Meningen

Samen met The Lady Vanishes toch wel een van de betere films uit de hier veelbesproken 3dvd-box van Hitchcock. Veel elementen komen nu al naar voren die in zijn latere films nog meer uitgewerkt worden (North by Northwest, The Wrong Man, Strangers on a Train etc.) Tegenwoordig is het gebruik van zowel stijlmiddelen als kwaliteit in de filmindustrie zo groot, dat wanneer we een wat oudere film zien spanning minder snel voelen dan tegenwoordig. Simpelweg omdat we meer gewend zijn. Toch kan ik me wel voorstellen dat de gemiddelde bioscoopganger in 1935 aan de stoel gekluisterd zat. De acteerprestaties doen ook wat gedateerd aan, maar er is toch wel een groot verschil in klasse te zien tussen de hoofdrolspelers en de rest van de cast. Maar vooral het regisseerwerk en het scenario boeide me. Vanaf het moment waarop de 'achtervolging' startte, zat ik helemaal in het verhaal. Geweldig hoe Hitchcock ook de kijker een gevoel van onzekerheid geeft. Wanneer is de hoofdpersoon nu veilig en wie kan hij vertrouwen? De ontknoping is misschien wel de beste plotwending die ik tot nu toe in een Hitchcock film heb gezien: 4*

Dit weekend zowel The Good, The Bad and The Ugly gezien als Once Upon a Time in The West. Dit was mijn eerste aanraking met Westerns en mijn eerste film met Clint Eastwood. Verder kende ik niks van het verhaal of de film, alleen de geweldige muziek van Morricone. De enige reden dat ik de films in huis had gehaald was vanwege de hoge waarderingen.

Maar wat een film. Nooit gedacht dat een film van 3 uur lang mij zo kon boeien. Het begint al met de opening credits, normaal zou zoiets niet interessant zijn om te kijken, maar in dit geval zijn ze gewoon geniaal. Net zoals het daarop introduceren van de hoofdpersonages waarin gelijk hun karaktertrekken naar voren komen. Geweldig hoe Tuco uit het raam springt, het beeld stil blijft staan en het daarna weer verdergaat.

Het verhaal zelf is voor mij gewoon een grote opmaat voor de climax op het kerkhof. Maar wat een opmaat. Het verhaal is langzaam, maar wordt wel tot in de perfectie uitgevoerd en verveelt geen moment. Om een beeld te schetsen, de beschrijving die Moviemeter geeft van deze film is eigenlijk heel de opmaat van de film (in grote lijnen natuurlijk). De negen zinnen die hierboven staan duren in principe gewoon anderhalf uur. Knap dat een regisseur dat kan zonder dat de aandacht van de kijker verslapt. De daaropvolgende Climax is misschien wel een van de beste scenes uit heel de filmgeschiedenis. Leuk dat wanneer Tuco denk dat hij Blondie heeft af weten te schudden, Blondie allang op hem stond te wachten en zelfs tijd had om zich om te kleden.

Ook visueel was de film geweldig: Extreme close-ups, beweging van de camera (bijvoorbeeld door de ogen van iemand gezien) en ongebruikelijke camerapunten. Verder was de muziek perfect afgestemd op het beeld: Bijvoorbeeld het moment wanneer Tuco een sigarenpeuk van Blondie vind, Gelijk een supersnelle close-up met een uitspatting in de muziek. Grappig ook dat Tuco die peuk vervolgens nog zelf oprookt.

Tenslotte maak je toch, hoewel je het niet wilt, een vergelijking met Once... The West. Hoewel ook die film een geweldige openings- en eindscene kent, kon deze mij niet zo veel boeien als The Good.. Voor mijn gevoel kwam het middendeel van de film mij veel te rommelig over en kon mijn aandacht niet vasthouden. Dit hoewel de film audiovisueel en qua acteerprestaties ook zeer goed te doen was.

Conclusie: Een Meesterwerk: Gelijk in mijn Top 10 geplaatst. Nu op naar de andere delen in de dollar-triologie, alhoewel ik ben bang dat die nooit zo goed kunnen worden als deze.

Leuke film!

hoewel dit niet de beste film van Anderson is, blijft hij wel van hoog gehalte. Qua absurditeit en humor deed deze het zeker goed. In tegenstelling tot Flickering Lights was de hoeveelheid grappen misschien wel iets minder, maar ze waren zeker een stuk subtieler. Het beste van de film is misschien nog wel de clou, het duurde even voordat ik hem vatte, maar daarna hield ik m echt niet meer. Verder goeie acteerprestaties en vooral het decor en 'wereld' waar de film zich in afspeelde sprongen naar buiten!

4,5*

Goede film. Op het begin had toch mijn twijfels omdat ik andere visualisaties had gemaakt tijdens het lezen van het boek, maar naarmate de film vorderde werd hij steeds beter. Het acteerwerk, de setting en het camerawerk waren erg goed. Het script zat vrij dicht tegen het boek aan (hoewel bepaalde verhalen in andere volgorde stonden), wat mij verraste. Al met al een mooie film!

