Marnie (1964)

Nou ja, ik vind hem eerlijk gezegd ook één van de betere Hitchcock's.. De eerste Hitchcock films zoals The 39 Steps (1935) en The Man Who Knew Too Much (1934) zijn naar mijn gevoel behoorlijk verouderd, en hoewel ik Marnie niet zo goed vind als North by Northwest of Vertigo, vind ik hem wel weer beter dan de 1956 versie van TMWKTM of To Catch a Thief (1954).

Ik vind het dan ook opvallend dat Marnie bij de critici zo hoog staat, en zelfs in 1001 Movies You Must See Before You Die boek staat, en op IMDB en Moviemeter maar zo een lage score heeft. Ik was dan ook erg verbaasd toen ik die ratings een paar jaar terug voor het eerst zag.

Vind the Lodger uit '27, Blackmail uit '29, juist ook the 39 Steps uit '35 en the Lady Vanishes uit '38 totaal niet verouderd (maar gewoon oud). Hebben nog steeds veel meer te vertellen over hoe je een spannend verhaal moet brengen dan de meeste hedendaagse films. Zijn dan ook veel sterker dan Marnie. Ook zijn andere werk uit deze periode vind ik sterker dan deze film. The Man Who Knew too Much uit 1934 is inderdaad wat verouderd, maar compenseert veel door erg sterke momenten en geweldige badguys. Is ook beter dan de remake m.i. die te gepolijst is. Ook de andere films die je noemt vind ik allemaal sterker dan deze. Een stuk ook. De enige films die ik echt minder vond dan Marnie waren Family Plot en Topaz. Deze film heeft een paar sterke momenten, maar viel me overwegend wat tegen. Heb ook het boek 1001 films... Ontbreken sowieso veel films die er wel in thuis horen en staan ook een aantal films in die er niets te zoeken hebben, verder wel een oke boek. Hoewel er liefst 18 Hitchcock's instaan, ontbreken juist een paar van zijn beste.

Ik moet eerlijk gezegd wel bekennen dat deze film toe is aan een herziening. Misschien kom ik er dus op terug.

Niet zen beste film is, maar is toch een goeie film met de nodige elementen

HmmmmmmGisterenavond gezien en was, net als bij Vertigo, niet onder de indruk.

Geen spanning, matig tot slecht acteerwerk (behalve de twee 'main caracters'), erg gedateerd aandoend.

Ik hou het er maar op dat ik geen Hitchcock-fan ben. Ik vind zijn films (maar ik ga af op slechts 2 films) enorm gedateerd aandoen. Niet oud, maar gedateerd.

Ik had de gehele film door het idee dat ik elementen ervan in andere films ook heb gezien maar dan beter.

Dat gedateerde stoort me echt. Ik snap best dat de filmtechnieken in die tijd niet zo ver waren als tegenwoordig, maar ik vind niet dat er voor een creatieve oplossing is gekozen om een en ander te ondervangen. Die rode waas steeds.....om je dood te ergeren.

Er kwam echt geen einde aan deze film, Sean Connery deed nog wel zijn best, maar Hedren irriteerde me mateloos. De bijrol van Diane Baker als Lil Mainwaring was nog enigszins verfrissend.

Niet de beste van Hitchcock, maar wel een vermakelijke thriller. Leuk verhaal, niet heel bijzonder maar boeiend dat wel. Aardige karakters en de juiste spanning en muziek. Enige minpunt is de cast, op Connery en Hedren na wordt er door veel slecht geacteerd.

3.5*

uhhh. Ja, ik weet het echt niet meer met die Hitchcock. Vertigo was mooi en interessant. Maar Birds, Psycho, Rear Window en ook Marnie zijn niet meer dan een gewoon ok.

Hitchcock mag dan wel veel beeldtaal hebben uitgevonden, de films van "the master of suspense" zijn simpelweg NIET spannend en ze zien er ook niet echt innovatief uit, of ze het nu zijn of niet. Daarnaast snap ik zijn keuze voor acteurs/actrices ook niet echt. Hoewel Sean Connery goed is, is de rest ongeloofwaardig. Ik heb echt geen idee waarom de critics hem allemaal zo geniaal vinden. Uitvinden is 1 ding, toepassen een tweede.

