• 145.970 films
  • 7.530 series
  • 23.050 seizoenen
  • 507.187 acteurs
  • 317.634 gebruikers
  • 8.347.407 stemmen
Avatar
 
banner banner

Marnie (1964)

Thriller / Drama | 130 minuten
3,30 541 stemmen

Genre: Thriller / Drama

Speelduur: 130 minuten

Alternatieve titel: Alfred Hitchcock's Marnie

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Alfred Hitchcock

Met onder meer: Tippi Hedren, Sean Connery en Diane Baker

IMDb beoordeling: 7,1 (47.982)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 24 december 1964

Plot Marnie

"Thief... Liar... Cheat... she was all of these and he knew it!"

De kleptomane Marnie solliciteert voor een baan bij Rutland & Co. Mark herkent haar onmiddellijk als de vrouw die tienduizend dollar stal uit de kluis van een zakenrelatie. Hij voelt zich echter tot haar aangetrokken en neemt haar in dienst. Marnie wacht geduldig af maar wanneer het ideale moment zich voordoet maakt ze prompt de safe van Rutland leeg en verdwijnt naar haar afgelegen ranch. Maar Mark is haar achterna gereisd en vraagt zijn geld terug.

imageimageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Marnie Edgar

Mark Rutland

Sidney Strutt

Lil Mainwaring

Bernice Edgar

Cousin Bob

Man at Track

Mr. Rutland

First Detective

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Movsin

Movsin

  • 6218 berichten
  • 7507 stemmen

Deze "Marnie" een tweede kijkbeurt gegund en ik blijf er bij dat dit ver van Hitch's beste staat.

Al wordt de nieuwsgierigheid van de kijker om wat er juist met Marnie aan de hand is - zo erg verrassend was de uitkomst nu eigenlijk ook weer niet - levendig gehouden, de typische Hitchcock-suspense is er niet bij. Alleen de scène met de roof en de poetsvrouw quasi naast elkaar doet aan de master denken in deze toch wel meer dan gewoonlijk romantische getinte Hitchcockfilm.

Sean Connery is goed en ook Tippi Hedren, een wat mysterieuze, gesloten look, maar, ik blijf er bij, met een ongezellige stem.


avatar van Don Homer

Don Homer

  • 440 berichten
  • 1298 stemmen

Het verhaal is heel interessant (al moet het wel op gang komen), de acteurs doen het prima, de beelden zijn goed maar toch vond ik dit een van de mindere Hitchcocks die ik heb gezien. Hij duurde (gevoelsmatig) erg lang en werd eigenlijk pas op het einde echt spannend.

Toch is dit een heel unieke film van Hitchcock omdat het een realistische kijk in de psychiatrie geeft die ik hierdoor zeker aanraad.


avatar van Dievegge

Dievegge

  • 2506 berichten
  • 6797 stemmen

Een dievegge blijkt een uitstekend onderwerp voor een psychologische thriller. Het betreft iemand die niet zozeer uit geldbejag steelt, maar voor de kick. Het is een impuls die ze niet kan beheersen. Als kijker word je gemanipuleerd om met haar mee te leven, met name in die scène met de dove kuisvrouw. Dan weet je meer dan zijzelf en zou je haar willen waarschuwen - een geval van dramatische ironie.

Marnie is de laatste in een reeks van Hitchcockblondines. Ze wordt gekneed door een man, zoals Hitchcock zelf z’n actrices kneedde. Mark is de zoöloog en controlefreak die ook de rol van psychotherapeut op zich neemt. Als rijke erfgenaam kan hij problemen oplossen met geld. Hij ziet Marnie als een ijsberg die ontdooid moet worden. Door haar tot een huwelijk te dwingen en vervolgens aan te randen gaat hij echter te ver. Lil is de jaloerse schoonzus die het ene moment bevallig staat te glimlachen, om dan plots nijdig en manipulatief te worden. Hitchcock hoopte dat prinses Grace uit Monaco terug zou keren voor deze rol, maar Tippi Hedren doet het wellicht beter, bijvoorbeeld wanneer ze kort voor het einde dat kinderstemmetje doet. Sean Connery heeft de looks en komt weg met z’n Schotse accent. Louise Latham ziet er tijdens de flashback veel jonger uit, met dank aan de make-upafdeling.

