertoont. De eerste kennismaking met deze regisseur en het beviel me goed! Ook de soundtrack was vet! Elektronische soundscapes die perfect paste bij de beelden. Door deze klanken kwamen de laatste 10 minuten zelf nog beter binnen!

Wonderschoon speelfilmdebuut van regisseur William McGregor (hij heeft ook verschillende afleveringen van Poldark gedaan). Nu kan ik sowieso al erg genieten van dit soort donkere op volksverhalen lijkende films met enigszins historische achtergrond. Echter weet deze film over drie vrouwen die proberen te overleven in de harde wereld van de koude, winderige bergen van Snowdonia, Wales, die blijkbaar altijd in grijze, mistige onweersbuien zijn gehuld, me onverwacht in verrukking te brengen.

Een moeder en haar twee dochters hebben een zwaar leven in dit geïsoleerd gebied, terwijl de industriële revolutie ook tot dit onherbergzame gebied doordringt in de vorm van een leisteen/mijnbouwmaatschappij. Vechtend tegen ziekte, barre omstandigheden, een afwezige vader door oorlog en vijandige dorpelingen en met hun enige houvast; het geloof. Moeder Elen (Maxine Peake )is hardvochtig en toont maar weinig liefde voor haar dochters. Kortom diepe ellende! De Horror komt dus vanuit het leven zelf.

Hoewel de film nauwelijks bloederig is, wordt er behendig veel spanning gecreëerd doordat er op de boerderij mysterieuze omstandigheden voorvallen. Is er door macabere, paganistische rituelen soms hekserij in het spel? Daarnaast wordt dit nog meer versterkt door de gespannen relatie tussen moeder en dochter. De aanwezigheid van alleen fakkel en kaarslicht helpt dit nog meer te versterken. Langzaam ontplooit de film zich richting de escalatie van angst en terreur. Het kiest zeker niet voor een gehaaste weg!

In het middelpunt van het verhaal staat de tienerdochter. Dit zou niet zo sterk zijn zonder ook capabele actrice aan het roer. Maar Eleanor Worthington-Cox doorstaat dit met verve! Ze doet dan ook wel wat denken aan Anna Taylor-Joy, die in 2015 een soortgelijke rol speelde. De cinematografie, met name het geïsoleerde en bedreigende landschap is verbluffend en sfeervol. De subtiele suggesties, dat aanhoudende gevoel van onbehagen maken deze film effectief. Meedogenloos somber maar ooo zo mooi!

Regisseur Just Jaeckin werd bekend door het wereldwijde kassucces van Emmanuelle (1974) de bekendste erotische film uit de jaren zeventig. Het personage Sweet Gwendoline is het belangrijkste vrouwelijke personage uit de strips van bondage-artiest John Willie die verschenen tussen 1947 en 1950. Onder welk genre deze film dan ook valt, laat niet moeilijk te raden. Echter deze film was beter dan ik had verwacht!

Deze filmversie de strip van die Franse regisseur is een gekke aangelegenheid. De hoofdlijn van het verhaal heeft te maken met Gwendoline ( Tawny Kitaen), een naïef meisje dat uit een klooster is ontsnapt om op zoek te gaan naar haar vermiste vader, samen met haar gouvernante Beth ( Zabou Breitman) Het wonder van Gwendoline is dat het eigenlijk steeds beter wordt.

Startend als een damsel-in-distress pulpavontuur met wat komisch scenes. De opening is in Hong Kong en heeft een mix van actie, Kung Fu en humor. En niet eens zo heel geslaagd! Maar wanneer Gwen en Willard (verschrikkelijke acteur Brent Huff ) een boot pakken op zoek naar haar vader (die op exotische vlinders jaagt), wordt het steeds maffer en leuker.

Uiteraard zien we Tawny Kitaen (voor de jaren '80 kenners ze was die vrouw uit verschillende Whitesnake -video's ) meerdere keren vastgebonden zijn. Waaronder een erotische achtige scene waar ze zijn vastgebonden in een hut bij de inboorlingen. Pluspunt voor de film was ook dat er wel veel naakt was maar gelukkig nooit van dat duffe soft-porno gebeuren. En dan... komen ze uiteindelijk aan in Yik Yak en wordt de film pas echt een vreemde eend. Fetisjistische fantasieën, met bizarre martelwerktuigen, halfnaakte vrouwen in zwart leer en gladiatorengevechten. Zelfs een wagenrace die doet denken aan Ben-Hur.

Het acteren is behoorlijk slecht, maar dat was ook wel te verwachten in dit soort film, toch was ik behoorlijk verrast door de hoge productiewaarde die in veel van de scènes te zien was. En zoals ik ook al zei; 'een stuk beter dan ik had gedacht' en zeker de moeite waard voor wie van trash en cheesy films houd!

Koreaanse standaard-horror... Waarin een jonge vrouw voor een grootmoeder gaat zorgen in een groot afgelegen huis in de buurt van een spookachtig meer. Kinderen zijn verboden dus smokkelt ze die in een koffer mee...hé iemand moet wel die enge tekening kunnen maken! De film lijkt ook maar een beetje aan te rommelen; iets bovennatuurlijks uit het stuwmeer, water (want dat is eng), een beetje mysterie of het oudje bezeten of gek is. Geen idee ook waarom ze dit ook oprekken tot 111 minuten! Al de genoemde dingen en het verhaal zelf zijn namelijk al eens eerder gedaan (en met mijn bescheiden mening ook beter) Als horrorfilm mist het de kracht om duidelijke angst uit te stralen, en de lange speelduur helpt daar natuurlijk ook niet aan mee! Had de sterkste punten gekozen, de film korter gemaakt en het had zeker beter gewerkt! Visueel was het nog best in orde. Het is ook geen horrorfilm die zwaar leunt op special effecten. Oké, het had dus op een betere manier kunnen worden uitgevoerd, vooral de horrorfactor, maar slecht wil ik het niet noemen, het is gewoon zo alledaags!

Zeer vermakelijke creature -film waarin meerdere genres worden verwerkt tot een prima geheel. Dat het niet ontspoort in een tegenvallend allegaartje is een pluspunt voor de regisseur. In de rivier Han muteert een vis door formaldehyde tot gigantische proporties en treft de verkeerde familie. Als de jongste telg Hyun-Seo van deze Park-familie wordt meegenomen ontstaat er komische zoektocht. De film lijkt vooral een combinatie van zowel Aziatische en Amerikaanse invloeden waardoor de film redelijk licht verteerbaar is. Het monster zelf ziet er redelijk goed uit en ziet er beetje uit als een mix van Gojira, de "Shriekers" uit Tremors en een vleugje Alien. Ondanks dat de film verre van goed is, zelfs soms rommelig, is het een fantastische feel-good film die er zeker mag wezen!