Het is geen slechte film, maar zeker ook geen bijzonder goede. Leuk voor een zondagmiddagje. Ik denk dat voor mijzelf deze recensie voor een groot deel van zijn werk zal gelden. Jammer, ik had gehoopt nog veel leuks te vinden in zijn werk maar tot dusver vind ik het allemaal erg conservatief overkomen

Best een goede Hitchcock eigenlijk, al vond ik het ook weer niet echt een typische Hitchcock film maar meer een psychologisch drama. Het spel van Tippi Hedren kon me(net als in The Birds) niet echt bekoren. Sean Connery daarentegen speelde erg goed.

3*

Een minder geslaagde film, vooral door het in mijn ogen volledig uit de toonvallende 'decor' van de havenstraat in Baltimore, evenals de speciale effecten tijdens het paard-incident. Connery speelt een geloofwaardige aristocraat, tegenover een wat minder uit de verf komende Hedren. Het psychologische 'spel' tussen de twee hoofdrolspelers was daarentegen ijzersterk.

Wat mij betreft de minste van Hitchcock die ik tot op heden mocht aanschouwen. Weinig humor en van de suspense sloeg ik ook niet steil achterover.

Het acteren van Hedren en Connery is okay en tillen de film voor mij nog net naar een krappe voldoende, maar de special effects zijn toch af en toe tè lachwekkend. Bovendien duurt de film wat mij betreft te lang. Er komt inderdaad geen einde aan!

Probeer deze vanavond te zien! Hij is misschien ergens een tikkeltje wansmakelijk, maar het blijft een pareltje.

Toch een beetje een teleurstelling. Het is ontzettend nobel om een Freudiaans thema in een film te verwerken en de film is aanvankelijk nog best mysterieus, maar al snel wordt al dat gepsychologiseer een beetje saai. De film duurt ook meer dan twee uur, en het is vrij lastig om zo'n zwaar thema in zo'n kort tijdbestek op een goede en geloofwaardige manier echt goed uit te werken denk ik. De dialogen zijn in de film vaak erg goed, maar dat weet de langdradigheid en het trage tempo niet echt van de film af te schudden. Wat ook niet helpt is dat Tippi Hedren erg wisselvallig speelt. Het ene moment vind ik haar erg overtuigend, het andere moment juist weer niet. Al moet ook absoluut gezegd worden dat ze nogal een zware rol heeft, en in die tijd werd er nog ietsje anders geacteerd. Daarom is het des te opvallender hoe een jonge Sean Connery zo sterk naturel loopt te spelen. Hij heeft natuurlijk al gigantisch veel charisma, maar het spel lijkt hem ook zo makkelijk af te gaan. Echt vrij indrukwekkend.
De beeldkwaliteit vind ik voor die tijd nog opvallend goed, vooral in de beter belichte buitenscènes. Het geluid klinkt dan wel weer wat ouder, en de special-effects zijn zo gedateerd dat de knulligheid komisch en aandoenlijk is. Zo'n scène als met het paard en dat muurtje was gewoon prachtig slecht, haha.
Over fout gesproken, sommige scènes werkten onbedoeld ook op de lachspieren. Die scène tegen het einde bijvoorbeeld, als Marnie bankbiljetten uit de kluis wil pakken en ook weer niet. Haar innerlijke strijd had wel wat beter weergegeven kunnen worden. Nog erger is die soort van amateurhypnose-scène helemaal op het einde, als Marnie zich de gebeurtenissen herinnert die haar trauma hebben veroorzaakt. Gaat ze opeens met een kinderstemmetje praten, haha. Wel een sterke ontknoping trouwens.
Marnie is zeker geen slechte film, maar ik kan niet echt meegaan in de lovende kritieken die ik hier en daar lees. Heb me zelfs echt lopen vervelen, en de boel is net wat te oppervlakkig uitgewerkt allemaal. En dat voor een film van 130 minuten. Dat moet ik wel meewegen in mijn eindoordeel, en dus kom ik niet verder dan een 2.5* helaas.

