Meningen

Slap verhaal, saaie personages en bovenal: zo cliché als een drol. 1,5 ster.

Gister gezien op het Imagine festival in een volle zaal. Het publiek zorgt al voor de helft van de belevenis, joelend en applaudisserend tijdens de meest opwindende momenten. De actiescènes zijn zoals algemeen bekend erg bruut en rauw. Alles is knap in beeld gebracht en gemonteerd, de klappen en trappen lijken echt hard aan te komen. Veel inventieve situaties met mooi gebruik van props. Het tilten van de camera had had wat minder gemogen, maar over het geheel gezien verdient Evans een pluim.

Wat de film echter flink naar beneden haalt zijn de momenten buiten het spektakel om. Het tempo wordt regelmatig een stuk naar beneden bijgesteld voor wat halfslachtige expositie, momenten die niks meer zijn dan filler voordat de volgende vechtpartij van start gaat. Personages in een film met dit uitgangspunt worden uiteraard nauwelijks uitgediept waardoor de pogingen tot drama totaal niet aanslaan. Daardoor valt het geheel wat tussen wal en schip, ook omdat de serieuze ondertoon het excessieve geweld veel minder genietbaar maakt dan in een meer luchtige titel. De film krijgt er een wat nare, nihilistische bijsmaak door.

Ik hou het daarom op een krappe 3 sterren.

Meest lovenswaardige element van Seul Contre Tous is de schitterende rol van Nahon. Z'n woede en frustratie komen fantastisch tot uiting zonder enige overacting. Met name het shot voorafgaand aan het conflict met de barkeeper en z'n irritante zoontje, is een juweeltje. Geen enkele dialoog, maar puur en alleen de kop van Nahon die op knappen lijkt te staan.

Op één of andere manier zag ik de film gedeeltelijk als gitzwarte komedie. De narcistische manier waarop Nahon z'n wereldvisie verkondigt, onderwijl kijkend naar ordinaire porno, werkte bijvoorbeeld op de lachspieren. Net als de situaties tussen hem en z'n nogal hatelijke vrouw. Ook blijft het aan het einde de vraag of Nahon het daadwerkelijk met z'n dochter zal doen of dat er weer sprake is van een hersenspinsel (hoewel het begin van Irréversible weinig te raden overlaat). Dat maakte de boel een tikkeltje minder zwaar te verteren dan Irréversible.

Dik 4*

Meer kritische blik op de james bond tropes. Het allereerste shot maakt direct duidelijk dat de film een andere richting op gaat door horrorfilm beeldtaal te gebruiken: samen met de kenmerkende geluids-que verschijnt Bond in de donkere hal, als een schrikmoment waarbij de killer in een slasher opeens tevoorschijn komt. En zo wordt de toon verder gezet. Zie bijv. het shot waarin Bond op de motor springt en het beeld even blijft hangen bij de omver geramde, verwarde omstanders op de achtergrond, waar Bond zich uiteraard niet mee bezighoudt. Verder: Moneypenny rijdt in de truck voorzichtig parallel aan de bad guy, Bond geeft een slinger aan het stuur en creeert chaos zonder zich verder te bekommeren om de omgeving. Bond wordt binnen die paar minuten, meer dan ooit tevoren, established als een emotieloze killer, als bot stuk gereedschap dat bovendien overbodig begint te worden. Die thematiek is in eerdere Bonds ook al aangesneden natuurlijk, maar wordt hier echt uitgewerkt. De rol van de Bond girl haakt daar ook op in. Er is nagenoeg geen opbouw met Severine en Bond verrast haar onder de douche, net nadat ze haar tragische levensverhaal heeft verteld. Een voormalige seksslaaf op haar meest kwetsbaar van achteren besluipen, lekker gepast James. De rape-y ondertoon kan je moeilijk ontgaan. Zonder pardon wordt ze van kant gemaakt zonder enige emotionele afwikkeling, de missie staat voorop. De scene met de sniper is qua beeldtaal (en cinematografisch) ook boeiend, met veel spiegelreflecties en een gevecht waarbij enkel de silhouetten zichtbaar zijn. Er is geen onderscheid tussen beide figuren, ze zijn moordmachines en slechts pionnen met een opdracht, in dienst van een organisatie. Prima filmpje.

Opnieuw zijn de actiescènes prachtig opgezet en tof uitgevoerd, net als in de eerste twee films. Vooral op het einde zijn de echte money shots te vinden en is het genieten van erg imposante set pieces. Daar moet de film het dan ook van hebben want de dramatische delen, vooral in het begin, werken nauwelijks. Oppervlakkige en zoetsappige perikelen, hoewel Maguire er soms nog wat leuks van maakt. Dunst is wel beter te verduren dan in de vorige film. De tweede helft is een stuk beter, aangezien daarin actie de boventoon voert en het drama minder zoetsappig wordt. Maguire is ook veel leuker om te zien als slechte Parker.

Tegenvaller is dat een groot deel van de film berust op toevalligheden en andere goedkope scriptelementen om maar vlug een verhaal op poten te zetten en voort te blijven stuwen. Het introduceren van de schurken gaat bijv. op wel erg simplistische wijze; meteoriet met symbiote stort toevallig neer naast Maguire en Dunst, Haden Church raakt zomaar verzeild in één of ander experiment. Maar ook op veel andere momenten wordt er voor gemakkelijke of weinig aannemelijke uitwegen gekozen. De vorige films hadden wat dat betreft iets meer geloofwaardigheid te bieden.

Het positieve gevoel bij de tweede helft overheerst en de film voldeed aan m'n verwachtingen. Wederom pluspunten voor Simmons met zijn briljante vertolking van Jameson en Campbell voor zijn hilarische cameo.

3*

Er is sinds kort ook een uitgave van A-film, voor 7 euro opgepikt bij Mediamarkt. Ik heb de oude DVD nooit gezien maar met de beeldkwaliteit van die nieuwe versie is helemaal niets mis.

Beklemmende film. Goede karakteruitdieping van zowel Rex als de dader. De geloofwaardigheid van de handelingen van de personages maken indruk en geven het einde een extra lading. Sterke opbouw daar naartoe ook. De muziek is wat achterhaald en het eerste kwartier is even inkomen (blije momenten in wat oudere Nederlandse films blijven toch altijd lichtelijk tenenkrommend) maar de rest maakt dat helemaal goed.

Geen enkel probleem gehad met het tempo van de film. Elk moment is er wel iets moois te bewonderen. Verder geweldig spel van Farnsworth. Prachtig zoals emoties worden overgebracht zonder dat er een woord wordt gesproken. Heb er bij oosterse films wel eens moeite mee, maar hier werkte het uitstekend. Voor nu vier sterren omdat ik door omstandigheden het einde niet heb gezien. Zal 'm snel op DVD aanschaffen.

Wat een vreselijk wanproduct. De grappen zijn verschrikkelijk slap, het verhaal is misdadig cliché, de scène met de penissong is uitermate bedroevend... Krappe 1*