4*

Vreselijk flauwe film, maar keek toch lekker weg.

Waarschijnlijk was het toch wel de bedoeling van Judge om de film zo slecht mogelijk over te laten komen. Vooral als je de andere twee films van hem hebt gezien.

Verder toch wel een onverwacht einde

1938 en toen al zo'n film weten te maken, knap werk!

Hitchcock liet toen al zien zijn tijd ruim voor te zijn. Goed verhaal, de spanning bouwt langzaam op, subtiele humor en snel gemonteerd!

Misschien dat deze film het niet zou afleggen met films van vandaag de dag. Ik moet ook toegeven dat ik tijdens het eerste shot(die met het miniatuurdorpje en het kleine autoutje dat voorbijgeduwd word) moest lachen. Maar als je bedenkt dat deze film voor de oorlog is gemaakt met alle middelen en (ook belangrijk) heersende opvattingen en gedragsregels uit die tijd, kun je niet ontkennen dat het een zeer goede, spannende en vooruitstrevende film was.

4,5 ster

Zeer mooie film.
Het apatisch aandoende acteerwerk vind ik altijd wel een bepaalde charme hebben. Ook mooi dat het einde van de film nog altijd realistisch blijft, en er niet echt een einde komt, waarin alles goed komt, al wordt er door het open einde wel een suggestie hierna gemaakt. . Mooi en, zoals er eerder werd gezegd, sober camerawerk die in het voordeel van de film werken. soundtrack idem.
Buscemi bewijst na Trees Lounge toch weer een goede film af te leveren.

interessante hitchcock. hier zie je duidelijk dat hij zijn ideeën over freud weer naar voren laat komen. misschien door al het gepraat en de toch wel ingewikkelde psychologische verhaallijn moeilijk te begrijpen. het is te begrijpen dat hij daardoor misschien langdradig overkomt. toch wel een mooie ontknoping, zat toch wel aardig wat suspence in.

verder stoorde ik wel heel de film aan het panische gedrag van tippi hedren, maar misschien is het juist daarom goed geacteerd

Bizarre en mooi gefilmde komedie van de Coen's. Cage, maar ook Goodman zetten overtuigende rollen neer. Het is een geslaagde mix van Komedie, Actie en Drama. Toch vind ik het verhaal iets te dun en stelde het einde mij een beetje teleur.
De scene waarin HI een pak luiers gaat 'kopen' is trouwens geweldig

desalniettemin 3 sterren

70 jaar oud en nog steeds een boeiende en spannende film. Na de geweldige monoloog op het begin verwachtte ik helemaal in de film te zitten. Toch duurde het helaas een half uur voordat de film echt helemaal vertrokken was. Maar vanaf toen barstte het wel los. De Rol van Joan Fontaine was geweldig en de ongemakkelheid en rusteloosheid spatte van het scherm af. De gebeurtenissen worden door velen, zoals ik hierboven veel las, als onlogisische toevalligheden afgedaan. Dat lijkt op het eerste gezicht wel het geval, maar misschien zijn het juist de toevalligheden die de film logisch maken. Immers Door het allerlaatste gegeven in de film, die door de dokter wordt onthuld valt alles op zijn plaats.

Kortom: Deze enige oscarwinnende film van Hitchcock is een waardige film waar alle elementen van zijn stijl tot perfectie komen. De spanning wordt geweldig opgebouwd en het verhaal is totaal in balans. Ondanks het tegenvallende begin is deze film een snelle en spannende film. Hitchcock was zoals altijd, zijn tijd ver vooruit.

In een Interview met Hitchcock verteld hij dat hij niet zozeer spijt heeft van het opblazen van de jongen, maar van het verkeerd opbouwen van de scène. De bom had eigenlijk op het laatste moment uit het raam gegooid moeten worden bijvoorbeeld Immers het publiek wist wat er ging gebeuren, maar kreeg geen voldoening of rust. Zelf vond ik het niet zo erg, omdat Hitchcock hierna de gedachten van de vrouw kon projecteren in de film wat voor leuke en spannende effecten zorgde.

De film zelf was goed uitgewerkt. Voor een werk uit 1936 zeer dynamisch; Mooie shots, goed plak en knip werk tot op de de finales van de film; die op Picadilly en die in de bioscoop. Psychologische motieven en thema's voeren toch wel de boventoon en is zeker meer dan een klassieke detective als The 39 Steps.

Dit alles staat toch wel een beetje in contrast met het slechte acteerwerk. Op het begin is het wel even storend maar naar verloop van tijd wen je er toch wel aan. Oskar Homolka en John Loder weten als enigen een beetje boven de rest te komen.

In de begin titels wordt een 'cartoon sequence' beloofd, samengesteld door Walt Disney. Ik was zeer benieuwd hoe dit zou uitpakken in de film. Aanvankelijk teleurgesteld omdat dit uiteindelijk gewoon een vertoning was in de bioscoop van Mr. Verloc. Maar toch leverde dit stukje een geweldig 'bittersweet' momentje op.

Degelijke Hitch: 4*