Na het ijzersterke Frenzy had ik hoop dat dit nog maar eens een goede Hitchcock zou zijn. Helaas, wat een tegenvaller is dit.
Mijn grootste ergernis was Tippi Hedren, zij is echt met afstand de meest vreselijke actrice die ik ooit gezien heb. Ik had het kunnen weten voor ik aan deze film begon, want ook in The Birds vond ik haar verschrikkelijk slecht. In alle scènes waarin ze een bepaalde emotie moet uitbeelden maakt ze zich schuldig aan overacting wat al heel erg snel op mijn zenuwen gaat werken. Acteren is duidelijk niet voor haar weggelegd, ik snap dan ook niet wat Hitchcock in haar zag. En bij Tippi Hedren ga ik me dan ook storen aan alles wat ze doet in de film. Die arrogante kop en haar stem, ik kan haar echt niet zien. En kan dat kreng niet zelf de deur openen als ze uit de auto wil?
Brrrr, Jammer dat Grace Kelly blijkbaar niet beschikbaar was om de hoofdrol te spelen. Maar goed, ook zij zou de film waarschijnlijk niet kunnen redden. Daarvoor vind ik de film sowieso veel te zwak. Wat doe je als je op een laffe manier bestolen wordt? Sean Connery trouwt halsoverkop met de dievegge die hij nauwelijks kent. Tja, hoe verzin je zo een onzin? En daarna volgt er nog een heel verhaal over hoe het komt dat Marnie zo is geworden. Maar eerlijk gezegd kon het me allemaal niet meer boeien.
Marnie is een erg slechte film waarbij ik me haast de gehele speelduur heb geërgerd. Ik heb de film enkel uitgekeken omdat ik hier mijn stem wou uitbrengen.

Waarom altijd die kritiek op 't theatrale/dramatiserende element uit oude films?

Op Amerikaanse filmsites zie ik dit nauwelijks, misschien omdat ze daar wat minder cynisch zijn ofzo.

Maar goed, ik heb dus wel kunnen genieten van dit mysterieuze Hitchock filmpje. Vanaf het begin zat ik dankzij het altijd even briljante camerawerk en het mooie gebruik van kleuren goed in de film. De ontroerende doch onheilspellende soundtrack zorgt er natuurlijk weer voor dat de sfeer spannend blijft.

Hoewel het verhaal een beetje saai overkwam bleef ik -dankzij de 'nachtmerrie' en het angstaanjagende shot van haar moeder- toch maar kijken. Gelukkig maken de psychologisch getinte dialogen een hoop goed.

Connery en Hedren doen het ook niet verkeerd hoewel ik betwijfel of zij het ooit ver zouden schoppen zonder hun looks. Irritatie komt bij mij pas echt voor wanneer acteurs en actrices een amateuristische rol neerzetten.

Met de fantastische ontknoping waarbij drama, spanning en psychologie op prachtige wijze met elkaar gecombineerd worden zorgt The Master of Suspense er voor dat deze uiterst geslaagde film op mooie wijze eindigt.

* * * *

@ Nomak: blijkbaar werkt Tippi Hedren's rol als domme, sociaal gestoorde, labiele en onzekere vrouw uitstekend.

Je bedoelt het 'decor' met die spelende kinderen. Gruwelijk slecht, maar dit soort decors zie je maar al te veel in de films van Hitchcock. Ik heb deze film van Hitchcock die ik lang geleden gezien heb na deze scène afgezet. Ik vond de film niet interessant genoeg om deze 's-nachts nog een keer te gaan bekijken.

Ik vind dat theatrale wel leuk trouwens. De film vond ik op geen enkel moment traag overkomen, maar misschien ben ik een ander tempo gewend.