Freudiaanse begrippen als verdringing en onderbewustzijn zitten erin verwerkt, maar ook een jungiaanse associatietest. De psychologische kant is vooral de aanleiding tot een spannend verhaal dat niet enkel rond suspens draait, maar ook rond ontwikkeling van de personages. Een eerste scharniermoment is wanneer Marnie een transformatie ondergaat en haar oude identiteit in een gesloten koffer achterlaat. Daarna is er de dreiging herkend te worden, bijvoorbeeld aan de manier waarop ze haar rok over haar knieën trekt.

Tijdens het feest toont een camera op een kraan een overkoepelend shot, om vervolgens in te zoomen op de deuropening waarin Marnies vorige werkgever verschijnt. De paarden galopperen op een achterwaarts bewegende loopband. Geel en groen zijn Marnies “veilige” kleuren. Rood wordt meestal gemeden, behalve vlak voor een angstaanval. Rode lichtflitsen en in-en uitzoomen geven haar vertroebelde waarneming weer. In de herinneringsscène zit een dollyzoom. Hitchcock speelt leentjebuur bij z’n eerdere werk. Liefhebbers zullen inhoudelijke en stilistische elementen herkennen uit Spellbound, Rear Window, Vertigo en Psycho. De laatromantische muziek van Bernard Herrmann gebruikt een leidmotief voor haar jeugdtrauma en haar angst, een een romantisch thema voor de manier waarop ze zich aan de wereld voorstelt. In veel opzichten is dit de laatste Amerikaanse klassieker van Hitchcock, ten dele omdat enkele van z’n vaste medewerkers zouden sterven.


avatar van Don Homer

Don Homer

  • 440 berichten
  • 1298 stemmen

Prachtige alomvattende review die voor mij aanleiding is voor een verhoging van een halfje. Het enige wat ik nog kan toevoegen is dat Hitchcock aan t einde vd film een mooi Duits expressionistisch beeld gebruikt (van de haven en boot), hoewel hij hier kritiek op krijgt vond ik het een toegevoegde waarde en een leuke "regressie" naar zijn beginjaren als cameraman van Fritz Lang.

Helaas kan je posts niet meer veranderen maar ik vind dit al tijden niet meer een van de mindere Hitchcocks. Dievegge maakt duidelijk waarom dit juist een sterke film is.

Dievegge schreef:

[...]Freudiaanse begrippen als verdringing en onderbewustzijn zitten erin verwerkt, maar ook een jungiaanse associatietest. [...] In de herinneringsscène zit een dollyzoom. Hitchcock speelt leentjebuur bij z’n eerdere werk. Liefhebbers zullen inhoudelijke en stilistische elementen herkennen uit Spellbound, Rear Window, Vertigo en Psycho. [...]


avatar van Film Pegasus

Film Pegasus (moderator films)

  • 28443 berichten
  • 4761 stemmen

Deze film voelt aan als het moment dat Hitchcock wordt geconfronteerd met een nieuwe generatie. Ik weet niet waarom de man opnieuw Tippi Hedren heeft gevraagd. Het is niet dat beiden een geweldige band hadden. Integendeel zelfs! Sean Connery doet het best wel goed. Een man met meer ervaring op dat moment dan je zou verwachten, maar van een andere stijl dan Hitchcock. Opvallende anekdote toch wel dat hij een film wilde maken naast de Bondfilms en buiten dezelfde studio en graag eens wilde meespelen in een Hitchcockfilm. Hij vroeg het script van de film en iedereen was geschokt, want dat doe je niet bij Hitchcock! Cary Grant vroeg nooit een script! Waarop Connery liet weten dat hij Cary Grant niet was...

