Alternatieve titel: Jules Verne's 20,000 Leagues under the Sea, 23 juli, 21:05 uur
20,000 Leagues under the Sea is een Disney verfilming van het gelijknamige werk van Jules Verne. Het boek heb ik nooit gelezen, dus ik was niet bekend met de inhoud van het verhaal. De film is voor die tijd knap gemaakt en ziet er nog steeds goed uit. Het acteerwerk is degelijk, al had ik wellicht iets meer verwacht van een cast met Kirk Douglas, James Mason en Peter Lorre. Met name Lorre vind ik niet zo sterk, maar ook de scènes waarin Douglas zingt zijn niet best. Het verhaal kon mij bovendien niet echt grijpen. Ik had het wat avontuurlijker verwacht, al is het niet zo dat er niets gebeurt. Zo is er een confrontatie met kannibalen en een gevecht met een grote octopus. Het tempo ligt in zijn algemeenheid echter iets te laag wat mij betreft. Uiteindelijk stelde de film mij wat teleur.
Christopher Nolan is nog steeds een van mijn favoriete regisseurs, al vond ik zijn recentere werken (lang) niet zo goed als zijn eerdere films. Toch keek ik wel uit naar The Odyssey. Het klassieke verhaal spreekt zeer tot de verbeelding en leent zich goed voor een verfilming. Het bronmateriaal zorgt er dan ook met name voor dat dit een zeer behoorlijke film is. Het boeiende verhaal weet de aandacht de gehele speelduur vast te houden. Op audiovisueel gebied is de film ook sterk, dit is echt een film om in de bioscoop te kijken. Op het witte doek komt de film goed tot zijn recht en ik denk dat het op televisie beduidend minder indruk zal maken. Wat ik niet overtuigend vind is de casting. Er zitten veel grote namen in de cast, maar ik vond menigeen niet echt op zijn of haar plek. Het duurde al geruime tijd voordat ik Matt Damon (enigszins) als Odysseus begon te zien. Maar dan had ik nog niet echt het idee naar de vertolking van een mythologische held te kijken. Damon is een prima acteur, maar ik vraag mij af of hij de beste keuze was voor deze rol. Het zijn echter met name Tom Holland, Jon Bernthal, Lupita Nyong'o en mindere mate Zendaya, die ik hier niet zo passend vind. Holland acteert hier niet sterk en hij lijkt geen bijster goede keuze voor de rol van Telemachos. Nyong'o en Zendaya hebben weinig schermtijd, maar ik had niet de indruk dat ik naar respectievelijk Helena of Athena zat te kijken. Datzelfde geldt voor Bernthal als Menelaos. In zijn algemeenheid denk ik dat de film baat had gehad bij meer onbekendere gezichten in de cast. Hoewel de film prettig wegkijkt en geen moment verveelt, werd ik ook nergens echt gegrepen door de personages en hun beslommeringen. Het is vakkundig gemaakt, maar wordt nergens meeslepend. Veel personages hebben ook maar beperkte schermtijd en het acteerwerk is vooral gedegen, er is geen acteur die er qua acteerwerk nou echt bovenuit springt. Kortom, een film die dankzij het klassieke verhaal en de sterke uitwerking op audiovisueel gebied zeker een bezoek aan de bioscoop waard is. Ik zal deze film echter niet snel nog een keer herbekijken.
Soy Cuba is een communistische propaganda film uit de jaren '60, die (uiteindelijk) een bepaalde status heeft gekregen vanwege met name het camerawerk. Dat camerawerk is dan ook prima, er zitten fraaie shots in. Dat gezegd hebbend vond ik het toch vooral een lange zit. Inhoudelijk kon de film mij niet boeien, terwijl de speelduur ook best fors is. De film bestaat uit vier verschillende verhalen, die zich in Cuba afspelen. Van die vier kon enkel het tweede verhaal mij een beetje bekoren. Dat het een propagandafilm is ligt er bovendiep erg dik bovenop. Het valt te begrijpen waarom deze film een bepaalde status heeft gekregen, maar ik hoef dit absoluut geen tweede keer te zien.
Een avontuurlijke film in een vreemde, fantasierijke wereld. In dat opzicht leuk gedaan. De animatie ziet er ook zeer behoorlijk uit. De personages blijven daar wat bij achter. Ze zijn op zich niet onsympathiek, maar ze komen niet goed uit de verf en zijn ook nogal stereotype. Disney is hier bovendien erg geforceerd bezig met diversiteit en inclusiviteit, het ligt er allemaal veel te dik bovenop. Het plot is onderhoudend genoeg, al had daar nog wel wat meer ingezeten. Deze film is bepaald geen film die lang zal blijven hangen, maar verdient wel een nipte voldoende.