Dat decor, en die special effects met het rood zijn heden ten dage wel erg knullig, maar daar kan ik wel doorheen zien.

Beter dan verwacht, 3,5

Spannende en interessante film met behoorlijk goede sfeer.

Duurt net iets te lang.

Acteerwerk is goed.

3,5 ster

Weer een Hitchcock die niet tegenviel!

Hitchcock is nu ook heel duidelijk in beeld trouwens! hij kijkt zelfs in de camera!

Over de film: De film heeft een langzame opbouw, maar weet door de manier van het brengen toch boeiend te blijven en nergens echt langdradig te worden.

Vond de ontwikkeling en alle weetjes over de vrouw ook goed uitgewerkt, je krijgt als kijker net steeds weer iets meer over haar te weten waardoor de aandacht vol aanwezig blijft.

Ook Sean Connery vond ik erg goed! hij speelt erg overtuigend en doet deze film zeker goed! ook zijn opmerkingen en zijn sarcastische kant is leuk naar voren gebracht.

Het einde vond ik helemaal passend, en het liet me achter met een tevreden gevoel!

Beetje een vergeten Hitchcock aan de stemmen te zien? jammer hoor! want deze mag gerust tussen de grote klassiekers genoemd worden.

4,5 sterren!

Ik heb tot nu toe alleen nog maar de grote klassiekers van Hitchcock gezien (en moet er nog enkele zien, waaronder Frenzy), maar voorlopig is dit eigenlijk de minste Hitchcockfilm die ik reeds zag.

Het verhaal is te saai en heeft te weinig om het lijf om gedurende twee uur te boeien, om de kijker benieuwd te maken naar een mogelijke climax. Hiernaast is er ook nagenoeg geen spanning aanwezig, terwijl ik dat element in zowat alle andere Hitchcocks wél terugvond. Ook Tippi Hedren vond ik tegenvallen in de titelrol, in The Birds vond ik haar geloofwaardiger overkomen. Op visueel vlak was er ook niets dat in het oog sprong: Hitch is niet meteen een fan van de grote visuele flair heb ik de indruk, maar de grote zorg die hij normaliter aan de beeldcompositie besteedt viel me hier toch niet meteen op.

Nadat ik ontdekte dat deze film in het boek "1001 movies you must see before you die" was opgenomen schrok ik even, maar wanneer ik de meningen op Moviemeter lees ben ik toch blij dat ik niet de enige ben die dit een behoorlijk matige film vond. En al zeker helemaal voor een regisseur die zo'n enorme status toegedicht wordt.

3*

Vond er niks aan. Tijdverspilling van 2 uur. Na het telefoontje van Sean waarin hij info kreeg over een moord kreeg je al een sterk vermoeden van wat er gebeurd was. De onthulling van het raadsel was dan ook allesbehalve opzienbarend. Voorspelbaar.

De film komt te traag op gang en is te langdradig. Tippi vond ik uitstekend in The Birds. Hier was ze echter idd irritant, vooral in de eindscenes. Haar dochter lijkt vreselijk veel op haar. Veel overgenomen in de manier van acteren ook.

Een slechte film helaas

Hitch slaat in deze film door in zijn Freudianisme.Bovendien kan dze film bezwaarlijk een thriller worden genoemd omdat een echte spanningsboog ontbreekt.Neemt niet weg dat deze film een voldoende scoort dankzij de interessante psychologische verhoudingen,d.w.z. sexuele oorlogsvoering,tussen de betrokken partijen.

Sean is natuurlijk prima gecast als alpha-mannetje dat altijd krijgt/meent te moeten krijgen wat hij wil.Jammer dat Tippi(zeer goed in de vogels) in sommige scènes aan Mabel Bruinsma(kennen jullie haar nog?) doet denken qua uiterlijk.Dan is Baker een stuk lekkerder!

Redelijke Hitchcock, die last heeft van het vreemde verloop van het verhaal. Prima spel van Tippi, waar Sean Connery nog wel eens wat laat liggen.

