Logboek

Degelijke film over een man met syndroom van Gilles de la Tourette. De film begint zeer behoorlijk, maar gaandeweg kreeg ik toch meer het idee dat ik keek naar een lange voorlichtingscampagne over het syndroom van Tourette dan naar een sterke speelfilm. De film is gebaseerd op het levensverhaal van John Davidson en zal ongetwijfeld behoorlijk waarheidsgetrouw zijn verteld, maar het is wel erg braaf. De relatie met zijn moeder komt er ook wat bekaaid van af en de film maakt op enig moment wel een erg forse tijdsprong. Het acteerwerk is wel zeer behoorlijk en de setting in Schotland is ook een pluspunt. Gewoon heel degelijk, maar ik was er - ondanks het wat gevoelige onderwerp - niet erg door gegrepen.

Pixar is al geruime tijd meer van de kwantiteit dan van de kwaliteit. Deze film begint echter verrassend goed. Een origineel uitgangspunt, een redelijk sympathiek hoofdpersonage en een behoorlijke animatie. Gaandeweg verzandt de film echter toch in nogal druk gedoe, waarbij de toonzetting ook nogal eens wisselt (van behoorlijk kinderlijk naar nogal donker). Het wordt zeker niet slecht, maar de eerste helft van deze film beviel mij in ieder geval stukken beter dan de tweede helft. In zijn geheel bezien is dit wel een degelijke animatiefilm.

Een klassieker die mij totaal niet kon bekoren. Een beperkte setting met vier personages, waarbij de film met name draait om de dialogen. Het is duidelijk gebaseerd op een toneelstuk, ook deze film is behoorlijk theatraal. De dialogen waar de film op drijft zijn eerder gekunsteld dan echt scherp. Vond het nergens pakkend. Mijn interesse zakte daarom al snel weg. Waarom de twee gasten, die overduidelijk niet erg welkom zijn, niet al snel vertrekken bleef mij ook onduidelijk. Verder heeft de film qua verhaal weinig te bieden en de ontknoping maakt ook niet bepaald indruk. Door het eindeloze geruzie en geschreeuw komen de twee hoofdpersonages niet echt uit de verf en de twee gasten vond ik ook niet interessant. Een lange, nogal vervelende en oninteressante zit.

Een nogal doorsnee film met een flinke sterrencast (Mark Ruffalo, Chris Hemsworth, Halle Berry, Barry Keoghan, Nick Nolte). De film kent veel bekende gezichten en het acteerwerk is naar behoren. Een bijzondere rol zit er echter niet tussen. Het plot is onderhoudend genoeg, maar uiteindelijk niets bijzonders. Verder ziet het er visueel allemaal zeer gedegen uit, het wordt allemaal goed in beeld gebracht. Van een film met een cast als deze verwacht je wellicht iets meer, maar het is geen verkeerde film.

Je weet bij Jason Statham doorgaans wel wat je kunt verwachten en ik kan zijn films normaal gesproken wel waarderen, maar bij deze film is dat absoluut niet het geval. Dit is gewoon een heel slechte film. Een dom plotje, beroerd acteerwerk, belachelijke personages en actiescènes die compleet over de top zijn en worden gecombineerd met beroerde CGI. Op visueel gebied ook slecht, het is ronduit lelijk gefilmd. Stompzinnige actie kan zeer vermakelijk zijn, maar dat is het hier totaal niet. Spannend of interessant is het ook nergens. Ik heb meerdere keren overwogen om de film af te zetten, maar heb die uiteindelijk toch met de nodige moeite uitgekeken.

Veel elementen van een film noir komen hier goed in naar voren. Een sfeervolle film, met sterk gebruik van bijvoorbeeld mist en schaduwen om een bepaalde sfeer neer te zetten. Daarnaast beschikt de film over zeer behoorlijk camerawerk en gedegen acteerwerk. Lee van Cleef is hier te zien in een vroege, maar ook wat doorsnee rol. Bij de sfeervolle setting en het gedegen acteerwerk blijft het verhaal wel wat achter. Het plot is onderhoudend genoeg, maar lijkt hier en daar wat verdieping of achtergrond te missen. Erg boeiend wil het daarom nou ook weer niet worden en uiteindelijk is dit daarom een nogal doorsnee film.

Ondanks de niet overdreven lange speelduur was dit wel een lange zit. De film kon mij op geen enkel vlak bekoren. Het plot vond ik zwaar aangezet, niet al te best uitgewerkt en ook nogal oninteressant. De moraal van het verhaal ligt er duimendik bovenop, maar de ontwikkelingen komen vaak nogal abrupt en missen overtuiging. De personages zijn erg oninteressant en missen voor een deel ook wat achtergrond of karakteruitwerking. De soundtrack is erg nadrukkelijk aanwezig en doet bij vlagen pijn aan de oren. Ook op visueel gebied kon ik hier niet echt iets uithalen, weinig bijzonder allemaal. Ik vond het een vervelende film en ik keek al best snel uit naar het einde.

Een groots opgezette film met een forse speelduur. De film ziet er goed uit, mede door het gebruik van Technicolor. Het acteerwerk van de drie hoofdrolspelers (Roger Livesey, Anton Walbrook en Deborah Kerr) is goed. Zij dragen voor een groot deel de film. De film heeft een forse speelduur en het plot weet niet gedurende de volledige speelduur echt te boeien, er had best wat in geknipt mogen worden. Bijzonder is het wel dat men tijdens de Tweede Wereldoorlog een film met deze inhoud en van deze kwaliteit heeft weten neer te zetten. Met name vanuit historisch perspectief dus wel een kijkbeurt waard, al had de film korter mogen duren.