Helaas vond ik hier niet veel aan. De dialogen zijn veelal niet scherp genoeg om echt grappig te zijn en sommige personages zijn vooral schreeuwerig en druk, maar niet grappig of interessant. Wat de film nog wel enigszins omhoog haalt is het acteerwerk van William Powell als de sympathieke Godfrey. Aangezien het plot echter weinig bijzonder is en de humor mij niet erg aansprak, was dit toch een lichte tegenvaller.
De muziek van Bob Dylan spreekt mij niet zo aan en daar heeft deze film geen verandering in gebracht. Een degelijk gemaakte maar niet al te boeiende biopic. De film focust op het begin van de carrière van Dylan, maar echt goed leer je Dylan door deze film niet kennen. Ook de mensen om hem heen komen er wat bekaaid van af. Relaties worden abrupt afgekapt (en weer opgestart) en de personages komen niet echt tot leven. Dat ligt overigens niet aan het acteerwerk, want dat is in orde. Met name Chalamet en Norton doen het zeer behoorlijk. Toch ontbreekt enige binding met de personages. Deze film geeft mij geen aanleiding om het repertoire van Dylan toch eens wat nader te gaan verkennen.
Een teleurstellende Oscar winnaar dit jaar. Deze film is een oppervlakkig portret van een jonge Rus en een Amerikaanse escort die een kortstondige relatie aanknopen (en de pogingen van de entourage van de Rus om onder een tussen de hoofdpersonages gesloten huwelijk uit te komen). Het eerste uur viel door het hoge tempo nog wel enigszins te doen, maar het tweede uur was niet al te boeiend. De personages worden veelal nogal stereotype neergezet en de film is bij momenten wel erg schreeuwerig. Van al te boeiende ontwikkelingen qua verhaal of personages is geen sprake. De pogingen om er wat humor in te stopppen komen niet erg van de grond. Een heel matige film, die ook wel iets te lang duurt.
