Alternatieve titel: Jerome Bixby's The Man from Earth, 9 juni 2025, 11:16 uur
Herziening. Interessante, kleine film. Gezien de setting en dat het puur op mono- en dialogen leunt, is het knap te noemen dat het anderhalf uur blijft boeien. Het uitgangspunt is net zo ongeloofwaardig als interessant, en de manier waarop het ontrolt wordt maakt de film boeiend. Er lijken telkens goede argumenten te zijn en dat het tegen een wetenschappelijke achtergrond wordt met professoren helpt daarin mee. Het is logisch dat de toehoorders op verschillende manieren reageren, zodat er een fundament ontstaat om het verhaal te kunnen vertellen. Ik vind het verloop van de gesprekken wel geloofwaardig overkomen. Het zet aan tot denken op een manier waarop je niet vaak doet. Ik kan wel door het low-budget heen kijken.
Het gedeelte over Jezus is natuurlijk wel een bijzondere afslag. Ik voel haast de discussies van de crew vooraf of ze dit wel of niet moesten gaan doen in de film. Wellicht is het net té. Ik heb voor de rest ook niks met religie en geloof, dus de overdenkingen die daarna kwamen had ik minder mee. De laatste 5 minuten zijn ook jammer. Dat er nog gekozen wordt voor een mini-twistje van 'Het was toch een verhaal' (waar het dan weer ongeloofwaardig is dat iedereen, behalve de dame, dat dan ook meteen weer aanneemt, aangezien in zijn houding toch wel helder is dat het toch waar was) kan ik nog in meekomen, voor de hoofdrolspeler om er vanaf te zijn. Maar dat dan de psych net iets hoort over zijn verleden, John zijn vader blijkt te zijn en vervolgens overlijdt, zijn overbodige scenes.
Na 14 jaar herziening. De gewaagde animatiestijl maakt nog steeds indruk. Het beweegt constant, maar de motoriek is netjes. Het is te makkelijk om het lelijk te noemen, maar begrijp nog steeds dat niet iedereen er iets mee kan. Hoe vager het wordt, hoe bizarder de wisselpakken ook worden. Het verhaal heeft een interessant uitgangspunt, maar wordt wat rommelig uitgewerkt waardoor het grotendeels zijn effect mist. De scenes waar we naar een stel junks zitten te kijken met een hoop onzin is soms hilarisch en soms teveel stoner-movie. De verhaallijn van de drugs, de overheid en corruptie is interessanter. Ik ken het boek niet. Ik heb het gevoel dat er meer uit te halen viel wat dat betreft. En je blijft toch met de vraag zitten; hoe zou dit verhaal tot uiting komen als het een reallife film was?
Toch halfje erbij voor de durf.
Dit zal een korte review worden. Het slaat allemaal nergens op, dun verhaal, bakken met onnozelheden, clichés en nog een tikje moraal (vooruit, die had erger gekund), maar met verstand op nul is het prima vermaak. Start als Bond-parodie, daarna wordt het meer de show van Susan. Paar prima grappen gezien en het laat maar weer zien dat zelfspot een groot goed is. Verwacht er niks van en dan is het prima; ik heb me nergens verveeld of geërgerd, dus daarom een voldoende voor dit tussendoortje.