YouTube - MARNIE TRAILER Alfred Hitchcock (1964).

Ongelofelijk grappige trailer met Hitch himself als commentator.

Lijkt erg leuk maar de trailer stopt bij mij na 1.30

Een degelijke film, met een te lange aanloop naar een indrukwekkende climax.

Wat ik van deze film onthoud, zijn de mooie expressionistische achtergronden van havens en fabrieken, de muziek van Bernard Herrmann, en twee geniale scènes: de flashback op het einde en Marnie's diefstal plus ontsnapping (met de poetsvrouw). Laat deze scène in een les 'spanning opwekken met beelden' zien, en je hoeft geen uitleg meer te geven.

interessante hitchcock. hier zie je duidelijk dat hij zijn ideeën over freud weer naar voren laat komen. misschien door al het gepraat en de toch wel ingewikkelde psychologische verhaallijn moeilijk te begrijpen. het is te begrijpen dat hij daardoor misschien langdradig overkomt. toch wel een mooie ontknoping, zat toch wel aardig wat suspence in.

verder stoorde ik wel heel de film aan het panische gedrag van tippi hedren, maar misschien is het juist daarom goed geacteerd

Toch wel een weinig memorabele Hitch, die veel te veel tijd nodig heeft om tot de finale-conclusie te komen. Tussendoor een wat langdradig verhaal rond niet altijd even geloofwaardige karakters. Connery doet het aardig, Hedren werkt vooral op de zenuwen. Een echte spanningsboog is ver te zoeken.

2*.

Matige Hitchcock, die een doorgedraaid verhaal kent waar de geloofwaardigheid ver te zoeken is. Marnie is voorlopig de minste Hitchcock die ik gezien heb. Connery is dan nog wel prima, maar helaas werkt Tippi Hedren je 130 minuten lang op de zenuwen. De film duurt eigenlijk ook wat te lang en is soms erg saai. Verder zag het er allemaal wel ´´mooi´´ uit, maar vond ik het dus maar matig allemaal. Hitchcock was toch wel een beetje de weg kwijt geraakt na The Birds. Ik hoef films als Torn Curtain en Topaz niet echt te zien voorlopig. Ik bekijk liever wat oud werk van de man. Dit was zeker niet best in ieder geval.

Matige film. 1,5*

Een schandalig onderschatte en zeer intrigerende Hitch. Verwacht geen spannende thriller over 'murder must foul', Marnie is eerder een 'gendermystery'.

Kenmerkend voor zijn tijd (de tweede feministische golf van de jaren '60) is het hoofdpersonage een vrijgevochten vrouw. Ze is niet getrouwd, maar weet toch haar moeder te onderhouden. Er wordt dan op een Freudiaanse en vooral nogal bedenkelijke wijze geïnsinueerd dat Marnie pathologisch frigide en seksueel gefrustreerd is, m.a.w. een sterk mannelijk figuur in haar leven nodig heeft. Sean Connery kan die rol natuurlijk perfect vervullen en speelt het prototype van een patriarch: beschermend en dominant.

Toch is dit niet louter een misogyne prent. Net als altijd bij Hitchcock komt er veel ambiguïteit bij kijken: het personage van Connery mag misschien sympathiek en behulpzaam overkomen, zijn interesse in Marnie (kwetsbare, mysterieuze kleptomane) en de machtspelletjes die hij met haar speelt kunnen zeker pervers genoemd worden. Ook de filmische benadering van het personage Marnie is erg voyeuristisch, ze wordt constant in beeld gebracht als soort enigmatisch lustobject.

De film creëert een prachtig contrast tussen gemoedelijk (de theme music, de kleurrijke invulling) en sinister. Zelfs wanneer het mysterie op het einde opgelost is en Marnie 'genezen' is, vind ik dat er een soort dreigend sfeertje achterblijft. Zeer suggestief.

De mise-en-scène is overigens duidelijk expressionistisch. Dat blijkt uit het gestileerde acteerwerk, de geschilderde theatrale decors en het gebruik van 'rear projection'.