Logboek

Degelijke western. Het verhaal zit best aardig in elkaar en de onderhuidse spanning en het wantrouwen tussen de hoofdpersonages is duidelijk merkbaar. De film ziet er - mede door het gebruik van Technicolor - zeer behoorlijk uit en is onderhoudend genoeg. De cast speelt zeer degelijk. De romance tussen de personages van Stewart en Leigh mist echter elke vorm van overtuiging. Ook de ontknoping van de film kon mij niet erg bekoren. Al met al is het echter geen verkeerde film.

Degelijke western, waarin een gewild geweer (de Winchester '73) centraal staat. De film kan niet gedurende de gehele speelduur echt boeien. De actiescènes, met name de confrontatie met de indianen en de slotscène, zitten echter goed in elkaar en zijn zeker de moeite waard. James Stewart zet een degelijke rol neer, al heeft hij genoeg sterkere rollen gespeeld. Dan Duryea is een geschikte acteur om een bad guy neer te zetten, maar zijn personage komt hier niet heel goed uit de verf. Opvallend is nog de kleine bijrol voor Tony Curtis. De film is al met al erg doorsnee, maar met name vanwege de actiescènes toch een kijkbeurt waard.

De fraaie beelden van een nagenoeg verlaten Rome en de soundtrack (met name het aanstekelijke 'Guarda como dondolo') zijn schaarse hoogtepunten in deze overigens teleurstellende film. Dat teleurstellende zit met name in de twee hoofdpersonages. Bruno is zo ontzettend druk en irritant dat hij mij al snel tegen begon te staan. Roberto is dan weer zo saai en nietszeggend dat zijn personage geen enkele indruk maakt. Hun belevenissen zijn verder ook niet dusdanig interessant dat zij erg weten te boeien. Ondanks het behoorlijke tempo begon de film mij al relatief snel te vervelen. Het einde van de film vond ik bovendien wat uit de toon vallen en niet echt passend bij de rest van de film.

Deze film beschikt over een zeer behoorlijke cast, maar qua acteerwerk wordt er weinig bijzonders geboden. Het wordt allemaal wel zeer behoorlijk in beeld gebracht, daar valt niet veel op aan te merken. Het plot is echter ronduit bedroevend. Rommelig, oninteressant en slecht geschreven. Matige dialogen ook. Net als bij de gelijknamige tv-serie probeert men met een overdaad aan actie te verhullen dat het verhaal erg weinig om het lijf heeft, maar dat lukt niet. Spannend wordt het nergens. Opvallend is nog de grote hoeveelheid (sluik)reclame in deze film, dat heb ik echt zelden gezien. Het leek bij vlagen meer een reclamespot voor de Emiraten dan een serieuze film.

Ik heb lang geleden wel eens iets van Laurel & Hardy voorbij zien komen, maar een volledige film van hen had ik nog niet gezien. The Music Box is ondanks de korte speelduur hier en daar wel een herhaling van zetten omdat de setting vrij beperkt is en de grappen voor een deel op hetzelfde neer komen. Dat maakt echter niet dat het geen leuke film is. De humor is best aardig en de twee hoofdpersonages zijn sympathiek. Het half uurtje gaat daardoor vlot voorbij.

Een biografische film over de (voor mij onbekende) Broadway legende George M. Cohan. Grootste pijnpunt van deze film is dat de man kennelijk wel het nodige heeft bereikt in zijn leven maar verder geen al te bijzonder leven heeft geleid. De film weet daardoor niet echt te boeien, omdat het ontbreekt aan interessante ontwikkelingen. Het acteerwerk is overigens zeker niet verkeerd. Cagney speelt een zeer gedegen rol en ook het overige acteerwerk is naar behoren. De film is wel ontzettend patriottistisch van toon, hetgeen toen - ten tijde van de Tweede Wereldoorlog - in de Verenigde Staten ongetwijfeld goed aansloeg, maar mij toch niet erg kan bekoren. Alles bij elkaar genomen is deze film niet echt de moeite waard.

Een oninteressante film die ook nog eens veel te lang duurt. Het begin maakt al weinig indruk, maar vanaf het moment dat Grace een buitenaards wezen ontmoet gaat het helemaal bergafwaarts. Het plot is flinterdun en weet niet echt te boeien. Een lineaire vertelwijze was bovendien beter geweest, want de flashbacks voegen maar weinig toe. Bij vlagen is de toonzetting erg kinderlijk en de pogingen tot humor slaan niet aan. Spannend wordt het nergens en ik leefde ook totaal niet mee met het nogal kleurloze hoofdpersonage. Er zijn binnen dit genre echt meer dan genoeg films die vele malen beter zijn dan deze.

