Meningen

Degelijke donkere Britse misdaadfilm met veel Amerikaanse jaren 30 en jaren 40 noir invloeden.

De bendes die gewend zijn wijken te verdelen en nu proberen samen te werken, waarbij grootheidswaanzin ze parten gaat spelen.

Zolang het kleine eenmansbedrijfjes zijn die ze afpersen, zoals kleine café's, restaurants en traitteurs, werken de 'beschermingsgelden' wel. Zij laten zich intimideren en kopen bescherming af via een soort van verzekering voor protectie. Zo werkt de maffia ook al decennia lang. Zodra ze een bedrijfspand in ontwikkeling aan gaan pakken, komen ze meer in het vizier van de politie.

De gangsters zijn goed gecast. Die Herbert Lom speelt echt zo'n geslepen mannetje die alle touwtjes in handen heeft.

De jonge Sean Connery verschilt niet heel veel van de acteur die we later kennen van James Bond.

De locaties, de schimmige clubs en de kantoren van de gangsterbazen zijn sfeervol.

Het is een film die van begin tot eind vermaakt en de ontknoping mag er ook zijn.

Wat mij betreft de beste film over de McCarthy communistenjacht.

Het is een komedie, maar tegelijkertijd is het onderwerp serieus en staat de film ook als drama overeind.

Woody Allen is hier goed op zijn plaats als nietsnut die ineens wat betekent en volop in de schijnwerpers komt te staan. Woody Allen zou dit principe later in Zelig opnieuw gebruiken.

Zero Mostel maakt indruk als Hecky Brown. Erg sterke tragikomische rol.

Hopelijk komt dit hier nog eens op dvd uit. Mag eigenlijk niet ontbreken in de Woody Allen collectie.

Fucking Åmål is een erg geestige film over tieners.

De film was voor mij een 'feel good movie'. Vergeet alle andere (Amerikaanse) tienerfilms want dit is eindelijk een originele en oprechte film in het genre.

Toen de film was afgelopen vond ik dat erg jammer. De film had van mij nog wel wat langer mogen duren.

De gemiddelde real-life serie vind ik interessanter dan dit vage gedoe.

Een hoop geneuzel. De scenarioschrijfster (Coleman Hough) moeten ze naar de maan schieten.

De acteurs verdienen allemaal een pluim; dat ze met zo'n vaag script nog aardig om weten te gaan. Maar wat ik nou gezien heb; geen idee.

Catherine Keener vond ik leuk Die speelt hier een erg weird type. Daarom niet 0,5 maar 1 ster.

Dit is na Au Poste! mijn favoriete Dupieux.

Inventieve omnibus met lekker gekke verhaaltjes.

Het ziet er weer herkenbaar uit als een Dupieux. Stilering, belichting en production design zijn weer mooi licht en zomers.

Dat verhaal met dat machineongeluk duurde net wat te lang, maar dat zal ook min of meer de bedoeling zijn geweest. Hoe kunnen we het nog meer awkward maken en dit eindeloos oprekken haha.