Hoewel het onderliggende thema best interessant kan zijn, vond ik dit een ronduit saaie en teleurstellende film. Wellicht omdat ik weinig met de beide hoofdpersonages had. Hun onderlinge band is niet echt boeiend, hun personages worden niet erg uitgediept en de film kon mij (mede daardoor) nergens raken. Veel chemie was er mijns inziens ook niet tussen beide hoofdrolspelers.
Een film die het met name moet hebben van het samenspel tussen Gene Tierney en Rex Harrison. Zij zetten beide een goede rol neer (als respectievelijk weduwe en de geest van een kapitein) en hebben ook de nodige chemie. De film weet aanvankelijk ook zeker te boeien, maar gaandeweg wordt dat toch beduidend minder. Het verhaal zakt wat in en de rol van George Sanders vond ik ook niet zo sterk. Naar het einde toe wordt het weer wat beter, de slotscène is best aardig gevonden. Een degelijke en niet al te memorabele film.
Degelijke, ingetogen film over een man die de kleine dingen in het leven zeer waardeert. Een sfeervolle setting, met fraaie beelden van Tokyo, een aardige soundtrack en een sympathiek hoofdpersonage. Het verhaal is daarentegen wel erg mager en de film dreigt bij vlagen wel wat saai te worden. Een gedegen portret van iemand die ogenschijnlijk met weinig tevreden is, hetgeen een te waarderen eigenschap is. De film weet echter nergens echt te intrigeren of aan te grijpen, dus een al te hoge waardering kan ik er al met al niet aan geven.