Dit vierde en laatste deel van deze reeks is helaas ook het minste deel. Erg boeiend wil het niet worden. De aanloop is wat langdradig en je krijgt aanvankelijk de indruk dat men dit verhaal ook goed in drie films had kunnen vertellen. In de laatste drie kwartier volgen de ontwikkelingen zich echter in een razend tempo op en krijg je juist weer het gevoel dat een en ander wat wordt afgeraffeld. Het nogal clichématige einde maakt uiteindelijk niet veel indruk en dat is jammer omdat het begin van deze reeks best behoorlijk was. Hoewel ook deze film beschikt over een indrukwekkende cast, is het acteerwerk veelal niet al te overtuigend. Erg meeleven met de personages lukte mij ook niet echt. Een nogal matige afsluiter van deze reeks.

Dit derde deel van deze reeks is minder dan de twee voorgangers. Waar in de vorige films daadwerkelijke Hunger Games voorkwamen, ligt de focus hier op de strijd van de rebellen tegen de regering. Dat blijft echter wat vlakjes en wordt niet heel meeslepend. Opvallend is dat aan de toch al zeer behoorlijke cast nog namen als Julianne Moore, Mahershala Ali en Natalie Dormer zijn toegevoegd. Alles bij elkaar een indrukwekkende cast. De film is echter niet indrukwekkend, het lijkt vooral een opbouw te zijn naar de vierde film in deze reeks. Het plot is onderhoudend genoeg, maar erg overtuigend is het allemaal niet.

Zo rond de tijd dat het eerste deel van deze franchise uitkwam heb ik die film, The Hunger Games, gekeken. Hoewel die film best beviel, heb ik de vervolgen niet meer gekeken. Nu ben ik daar toch maar eens aan begonnen. Ik heb de eerste film niet herbekeken, maar desondanks viel dit vervolg goed te volgen. Net als het eerste deel is dit een zeer behoorlijke film met een sterke cast. De film is onderhoudend en kent genoeg actie. De actiescènes zien er doorgaans goed uit, al zijn de effecten hier en daar ook iets minder. Het (open) einde voelt wat abrupt aan, maar ik wist uiteraard wel dat het geen afgerond verhaal zou zijn. Al met al een zeer behoorlijk tweede deel in deze reeks.

Dit is zonder meer een van de slechtste Disney films, wellicht zelfs de slechtste. Een nietszeggend en flinterdun plotje dat nergens weet te boeien of overtuigen en rommelig wordt uitgewerkt. Veelal irritante personages, er zit werkelijk geen enkel leuk personage tussen. De antagonist valt nog het meest op, wat een vreemd en ongeïnspireerd personage is dat. De animatiestijl is niet sterk en bij vlagen zelfs ronduit lelijk. Met name de scène met jodelende koeien in een veelheid van felle kleuren springt er in negatieve zin uit. Er worden veel pogingen gedaan om humoristisch uit de hoek te komen, maar werkelijk geen enkele poging slaagt. Verder best veel liedjes, allemaal van lage kwaliteit en met als dieptepunt een jodelnummer. De film bestaat vooral uit veel drukdoenerij. Het tempo ligt behoorlijk hoog, maar de film kan desondanks totaal niet boeien.

Een van de minste Disney films. Een ronduit lelijke animatie, ver onder het niveau wat je van Disney mag verwachten. Dat is wel het grootste minpunt. Verder een rommelig verhaal. De overgang naar een film met buitenaardse wezens is erg plotseling en sluit totaal niet aan bij hetgeen de film tot dat moment heeft voorgeschoteld. Daarnaast ontbreekt het aan sympathieke of interessante personages. Chicken Little zelf valt overigens nog best mee, maar veel personages zijn vooral irritant of erg druk. De samenstelling van de soundtrack is vreemd en past totaal niet bij een film als deze.

Disney viert haar 100-jarige bestaan met deze zeer kleurloze film. Zowel het hoofdpersonage als de slechterik maken erg weinig indruk. Verder ook geen al te leuke of boeiende personages. Het plot is een slappe variant op al vaker gebruikte thema's. Weinig origineel en ook weinig overtuigend. De animatie zelf is in orde, maar zeker niet bijzonders. De liedjes zijn erg matig. Wel leuk dat in de aftiteling veel personages uit de rijke Disney geschiedenis de revue passeren. Toen was deze oninteressante en ongeïnspireerde film echter al afgelopen.