Het verhaal is wel interessant. Een psychologische thriller, maar de film komt pas laat op gang, omdat de juiste toon niet gevonden wordt. Opnieuw Hedren die niet de beste actrice is. Connery heeft wel het charisma en talent voor dit soort films, maar hij mist nog de ervaring om zijn plaats meer op te eisen tegenover Hitchcock. Al maakt hij wel veel van de film goed. De intro duurt ook vrij lang, het wordt pas boeiend eens we als kijker goed doorhebben dat Marnie een geheim met zich meedraagt. En het begin van de ongemakkelijke verhouding tussen Marnie en Mark.

De film wordt wel beter naar het einde. Ook de acteurs zitten dan beter in hun vel, vooral omdat het verhaal en de omgeslagen sfeer juister aanvoelen en de acteurs beter op hun plaats lijken te zitten. Het bewijst nog maar dat de film wat onsamenhangend is qua sfeer en het begin te lang is. Jammer, want hier had meer ingezeten.


avatar van blackwolves

blackwolves

  • 406 berichten
  • 405 stemmen

in het begin zag het er goed uit maar daarna begon het wat te vervelen te veel drama te weinig spanning


avatar van BBarbie

BBarbie

  • 10561 berichten
  • 6621 stemmen

Drie weken geleden heb ik The Girl (2012) gezien over de relatie tussen Tippi Hedren en Alfred Hithcock. Het eerste deel van die film had men even goed “The Making of Marnie” kunnen noemen. In ieder geval was die film voor mij aanleiding om de Hitchcock klassieker uit 1964 aan een herziening te onderwerpen.

Sommigen bestempelen deze film als een meesterwerk. Daar ben ik het absoluut niet mee eens. Ik vind het een van de minste films uit het oeuvre van Hitchcock. Het kwakkelende verhaal weet amper te boeien en wordt op geen enkel moment spannend. Het einde komt erg geforceerd over.

Bovendien laat het acteerwerk nogal wat te wensen over. Vooral Tippi Hedren schiet in velerlei opzichten tekort. Kortom een matige film, zeker in vergelijking met andere Hitchcock-films.


avatar van filmfan0511

filmfan0511

  • 676 berichten
  • 820 stemmen

Met afstand de minste film die ik tot nu toe van Hitchcock heb gezien. Om de een of andere reden is Marnie een stuk theatraler dan het overgrote deel van de rest van zijn oeuvre, en dat werkte hier af en toe tenenkrommend. Vooral Tippi Hedren's acteerwerk vond ik moeilijk te verteren en ging meermaals ver over het randje (in het eerdere the Birds was ze een stuk beter, vreemd genoeg). Het personage Marnie kon me daardoor eigenlijk gestolen worden. Sean Connery is niet slecht, ook niet misplaatst, maar met zijn personage had ik ook niets, dus tja, dan wordt het een lange zit. Die schoonzus was in feite nog het leukste personage. De heel uitleggerige laatste tien minuten trokken het niveau zelfs nog wat naar onder; de heel dik aangezette pseudo-psychologische verklaringen zijn belachelijk.

Met de stijl is verder niets mis; beeld en geluid zijn typisch Hitchcock, en vooral het motief van de rode kleur dat consistent terugkeert vond ik een goede vondst, maar het plot en de personages deden me absoluut niets, en dan wordt het al moeilijk, want dat is iets waar een Hitchcock film toch vrij zwaar op leunt.


avatar van shrink

shrink

  • 1714 berichten
  • 1961 stemmen

Met mijn voorganger eens. De minste Hitchcock film tot dusver. Dat komt voor mij gewoon omdat de film TE ongeloofwaardig is. Mensen een tweede kans geven is goed, maar om er dan maar mee te trouwen haha. Nee, erg matig!!